Números 11

PDC vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nau di leit henn geglawkt veyyich vi hatt es si's henn, un da Hah hott's keaht. Vo eah dess keaht hott, hott sei zann gebrend. No is feiyah fumm Hah kumma un hott ohkfanga brenna. Dayl funn di bletz am ausahsht end funn di camps nohch sinn fabrend vadda.
1 Aconteceu que o povo começou a queixar-se das suas dificuldades aos ouvidos do Senhor. Quando ele os ouviu, a sua ira acendeu-se e fogo da parte do Senhor queimou entre eles e consumiu algumas extremidades do acampamento.
2 Di leit henn no zumm Mosi gegrisha un da Mosi hott zumm Hah gebayda. No hott's feiyah kshtobt.
2 Então o povo clamou a Moisés, este orou ao Senhor, e o fogo extinguiu-se.
3 Sellah blatz voah no Thabeera kaysa veil's feiyah fumm Hah gebrend hott unnich eena.
3 Por isso aquele lugar foi chamado Taberá, porque o fogo da parte do Senhor queimou entre eles.
4 Di fremda unnich eena henn no ohkfanga lushta fa annah ess-sach, un di Kinnah-Israel henn aw geglawkt un henn ksawt, “Oh vann miah yusht flaysh hedda zu essa!
4 Um bando de estrangeiros que havia no meio deles encheu-se de gula, e até os próprios israelitas tornaram a queixar-se, e diziam: "Ah, se tivéssemos carne para comer!
5 Miah denka an di fish es miah gessa henn in Egypta fa nix, un aw di gummahra, di vasmelohna un moshmelohna, un di leeks, zvivla un gnovlich.
5 Nós nos lembramos dos peixes que comíamos de graça no Egito, e também dos pepinos, das melancias, dos alhos porós, das cebolas e dos alhos.
6 Avvah nau is unsah sayl matt, un's is nix fannich unsah awwa es vi dess manna.”
6 Mas agora perdemos o apetite; nunca vemos nada, a não ser este maná! "
7 Es manna voah vi koriandah-sohma un hott gegukt vi gayl bedellion.
7 O maná era como semente de coentro e tinha aparência de resina.
8 Di leit sinn rumm heah ganga un henn's gegeddaht un's gmawla mitt meel-shtay adda's fei gmawla mitt mortar un peshtel. Si henn's gekocht in kesla un henn no kucha gmacht difunn. Es hott getayst vi kucha es gmacht voahra mitt ayl.
8 O povo saía recolhendo o maná nas redondezas, e o moía num moinho manual ou socava-o num pilão; depois cozinhava o maná e com ele fazia bolos. Tinha gosto de bolo amassado com azeite de oliva.
9 Vann da dau runnah uf di camp kfalla is nachts is dess manna mitt runnah kfalla.
9 Quando o orvalho caía sobre o acampamento à noite, também caía o maná.
10 Da Mosi hott di leit funn alli family keaht brilla un veina fannich yaydahs funn iahra tents. No is da Hah veesht zannich vadda un's hott da Mosi aw gedruvveld.
10 Moisés ouviu gente de todas as famílias se queixando, cada uma à entrada de sua tenda. Então acendeu-se a ira do Senhor, e isso pareceu mal a Moisés.
11 No hott da Mosi da Hah kfrohkt, “Favass hosht du deah druvvel uf dei gnecht gebrocht? Favass habb ich nett gnawt kfunna in dei awwa, es du da lasht funn awl dee leit uf mich glaykt hosht?
11 E ele perguntou ao Senhor: "Por que trouxeste este mal sobre o teu servo? Foi por não te agradares de mim, que colocaste sobre os meus ombros a responsabilidade de todo esse povo?
12 Binn ich uf em family vayk vadda mitt dee leit? Voahra si geboahra zu miah? Favass sawksht du miah fa si drawwa in mei eahm vi en heedah en kind drawkt, biss an's land es du iahra foah-feddah fashprocha hosht?
12 Por acaso fui eu quem o concebeu? Fui eu quem o trouxe à luz? Por que me pedes para carregá-lo nos braços, como uma ama carrega um recém-nascido, a levá-lo à terra que prometeste sob juramento aos seus antepassados?
13 Vo kann ich flaysh greeya fa awl dee leit? Si halda oh gneixa zu miah un sawwa, ‘Gebb uns flaysh zu essa!’
13 Onde conseguirei carne para todo esse povo? Eles ficam se queixando contra mim, dizendo: ‘Dê-nos carne para comer! ’
14 Ich kann awl dee leit nett selvaht drawwa, da lasht is zu shveah fa mich.
14 Não posso levar todo esse povo sozinho; essa responsabilidade é grande demais para mim.
15 Vann du deah vayk shaffa zaylsht mitt miah, un ich gnawt finn mitt diah, dann bring mich grawt um, so es ich mei ayya aylend nett sayna brauch.”
15 Se é assim que vais me tratar, mata-me agora mesmo; se te agradas de mim, não me deixes ver a minha própria ruína".
16 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Bring zu miah sivvatzich mennah funn di eldishti funn Israel, sohwichi es du vaysht es eldishti un evvahshti sinn unnich di leit. Loss si an da fasamling-tent kumma un datt shtay mitt diah.
16 E o Senhor disse a Moisés: "Reúna setenta autoridades de Israel, que você sabe que são líderes e supervisores entre o povo. Leve-os à Tenda do Encontro, para que estejam ali com você.
17 No kumm ich nunnah un shvetz zu diah datt, un nemm fumm Geisht es uf diah is un du da Geisht uf si. Si zayla no diah helfa da lasht funn di leit drawwa, so es du's nett laynich drawwa brauchsht.
17 Eu descerei e falarei com você; e tirarei do Espírito que está sobre você e o porei sobre eles. Eles o ajudarão na árdua responsabilidade de conduzir o povo, de modo que você não tenha que assumir tudo sozinho.
18 Sawk zu di leit, ‘Heilichet eich un rishtet eich, fa meiya zaylet diah flaysh essa. Da Hah hott eich keaht vo diah gebrild un ksawt hend, “Vann miah yusht flaysh hedda fa essa. Miah voahra bessah ab in Egypta!” Da Hah zayld eich flaysh gevva zu essa, un diah zaylet's essa.
18 "Diga ao povo: Consagrem-se para amanhã, pois vocês comerão carne. O Senhor os ouviu quando se queixaram a ele, dizendo: ‘Ah, se tivéssemos carne para comer! Estávamos melhor no Egito! ’ Agora o Senhor lhes dará carne, e vocês a comerão.
19 Diah zaylet's nett yusht ay dawk essa, adda zvay dawk, adda fimf dawk, adda zeyya dawk, adda zvansich dawk,
19 Vocês não comerão carne apenas um dia, ou dois, ou cinco, ou dez ou vinte,
20 avvah fa en gansah moonet, biss es aus eiyah nays kumd un ayklich is zu eich. Dess is veil diah da Hah nunnah gedrayt hend es unnich eich is un ohkalda hend heila fannich eem un sawwa, “Favass henn miah Egypta falossa?”’”
20 mas um mês inteiro, até que lhes saia carne pelo nariz e vocês tenham nojo dela, porque rejeitaram o Senhor, que está no meio de vocês, e se queixaram a ele, dizendo: ‘Por que saímos do Egito? ’ "
21 Avvah da Mosi hott ksawt, “Do binn ich unnich sex hunnaht dausend mennah es lawfa, un du sawksht, ‘Ich gebb eena flaysh fa en gansah moonet.’
21 Disse, porém, Moisés: "Aqui estou eu no meio de seiscentos mil homens de pé, e dizes: ‘Darei a eles carne para comerem durante um mês inteiro! ’
22 Sinn genunk kee un shohf do zu shlachta fa si? Hedda si genunk vann awl di fish im say kfanga veahra fa si?”
22 Será que haveria o suficiente para eles se todos os rebanhos fossem abatidos? Será que haveria o suficiente para eles se todos os peixes do mar fossem apanhados? "
23 Da Hah hott no ksawt zumm Mosi, “Is em Hah sei oahm zu katz? Nau zaylsht du sayna eb vass ich sawk voah kumma zayld fa dich adda nett.”
23 O Senhor respondeu a Moisés: "Estará limitado o poder do Senhor? Agora você verá se a minha palavra se cumprirá ou não".
24 So is da Mosi naus ganga un hott di leit ksawt vass da Hah ksawt hott. Eah hott di sivvatzich eldishti zammah gebrocht un hott si um da tent rumm kshteld.
24 Então Moisés saiu e contou ao povo o que o Senhor tinha dito. Reuniu setenta autoridades dentre eles e os dispôs ao redor da Tenda.
25 No is da Hah runnah kumma in di volk un hott kshvetzt zu eem. Eah hott fumm Geisht es uf eem voah gnumma, un hott een uf di sivvatzich eldishti gedu. Vo da Geisht uf si kumma is henn si gebroffetzeit. Avvah si henn nett viddah so gedu.
25 O Senhor desceu na nuvem e lhe falou, e tirou do Espírito que estava sobre ele e o pôs sobre as setenta autoridades. Quando o Espírito veio sobre eles, profetizaram, mas depois nunca mais tornaram a fazê-lo.
26 Zvay mennah es Eldad un Medad kaysa henn sinn in di camp geblivva. Si voahra unnich di eldishti es nunnah kshrivva voahra, avvah si sinn nett naus ganga an da tent. Doch is da Geisht aw uf si kumma, un si henn gebroffetzeit diveil es si in di camp voahra.
26 Entretanto, dois homens, chamados Eldade e Medade, tinham ficado no acampamento. Ambos estavam na lista das autoridades, mas não tinham ido para a Tenda. O Espírito também veio sobre eles, e profetizaram no acampamento.
27 En yungah mann is naus kshprunga un hott ksawt zumm Mosi, “Da Eldad un da Medad sinn am broffetzeiya in di camp.”
27 Então, certo jovem correu e contou a Moisés: "Eldade e Medade estão profetizando no acampamento".
28 Em Nun sei boo da Joshua, es em Mosi sei gnecht voah funn yungem uf, hott no ksawt, “Mei hah, Mosi, mach si shtobba!”
28 Josué, filho de Num, que desde jovem era auxiliar de Moisés, interferiu e disse: "Moisés, meu senhor, proíba-os! "
29 Avvah da Mosi hott ksawt, “Bisht du bekimmaht fa mich? Ich vott awl fumm Hah sei leit veahra brofayda, so es da Hah sei Geisht uf si du dayt!”
29 Mas Moisés respondeu: "Você está com ciúmes por mim? Quem dera todo o povo do Senhor fosse profeta e que o Senhor pusesse o seu Espírito sobre eles! "
30 No is da Mosi un di eldishti viddah nei in di camp ganga.
30 Então Moisés e as autoridades de Israel voltaram para o acampamento.
31 En vind is no uf kumma fumm Hah un hott badreeslen rei geblohsa fumm say. Si sinn runnah kumma gans um di camp rumm drei foos dikk uf em bodda, so veit rumm es ma lawfa kann in aym dawk.
31 Depois disso, veio um vento da parte do Senhor que trouxe codornizes do mar e as fez cair por todo o acampamento, a uma altura de noventa centímetros, espalhando-as em todas as direções até num raio de uma caminhada de um dia.
32 Di leit sinn naus ganga un henn badreeslen ufgegeddaht sellah dawk un nacht un da gans neksht dawk. Nimmand hott vennichah es fuftzich bushel gegeddaht. No henn si si ausnannah uf da bodda gedu gans um sich rumm.
32 Durante todo aquele dia e aquela noite e durante todo o dia seguinte, o povo saiu e recolheu codornizes. Ninguém recolheu menos de dez barris. Então eles as estenderam para secar ao redor de todo o acampamento.
33 Avvah diveil es es flaysh noch zvishich iahra zay voah, eb si's gessa katt henn, hott em Hah sei zann hays gebrend geyyich di leit, un eah hott si kshlauwa mitt en veeshti granket.
33 Mas, enquanto a carne ainda estava entre os seus dentes e antes que a ingerissem, a ira do Senhor acendeu-se contra o povo, e ele o feriu com uma praga terrível.
34 So voah sellah blatz Lusht-Grayvah kaysa veil si di leit datt fagrawva henn es glusht henn fa annah ess-sach.
34 Por isso o lugar foi chamado Quibrote-Hataavá, porque ali foram enterrados os que tinham sido dominados pela gula.
35 Funn Lusht-Grayvah sinn di leit no naus kshteaht noch Hazeroth un sinn datt geblivva.
35 De Quibrote-Hataavá o povo partiu para Hazerote, e lá ficou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra