Números 11
PDC vs ARA
1 Nau di leit henn geglawkt veyyich vi hatt es si's henn, un da Hah hott's keaht. Vo eah dess keaht hott, hott sei zann gebrend. No is feiyah fumm Hah kumma un hott ohkfanga brenna. Dayl funn di bletz am ausahsht end funn di camps nohch sinn fabrend vadda.
1 Queixou-se o povo de sua sorte aos ouvidos do Senhor ; ouvindo-o o Senhor , acendeu-se-lhe a ira, e fogo do Senhor ardeu entre eles e consumiu extremidades do arraial.
2 Di leit henn no zumm Mosi gegrisha un da Mosi hott zumm Hah gebayda. No hott's feiyah kshtobt.
2 Então, o povo clamou a Moisés, e, orando este ao Senhor , o fogo se apagou.
3 Sellah blatz voah no Thabeera kaysa veil's feiyah fumm Hah gebrend hott unnich eena.
3 Pelo que chamou aquele lugar Taberá, porque o fogo do Senhor se acendera entre eles.
4 Di fremda unnich eena henn no ohkfanga lushta fa annah ess-sach, un di Kinnah-Israel henn aw geglawkt un henn ksawt, “Oh vann miah yusht flaysh hedda zu essa!
4 E o populacho que estava no meio deles veio a ter grande desejo das comidas dos egípcios; pelo que os filhos de Israel tornaram a chorar e também disseram: Quem nos dará carne a comer?
5 Miah denka an di fish es miah gessa henn in Egypta fa nix, un aw di gummahra, di vasmelohna un moshmelohna, un di leeks, zvivla un gnovlich.
5 Lembramo-nos dos peixes que, no Egito, comíamos de graça; dos pepinos, dos melões, dos alhos silvestres, das cebolas e dos alhos.
6 Avvah nau is unsah sayl matt, un's is nix fannich unsah awwa es vi dess manna.”
6 Agora, porém, seca-se a nossa alma, e nenhuma coisa vemos senão este maná.
7 Es manna voah vi koriandah-sohma un hott gegukt vi gayl bedellion.
7 Era o maná como semente de coentro, e a sua aparência, semelhante à de bdélio.
8 Di leit sinn rumm heah ganga un henn's gegeddaht un's gmawla mitt meel-shtay adda's fei gmawla mitt mortar un peshtel. Si henn's gekocht in kesla un henn no kucha gmacht difunn. Es hott getayst vi kucha es gmacht voahra mitt ayl.
8 Espalhava-se o povo, e o colhia, e em moinhos o moía ou num gral o pisava, e em panelas o cozia, e dele fazia bolos; o seu sabor era como o de bolos amassados com azeite.
9 Vann da dau runnah uf di camp kfalla is nachts is dess manna mitt runnah kfalla.
9 Quando, de noite, descia o orvalho sobre o arraial, sobre este também caía o maná.
10 Da Mosi hott di leit funn alli family keaht brilla un veina fannich yaydahs funn iahra tents. No is da Hah veesht zannich vadda un's hott da Mosi aw gedruvveld.
10 Então, Moisés ouviu chorar o povo por famílias, cada um à porta de sua tenda; e a ira do Senhor grandemente se acendeu, e pareceu mal aos olhos de Moisés.
11 No hott da Mosi da Hah kfrohkt, “Favass hosht du deah druvvel uf dei gnecht gebrocht? Favass habb ich nett gnawt kfunna in dei awwa, es du da lasht funn awl dee leit uf mich glaykt hosht?
11 Disse Moisés ao Senhor : Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei favor aos teus olhos, visto que puseste sobre mim a carga de todo este povo?
12 Binn ich uf em family vayk vadda mitt dee leit? Voahra si geboahra zu miah? Favass sawksht du miah fa si drawwa in mei eahm vi en heedah en kind drawkt, biss an's land es du iahra foah-feddah fashprocha hosht?
12 Concebi eu, porventura, todo este povo? Dei-o eu à luz, para que me digas: Leva-o ao teu colo, como a ama leva a criança que mama, à terra que, sob juramento, prometeste a seus pais?
13 Vo kann ich flaysh greeya fa awl dee leit? Si halda oh gneixa zu miah un sawwa, ‘Gebb uns flaysh zu essa!’
13 Donde teria eu carne para dar a todo este povo? Pois chora diante de mim, dizendo: Dá-nos carne que possamos comer.
14 Ich kann awl dee leit nett selvaht drawwa, da lasht is zu shveah fa mich.
14 Eu sozinho não posso levar todo este povo, pois me é pesado demais.
15 Vann du deah vayk shaffa zaylsht mitt miah, un ich gnawt finn mitt diah, dann bring mich grawt um, so es ich mei ayya aylend nett sayna brauch.”
15 Se assim me tratas, mata-me de uma vez, eu te peço, se tenho achado favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha miséria.
16 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Bring zu miah sivvatzich mennah funn di eldishti funn Israel, sohwichi es du vaysht es eldishti un evvahshti sinn unnich di leit. Loss si an da fasamling-tent kumma un datt shtay mitt diah.
16 Disse o Senhor a Moisés: Ajunta-me setenta homens dos anciãos de Israel, que sabes serem anciãos e superintendentes do povo; e os trarás perante a tenda da congregação, para que assistam ali contigo.
17 No kumm ich nunnah un shvetz zu diah datt, un nemm fumm Geisht es uf diah is un du da Geisht uf si. Si zayla no diah helfa da lasht funn di leit drawwa, so es du's nett laynich drawwa brauchsht.
17 Então, descerei e ali falarei contigo; tirarei do Espírito que está sobre ti e o porei sobre eles; e contigo levarão a carga do povo, para que não a leves tu somente.
18 Sawk zu di leit, ‘Heilichet eich un rishtet eich, fa meiya zaylet diah flaysh essa. Da Hah hott eich keaht vo diah gebrild un ksawt hend, “Vann miah yusht flaysh hedda fa essa. Miah voahra bessah ab in Egypta!” Da Hah zayld eich flaysh gevva zu essa, un diah zaylet's essa.
18 Dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne; porquanto chorastes aos ouvidos do Senhor , dizendo: Quem nos dará carne a comer? Íamos bem no Egito. Pelo que o Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Diah zaylet's nett yusht ay dawk essa, adda zvay dawk, adda fimf dawk, adda zeyya dawk, adda zvansich dawk,
19 Não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco, nem dez, nem ainda vinte;
20 avvah fa en gansah moonet, biss es aus eiyah nays kumd un ayklich is zu eich. Dess is veil diah da Hah nunnah gedrayt hend es unnich eich is un ohkalda hend heila fannich eem un sawwa, “Favass henn miah Egypta falossa?”’”
20 mas um mês inteiro, até vos sair pelos narizes, até que vos enfastieis dela, porquanto rejeitastes o Senhor , que está no meio de vós, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Avvah da Mosi hott ksawt, “Do binn ich unnich sex hunnaht dausend mennah es lawfa, un du sawksht, ‘Ich gebb eena flaysh fa en gansah moonet.’
21 Respondeu Moisés: Seiscentos mil homens de pé é este povo no meio do qual estou; e tu disseste: Dar-lhes-ei carne, e a comerão um mês inteiro.
22 Sinn genunk kee un shohf do zu shlachta fa si? Hedda si genunk vann awl di fish im say kfanga veahra fa si?”
22 Matar-se-ão para eles rebanhos de ovelhas e de gado que lhes bastem? Ou se ajuntarão para eles todos os peixes do mar que lhes bastem?
23 Da Hah hott no ksawt zumm Mosi, “Is em Hah sei oahm zu katz? Nau zaylsht du sayna eb vass ich sawk voah kumma zayld fa dich adda nett.”
23 Porém o Senhor respondeu a Moisés: Ter-se-ia encurtado a mão do Senhor ? Agora mesmo, verás se se cumprirá ou não a minha palavra!
24 So is da Mosi naus ganga un hott di leit ksawt vass da Hah ksawt hott. Eah hott di sivvatzich eldishti zammah gebrocht un hott si um da tent rumm kshteld.
24 Saiu, pois, Moisés, e referiu ao povo as palavras do Senhor , e ajuntou setenta homens dos anciãos do povo, e os pôs ao redor da tenda.
25 No is da Hah runnah kumma in di volk un hott kshvetzt zu eem. Eah hott fumm Geisht es uf eem voah gnumma, un hott een uf di sivvatzich eldishti gedu. Vo da Geisht uf si kumma is henn si gebroffetzeit. Avvah si henn nett viddah so gedu.
25 Então, o Senhor desceu na nuvem e lhe falou; e, tirando do Espírito que estava sobre ele, o pôs sobre aqueles setenta anciãos; quando o Espírito repousou sobre eles, profetizaram; mas, depois, nunca mais.
26 Zvay mennah es Eldad un Medad kaysa henn sinn in di camp geblivva. Si voahra unnich di eldishti es nunnah kshrivva voahra, avvah si sinn nett naus ganga an da tent. Doch is da Geisht aw uf si kumma, un si henn gebroffetzeit diveil es si in di camp voahra.
26 Porém, no arraial, ficaram dois homens; um se chamava Eldade, e o outro, Medade. Repousou sobre eles o Espírito, porquanto estavam entre os inscritos, ainda que não saíram à tenda; e profetizavam no arraial.
27 En yungah mann is naus kshprunga un hott ksawt zumm Mosi, “Da Eldad un da Medad sinn am broffetzeiya in di camp.”
27 Então, correu um moço, e o anunciou a Moisés, e disse: Eldade e Medade profetizam no arraial.
28 Em Nun sei boo da Joshua, es em Mosi sei gnecht voah funn yungem uf, hott no ksawt, “Mei hah, Mosi, mach si shtobba!”
28 Josué, filho de Num, servidor de Moisés, um dos seus escolhidos, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe-lho.
29 Avvah da Mosi hott ksawt, “Bisht du bekimmaht fa mich? Ich vott awl fumm Hah sei leit veahra brofayda, so es da Hah sei Geisht uf si du dayt!”
29 Porém Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Tomara todo o povo do Senhor fosse profeta, que o Senhor lhes desse o seu Espírito!
30 No is da Mosi un di eldishti viddah nei in di camp ganga.
30 Depois, Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 En vind is no uf kumma fumm Hah un hott badreeslen rei geblohsa fumm say. Si sinn runnah kumma gans um di camp rumm drei foos dikk uf em bodda, so veit rumm es ma lawfa kann in aym dawk.
31 Então, soprou um vento do Senhor , e trouxe codornizes do mar, e as espalhou pelo arraial quase caminho de um dia, ao seu redor, cerca de dois côvados sobre a terra.
32 Di leit sinn naus ganga un henn badreeslen ufgegeddaht sellah dawk un nacht un da gans neksht dawk. Nimmand hott vennichah es fuftzich bushel gegeddaht. No henn si si ausnannah uf da bodda gedu gans um sich rumm.
32 Levantou-se o povo todo aquele dia, e a noite, e o outro dia e recolheu as codornizes; o que menos colheu teve dez ômeres; e as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Avvah diveil es es flaysh noch zvishich iahra zay voah, eb si's gessa katt henn, hott em Hah sei zann hays gebrend geyyich di leit, un eah hott si kshlauwa mitt en veeshti granket.
33 Estava ainda a carne entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, quando se acendeu a ira do Senhor contra o povo, e o feriu com praga mui grande.
34 So voah sellah blatz Lusht-Grayvah kaysa veil si di leit datt fagrawva henn es glusht henn fa annah ess-sach.
34 Pelo que o nome daquele lugar se chamou Quibrote-Hataavá, porquanto ali enterraram o povo que teve o desejo das comidas dos egípcios.
35 Funn Lusht-Grayvah sinn di leit no naus kshteaht noch Hazeroth un sinn datt geblivva.
35 De Quibrote-Hataavá partiu o povo para Hazerote e ali ficou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?