Números 11

NKR vs BKJ

Sair da comparação
1 Gai dangada ga nnanu i Tagi Maolunga i hiidinga delaadeu hai ngadaa. Gai ga langona huu e Tagi Maolunga, gai ia gu bole mmao, gai de ahi mai i daho Tagi Maolunga gu ula i olaadeu magavaa ga dudu hanu mommee i luu baasi de mommee nnoho gaainga.
1 E quando o povo se queixou, isso desagradou ao SENHOR, e o SENHOR ouviu isto; e a sua ira se acendeu, e o fogo do SENHOR ardeu entre eles, e consumiu os que estavam nas partes mais distantes do acampamento.
2 Gai dangada ga tangi ange gi Moses; gai Moses ga dalodalo ange gi Tagi Maolunga, gai de ahi laa gu made.
2 E o povo clamou a Moisés, e quando Moisés orou ao SENHOR, o fogo se apagou.
3 Deelaa ai, de mommee laa gu hagaingoo ange go Taberah, i hiidinga de ahi a Tagi Maolunga ne ula i olaadeu magavaa.
3 E ele chamou aquele lugar de Taberá, porque o fogo do SENHOR acendera entre eles.
4 Gai de gau henua gee ne hulo laa madali gilaadeu e kona de llodo e gai kano manu; gai de gau Israel ne tangi hogi ga hagataba, “Mee naa gi hanu amaadeu giidagi e gai!
4 E no meio deles havia alguns estrangeiros que sentiram um anseio, e os filhos de Israel também choraram outra vez, e perguntaram: Quem nos dará carne para comer?
5 Gimaadeu e manadua denga mamu amaadeu nogo gai i Egypt, ma kiulii, ma suiigaa, ma leek, ma aaniana, aama garlic;
5 Nós nos lembramos dos peixes que comíamos livremente no Egito; e os pepinos, e os melões, e os alhos-porros, e as cebolas, e os alhos.
6 aagai iainei gimaadeu gu mmala amaadeu maanga, i hiidinga gu deai ange donu amaadeu mee e gai, go denga manna nei donu huu.”
6 Mas agora a nossa alma está seca; não há nada além deste maná, diante dos nossos olhos.
7 De manna e bei de golee o de coriander, e mada tea ganoango.
7 E o maná era como semente de coentro, e a sua cor como a cor do bdélio.
8 Gai dangada ne hulo ga hagabudu mai ga mmili i de mee mmili, aabe tugi i denga hadu, ga boale i lodo anibada, ma de hai ai denga keege; gai e mami bei de keege e hai laa i lolo.
8 E o povo ia e o colhia, e o moía em moinhos ou esmagava em pilões, e o cozinhava em panelas, e fazia bolos deles; e o seu sabor era como o do azeite fresco.
9 De masavaa naa huu e hano iho ai de mee suungia gi honga de mommee nnoho gaainga i de boo, gai denga manna gu too iho hogi.
9 E quando caía o orvalho sobre o acampamento, à noite, o maná descia sobre ele.
10 Gai Moses gu langona de nnanu o dangada i denga huaabodu i gaogao haitoga o olaadeu hale malo; gai Tagi Maolunga gu bole mmao, gai Moses gu dee malangilangi.
10 Então, Moisés ouviu o povo chorar, as suas famílias, cada homem à porta da sua tenda; e a ira do SENHOR se acendeu grandemente. Moisés também estava descontente.
11 Gai Moses ga hai ange gi Tagi Maolunga, “Gu aha goe gu hai ai nei doo dangada hai hegau bee nei? Koe gu dee malangilangi nei i de au, gai koe ga hai ai nei au gi hagaudalia taemaha o de gau soa nei?
11 E Moisés disse ao SENHOR: Por que afligiste a teu servo, e por que não encontrei favor aos teus olhos, por qual razão colocaste os cuidados de todo este povo sobre mim?
12 Go au ne hagadili ina be ne hanaua de gau soa nei? Gai koe ga hai mai ai naa au gi sabaia gilaadeu i dogu aloalo, bei de hai a tamana e saabai ai laa dana dama i dono aloalo, ga kave gilaadeu gi tae gi de henua aau gu hagatoo donu ange gi olaadeu dubuna madagidagi?
12 Eu concebi todo este povo? Fui eu que o gerei, para que me dissesses: Leva-os no teu seio, como a ama leva a criança que ainda é amamentada à terra que juraste aos seus pais?
13 Go hee aagu e hai ai hanu giidagi e gaavange gi de huaadangada nei? Go hiidinga gilaadeu gu tangi ma e hai mai, ‘Gaamai hanu giidagi e gai gimaadeu.’
13 De onde eu poderia obter carne para dar a todo este povo? Porque choram a mim, e dizem: Dá-nos carne para que possamos comer.
14 Au gu dee maua i de tilo ange de huaadangada nei alodahi, de hegau nei e gona odi taemaha mai gi de au.
14 Eu sozinho não sou capaz de suportar com todo este povo, porque isto é pesado demais para mim.
15 Noo deenei dau hai e hai ai au, gai au e dangidangi adu koe gi daia donu au gi magau iainei, noo koe e malangilangi i de au, gai koe aude hagaduasala ina au i de mee nei.”
15 E, se ages assim comigo, eu te peço, mata-me se encontrei favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha desgraça.
16 Gai Tagi Maolunga ga hai ange gi Moses, “Gaamai e dinohidu daane maatua o Israel, aau e iloo laa bolo ni dagi gai ni biho i honga o dangada; gaamai gilaadeu gi de hale malo hagabuni gi tuu i kilaa madali goe.
16 E o SENHOR disse a Moisés: Reúne para mim setenta homens dos anciãos de Israel, a quem conheces como anciãos do povo e seus oficiais; e traze-os ao tabernáculo da congregação, para que possam ficar ali contigo.
17 Gai au e hano iho naa ga basa adu gi de goe i kilaa; gai au e kave naa hanu mahi mai i daho de Hagasaalunga i oo daha naa ga gaavange gi gilaadeu; gai gilaadeu ga bale adu ai goe ga hagauda daemaha o dangada, gi dee go koe ai donu huu e hagauda ina taemaha naa.
17 E eu descerei, e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o colocarei sobre eles; e eles levarão contigo a carga do povo, para que não a leves sozinho.
18 Gai koe hai ange gi dangada, ‘Goodou haia gi dabu goodou ange gi daiao, gai goodou e gai naa donu hanu giidagi. Tagi Maolunga gu langona e ia doodou tangi ma e hagataba: “Mee naa gi hanu amaadeu giidagi e gai! Gimaadeu ne kii ange i de duadonu i Egypt!” Deenei ai, Tagi Maolunga e gaavadu naa donu hanu giidagi e gai goodou.
18 E dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne, porque chorastes aos ouvidos do SENHOR, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Porque tudo ia bem conosco no Egito; e por isso o SENHOR vos dará carne, e comereis.
19 Gai e dee dahi naa donu huu oodou laangi e gai ai, be lua laangi, be lima laangi, be madaangahulu laangi, aabe madalua laangi,
19 E não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 aagai goodou e gai naa denga giidagi i dahi huaamalama, ga dae ai gi doodou kino i de gai, i hiidinga goodou ne hagangadi mee Tagi Maolunga e noho laa i oodou magavaa, gai goodou ne nnanu ange gi de ia, ga hai ange, “Gu aha gu hagassao mai ai nei gimaadeu i Egypt?” ’ ”
20 mas durante um mês inteiro, até que vos saia pelas narinas, até que vos seja repugnante, porque desprezastes o SENHOR, que está no vosso meio, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Aagai Moses ga hai ange, “Se onoseguli dangada alodahi aagu ne dagi mai, gai koe gu hagatoo donu bolo koe e gaavange hanu giidagi e gai gilaadeu i dahi huaamalama!
21 E disse Moisés: O povo no meio do qual estou, são seiscentos mil homens de pé, e disseste: Eu lhes darei carne para que possam comer um mês inteiro.
22 Gai e maua naa donu gi dohu gilaadeu noo gu daa amaadeu ssiibi ma amaadeu kaau alodahi e gaimee ai gilaadeu? Gai e maua naa donu gi dohu gilaadeu noo e hagabudu mai denga mamu alodahi i lo te lausedi e gaimee ai gilaadeu?”
22 Deveremos matar os rebanhos e o gado, para satisfazê-los? Ou todos os peixes do mar serão reunidos para eles, para satisfazê-los?
23 Gai Tagi Maolunga ga hai ange gi Moses, “E dahi nei mee daudahi a ssauaa o Tagi Maolunga e dee maua i de hai? Iainei gai koe e gidee naa be agu muna ni muna abodonu be deai.”
23 E o SENHOR disse a Moisés: Terá a mão do SENHOR ficado mais curta? Verás, agora, se a minha palavra acontecerá a ti ou não.
24 Deelaa ai, Moses ne hano ga tala ange muna a Tagi Maolunga gi dangada; gai ia ga hagabuni mai e dinohidu daane maatua o de huaahenua ga hai gilaadeu gi tuu i luu baasi de hale malo.
24 E Moisés saiu, e disse ao povo as palavras do SENHOR, e reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou ao redor do tabernáculo.
25 Gai Tagi Maolunga ga hano iho mai i lo te hagausinga laa ga basa ange gi Moses, gai ia ga kave hanu mahi o de Hagasaalunga i daho Moses ga gaavange gi denga daane maatua e dinohidu laa. Gai de masavaa huu o de Hagasaalunga ne noho ai i olaadeu daha, gai gilaadeu ga pasa pelaabisi, aagai gilaadeu tee aahe ange e pasa pelaabisi i muli mai.
25 E o SENHOR desceu em uma nuvem, e lhe falou; e tomou do Espírito que estava sobre ele, e deu aos setenta anciãos; e sucedeu que, quando repousava sobre eles o Espírito, eles profetizaram, e não cessou.
26 Gai e dogolua daane maatua laa ne nnoho donu huu i de mommee nnoho gaainga, de ingoo o dahi go Eldad, gai de ingoo o taane ange laa go Medad, gai de Hagasaalunga ne humai hogi gi olaadeu elunga. Gilaau ni daane hogi ne sisi olaau ingoo madali denga daane ange laa, aagai gilaau tee hulo gi de hale malo hagabuni; gai gilaau ne pasa pelaabisi hogi i de mommee nnoho gaainga.
26 Mas ficaram dois dos homens no acampamento; um deles se chamava Eldade, e o outro Medade; e pousou sobre eles o Espírito, e eles estavam entre os inscritos, porém não foram ao tabernáculo, e eles profetizavam no acampamento.
27 Gai dahi dama daane ne savini ga hano ga tala ange gi Moses, bolo Eldad ma Medad e pasa pelaabisi i de mommee nnoho gaainga.
27 E um jovem correu, e contou a Moisés, dizendo: Eldade e Medade estão profetizando no acampamento.
28 Gai Joshua tama daane a Nun, tangada bale o Moses, gai go dahi daane ne hili laa, ga hai ange, “Dogu dangada aamua go Moses, hai ange gilaau gi dee pasa pelaabisi!”
28 E Josué, filho de Num, servo de Moisés, um dos seus jovens, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe que façam isso.
29 Gai Moses ga hai ange gi de ia, “Koe gu magiaa ange naa gi gilaau i ogu hiidinga? Mee naa dangada alodahi o Tagi Maolunga gi ni pelaabisi gai Tagi Maolunga gi haia gi humai dono Hagasaalunga gi olaadeu elunga!”
29 E Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Quisera Deus que todo o povo do SENHOR fosse profeta, e que o SENHOR colocasse o seu Espírito sobre eles.
30 Gai Moses ma denga daane maatua o Israel ga ahe ai loo gi de mommee nnoho gaainga.
30 E Moisés o levou ao acampamento, ele e os anciãos de Israel.
31 Gai Tagi Maolunga ga hai gi ssau mai dahi madangi gi ilihia mai denga quail i honga tai, ga hai denga manu llele laa gi toga i luu baasi de mommee nnoho gaainga; gai de lahalaha de mommee olaadeu ne toga ai se dahi laangi e seesee ai gi tae gi de baasi laa gai e bei ai hogi de baasi ange laa, gai se lua sugilima de duuduu i honga de gelegele.
31 E então, veio um vento do SENHOR, e trouxe codornizes do mar, e as fez cair no acampamento, estavam um dia de viagem de um lado, e estavam um dia de viagem do outro lado, ao redor do acampamento, e era dois côvados de altura sobre a terra.
32 Gai de huaadangada ne hulo i de laangi ma de boo laa, aama de laangi i ono dua ga hagabudu denga quail; gai teai donu se dangada ne sogoisi mai ange i de madaangahulu homer. Gai gilaadeu ne gaamai alaadeu quail ga doha saele e hagammasa i de mommee nnoho gaainga alodahi.
32 E o povo se levantou todo aquele dia, e toda aquela noite, e todo o dia seguinte, e recolheu as codornizes; aquele que colhera menos, colhera dez ômeres; e as espalharam ao redor do acampamento.
33 Aagai de masavaa alaadeu e gai ai ma de maamaa giidagi laa, gai Tagi Maolunga gu bole mmao i hiidinga o dangada, gai ia ga hai gi mmagi dangada i dahi magi hagamaakau.
33 E quando a carne estava entre os seus dentes, e antes que fosse mastigada, a ira do SENHOR se acendeu contra o povo, e o SENHOR feriu o povo com uma praga muito grande.
34 Deelaa ai, de mommee laa gu hagaingoo ange go Kibroth Hattaavah, go hiidinga go kilaa ne danu ai de gau aagai.
34 E deu àquele lugar o nome de Quibrote-Hataavá, porque ali enterraram o povo que teve o desejo.
35 Gai dangada ne daga mai i Kibroth Hattaavah ga hulo gu tae gi Hazeroth ga nnoho ai.
35 E de Quibrote-Hataavá, o povo viajou para Hazerote e ficou em Hazerote.

Ler em outra tradução

Comparar com outra