Rute 3
CMO vs NVT
1 Tât du nar ri, Naômi ngơi ma Rut: “Gâp sơm nđăp sai ăn ƀe geh nau rêh ueh đăp mpăn let jât năp.
1 Certo dia, Noemi disse a Rute: “Minha filha, é hora de eu encontrar para você um lar seguro e feliz.
2 Bôas i ƀe vay jan kar ndrel mpôl oh mon păng nơh, mpôl băl bân đŏng. Kêng măng dja păng hăn rpăt ba ta ntŭk rpăt ba ri đŏng.
2 Esse Boaz, senhor das moças com quem você trabalhou, é nosso parente próximo. Hoje à noite, ele estará na eira, onde se debulha a cevada.
3 Ƀe ŭm ƀe nkrơ̆ săk ăn ueh pot dak si ƀô kah nsoh bok ao i ueh ueh, jêh ri hăn ntŭk rpăt ba ri, lơi ôh nhhơ săk ăn păng năl, n'ho ma tât jêh păng nhêt sông.
3 Faça o que lhe direi: tome banho, perfume-se e vista sua melhor roupa. Depois vá até lá, mas não deixe que Boaz a veja enquanto ele não tiver terminado de comer e beber.
4 Ƀe uănh n'hêl nanê̆ ntŭk păng bêch, jêh ri ƀe hăn pơk phôi mpeh bơh jŏng păng nây, ƀe bêch ta ri yơ̆, gay ma dăn păng kơl ƀe, jêh ri ƀe jan lĕ ntil nau păng mbơh đă ƀe”.
4 Repare bem no lugar onde ele se deitar. Então vá, descubra os pés dele e deite-se ali. Ele lhe dirá o que fazer”.
5 Rut ơh: “Ơ, gâp jan tâng dâng lĕ nau ƀe đă”.
5 “Farei tudo que você disse”, respondeu Rute.
6 Jêh ri Rut hăn ntŭk rpăt ba jan tâng nau i po păng đă nơh.
6 Assim, naquela noite, ela desceu até a eira e seguiu as instruções de sua sogra.
7 Jêh Bôas nhêt sông phiao, păng maak răm n'ho ma bêch ntŭk bun ba nây, jêh ri Rut hăn rmiăt pơk phôi n'ho ma bêch bơh dŏng jŏng păng ri.
7 Quando Boaz terminou de comer e beber e estava alegre, foi deitar-se perto de um monte de grãos e pegou no sono. Rute se aproximou em silêncio, descobriu os pés dele e se deitou.
8 Tât n'gul măng nây, Bôas kah rngăl bêch ƀli, păng rplăch săk ndrŏt hih rhŏl say du huê bu ur bêch bơh dŏng jŏng păng nây.
8 Por volta da meia-noite, Boaz acordou de repente. Ele se virou e ficou admirado de encontrar uma mulher deitada a seus pés.
9 Jêh ri Bôas ôp: “Bu moh dja?” Rut ơh: “Gâp Rut jêng bunuyh jan kar ma may, kôranh mê, dăn kôranh yô̆ nđach ma gâp, ăn gâp jêng ur may, yorlah may jêng mpôl băl gâp, dơn mât uănh gâp”.
9 “Quem é você?”, perguntou ele. “Sou sua serva Rute”, respondeu ela. “Estenda as abas de sua capa
10 Bôas lah: “Ăn Brah Yêhôvaăn nau geh jêng ma oh! A lor nơh ay lĕ nhhơ nau rŏng răp jăp ay gŭ ndrel po ay, yơn ma aƀaơ ri ay nhhơ nuih n'hâm sŏng rlao i nây jât, ay mâu ôh sŏ sai ndăm o ach, mâu lah sai ndăm i ndrŏng, tih ma sŏ gâp chrao.
10 Então Boaz exclamou: “O S enhor a abençoe, minha filha! Você demonstra agora ainda mais lealdade por sua família que antes, pois não foi atrás de um homem mais jovem, seja rico ou pobre.
11 Lơi ta rvê ôh, moh ndơ ay dăn, gâp dơi jan dâng lĕ, yorlah ƀon lan dâng lĕ gĭt n'hêl ay jêng bunuyh sŏng ngăn.
11 Não se preocupe com nada, minha filha. Farei o que me pediu, pois toda a cidade sabe que você é uma mulher virtuosa.
12 Di ngăn gâp băl mpôl ndơn mât uănh ay, yơn ma hôm geh du huê bu klô jât, băl mpôl dăch rlao ma gâp ngăn.
12 Mas, embora eu seja de fato um dos resgatadores de sua família, há outro homem que é parente mais próximo que eu.
13 Măng dja ay bêch ta dja hŏ! Ôi tay gâp hăn mâp păng, lah păng ŭch ndơn mât uănh ay ăn păng mât, lah păng mâu ŭch ôh, gâp ton ma ay, jă Brah Yêhôva i rêh mâu blao khât kơl uănh say lĕ nau gâp ton, gâp ndơn mât uănh ay ngăn! Lah ndri ay bêch ta dja ƀŏt, n'ho ma tât ang ôi”.
13 Fique aqui esta noite e pela manhã conversarei com ele. Se ele estiver disposto a resgatá-la, muito bem; que ele se case com você. Se não quiser, tão certo como vive o S enhor , eu mesmo a resgatarei”.
14 Jêh ri Rut bêch bơh dŏng jŏng Bôas nây, n'ho ma tât kêng ang, păng dâk ơm ôi bri hôm ngo gay ma lơi ăn bu gĭt năl, yor ma Bôas lah: “Mâu ŭch ôh ăn bu gĭt lah geh bu ur lăp bêch ntŭk dja”.
14 Rute ficou deitada aos pés de Boaz até de manhã, mas levantou-se antes de raiar o dia, pois Boaz tinha dito: “Ninguém deve saber que uma mulher esteve na eira”.
15 Jêh ri Bôas lah: “Hơi oh, droh bok ay i kuŏng nây, kuăn ăn nâp”. Jêh ri Bôas troch ba bêng bok i nây ăn ma păng n'ho kơl pư ăn păng mbăk, jêh ri păng mbăk ba i nây sât a ƀon.
15 Então Boaz lhe disse: “Traga-me sua capa e estenda-a aqui”. Ele despejou sobre a capa seis medidas de cevada e a pôs sobre as costas de Rute. Depois ele retornou à cidade.
16 Tât a chuanh ri po păng ôp: “A mơm păng jan ma ƀe hă?” Jêh ri Rut nkoch ma i po păng nơm dâng lĕ nau Bôas jan nơh.
16 Quando Rute voltou à sua sogra, ela lhe perguntou: “Como foi, minha filha?”. Rute contou a Noemi tudo que Boaz havia feito
17 Rut lah: “Lĕ ba dja păng ăn ma gâp n'ho ma lah: «Ay mâu ôh di sât dơm a po ay!»”
17 e acrescentou: “Ele me deu estas seis medidas de cevada e disse: ‘Não volte para sua sogra de mãos vazias’”.
18 Jêh ri Naômi lah: “Hơi măn, gŭ kŏp uănh ƀŏt, n'ho ma tât gĭt lah nau dja a mơm păng, yorlah Bôas mâu ôh nđom jŏ jong, păng jan jêh ta nar dja ro”.
18 Então Noemi disse: “Tenha paciência, minha filha, até sabermos o que vai acontecer. Boaz não descansará enquanto não resolver esta questão ainda hoje”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?