Rute 3

CMO vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tât du nar ri, Naômi ngơi ma Rut: “Gâp sơm nđăp sai ăn ƀe geh nau rêh ueh đăp mpăn let jât năp.
1 E disse-lhe Noemi, sua sogra: Minha filha, não hei de buscar descanso, para que fiques bem?
2 Bôas i ƀe vay jan kar ndrel mpôl oh mon păng nơh, mpôl băl bân đŏng. Kêng măng dja păng hăn rpăt ba ta ntŭk rpăt ba ri đŏng.
2 Ora, pois, não é Boaz, com cujas moças estiveste, de nossa parentela? Eis que esta noite padejará a cevada na eira.
3 Ƀe ŭm ƀe nkrơ̆ săk ăn ueh pot dak si ƀô kah nsoh bok ao i ueh ueh, jêh ri hăn ntŭk rpăt ba ri, lơi ôh nhhơ săk ăn păng năl, n'ho ma tât jêh păng nhêt sông.
3 Lava-te, pois, e unge-te, e veste os teus vestidos, e desce à eira; porém não te dês a conhecer ao homem, até que tenha acabado de comer e beber.
4 Ƀe uănh n'hêl nanê̆ ntŭk păng bêch, jêh ri ƀe hăn pơk phôi mpeh bơh jŏng păng nây, ƀe bêch ta ri yơ̆, gay ma dăn păng kơl ƀe, jêh ri ƀe jan lĕ ntil nau păng mbơh đă ƀe”.
4 E há de ser que, quando ele se deitar, notarás o lugar em que se deitar; então entrarás, e descobrir-lhe-ás os pés, e te deitarás, e ele te fará saber o que deves fazer.
5 Rut ơh: “Ơ, gâp jan tâng dâng lĕ nau ƀe đă”.
5 E ela lhe disse: Tudo quanto me disseres, farei.
6 Jêh ri Rut hăn ntŭk rpăt ba jan tâng nau i po păng đă nơh.
6 Então foi para a eira, e fez conforme a tudo quanto sua sogra lhe tinha ordenado.
7 Jêh Bôas nhêt sông phiao, păng maak răm n'ho ma bêch ntŭk bun ba nây, jêh ri Rut hăn rmiăt pơk phôi n'ho ma bêch bơh dŏng jŏng păng ri.
7 Havendo, pois, Boaz comido e bebido, e estando já o seu coração alegre, veio deitar-se ao pé de um monte de grãos; então veio ela de mansinho, e lhe descobriu os pés, e se deitou.
8 Tât n'gul măng nây, Bôas kah rngăl bêch ƀli, păng rplăch săk ndrŏt hih rhŏl say du huê bu ur bêch bơh dŏng jŏng păng nây.
8 E sucedeu que, pela meia-noite, o homem estremeceu, e se voltou; e eis que uma mulher jazia a seus pés.
9 Jêh ri Bôas ôp: “Bu moh dja?” Rut ơh: “Gâp Rut jêng bunuyh jan kar ma may, kôranh mê, dăn kôranh yô̆ nđach ma gâp, ăn gâp jêng ur may, yorlah may jêng mpôl băl gâp, dơn mât uănh gâp”.
9 E disse ele: Quem és tu? E ela disse: Sou Rute, tua serva; estende pois tua capa sobre a tua serva, porque tu és o remidor.
10 Bôas lah: “Ăn Brah Yêhôvaăn nau geh jêng ma oh! A lor nơh ay lĕ nhhơ nau rŏng răp jăp ay gŭ ndrel po ay, yơn ma aƀaơ ri ay nhhơ nuih n'hâm sŏng rlao i nây jât, ay mâu ôh sŏ sai ndăm o ach, mâu lah sai ndăm i ndrŏng, tih ma sŏ gâp chrao.
10 E disse ele: Bendita sejas tu do Senhor, minha filha; melhor fizeste esta tua última benevolência do que a primeira, pois após nenhum dos jovens foste, quer pobre quer rico.
11 Lơi ta rvê ôh, moh ndơ ay dăn, gâp dơi jan dâng lĕ, yorlah ƀon lan dâng lĕ gĭt n'hêl ay jêng bunuyh sŏng ngăn.
11 Agora, pois, minha filha, não temas; tudo quanto disseste te farei, pois toda a cidade do meu povo sabe que és mulher virtuosa.
12 Di ngăn gâp băl mpôl ndơn mât uănh ay, yơn ma hôm geh du huê bu klô jât, băl mpôl dăch rlao ma gâp ngăn.
12 Porém agora é verdade que eu sou remidor, mas ainda outro remidor há mais chegado do que eu.
13 Măng dja ay bêch ta dja hŏ! Ôi tay gâp hăn mâp păng, lah păng ŭch ndơn mât uănh ay ăn păng mât, lah păng mâu ŭch ôh, gâp ton ma ay, jă Brah Yêhôva i rêh mâu blao khât kơl uănh say lĕ nau gâp ton, gâp ndơn mât uănh ay ngăn! Lah ndri ay bêch ta dja ƀŏt, n'ho ma tât ang ôi”.
13 Fica-te aqui esta noite, e será que, pela manhã, se ele te redimir, bem está, que te redima; porém, se não quiser te redimir, vive o Senhor, que eu te redimirei. Deita-te aqui até amanhã.
14 Jêh ri Rut bêch bơh dŏng jŏng Bôas nây, n'ho ma tât kêng ang, păng dâk ơm ôi bri hôm ngo gay ma lơi ăn bu gĭt năl, yor ma Bôas lah: “Mâu ŭch ôh ăn bu gĭt lah geh bu ur lăp bêch ntŭk dja”.
14 Ficou-se, pois, deitada a seus pés até pela manhã, e levantou-se antes que pudesse um conhecer o outro, porquanto ele disse: Não se saiba que alguma mulher veio à eira.
15 Jêh ri Bôas lah: “Hơi oh, droh bok ay i kuŏng nây, kuăn ăn nâp”. Jêh ri Bôas troch ba bêng bok i nây ăn ma păng n'ho kơl pư ăn păng mbăk, jêh ri păng mbăk ba i nây sât a ƀon.
15 Disse mais: Dá-me a capa que tens sobre ti, e segura-a. E ela a segurou; e ele mediu seis medidas de cevada, e lhas pôs em cima; então foi para a cidade.
16 Tât a chuanh ri po păng ôp: “A mơm păng jan ma ƀe hă?” Jêh ri Rut nkoch ma i po păng nơm dâng lĕ nau Bôas jan nơh.
16 E foi à sua sogra, que lhe disse: Como foi, minha filha? E ela lhe contou tudo quanto aquele homem lhe fizera.
17 Rut lah: “Lĕ ba dja păng ăn ma gâp n'ho ma lah: «Ay mâu ôh di sât dơm a po ay!»”
17 Disse mais: Estas seis medidas de cevada me deu, porque me disse: Não vás vazia à tua sogra.
18 Jêh ri Naômi lah: “Hơi măn, gŭ kŏp uănh ƀŏt, n'ho ma tât gĭt lah nau dja a mơm păng, yorlah Bôas mâu ôh nđom jŏ jong, păng jan jêh ta nar dja ro”.
18 Então disse ela: Espera, minha filha, até que saibas como irá o caso, porque aquele homem não descansará até que conclua hoje este negócio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra