Rute 3

CMO vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tât du nar ri, Naômi ngơi ma Rut: “Gâp sơm nđăp sai ăn ƀe geh nau rêh ueh đăp mpăn let jât năp.
1 Certo dia, Noemi, sua sogra, lhe disse: "Minha filha, tenho que procurar um lar seguro, para sua felicidade.
2 Bôas i ƀe vay jan kar ndrel mpôl oh mon păng nơh, mpôl băl bân đŏng. Kêng măng dja păng hăn rpăt ba ta ntŭk rpăt ba ri đŏng.
2 Boaz, aquele com cujas servas você esteve, é nosso parente próximo. Esta noite ele estará limpando cevada na eira.
3 Ƀe ŭm ƀe nkrơ̆ săk ăn ueh pot dak si ƀô kah nsoh bok ao i ueh ueh, jêh ri hăn ntŭk rpăt ba ri, lơi ôh nhhơ săk ăn păng năl, n'ho ma tât jêh păng nhêt sông.
3 Lave-se, perfume-se, vista sua melhor roupa e desça para a eira. Mas não deixe que ele perceba você até que tenha comido e bebido.
4 Ƀe uănh n'hêl nanê̆ ntŭk păng bêch, jêh ri ƀe hăn pơk phôi mpeh bơh jŏng păng nây, ƀe bêch ta ri yơ̆, gay ma dăn păng kơl ƀe, jêh ri ƀe jan lĕ ntil nau păng mbơh đă ƀe”.
4 Quando ele for dormir, note bem o lugar em que ele se deitar. Então vá, descubra os pés dele e deite-se. Ele lhe dirá o que fazer".
5 Rut ơh: “Ơ, gâp jan tâng dâng lĕ nau ƀe đă”.
5 Respondeu Rute: "Farei tudo o que você está me dizendo".
6 Jêh ri Rut hăn ntŭk rpăt ba jan tâng nau i po păng đă nơh.
6 Então ela desceu para a eira e fez tudo o que a sua sogra lhe tinha recomendado.
7 Jêh Bôas nhêt sông phiao, păng maak răm n'ho ma bêch ntŭk bun ba nây, jêh ri Rut hăn rmiăt pơk phôi n'ho ma bêch bơh dŏng jŏng păng ri.
7 Quando Boaz terminou de comer e beber, ficou alegre e foi deitar-se perto do monte de grãos. Rute aproximou-se sem ser notada, descobriu os pés dele, e deitou-se.
8 Tât n'gul măng nây, Bôas kah rngăl bêch ƀli, păng rplăch săk ndrŏt hih rhŏl say du huê bu ur bêch bơh dŏng jŏng păng nây.
8 No meio da noite, o homem acordou de repente. Ele se virou e assustou-se ao ver uma mulher deitada a seus pés.
9 Jêh ri Bôas ôp: “Bu moh dja?” Rut ơh: “Gâp Rut jêng bunuyh jan kar ma may, kôranh mê, dăn kôranh yô̆ nđach ma gâp, ăn gâp jêng ur may, yorlah may jêng mpôl băl gâp, dơn mât uănh gâp”.
9 "Quem é você? ", perguntou ele. "Sou sua serva Rute", disse ela. "Estenda a sua capa sobre a sua serva, pois o senhor é resgatador. "
10 Bôas lah: “Ăn Brah Yêhôvaăn nau geh jêng ma oh! A lor nơh ay lĕ nhhơ nau rŏng răp jăp ay gŭ ndrel po ay, yơn ma aƀaơ ri ay nhhơ nuih n'hâm sŏng rlao i nây jât, ay mâu ôh sŏ sai ndăm o ach, mâu lah sai ndăm i ndrŏng, tih ma sŏ gâp chrao.
10 Boaz lhe respondeu: "O Senhor a abençoe, minha filha! Este seu gesto de bondade é ainda maior do que o primeiro, pois você poderia ter ido atrás dos mais jovens, ricos ou pobres!
11 Lơi ta rvê ôh, moh ndơ ay dăn, gâp dơi jan dâng lĕ, yorlah ƀon lan dâng lĕ gĭt n'hêl ay jêng bunuyh sŏng ngăn.
11 Agora, minha filha, não tenha medo; farei por você tudo o que me pedir. Todos os meus concidadãos sabem que você é mulher virtuosa.
12 Di ngăn gâp băl mpôl ndơn mât uănh ay, yơn ma hôm geh du huê bu klô jât, băl mpôl dăch rlao ma gâp ngăn.
12 É verdade que sou resgatador, mas há um outro que é parente mais próximo do que eu.
13 Măng dja ay bêch ta dja hŏ! Ôi tay gâp hăn mâp păng, lah păng ŭch ndơn mât uănh ay ăn păng mât, lah păng mâu ŭch ôh, gâp ton ma ay, jă Brah Yêhôva i rêh mâu blao khât kơl uănh say lĕ nau gâp ton, gâp ndơn mât uănh ay ngăn! Lah ndri ay bêch ta dja ƀŏt, n'ho ma tât ang ôi”.
13 Passe a noite aqui. De manhã veremos: se ele quiser resgatá-la, muito bem, que resgate. Se não quiser, juro pelo nome do Senhor que eu a resgatarei. Deite-se aqui até de manhã".
14 Jêh ri Rut bêch bơh dŏng jŏng Bôas nây, n'ho ma tât kêng ang, păng dâk ơm ôi bri hôm ngo gay ma lơi ăn bu gĭt năl, yor ma Bôas lah: “Mâu ŭch ôh ăn bu gĭt lah geh bu ur lăp bêch ntŭk dja”.
14 Ela ficou deitada aos pés dele até de manhã, mas levantou-se antes de clarear a ponto de alguém poder ser reconhecido. Boaz pensou: "Ninguém deve saber que esta mulher esteve na eira".
15 Jêh ri Bôas lah: “Hơi oh, droh bok ay i kuŏng nây, kuăn ăn nâp”. Jêh ri Bôas troch ba bêng bok i nây ăn ma păng n'ho kơl pư ăn păng mbăk, jêh ri păng mbăk ba i nây sât a ƀon.
15 Por isso disse: "Traga-me o manto que você está usando e segure-o". Ela o segurou, e o homem despejou nele seis medidas de cevada e o pôs sobre os ombros dela. Depois ele voltou para a cidade.
16 Tât a chuanh ri po păng ôp: “A mơm păng jan ma ƀe hă?” Jêh ri Rut nkoch ma i po păng nơm dâng lĕ nau Bôas jan nơh.
16 Quando Rute voltou à sua sogra, esta lhe perguntou: "Como foi, minha filha? " Rute lhe contou tudo o que Boaz lhe tinha feito,
17 Rut lah: “Lĕ ba dja păng ăn ma gâp n'ho ma lah: «Ay mâu ôh di sât dơm a po ay!»”
17 e acrescentou: "Ele me deu estas seis medidas de cevada, dizendo: ‘Não volte para a sua sogra de mãos vazias’ ".
18 Jêh ri Naômi lah: “Hơi măn, gŭ kŏp uănh ƀŏt, n'ho ma tât gĭt lah nau dja a mơm păng, yorlah Bôas mâu ôh nđom jŏ jong, păng jan jêh ta nar dja ro”.
18 Disse então Noemi: "Agora espere, minha filha, até saber o que acontecerá. Sem dúvida aquele homem não descansará enquanto não resolver esta questão hoje mesmo".

Ler em outra tradução

Comparar com outra