Rute 3

CMO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tât du nar ri, Naômi ngơi ma Rut: “Gâp sơm nđăp sai ăn ƀe geh nau rêh ueh đăp mpăn let jât năp.
1 Depois lhe disse Noêmi, sua sogra: Minha filha, não te hei de buscar descanso, para que fiques bem?
2 Bôas i ƀe vay jan kar ndrel mpôl oh mon păng nơh, mpôl băl bân đŏng. Kêng măng dja păng hăn rpăt ba ta ntŭk rpăt ba ri đŏng.
2 Ora pois, não é Boaz, com cujas moças estiveste, de nossa parentela. Eis que esta noite ele vai joeirar a cevada na eira.
3 Ƀe ŭm ƀe nkrơ̆ săk ăn ueh pot dak si ƀô kah nsoh bok ao i ueh ueh, jêh ri hăn ntŭk rpăt ba ri, lơi ôh nhhơ săk ăn păng năl, n'ho ma tât jêh păng nhêt sông.
3 Lava-te pois, unge-te, veste os teus melhores vestidos, e desce à eira; porém não te dês a conhecer ao homem, até que tenha acabado de comer e beber.
4 Ƀe uănh n'hêl nanê̆ ntŭk păng bêch, jêh ri ƀe hăn pơk phôi mpeh bơh jŏng păng nây, ƀe bêch ta ri yơ̆, gay ma dăn păng kơl ƀe, jêh ri ƀe jan lĕ ntil nau păng mbơh đă ƀe”.
4 E quando ele se deitar, notarás o lugar em que se deita; então entrarás, descobrir-lhe-ás os pés e te deitarás, e ele te dirá o que deves fazer.
5 Rut ơh: “Ơ, gâp jan tâng dâng lĕ nau ƀe đă”.
5 Respondeu-lhe Rute: Tudo quanto me disseres, farei.
6 Jêh ri Rut hăn ntŭk rpăt ba jan tâng nau i po păng đă nơh.
6 Então desceu à eira, e fez conforme tudo o que sua sogra lhe tinha ordenado.
7 Jêh Bôas nhêt sông phiao, păng maak răm n'ho ma bêch ntŭk bun ba nây, jêh ri Rut hăn rmiăt pơk phôi n'ho ma bêch bơh dŏng jŏng păng ri.
7 Havendo, pois, Boaz comido e bebido, e estando já o seu coração alegre, veio deitar-se ao pé de uma meda; e vindo ela de mansinho, descobriu-lhe os pés, e se deitou.
8 Tât n'gul măng nây, Bôas kah rngăl bêch ƀli, păng rplăch săk ndrŏt hih rhŏl say du huê bu ur bêch bơh dŏng jŏng păng nây.
8 Ora, pela meia-noite, o homem estremeceu, voltou-se, e viu uma mulher deitada aos seus pés.
9 Jêh ri Bôas ôp: “Bu moh dja?” Rut ơh: “Gâp Rut jêng bunuyh jan kar ma may, kôranh mê, dăn kôranh yô̆ nđach ma gâp, ăn gâp jêng ur may, yorlah may jêng mpôl băl gâp, dơn mât uănh gâp”.
9 E perguntou ele: Quem és tu? Ao que ela respondeu: Sou Rute, tua serva; estende a tua capa sobre a tua serva, porque tu és o remidor.
10 Bôas lah: “Ăn Brah Yêhôvaăn nau geh jêng ma oh! A lor nơh ay lĕ nhhơ nau rŏng răp jăp ay gŭ ndrel po ay, yơn ma aƀaơ ri ay nhhơ nuih n'hâm sŏng rlao i nây jât, ay mâu ôh sŏ sai ndăm o ach, mâu lah sai ndăm i ndrŏng, tih ma sŏ gâp chrao.
10 Então disse ele: Bendita sejas tu do Senhor, minha filha; mostraste agora mais bondade do que dantes, visto que após nenhum mancebo foste, quer pobre quer rico.
11 Lơi ta rvê ôh, moh ndơ ay dăn, gâp dơi jan dâng lĕ, yorlah ƀon lan dâng lĕ gĭt n'hêl ay jêng bunuyh sŏng ngăn.
11 Agora, pois, minha filha, não temas; tudo quanto disseres te farei, pois toda a cidade do meu povo sabe que és mulher virtuosa.
12 Di ngăn gâp băl mpôl ndơn mât uănh ay, yơn ma hôm geh du huê bu klô jât, băl mpôl dăch rlao ma gâp ngăn.
12 Ora, é bem verdade que eu sou remidor, porém há ainda outro mais chegado do que eu.
13 Măng dja ay bêch ta dja hŏ! Ôi tay gâp hăn mâp păng, lah păng ŭch ndơn mât uănh ay ăn păng mât, lah păng mâu ŭch ôh, gâp ton ma ay, jă Brah Yêhôva i rêh mâu blao khât kơl uănh say lĕ nau gâp ton, gâp ndơn mât uănh ay ngăn! Lah ndri ay bêch ta dja ƀŏt, n'ho ma tât ang ôi”.
13 Fica-te aqui esta noite, e será que pela manhã, se ele cumprir para contigo os deveres de remidor, que o faça; mas se não os quiser cumprir, então eu o farei tão certamente como vive o Senhor; deita-te até pela manhã.
14 Jêh ri Rut bêch bơh dŏng jŏng Bôas nây, n'ho ma tât kêng ang, păng dâk ơm ôi bri hôm ngo gay ma lơi ăn bu gĭt năl, yor ma Bôas lah: “Mâu ŭch ôh ăn bu gĭt lah geh bu ur lăp bêch ntŭk dja”.
14 Ficou, pois, deitada a seus pés até pela manhã, e levantou-se antes que fosse possível a uma pessoa reconhecer outra; porquanto ele disse: Não se saiba que uma mulher veio à eira.
15 Jêh ri Bôas lah: “Hơi oh, droh bok ay i kuŏng nây, kuăn ăn nâp”. Jêh ri Bôas troch ba bêng bok i nây ăn ma păng n'ho kơl pư ăn păng mbăk, jêh ri păng mbăk ba i nây sât a ƀon.
15 Disse mais: Traze aqui a capa com que te cobres, e segura-a. Segurou-a, pois, e ele as mediu seis medidas de cevada, e lhas pôs no ombro. Então ela foi para a cidade.
16 Tât a chuanh ri po păng ôp: “A mơm păng jan ma ƀe hă?” Jêh ri Rut nkoch ma i po păng nơm dâng lĕ nau Bôas jan nơh.
16 Quando chegou à sua sogra, esta lhe perguntou: Como te houveste, minha filha? E ela lhe contou tudo quanto aquele homem lhe fizera.
17 Rut lah: “Lĕ ba dja păng ăn ma gâp n'ho ma lah: «Ay mâu ôh di sât dơm a po ay!»”
17 Disse mais: Estas seis medidas de cevada ele mas deu, dizendo: Não voltarás vazia para tua sogra.
18 Jêh ri Naômi lah: “Hơi măn, gŭ kŏp uănh ƀŏt, n'ho ma tât gĭt lah nau dja a mơm păng, yorlah Bôas mâu ôh nđom jŏ jong, păng jan jêh ta nar dja ro”.
18 Então disse Noêmi: Espera, minha filha, até que saibas como irá terminar o caso; porque aquele homem não descansará enquanto não tiver concluído hoje este negócio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra