Rute 3

CMO vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tât du nar ri, Naômi ngơi ma Rut: “Gâp sơm nđăp sai ăn ƀe geh nau rêh ueh đăp mpăn let jât năp.
1 Um dia Noemi disse a Rute: — Minha filha, preciso arranjar um marido para você, a fim de que você tenha um lar.
2 Bôas i ƀe vay jan kar ndrel mpôl oh mon păng nơh, mpôl băl bân đŏng. Kêng măng dja păng hăn rpăt ba ta ntŭk rpăt ba ri đŏng.
2 Você lembra que Boaz, o homem que a deixou trabalhar com as suas empregadas, é um dos nossos parentes? Pois bem! Esta noite ele vai debulhar a cevada .
3 Ƀe ŭm ƀe nkrơ̆ săk ăn ueh pot dak si ƀô kah nsoh bok ao i ueh ueh, jêh ri hăn ntŭk rpăt ba ri, lơi ôh nhhơ săk ăn păng năl, n'ho ma tât jêh păng nhêt sông.
3 Faça o seguinte: lave-se, ponha perfume e vista o seu melhor vestido. Depois vá até o lugar onde Boaz está trabalhando, mas não o deixe saber que você está ali, até que ele acabe de comer e de beber.
4 Ƀe uănh n'hêl nanê̆ ntŭk păng bêch, jêh ri ƀe hăn pơk phôi mpeh bơh jŏng păng nây, ƀe bêch ta ri yơ̆, gay ma dăn păng kơl ƀe, jêh ri ƀe jan lĕ ntil nau păng mbơh đă ƀe”.
4 Quando Boaz for dormir, olhe bem onde ele vai se deitar. Então vá, levante a coberta dos pés dele e deite-se ali. Ele dirá o que você deve fazer.
5 Rut ơh: “Ơ, gâp jan tâng dâng lĕ nau ƀe đă”.
5 Rute respondeu: — Vou fazer tudo o que a senhora disse.
6 Jêh ri Rut hăn ntŭk rpăt ba jan tâng nau i po păng đă nơh.
6 Ela foi ao lugar onde debulhavam as espigas e fez tudo o que a sua sogra havia mandado.
7 Jêh Bôas nhêt sông phiao, păng maak răm n'ho ma bêch ntŭk bun ba nây, jêh ri Rut hăn rmiăt pơk phôi n'ho ma bêch bơh dŏng jŏng păng ri.
7 Quando Boaz acabou de comer e de beber, ficou um pouco alegre e foi dormir perto de um monte de cevada. Então Rute veio de mansinho, levantou a coberta dos pés dele e se deitou ali.
8 Tât n'gul măng nây, Bôas kah rngăl bêch ƀli, păng rplăch săk ndrŏt hih rhŏl say du huê bu ur bêch bơh dŏng jŏng păng nây.
8 No meio da noite ele acordou de repente, sentou-se e ficou muito admirado de encontrar uma mulher deitada perto dos seus pés.
9 Jêh ri Bôas ôp: “Bu moh dja?” Rut ơh: “Gâp Rut jêng bunuyh jan kar ma may, kôranh mê, dăn kôranh yô̆ nđach ma gâp, ăn gâp jêng ur may, yorlah may jêng mpôl băl gâp, dơn mât uănh gâp”.
9 Ele perguntou: — Quem é você? — Eu sou Rute, a sua empregada! — respondeu ela. — O senhor é nosso parente chegado e por isso tem o dever de me proteger.
10 Bôas lah: “Ăn Brah Yêhôvaăn nau geh jêng ma oh! A lor nơh ay lĕ nhhơ nau rŏng răp jăp ay gŭ ndrel po ay, yơn ma aƀaơ ri ay nhhơ nuih n'hâm sŏng rlao i nây jât, ay mâu ôh sŏ sai ndăm o ach, mâu lah sai ndăm i ndrŏng, tih ma sŏ gâp chrao.
10 Boaz respondeu: — Que o
11 Lơi ta rvê ôh, moh ndơ ay dăn, gâp dơi jan dâng lĕ, yorlah ƀon lan dâng lĕ gĭt n'hêl ay jêng bunuyh sŏng ngăn.
11 Agora, minha filha, não tenha medo. Na cidade toda gente sabe que você é uma mulher direita. Vou fazer tudo o que me pede.
12 Di ngăn gâp băl mpôl ndơn mât uănh ay, yơn ma hôm geh du huê bu klô jât, băl mpôl dăch rlao ma gâp ngăn.
12 De fato, sou seu parente chegado e sou responsável por você. Mas acontece que há um homem que também é seu parente e até mais chegado do que eu.
13 Măng dja ay bêch ta dja hŏ! Ôi tay gâp hăn mâp păng, lah păng ŭch ndơn mât uănh ay ăn păng mât, lah păng mâu ŭch ôh, gâp ton ma ay, jă Brah Yêhôva i rêh mâu blao khât kơl uănh say lĕ nau gâp ton, gâp ndơn mât uănh ay ngăn! Lah ndri ay bêch ta dja ƀŏt, n'ho ma tât ang ôi”.
13 Fique aqui o resto da noite, e de manhã nós veremos se ele quer ser responsável por você. Se ele quiser, muito bem; mas, se não quiser, prometo por Deus, o Senhor , que ficarei com essa responsabilidade. Agora deite-se e durma de novo.
14 Jêh ri Rut bêch bơh dŏng jŏng Bôas nây, n'ho ma tât kêng ang, păng dâk ơm ôi bri hôm ngo gay ma lơi ăn bu gĭt năl, yor ma Bôas lah: “Mâu ŭch ôh ăn bu gĭt lah geh bu ur lăp bêch ntŭk dja”.
14 Então Rute passou o resto da noite deitada aos pés dele. Enquanto ainda estava escuro, ela se levantou para não ser vista, pois Boaz não queria que ninguém soubesse que uma mulher havia ido lá.
15 Jêh ri Bôas lah: “Hơi oh, droh bok ay i kuŏng nây, kuăn ăn nâp”. Jêh ri Bôas troch ba bêng bok i nây ăn ma păng n'ho kơl pư ăn păng mbăk, jêh ri păng mbăk ba i nây sât a ƀon.
15 Então Boaz disse: — Tire a sua Ela estendeu, e ele despejou na capa uns vinte quilos de cevada e a ajudou a pôr no ombro. Aí Rute voltou para a cidade.
16 Tât a chuanh ri po păng ôp: “A mơm păng jan ma ƀe hă?” Jêh ri Rut nkoch ma i po păng nơm dâng lĕ nau Bôas jan nơh.
16 Quando ela chegou a casa, a sua sogra perguntou: — Como foram as coisas, minha filha? Rute contou tudo o que Boaz tinha feito por ela. E disse ainda:
17 Rut lah: “Lĕ ba dja păng ăn ma gâp n'ho ma lah: «Ay mâu ôh di sât dơm a po ay!»”
17 — Ele também me deu toda esta cevada e disse: “Não volte para casa sem levar alguma coisa para a sua sogra.”
18 Jêh ri Naômi lah: “Hơi măn, gŭ kŏp uănh ƀŏt, n'ho ma tât gĭt lah nau dja a mơm păng, yorlah Bôas mâu ôh nđom jŏ jong, păng jan jêh ta nar dja ro”.
18 Então Noemi disse: — Agora, minha filha, tenha paciência e espere para ver o que vai acontecer. Pois Boaz não vai descansar enquanto não resolver esse assunto, ainda hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra