Rute 2
BCO vs NVI
1 Ho꞉len a꞉namio꞉ A꞉lema꞉la꞉ga꞉ ene so꞉lo꞉ amilo꞉ wabulun kalu imilig nowo꞉ a꞉na sen. Kalu a꞉ma꞉ wiyo꞉, Boas ko꞉lo꞉ elen.
1 Noemi tinha um parente por parte do marido. Era um homem rico e influente, pertencia ao clã de Elimeleque e chamava-se Boaz.
2 — ausente —
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: "Vou recolher espigas no campo daquele que me permitir". "Vá, minha filha", respondeu-lhe Noemi.
3 — ausente —
3 Então ela foi e começou a recolher espigas atrás dos ceifeiros. Por acaso entrou justamente na parte da plantação que pertencia a Boaz, que era do clã de Elimeleque.
4 Lud e a꞉na kegea꞉liki elen amio꞉, Boas e Ba꞉diliha꞉m a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ ene egelo꞉wa fa꞉la꞉dowo꞉. E fa꞉la꞉dowakiyo꞉, ene nanogdo꞉ dia꞉sen kalu imo꞉wo꞉ sagalo꞉ towo꞉ ho꞉le sa꞉lakiyo꞉, “Yawe eyo꞉ gio꞉ bo꞉fo꞉len.” A꞉la꞉sa꞉labiki, nanogdo꞉ dia꞉sen kalu iliyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki “A꞉, Yawe eyo꞉ gelo꞉ tili dofo꞉mela꞉ib” a꞉la꞉sio꞉.
4 Naquele exato momento, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: "O Senhor esteja com vocês! " Eles responderam: "O Senhor te abençoe! "
5 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Boas eyo꞉ nanogdo꞉ bo꞉fo꞉len kalu o꞉mo꞉ dabu ba꞉ba꞉, “Ga tif amilo꞉ dia꞉lab hoso o꞉ba?” a꞉la꞉sio꞉.
5 Boaz perguntou ao capataz dos ceifeiros: "A quem pertence aquela moça? "
6 To elo꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉ga꞉, nanogdo꞉ bo꞉fo꞉len kalu a꞉ma꞉ sa꞉laki, “Ga hoso, Moab ga ko꞉lo꞉, Na꞉omi o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉wo꞉ o꞉m.
6 O capataz respondeu: "É uma moabita que voltou de Moabe com Noemi.
7 E kea꞉fo ya꞉ga꞉, nemo꞉ dabu ba꞉dakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Bali wa sulufo꞉sia꞉yo꞉ ne kegenema꞉no꞉wo꞉ o꞉liya꞉le?’ A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, niyo꞉ ‘O꞉lika꞉’ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉, e a꞉na dia꞉likilo꞉ mio꞉wo꞉, ha꞉fo꞉la꞉su dota꞉ga꞉, nanogo꞉ dia꞉lab.”
7 Ela me pediu que a deixasse recolher e juntar espigas entre os feixes, após os ceifeiros. Ela chegou cedo e está de pé até agora. Só sentou-se um pouco no abrigo".
8 A꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Boas e Lud elo꞉wa kagayaka, a꞉la꞉sio꞉, “Ga, ge nanogo꞉ wenaka dia꞉liki ta꞉bi. Ge hen nol amio꞉ da꞉si baliyo꞉ kegenema꞉nikiyo꞉ ha꞉na꞉so꞉bo. Ni nanogdo꞉ dia꞉sen ka꞉isale we o꞉lia꞉ ani dia꞉i ha꞉na꞉bi.
8 Disse então Boaz a Rute: "Ouça bem, minha filha, não vá colher noutra lavoura, nem se afaste daqui. Fique com minhas servas.
9 Ilo꞉ nanogdo꞉ diab hen a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, gelo꞉ i a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kudu ha꞉naki, nanogo꞉ a꞉na dia꞉bi. Niyo꞉ na꞉ nanog kalu imo꞉wo꞉ ge amio꞉ gola꞉so꞉boka꞉ a꞉la꞉salifa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉, ge ho꞉n maiyalega, ho꞉n wasula꞉ hoso, gelo꞉ ma꞉ ha꞉na꞉bi.”
9 Preste atenção onde os homens estão ceifando, e vá atrás das moças que vão colher. Darei ordem aos rapazes para que não toquem em você. Quando tiver sede, beba da água dos potes que os rapazes encheram".
10 Boas eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ dowabiki, Lud e hena misa꞉fu siliki a꞉la꞉sio꞉, “Ne Isolael ka꞉isalema, ne ha꞉la꞉ ga. Giyo꞉ nemo꞉wo꞉ mada nafa dimidab ko, ne waga asula꞉sa꞉ga꞉ gaya?” a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉.
10 Ela se inclinou e, prostrada rosto em terra, exclamou: "Por que achei favor a seus olhos, a ponto de o senhor se importar comigo, uma estrangeira? "
11 Boas eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Ge kaluwo꞉ sowab amio꞉, go꞉no꞉n heno꞉lo꞉, so꞉lo꞉wo꞉lo꞉ ta꞉taki, o꞉go꞉ ge hen ho꞉gi, gelo꞉ mo꞉ba꞉dan, wena mesa꞉ni mio꞉ ko꞉lo꞉, gilo꞉ man nafale ko꞉lo꞉ ga꞉sumo꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ ne tambo dabu. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ a꞉na ilikiyo꞉, niyo꞉ ge asuwa꞉to꞉l.
11 Boaz respondeu: "Contaram-me tudo o que você tem feito por sua sogra, depois que você perdeu o marido: como deixou seu pai, sua mãe e sua terra natal para viver com um povo que pouco conhecia.
12 Gilo꞉ man nafa dimida꞉len a꞉na ilikiyo꞉, Yawe eyo꞉lo꞉ gemo꞉wo꞉ wa꞉lo꞉ nafa dimina꞉ki asulab. Ge ha꞉fa꞉nolo mesa꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, Isolaela꞉ Gode ene kanulo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ ge go꞉lu alitaki tilidoma꞉ki, ge wena mio꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ wa꞉lo꞉ gemo꞉wo꞉ mada dimia꞉ib.”
12 O Senhor lhe retribua o que você tem feito! Que você seja ricamente recompensada pelo Senhor, o Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio! "
13 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Lud eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne gi nanog dian gama ko꞉sega, giyo꞉ nemo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉laki, madali asuwa꞉tab. Gilo꞉ man nafa dimidab a꞉ma꞉yo꞉ ni asulo꞉wo꞉ ko꞉lo꞉ sagale alitakigab,” a꞉la꞉sio꞉.
13 E disse ela: "Continue eu a ser bem acolhida, meu senhor! O senhor me deu ânimo e encorajou sua serva — e eu sequer sou como uma de suas servas! "
14 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ iliyo꞉ ma꞉no꞉ ma꞉niki kegeakiyo꞉, Boas eyo꞉ Ludo꞉lo꞉ ho꞉lelia꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gelo꞉ ya꞉ga꞉ ma꞉no꞉ nakiyo꞉, ma꞉n heb a꞉no꞉ wain ho꞉n wena gelema꞉ni mena.” A꞉la꞉sa꞉labiki Lud e nanog dia꞉leno꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, ma꞉no꞉ ma꞉ni ane. Lud e nanogdo꞉ dia꞉len kaluka꞉isale o꞉lia꞉ sabiki, Boas eyo꞉ da꞉si bali dele so꞉fa꞉ a꞉no꞉lo꞉ emo꞉ dimiabiki, a꞉na mo꞉no꞉. Eyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ na꞉i ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ o꞉li dowabiki, hebo꞉ ka difa꞉.
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: "Venha cá! Pegue um pedaço de pão e molhe-o no vinagre". Quando ela se sentou junto aos ceifeiros, Boaz lhe ofereceu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita e ainda sobrou.
15 Ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉, Ludo꞉ nanogo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dia꞉ni ha꞉nabiki, Boasa꞉ ene nanogdo꞉ dian kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga a꞉ma꞉yo꞉ da꞉si bali bobodo꞉ anib amilo꞉ sulufa꞉lab a꞉no꞉ kegealega, giliyo꞉ emo꞉wo꞉ sendeloma꞉no꞉ towo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo!
15 Quando ela se levantou para recolher, Boaz deu estas ordens a seus servos: "Mesmo que ela recolha entre os feixes, não a repreendam!
16 Ko꞉sega giliyo꞉ da꞉si bali fowo꞉ bobodakiyo꞉, gililo꞉ bobodo꞉ us a꞉namio꞉ heb nolo꞉ emo꞉ dima꞉ki, a꞉ma꞉la꞉ suduto꞉lo fela꞉bi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ emo꞉wo꞉ towo꞉ halalebo꞉ sa꞉la꞉so꞉boka꞉” a꞉la꞉sio꞉.
16 Pelo contrário, quando estiverem colhendo, tirem para ela algumas espigas dos feixes e deixem-nas cair para que ela as recolha, e não a impeçam".
17 — ausente —
17 E assim Rute colheu na lavoura até o entardecer. Depois debulhou o que tinha ajuntado: quase uma arroba de cevada.
18 — ausente —
18 Carregou-o para o povoado, e sua sogra viu o quanto ela havia recolhido quando Rute trouxe e lhe ofereceu o que havia sobrado da refeição.
19 Na꞉omi eyo꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge mada nanog we abelo꞉wa dio꞉? Ma꞉no꞉ we abe meabeyo꞉? Kalu gelo꞉ asufa꞉ a꞉no꞉, Gode eyo꞉ emo꞉wo꞉ sagale alifa꞉ib,” a꞉la꞉sio꞉. Luda꞉ ena꞉sumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉go꞉ ne ha꞉na꞉sa꞉ga꞉lo꞉ nanogdo꞉ di we, Boasa꞉ ene egelo꞉wa dia꞉la꞉ga꞉ mio꞉.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Boas elo꞉ dimido꞉wo꞉ tambo, Na꞉omimo꞉ malolo꞉ me.
19 "Onde você colheu hoje? ", a sogra lhe perguntou: "Onde trabalhou? Bendito seja aquele que se importou com você! " Então Rute contou à sogra com quem tinha trabalhado: "O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz".
20 Luda꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Na꞉omi eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Yawe eyo꞉ na꞉ndo꞉ ta꞉i ha꞉na꞉no꞉wo꞉lo꞉, sowo꞉ ta꞉fo꞉ mio꞉ a꞉no꞉lo꞉ asulufo꞉ mela꞉no꞉ a꞉laki go꞉. Gode eyo꞉ kalu welo꞉ dowa꞉i ha꞉na꞉no꞉wo꞉ tif amio꞉ asuwa꞉foma꞉ki asulab. Hendele, kalu a꞉no꞉ nili ho꞉bo꞉wa a꞉la꞉ta꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowo꞉wo꞉ e ko꞉lo꞉, eyo꞉ na꞉no꞉ ko꞉lo꞉ asuwa꞉taki tili dofo꞉mela꞉ib.” Na꞉omi eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
20 E Noemi exclamou: "Seja ele abençoado pelo Senhor, que não deixa de ser leal e bondoso com os vivos e com os mortos! " E acrescentou: "Aquele homem é nosso parente; é um de nossos resgatadores! "
21 A꞉la꞉sa꞉labiki Lud e sa꞉laki, “Boas eyo꞉ to nowo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉salabe, ‘Ni nanog dian kaluka꞉isale we o꞉lia꞉ dia꞉i ha꞉na꞉la꞉ga꞉, nanogdo꞉ kedetaba eda꞉bi.’ ”
21 Continuou Rute, a moabita: "Pois ele mesmo me disse também: ‘Fique com os meus ceifeiros até que terminem toda a minha colheita’ ".
22 A꞉la꞉do꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Na꞉omi eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge Boasa꞉ ene nanog dian ka꞉isale so꞉wa o꞉lia꞉ dia꞉ni ha꞉na꞉lubi. Kalu nolba꞉yo꞉ ge mogagabena꞉kiyo꞉, egelo꞉ noma꞉lo꞉ amio꞉ dia꞉ni ha꞉na꞉so꞉bo.”
22 E Noemi aconselhou à sua nora Rute: "É melhor mesmo você ir com as servas dele, minha filha. Noutra lavoura poderiam molestá-la".
23 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ e Boas ene nanog dian ka꞉isale o꞉lia꞉ egele dia꞉i ha꞉na꞉leno꞉, da꞉si bali o꞉lia꞉ da꞉si wit o꞉lia꞉ tula꞉leno꞉ kedetabiki, a꞉na edo꞉. Ho꞉len a꞉namio꞉ Ludo꞉ ena꞉su o꞉lia꞉ sen.
23 Assim Rute ficou com as servas de Boaz para recolher espigas, até acabarem as colheitas de cevada e de trigo. Entretanto, ela ficou morando com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?