Rute 2
BCO vs ARA
1 Ho꞉len a꞉namio꞉ A꞉lema꞉la꞉ga꞉ ene so꞉lo꞉ amilo꞉ wabulun kalu imilig nowo꞉ a꞉na sen. Kalu a꞉ma꞉ wiyo꞉, Boas ko꞉lo꞉ elen.
1 Tinha Noemi um parente de seu marido, senhor de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 — ausente —
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir ao campo, e apanharei espigas atrás daquele que mo favorecer. Ela lhe disse: Vai, minha filha!
3 — ausente —
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava após os segadores; por casualidade entrou na parte que pertencia a Boaz, o qual era da família de Elimeleque.
4 Lud e a꞉na kegea꞉liki elen amio꞉, Boas e Ba꞉diliha꞉m a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ ene egelo꞉wa fa꞉la꞉dowo꞉. E fa꞉la꞉dowakiyo꞉, ene nanogdo꞉ dia꞉sen kalu imo꞉wo꞉ sagalo꞉ towo꞉ ho꞉le sa꞉lakiyo꞉, “Yawe eyo꞉ gio꞉ bo꞉fo꞉len.” A꞉la꞉sa꞉labiki, nanogdo꞉ dia꞉sen kalu iliyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki “A꞉, Yawe eyo꞉ gelo꞉ tili dofo꞉mela꞉ib” a꞉la꞉sio꞉.
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos segadores: O Senhor seja convosco! Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe!
5 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Boas eyo꞉ nanogdo꞉ bo꞉fo꞉len kalu o꞉mo꞉ dabu ba꞉ba꞉, “Ga tif amilo꞉ dia꞉lab hoso o꞉ba?” a꞉la꞉sio꞉.
5 Depois, perguntou Boaz ao servo encarregado dos segadores: De quem é esta moça?
6 To elo꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉ga꞉, nanogdo꞉ bo꞉fo꞉len kalu a꞉ma꞉ sa꞉laki, “Ga hoso, Moab ga ko꞉lo꞉, Na꞉omi o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉wo꞉ o꞉m.
6 Respondeu-lhe o servo: Esta é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 E kea꞉fo ya꞉ga꞉, nemo꞉ dabu ba꞉dakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Bali wa sulufo꞉sia꞉yo꞉ ne kegenema꞉no꞉wo꞉ o꞉liya꞉le?’ A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, niyo꞉ ‘O꞉lika꞉’ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉, e a꞉na dia꞉likilo꞉ mio꞉wo꞉, ha꞉fo꞉la꞉su dota꞉ga꞉, nanogo꞉ dia꞉lab.”
7 Disse-me ela: Deixa-me rebuscar espigas e ajuntá-las entre as gavelas após os segadores. Assim, ela veio; desde pela manhã até agora está aqui, menos um pouco que esteve na choça.
8 A꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Boas e Lud elo꞉wa kagayaka, a꞉la꞉sio꞉, “Ga, ge nanogo꞉ wenaka dia꞉liki ta꞉bi. Ge hen nol amio꞉ da꞉si baliyo꞉ kegenema꞉nikiyo꞉ ha꞉na꞉so꞉bo. Ni nanogdo꞉ dia꞉sen ka꞉isale we o꞉lia꞉ ani dia꞉i ha꞉na꞉bi.
8 Então, disse Boaz a Rute: Ouve, filha minha, não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui; porém aqui ficarás com as minhas servas.
9 Ilo꞉ nanogdo꞉ diab hen a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, gelo꞉ i a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kudu ha꞉naki, nanogo꞉ a꞉na dia꞉bi. Niyo꞉ na꞉ nanog kalu imo꞉wo꞉ ge amio꞉ gola꞉so꞉boka꞉ a꞉la꞉salifa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉, ge ho꞉n maiyalega, ho꞉n wasula꞉ hoso, gelo꞉ ma꞉ ha꞉na꞉bi.”
9 Estarás atenta ao campo que segarem e irás após elas. Não dei ordem aos servos, que te não toquem? Quando tiveres sede, vai às vasilhas e bebe do que os servos tiraram.
10 Boas eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ dowabiki, Lud e hena misa꞉fu siliki a꞉la꞉sio꞉, “Ne Isolael ka꞉isalema, ne ha꞉la꞉ ga. Giyo꞉ nemo꞉wo꞉ mada nafa dimidab ko, ne waga asula꞉sa꞉ga꞉ gaya?” a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉.
10 Então, ela, inclinando-se, rosto em terra, lhe disse: Como é que me favoreces e fazes caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Boas eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Ge kaluwo꞉ sowab amio꞉, go꞉no꞉n heno꞉lo꞉, so꞉lo꞉wo꞉lo꞉ ta꞉taki, o꞉go꞉ ge hen ho꞉gi, gelo꞉ mo꞉ba꞉dan, wena mesa꞉ni mio꞉ ko꞉lo꞉, gilo꞉ man nafale ko꞉lo꞉ ga꞉sumo꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ ne tambo dabu. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ a꞉na ilikiyo꞉, niyo꞉ ge asuwa꞉to꞉l.
11 Respondeu Boaz e lhe disse: Bem me contaram tudo quanto fizeste a tua sogra, depois da morte de teu marido, e como deixaste a teu pai, e a tua mãe, e a terra onde nasceste e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 Gilo꞉ man nafa dimida꞉len a꞉na ilikiyo꞉, Yawe eyo꞉lo꞉ gemo꞉wo꞉ wa꞉lo꞉ nafa dimina꞉ki asulab. Ge ha꞉fa꞉nolo mesa꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, Isolaela꞉ Gode ene kanulo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ ge go꞉lu alitaki tilidoma꞉ki, ge wena mio꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ wa꞉lo꞉ gemo꞉wo꞉ mada dimia꞉ib.”
12 O Senhor retribua o teu feito, e seja cumprida a tua recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas vieste buscar refúgio.
13 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Lud eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne gi nanog dian gama ko꞉sega, giyo꞉ nemo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉laki, madali asuwa꞉tab. Gilo꞉ man nafa dimidab a꞉ma꞉yo꞉ ni asulo꞉wo꞉ ko꞉lo꞉ sagale alitakigab,” a꞉la꞉sio꞉.
13 Disse ela: Tu me favoreces muito, senhor meu, pois me consolaste e falaste ao coração de tua serva, não sendo eu nem ainda como uma das tuas servas.
14 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ iliyo꞉ ma꞉no꞉ ma꞉niki kegeakiyo꞉, Boas eyo꞉ Ludo꞉lo꞉ ho꞉lelia꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gelo꞉ ya꞉ga꞉ ma꞉no꞉ nakiyo꞉, ma꞉n heb a꞉no꞉ wain ho꞉n wena gelema꞉ni mena.” A꞉la꞉sa꞉labiki Lud e nanog dia꞉leno꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, ma꞉no꞉ ma꞉ni ane. Lud e nanogdo꞉ dia꞉len kaluka꞉isale o꞉lia꞉ sabiki, Boas eyo꞉ da꞉si bali dele so꞉fa꞉ a꞉no꞉lo꞉ emo꞉ dimiabiki, a꞉na mo꞉no꞉. Eyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ na꞉i ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ o꞉li dowabiki, hebo꞉ ka difa꞉.
14 À hora de comer, Boaz lhe disse: Achega-te para aqui, e come do pão, e molha no vinho o teu bocado. Ela se assentou ao lado dos segadores, e ele lhe deu grãos tostados de cereais; ela comeu e se fartou, e ainda lhe sobejou.
15 Ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉, Ludo꞉ nanogo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dia꞉ni ha꞉nabiki, Boasa꞉ ene nanogdo꞉ dian kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga a꞉ma꞉yo꞉ da꞉si bali bobodo꞉ anib amilo꞉ sulufa꞉lab a꞉no꞉ kegealega, giliyo꞉ emo꞉wo꞉ sendeloma꞉no꞉ towo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo!
15 Levantando-se ela para rebuscar, Boaz deu ordem aos seus servos, dizendo: Até entre as gavelas deixai-a colher e não a censureis.
16 Ko꞉sega giliyo꞉ da꞉si bali fowo꞉ bobodakiyo꞉, gililo꞉ bobodo꞉ us a꞉namio꞉ heb nolo꞉ emo꞉ dima꞉ki, a꞉ma꞉la꞉ suduto꞉lo fela꞉bi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ emo꞉wo꞉ towo꞉ halalebo꞉ sa꞉la꞉so꞉boka꞉” a꞉la꞉sio꞉.
16 Tirai também dos molhos algumas espigas, e deixai-as, para que as apanhe, e não a repreendais.
17 — ausente —
17 Esteve ela apanhando naquele campo até à tarde; debulhou o que apanhara, e foi quase um efa de cevada.
18 — ausente —
18 Tomou-o e veio à cidade; e viu sua sogra o que havia apanhado; também o que lhe sobejara depois de fartar-se tirou e deu a sua sogra.
19 Na꞉omi eyo꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge mada nanog we abelo꞉wa dio꞉? Ma꞉no꞉ we abe meabeyo꞉? Kalu gelo꞉ asufa꞉ a꞉no꞉, Gode eyo꞉ emo꞉wo꞉ sagale alifa꞉ib,” a꞉la꞉sio꞉. Luda꞉ ena꞉sumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉go꞉ ne ha꞉na꞉sa꞉ga꞉lo꞉ nanogdo꞉ di we, Boasa꞉ ene egelo꞉wa dia꞉la꞉ga꞉ mio꞉.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Boas elo꞉ dimido꞉wo꞉ tambo, Na꞉omimo꞉ malolo꞉ me.
19 Então, lhe disse a sogra: Onde colheste hoje? Onde trabalhaste? Bendito seja aquele que te acolheu favoravelmente! E Rute contou a sua sogra onde havia trabalhado e disse: O nome do senhor, em cujo campo trabalhei, é Boaz.
20 Luda꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Na꞉omi eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Yawe eyo꞉ na꞉ndo꞉ ta꞉i ha꞉na꞉no꞉wo꞉lo꞉, sowo꞉ ta꞉fo꞉ mio꞉ a꞉no꞉lo꞉ asulufo꞉ mela꞉no꞉ a꞉laki go꞉. Gode eyo꞉ kalu welo꞉ dowa꞉i ha꞉na꞉no꞉wo꞉ tif amio꞉ asuwa꞉foma꞉ki asulab. Hendele, kalu a꞉no꞉ nili ho꞉bo꞉wa a꞉la꞉ta꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowo꞉wo꞉ e ko꞉lo꞉, eyo꞉ na꞉no꞉ ko꞉lo꞉ asuwa꞉taki tili dofo꞉mela꞉ib.” Na꞉omi eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
20 Então, Noemi disse a sua nora: Bendito seja ele do Senhor , que ainda não tem deixado a sua benevolência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noemi: Esse homem é nosso parente chegado e um dentre os nossos resgatadores.
21 A꞉la꞉sa꞉labiki Lud e sa꞉laki, “Boas eyo꞉ to nowo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉salabe, ‘Ni nanog dian kaluka꞉isale we o꞉lia꞉ dia꞉i ha꞉na꞉la꞉ga꞉, nanogdo꞉ kedetaba eda꞉bi.’ ”
21 Continuou Rute, a moabita: Também ainda me disse: Com os meus servos ficarás, até que acabem toda a sega que tenho.
22 A꞉la꞉do꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Na꞉omi eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge Boasa꞉ ene nanog dian ka꞉isale so꞉wa o꞉lia꞉ dia꞉ni ha꞉na꞉lubi. Kalu nolba꞉yo꞉ ge mogagabena꞉kiyo꞉, egelo꞉ noma꞉lo꞉ amio꞉ dia꞉ni ha꞉na꞉so꞉bo.”
22 Disse Noemi a sua nora, Rute: Bom será, filha minha, que saias com as servas dele, para que, noutro campo, não te molestem.
23 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ e Boas ene nanog dian ka꞉isale o꞉lia꞉ egele dia꞉i ha꞉na꞉leno꞉, da꞉si bali o꞉lia꞉ da꞉si wit o꞉lia꞉ tula꞉leno꞉ kedetabiki, a꞉na edo꞉. Ho꞉len a꞉namio꞉ Ludo꞉ ena꞉su o꞉lia꞉ sen.
23 Assim, passou ela à companhia das servas de Boaz, para colher, até que a sega da cevada e do trigo se acabou; e ficou com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?