Rute 2
BCO vs NTLH
1 Ho꞉len a꞉namio꞉ A꞉lema꞉la꞉ga꞉ ene so꞉lo꞉ amilo꞉ wabulun kalu imilig nowo꞉ a꞉na sen. Kalu a꞉ma꞉ wiyo꞉, Boas ko꞉lo꞉ elen.
1 Noemi tinha um parente chamado Boaz, que era um homem rico e muito importante. Ele era da família de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 — ausente —
2 Um dia Rute disse a Noemi: — Deixe que eu vá até as plantações para catar as espigas que ficam caídas no chão. Talvez algum trabalhador me deixe ir atrás dele, catando as espigas que forem caindo. — Vá, minha filha! — respondeu Noemi.
3 — ausente —
3 Então Rute foi ao campo e andava atrás dos trabalhadores, catando as espigas que caíam. E por acaso ela entrou numa plantação que era de Boaz, um parente de Elimeleque.
4 Lud e a꞉na kegea꞉liki elen amio꞉, Boas e Ba꞉diliha꞉m a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ ene egelo꞉wa fa꞉la꞉dowo꞉. E fa꞉la꞉dowakiyo꞉, ene nanogdo꞉ dia꞉sen kalu imo꞉wo꞉ sagalo꞉ towo꞉ ho꞉le sa꞉lakiyo꞉, “Yawe eyo꞉ gio꞉ bo꞉fo꞉len.” A꞉la꞉sa꞉labiki, nanogdo꞉ dia꞉sen kalu iliyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki “A꞉, Yawe eyo꞉ gelo꞉ tili dofo꞉mela꞉ib” a꞉la꞉sio꞉.
4 Nisso Boaz chegou de Belém e disse aos trabalhadores: — Que o — Que o
5 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Boas eyo꞉ nanogdo꞉ bo꞉fo꞉len kalu o꞉mo꞉ dabu ba꞉ba꞉, “Ga tif amilo꞉ dia꞉lab hoso o꞉ba?” a꞉la꞉sio꞉.
5 Aí Boaz perguntou ao chefe dos trabalhadores: — Quem é aquela moça ali?
6 To elo꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉ga꞉, nanogdo꞉ bo꞉fo꞉len kalu a꞉ma꞉ sa꞉laki, “Ga hoso, Moab ga ko꞉lo꞉, Na꞉omi o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉wo꞉ o꞉m.
6 Ele respondeu: — É a moabita que veio de Moabe com Noemi.
7 E kea꞉fo ya꞉ga꞉, nemo꞉ dabu ba꞉dakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Bali wa sulufo꞉sia꞉yo꞉ ne kegenema꞉no꞉wo꞉ o꞉liya꞉le?’ A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, niyo꞉ ‘O꞉lika꞉’ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉, e a꞉na dia꞉likilo꞉ mio꞉wo꞉, ha꞉fo꞉la꞉su dota꞉ga꞉, nanogo꞉ dia꞉lab.”
7 Ela me pediu que a deixasse ir atrás dos trabalhadores, catando as espigas que fossem caindo. E assim ela está trabalhando desde cedo até agora e só parou um pouco para descansar debaixo do abrigo.
8 A꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Boas e Lud elo꞉wa kagayaka, a꞉la꞉sio꞉, “Ga, ge nanogo꞉ wenaka dia꞉liki ta꞉bi. Ge hen nol amio꞉ da꞉si baliyo꞉ kegenema꞉nikiyo꞉ ha꞉na꞉so꞉bo. Ni nanogdo꞉ dia꞉sen ka꞉isale we o꞉lia꞉ ani dia꞉i ha꞉na꞉bi.
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha. Não vá catar espigas em nenhuma outra plantação. Fique aqui e trabalhe perto das minhas empregadas.
9 Ilo꞉ nanogdo꞉ diab hen a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, gelo꞉ i a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kudu ha꞉naki, nanogo꞉ a꞉na dia꞉bi. Niyo꞉ na꞉ nanog kalu imo꞉wo꞉ ge amio꞉ gola꞉so꞉boka꞉ a꞉la꞉salifa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉, ge ho꞉n maiyalega, ho꞉n wasula꞉ hoso, gelo꞉ ma꞉ ha꞉na꞉bi.”
9 Preste atenção e fique com elas no campo onde vão cortar espigas. Eu dei ordem aos empregados para não mexerem com você. Quando ficar com sede, beba da água que os empregados tirarem para beber.
10 Boas eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ dowabiki, Lud e hena misa꞉fu siliki a꞉la꞉sio꞉, “Ne Isolael ka꞉isalema, ne ha꞉la꞉ ga. Giyo꞉ nemo꞉wo꞉ mada nafa dimidab ko, ne waga asula꞉sa꞉ga꞉ gaya?” a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉.
10 Aí Rute ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e disse: — Por que é que o senhor reparou em mim e é tão bom para mim, que sou estrangeira?
11 Boas eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Ge kaluwo꞉ sowab amio꞉, go꞉no꞉n heno꞉lo꞉, so꞉lo꞉wo꞉lo꞉ ta꞉taki, o꞉go꞉ ge hen ho꞉gi, gelo꞉ mo꞉ba꞉dan, wena mesa꞉ni mio꞉ ko꞉lo꞉, gilo꞉ man nafale ko꞉lo꞉ ga꞉sumo꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ ne tambo dabu. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ a꞉na ilikiyo꞉, niyo꞉ ge asuwa꞉to꞉l.
11 Boaz respondeu: — Eu ouvi falar de tudo o que você fez pela sua sogra desde que o seu marido morreu. E sei que você deixou o seu pai, a sua mãe e a sua pátria e veio viver entre gente que não conhecia.
12 Gilo꞉ man nafa dimida꞉len a꞉na ilikiyo꞉, Yawe eyo꞉lo꞉ gemo꞉wo꞉ wa꞉lo꞉ nafa dimina꞉ki asulab. Ge ha꞉fa꞉nolo mesa꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, Isolaela꞉ Gode ene kanulo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ ge go꞉lu alitaki tilidoma꞉ki, ge wena mio꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ wa꞉lo꞉ gemo꞉wo꞉ mada dimia꞉ib.”
12 Que o Senhor a recompense por tudo o que você fez. Que o Senhor , o Deus de Israel, cuja proteção você veio procurar, lhe dê uma grande recompensa.
13 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Lud eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne gi nanog dian gama ko꞉sega, giyo꞉ nemo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉laki, madali asuwa꞉tab. Gilo꞉ man nafa dimidab a꞉ma꞉yo꞉ ni asulo꞉wo꞉ ko꞉lo꞉ sagale alitakigab,” a꞉la꞉sio꞉.
13 Rute disse a Boaz: — O senhor está sendo muito bom para mim. O senhor me dá ânimo, falando comigo com tanta bondade, pois eu mereço menos do que uma das suas empregadas.
14 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ iliyo꞉ ma꞉no꞉ ma꞉niki kegeakiyo꞉, Boas eyo꞉ Ludo꞉lo꞉ ho꞉lelia꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gelo꞉ ya꞉ga꞉ ma꞉no꞉ nakiyo꞉, ma꞉n heb a꞉no꞉ wain ho꞉n wena gelema꞉ni mena.” A꞉la꞉sa꞉labiki Lud e nanog dia꞉leno꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, ma꞉no꞉ ma꞉ni ane. Lud e nanogdo꞉ dia꞉len kaluka꞉isale o꞉lia꞉ sabiki, Boas eyo꞉ da꞉si bali dele so꞉fa꞉ a꞉no꞉lo꞉ emo꞉ dimiabiki, a꞉na mo꞉no꞉. Eyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ na꞉i ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ o꞉li dowabiki, hebo꞉ ka difa꞉.
14 Na hora do almoço, Boaz disse a Rute: — Venha aqui, pegue um pedaço de pão e molhe no vinho. Então ela sentou-se ao lado dos trabalhadores, e Boaz lhe deu
15 Ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉, Ludo꞉ nanogo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dia꞉ni ha꞉nabiki, Boasa꞉ ene nanogdo꞉ dian kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga a꞉ma꞉yo꞉ da꞉si bali bobodo꞉ anib amilo꞉ sulufa꞉lab a꞉no꞉ kegealega, giliyo꞉ emo꞉wo꞉ sendeloma꞉no꞉ towo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo!
15 Quando Rute se levantou para ir de novo catar espigas, Boaz ordenou aos empregados: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não a aborreçam.
16 Ko꞉sega giliyo꞉ da꞉si bali fowo꞉ bobodakiyo꞉, gililo꞉ bobodo꞉ us a꞉namio꞉ heb nolo꞉ emo꞉ dima꞉ki, a꞉ma꞉la꞉ suduto꞉lo fela꞉bi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ emo꞉wo꞉ towo꞉ halalebo꞉ sa꞉la꞉so꞉boka꞉” a꞉la꞉sio꞉.
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair para que ela possa apanhar. E não briguem com ela.
17 — ausente —
17 E assim Rute catou espigas no campo até de tarde. Depois debulhou os grãos das espigas que havia apanhado, e estes pesaram quase vinte e cinco quilos.
18 — ausente —
18 Pegou a cevada, voltou para a cidade e mostrou à sua sogra o quanto havia catado. Também lhe deu a comida que tinha sobrado do almoço.
19 Na꞉omi eyo꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge mada nanog we abelo꞉wa dio꞉? Ma꞉no꞉ we abe meabeyo꞉? Kalu gelo꞉ asufa꞉ a꞉no꞉, Gode eyo꞉ emo꞉wo꞉ sagale alifa꞉ib,” a꞉la꞉sio꞉. Luda꞉ ena꞉sumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉go꞉ ne ha꞉na꞉sa꞉ga꞉lo꞉ nanogdo꞉ di we, Boasa꞉ ene egelo꞉wa dia꞉la꞉ga꞉ mio꞉.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Boas elo꞉ dimido꞉wo꞉ tambo, Na꞉omimo꞉ malolo꞉ me.
19 Então Noemi perguntou: — Onde é que você foi catar espigas hoje? Onde foi que você trabalhou? Que Deus abençoe o homem que se interessou por você! Aí Rute contou a Noemi que havia trabalhado na plantação de um homem chamado Boaz.
20 Luda꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Na꞉omi eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Yawe eyo꞉ na꞉ndo꞉ ta꞉i ha꞉na꞉no꞉wo꞉lo꞉, sowo꞉ ta꞉fo꞉ mio꞉ a꞉no꞉lo꞉ asulufo꞉ mela꞉no꞉ a꞉laki go꞉. Gode eyo꞉ kalu welo꞉ dowa꞉i ha꞉na꞉no꞉wo꞉ tif amio꞉ asuwa꞉foma꞉ki asulab. Hendele, kalu a꞉no꞉ nili ho꞉bo꞉wa a꞉la꞉ta꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowo꞉wo꞉ e ko꞉lo꞉, eyo꞉ na꞉no꞉ ko꞉lo꞉ asuwa꞉taki tili dofo꞉mela꞉ib.” Na꞉omi eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
20 E Noemi disse: — Que o Noemi continuou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos responsáveis por nós.
21 A꞉la꞉sa꞉labiki Lud e sa꞉laki, “Boas eyo꞉ to nowo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉salabe, ‘Ni nanog dian kaluka꞉isale we o꞉lia꞉ dia꞉i ha꞉na꞉la꞉ga꞉, nanogdo꞉ kedetaba eda꞉bi.’ ”
21 Então Rute disse: — Além de tudo isso, ele disse que eu posso continuar trabalhando com os seus empregados até acabar a colheita.
22 A꞉la꞉do꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Na꞉omi eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge Boasa꞉ ene nanog dian ka꞉isale so꞉wa o꞉lia꞉ dia꞉ni ha꞉na꞉lubi. Kalu nolba꞉yo꞉ ge mogagabena꞉kiyo꞉, egelo꞉ noma꞉lo꞉ amio꞉ dia꞉ni ha꞉na꞉so꞉bo.”
22 Noemi respondeu: — É bom que você vá com as empregadas dele, minha filha. Pois, se fosse trabalhar na plantação de outro homem, você poderia ser humilhada.
23 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ e Boas ene nanog dian ka꞉isale o꞉lia꞉ egele dia꞉i ha꞉na꞉leno꞉, da꞉si bali o꞉lia꞉ da꞉si wit o꞉lia꞉ tula꞉leno꞉ kedetabiki, a꞉na edo꞉. Ho꞉len a꞉namio꞉ Ludo꞉ ena꞉su o꞉lia꞉ sen.
23 Assim Rute trabalhou com as empregadas de Boaz e catou espigas até terminar a colheita da cevada e do trigo. E continuou morando com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?