Rute 2
BCO vs ARIB
1 Ho꞉len a꞉namio꞉ A꞉lema꞉la꞉ga꞉ ene so꞉lo꞉ amilo꞉ wabulun kalu imilig nowo꞉ a꞉na sen. Kalu a꞉ma꞉ wiyo꞉, Boas ko꞉lo꞉ elen.
1 Ora, tinha Noêmi um parente de seu marido, homem poderoso e rico, da família de Elimeleque; e ele se chamava Boaz.
2 — ausente —
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Deixa-me ir ao campo a apanhar espigas atrás daquele a cujos olhos eu achar graça. E ela lhe respondeu: Vai, minha filha.
3 — ausente —
3 Foi, pois, e chegando ao campo respigava após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Lud e a꞉na kegea꞉liki elen amio꞉, Boas e Ba꞉diliha꞉m a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ ene egelo꞉wa fa꞉la꞉dowo꞉. E fa꞉la꞉dowakiyo꞉, ene nanogdo꞉ dia꞉sen kalu imo꞉wo꞉ sagalo꞉ towo꞉ ho꞉le sa꞉lakiyo꞉, “Yawe eyo꞉ gio꞉ bo꞉fo꞉len.” A꞉la꞉sa꞉labiki, nanogdo꞉ dia꞉sen kalu iliyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki “A꞉, Yawe eyo꞉ gelo꞉ tili dofo꞉mela꞉ib” a꞉la꞉sio꞉.
4 E eis que Boaz veio de Belém, e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe.
5 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Boas eyo꞉ nanogdo꞉ bo꞉fo꞉len kalu o꞉mo꞉ dabu ba꞉ba꞉, “Ga tif amilo꞉ dia꞉lab hoso o꞉ba?” a꞉la꞉sio꞉.
5 Depois perguntou Boaz ao moço que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?
6 To elo꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉ga꞉, nanogdo꞉ bo꞉fo꞉len kalu a꞉ma꞉ sa꞉laki, “Ga hoso, Moab ga ko꞉lo꞉, Na꞉omi o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉wo꞉ o꞉m.
6 Respondeu-lhe o moço: Esta é a moça moabita que voltou com Noêmi do país de Moabe.
7 E kea꞉fo ya꞉ga꞉, nemo꞉ dabu ba꞉dakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Bali wa sulufo꞉sia꞉yo꞉ ne kegenema꞉no꞉wo꞉ o꞉liya꞉le?’ A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, niyo꞉ ‘O꞉lika꞉’ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉, e a꞉na dia꞉likilo꞉ mio꞉wo꞉, ha꞉fo꞉la꞉su dota꞉ga꞉, nanogo꞉ dia꞉lab.”
7 Disse-me ela: Deixa-me colher e ajuntar espigas por entre os molhos após os segadores: Assim ela veio, e está aqui desde pela manhã até agora, sem descansar nem sequer um pouco.
8 A꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Boas e Lud elo꞉wa kagayaka, a꞉la꞉sio꞉, “Ga, ge nanogo꞉ wenaka dia꞉liki ta꞉bi. Ge hen nol amio꞉ da꞉si baliyo꞉ kegenema꞉nikiyo꞉ ha꞉na꞉so꞉bo. Ni nanogdo꞉ dia꞉sen ka꞉isale we o꞉lia꞉ ani dia꞉i ha꞉na꞉bi.
8 Então disse Boaz a Rute: Escuta filha minha; não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui, mas ajunta-te às minhas moças.
9 Ilo꞉ nanogdo꞉ diab hen a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, gelo꞉ i a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kudu ha꞉naki, nanogo꞉ a꞉na dia꞉bi. Niyo꞉ na꞉ nanog kalu imo꞉wo꞉ ge amio꞉ gola꞉so꞉boka꞉ a꞉la꞉salifa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉, ge ho꞉n maiyalega, ho꞉n wasula꞉ hoso, gelo꞉ ma꞉ ha꞉na꞉bi.”
9 Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei eu ordem aos moços, que não te molestem? Quando tiveres sede, vai aos vasos, e bebe do que os moços tiverem tirado.
10 Boas eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ dowabiki, Lud e hena misa꞉fu siliki a꞉la꞉sio꞉, “Ne Isolael ka꞉isalema, ne ha꞉la꞉ ga. Giyo꞉ nemo꞉wo꞉ mada nafa dimidab ko, ne waga asula꞉sa꞉ga꞉ gaya?” a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉.
10 Então ela, inclinando-se e prostrando-se com o rosto em terra, perguntou-lhe: Por que achei eu graça aos teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Boas eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Ge kaluwo꞉ sowab amio꞉, go꞉no꞉n heno꞉lo꞉, so꞉lo꞉wo꞉lo꞉ ta꞉taki, o꞉go꞉ ge hen ho꞉gi, gelo꞉ mo꞉ba꞉dan, wena mesa꞉ni mio꞉ ko꞉lo꞉, gilo꞉ man nafale ko꞉lo꞉ ga꞉sumo꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ ne tambo dabu. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ a꞉na ilikiyo꞉, niyo꞉ ge asuwa꞉to꞉l.
11 Ao que lhe respondeu Boaz: Bem se me contou tudo quanto tens feito para com tua sogra depois da morte de teu marido; como deixaste a teu pai e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 Gilo꞉ man nafa dimida꞉len a꞉na ilikiyo꞉, Yawe eyo꞉lo꞉ gemo꞉wo꞉ wa꞉lo꞉ nafa dimina꞉ki asulab. Ge ha꞉fa꞉nolo mesa꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, Isolaela꞉ Gode ene kanulo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ ge go꞉lu alitaki tilidoma꞉ki, ge wena mio꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ wa꞉lo꞉ gemo꞉wo꞉ mada dimia꞉ib.”
12 O Senhor recompense o que fizeste, e te seja concedido pleno galardão da parte do Senhor Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.
13 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Lud eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne gi nanog dian gama ko꞉sega, giyo꞉ nemo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉laki, madali asuwa꞉tab. Gilo꞉ man nafa dimidab a꞉ma꞉yo꞉ ni asulo꞉wo꞉ ko꞉lo꞉ sagale alitakigab,” a꞉la꞉sio꞉.
13 E disse ela: Ache eu graça aos teus olhos, senhor meu, pois me consolaste, e falaste bondosamente a tua serva, não sendo eu nem mesmo como uma das tuas criadas.
14 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ iliyo꞉ ma꞉no꞉ ma꞉niki kegeakiyo꞉, Boas eyo꞉ Ludo꞉lo꞉ ho꞉lelia꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gelo꞉ ya꞉ga꞉ ma꞉no꞉ nakiyo꞉, ma꞉n heb a꞉no꞉ wain ho꞉n wena gelema꞉ni mena.” A꞉la꞉sa꞉labiki Lud e nanog dia꞉leno꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, ma꞉no꞉ ma꞉ni ane. Lud e nanogdo꞉ dia꞉len kaluka꞉isale o꞉lia꞉ sabiki, Boas eyo꞉ da꞉si bali dele so꞉fa꞉ a꞉no꞉lo꞉ emo꞉ dimiabiki, a꞉na mo꞉no꞉. Eyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ na꞉i ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ o꞉li dowabiki, hebo꞉ ka difa꞉.
14 Também à hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te, come do pão e molha o teu bocado no vinagre. E, sentando-se ela ao lado dos segadores, ele lhe ofereceu grão tostado, e ela comeu e ficou satisfeita, e ainda lhe sobejou.
15 Ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉, Ludo꞉ nanogo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dia꞉ni ha꞉nabiki, Boasa꞉ ene nanogdo꞉ dian kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga a꞉ma꞉yo꞉ da꞉si bali bobodo꞉ anib amilo꞉ sulufa꞉lab a꞉no꞉ kegealega, giliyo꞉ emo꞉wo꞉ sendeloma꞉no꞉ towo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo!
15 Quando ela se levantou para respigar, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre os molhos deixai-a respirar, e não a censureis.
16 Ko꞉sega giliyo꞉ da꞉si bali fowo꞉ bobodakiyo꞉, gililo꞉ bobodo꞉ us a꞉namio꞉ heb nolo꞉ emo꞉ dima꞉ki, a꞉ma꞉la꞉ suduto꞉lo fela꞉bi. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ emo꞉wo꞉ towo꞉ halalebo꞉ sa꞉la꞉so꞉boka꞉” a꞉la꞉sio꞉.
16 Também, tirai dos molhos algumas espigas e deixai-as ficar, para que as colha, e não a repreendais.
17 — ausente —
17 Assim ela respigou naquele campo até a tarde; e debulhou o que havia apanhado e foi quase uma efa de cevada.
18 — ausente —
18 Então, carregando com a cevada, veio à cidade; e viu sua sogra o que ela havia apanhado. Também Rute tirou e deu-lhe o que lhe sobejara depois de fartar-se.
19 Na꞉omi eyo꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge mada nanog we abelo꞉wa dio꞉? Ma꞉no꞉ we abe meabeyo꞉? Kalu gelo꞉ asufa꞉ a꞉no꞉, Gode eyo꞉ emo꞉wo꞉ sagale alifa꞉ib,” a꞉la꞉sio꞉. Luda꞉ ena꞉sumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉go꞉ ne ha꞉na꞉sa꞉ga꞉lo꞉ nanogdo꞉ di we, Boasa꞉ ene egelo꞉wa dia꞉la꞉ga꞉ mio꞉.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Boas elo꞉ dimido꞉wo꞉ tambo, Na꞉omimo꞉ malolo꞉ me.
19 Ao que lhe perguntou sua sogra: Onde respigaste hoje, e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que fez caso de ti. E ela relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.
20 Luda꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Na꞉omi eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Yawe eyo꞉ na꞉ndo꞉ ta꞉i ha꞉na꞉no꞉wo꞉lo꞉, sowo꞉ ta꞉fo꞉ mio꞉ a꞉no꞉lo꞉ asulufo꞉ mela꞉no꞉ a꞉laki go꞉. Gode eyo꞉ kalu welo꞉ dowa꞉i ha꞉na꞉no꞉wo꞉ tif amio꞉ asuwa꞉foma꞉ki asulab. Hendele, kalu a꞉no꞉ nili ho꞉bo꞉wa a꞉la꞉ta꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowo꞉wo꞉ e ko꞉lo꞉, eyo꞉ na꞉no꞉ ko꞉lo꞉ asuwa꞉taki tili dofo꞉mela꞉ib.” Na꞉omi eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
20 Disse Noêmi a sua nora: Bendito seja ele do Senhor, que não tem deixado de misturar a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noêmi: Esse homem é parente nosso, um dos nossos remidores.
21 A꞉la꞉sa꞉labiki Lud e sa꞉laki, “Boas eyo꞉ to nowo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉salabe, ‘Ni nanog dian kaluka꞉isale we o꞉lia꞉ dia꞉i ha꞉na꞉la꞉ga꞉, nanogdo꞉ kedetaba eda꞉bi.’ ”
21 Respondeu Rute, a moabita: Ele me disse ainda: Seguirás de perto os meus moços até que tenham acabado toda a minha sega.
22 A꞉la꞉do꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Na꞉omi eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge Boasa꞉ ene nanog dian ka꞉isale so꞉wa o꞉lia꞉ dia꞉ni ha꞉na꞉lubi. Kalu nolba꞉yo꞉ ge mogagabena꞉kiyo꞉, egelo꞉ noma꞉lo꞉ amio꞉ dia꞉ni ha꞉na꞉so꞉bo.”
22 Então disse Noêmi a sua nora, Rute: Bom é, filha minha, que saias com as suas moças, e que não te encontrem noutro campo.
23 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ e Boas ene nanog dian ka꞉isale o꞉lia꞉ egele dia꞉i ha꞉na꞉leno꞉, da꞉si bali o꞉lia꞉ da꞉si wit o꞉lia꞉ tula꞉leno꞉ kedetabiki, a꞉na edo꞉. Ho꞉len a꞉namio꞉ Ludo꞉ ena꞉su o꞉lia꞉ sen.
23 Assim se ajuntou com as moças de Boaz, para respigar até e fim da sega da cevada e do trigo; e morava com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?