Salmos 104

Biblica® ní oore ọ̀fẹ́ láti lo Bíbélì Mímọ́ ní Èdè Yorùbá Òde-Òní (YOR) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yin Olúwa, ìwọ ọkàn mi.
1 Bendize, ó minha alma, ao SENHOR! SENHOR Deus meu, tu és magnificentíssimo; estás vestido de glória e de majestade.
2 Ìwọ fi ìmọ́lẹ̀ bo ara rẹ gẹ́gẹ́ bí aṣọ;
2 Ele se cobre de luz como de um vestido, estende os céus como uma cortina.
3 ìwọ tí ó fi omi ṣe ìtì igi àjà ìyẹ̀wù rẹ.
3 Põe nas águas as vigas das suas câmaras; faz das nuvens o seu carro, anda sobre as asas do vento.
4 Ó fi ẹ̀fúùfù ṣe àwọn ìránṣẹ́ rẹ,
4 Faz dos seus anjos espíritos, dos seus ministros um fogo abrasador.
5 O fi ayé gúnlẹ̀ lórí àwọn ìpìlẹ̀;
5 Lançou os fundamentos da terra; ela não vacilará em tempo algum.
6 Ìwọ fi ibú omi bò ó mọ́lẹ̀ bí aṣọ;
6 Tu a cobriste com o abismo, como com um vestido; as águas estavam sobre os montes.
7 Ṣùgbọ́n nípa ìbáwí rẹ ni àwọn omi lọ,
7 À tua repreensão fugiram; à voz do teu trovão se apressaram.
8 wọ́n sàn kọjá lórí àwọn òkè,
8 Subiram aos montes, desceram aos vales, até ao lugar que para elas fundaste.
9 Ìwọ gbé òpin tí wọn kò lè kọjá rẹ̀ kálẹ̀;
9 Termo lhes puseste, que não ultrapassarão, para que não tornem mais a cobrir a terra.
10 Ìwọ mú kí ìsun da omi sí àwọn àfonífojì;
10 Tu, que fazes sair as fontes nos vales, as quais correm entre os montes.
11 Wọ́n fún gbogbo àwọn ẹranko igbó ní omi
11 Dão de beber a todo o animal do campo; os jumentos monteses matam a sua sede.
12 Àwọn ẹyẹ ojú òfúrufú tẹ́ ìtẹ́ wọn lẹ́gbẹ̀ẹ́ omi
12 Junto delas as aves do céu terão a sua habitação, cantando entre os ramos.
13 Ó bu omi rin àwọn òkè láti ìyẹ̀wù rẹ̀ wá;
13 Ele rega os montes desde as suas câmaras; a terra farta-se do fruto das suas obras.
14 Ó mú kí koríko hù jáde fún àwọn ẹranko láti jẹ
14 Faz crescer a erva para o gado, e a verdura para o serviço do homem, para fazer sair da terra o pão,
15 Ọtí wáìnì tí ó ń mú ọkàn ènìyàn yọ̀,
15 E o vinho que alegra o coração do homem, e o azeite que faz reluzir o seu rosto, e o pão que fortalece o coração do homem.
16 Àwọn igi Olúwa ni a bu omi rin dáradára,
16 As árvores do Senhor fartam-se de seiva, os cedros do Líbano que ele plantou,
17 Níbẹ̀ ní àwọn ẹyẹ ṣe ìtẹ́ wọn
17 Onde as aves se aninham; quanto à cegonha, a sua casa é nas faias.
18 Àwọn òkè gíga ni ààbò fún àwọn ewúrẹ́ igbó;
18 Os altos montes são para as cabras monteses, e os rochedos são refúgio para os coelhos.
19 Òṣùpá jẹ́ àmì fún àkókò
19 Designou a lua para as estações; o sol conhece o seu ocaso.
20 Ìwọ mú òkùnkùn wá, ó sì di òru,
20 Ordenas a escuridão, e faz-se noite, na qual saem todos os animais da selva.
21 Kìnnìún ń bú ramúramù fún ohun ọdẹ wọn
21 Os leõezinhos bramam pela presa, e de Deus buscam o seu sustento.
22 Oòrùn ràn, wọ́n sì kó ara wọn jọ,
22 Nasce o sol e logo se acolhem, e se deitam nos seus covis.
23 Ọkùnrin jáde lọ sí iṣẹ́ wọn,
23 Então sai o homem à sua obra e ao seu trabalho, até à tarde.
24 Iṣẹ́ rẹ ti pọ̀ tó, Olúwa!
24 Ó Senhor, quão variadas são as tuas obras! Todas as coisas fizeste com sabedoria; cheia está a terra das tuas riquezas.
25 Bẹ́ẹ̀ ni Òkun yìí tí ó tóbi, tí ó sì ni ìbú,
25 Assim é este mar grande e muito espaçoso, onde há seres sem número, animais pequenos e grandes.
26 Níbẹ̀ ni ọkọ̀ ń lọ síwá sẹ́yìn,
26 Ali andam os navios; e o leviatã que formaste para nele folgar.
27 Àwọn wọ̀nyí ń wò ọ́
27 Todos esperam de ti, que lhes dês o seu sustento em tempo oportuno.
28 Nígbà tí ìwọ bá fi fún wọn,
28 Dando-lho tu, eles o recolhem; abres a tua mão, e se enchem de bens.
29 Nígbà tí ìwọ bá pa ojú rẹ mọ́
29 Escondes o teu rosto, e ficam perturbados; se lhes tiras o fôlego, morrem, e voltam para o seu pó.
30 Nígbà tí ìwọ rán ẹ̀mí rẹ,
30 Envias o teu Espírito, e são criados, e assim renovas a face da terra.
31 Jẹ́ kí ògo Olúwa wà pẹ́ títí láé;
31 A glória do Senhor durará para sempre; o Senhor se alegrará nas suas obras.
32 ẹni tí ó wo ayé, tí ó sì wárìrì,
32 Olhando ele para a terra, ela treme; tocando nos montes, logo fumegam.
33 Ní gbogbo ayé mi ní n ó kọrin sí Olúwa:
33 Cantarei ao Senhor enquanto eu viver; cantarei louvores ao meu Deus, enquanto eu tiver existência.
34 Jẹ́ kí ẹ̀kọ́ mi kí ó tẹ́ ọ lọ́rùn
34 A minha meditação acerca dele será suave; eu me alegrarei no Senhor.
35 Ṣùgbọ́n kí ẹlẹ́ṣẹ̀ kúrò láyé
35 Desapareçam da terra os pecadores, e os ímpios não sejam mais. Bendize, ó minha alma, ao Senhor. Louvai ao Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 104, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.