Números 22

RIFA vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ خنِّي فسْينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِقِيضَانْ نْسنْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي ڒوْضَاثْ ن مُوآبَ، أَرنْذَاذْ ن أَرِيحَا نِّي إِدْجَانْ خْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ.

¹ Então os israelitas viajaram para as campinas de Moabe e acamparam a leste do rio Jordão, do lado oposto de Jericó.

² ؤُشَا إِژْرَا بَالَاقْ، مِّيسْ ن صِيفُّورْ، مَارَّا مِينْ إِڭَّا إِسْرَائِيل ذڭْ إِمُورِييّنْ.

² Balaque, filho de Zipor, viu tudo que o povo de Israel havia feito aos amorreus.

³ مُوآبَ ثُوغَا إِتّڭّْوذْ أَطَّاسْ زِي ڒْڭنْسْ-أَ، مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ ذڭْ وَاطَّاسْ. مُوآبَ ثُوغَا إِتّْنخْڒَاعْ زڭْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

³ Quando os moabitas viram como os israelitas eram numerosos, ficaram apavorados.

⁴ خنِّي إِنَّا مُوآبَ إِ إِمْغَارنْ ن مِيذْيَانْ: ”ڒخُّو ڒْغَاشِي-يَا أَذْ إِڒْسحْ مَارَّا مِينْ ذ أَنغْ-د إِنّْضنْ، أَمْ مَامّشْ إِڒسّحْ ؤُفُونَاسْ ثَازِييْزَاوْثْ ن ييَّارْ.“ ثُوغَا بَالَاقْ، مِّيسْ ن صِيفُّورْ، أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ.

⁴ Disseram aos líderes de Midiã: “Essa multidão devorará tudo que estiver à vista, como um boi devora o capim no pasto!”. Então Balaque, que era rei de Moabe,

⁵ إِسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ بَالْعَامْ، مِّيسْ ن بَاعُورْ، غَارْ ثنْذِينْثْ ن فَاثُورْ غَارْ يغْزَارْ ن لْفُورَاطْ، ذِي ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن ڒْڭنْسْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ أَسْ د-ڒَْاغَانْ ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”خْزَارْ، إِفّغْ-د إِجّْ ن ڒْڭنْسْ زِي مِيصْرَا ؤُشَا خْزَارْ، أَقَا إِذْڒَا ؤُذمْ ن ثمُّورْثْ ؤُشَا أَقَا نِيثْنِي زدّْغنْ نِيشَانْ أَرنْذَاذْ إِنُو.

⁵ enviou mensageiros para chamar Balaão, filho de Beor, que vivia em Petor, sua terra natal, perto do rio Eufrates. Sua mensagem dizia: “Um povo enorme saiu do Egito e cobre a terra, e agora está acampado perto de mim.

⁶ أَسْ-د ڒخُّو، نْعڒْ ڒْڭنْسْ ذِي طّْوعْ إِنُو، مِينْزِي أَقَا إِجْهذْ خَافِي. أَذْ ثَاغْ نشّْ زمَّارغْ أَذْ ثغڒْبغْ نِيغْ أَذْ ث سُّوفّْغغْ زِي ثمُّورْثْ، مِينْزِي نشّْ سّْنغْ بلِّي وِي غَا ثْبَارْكذْ شكْ، أَذْ إِتّْوَابَاركْ ؤُ وِي غَا ثْنعْڒذْ، أَذْ إِتّْوَانْعڒْ.“

⁶ Venha e amaldiçoe esse povo, pois é poderoso demais para mim. Então, quem sabe, poderei derrotá-lo e expulsá-lo da terra. Sei que bênçãos vêm sobre aqueles que você abençoa, e maldições caem sobre aqueles que você amaldiçoa”.

⁷ خنِّي رُوحنْ إِمْغَارنْ ن مُوآبَ ذ إِمْغَارنْ ن مِيذْيَانْ أَكْ-ذ ڒْمُونثْ ن ؤُعزّمْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ، إِوْضنْ غَارْ بَالْعَامْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ س وَاوَاڒنْ ن بَالَاكْ.

⁷ Os mensageiros de Balaque, líderes de Moabe e Midiã, partiram levando o valor necessário para pagar Balaão a fim de que ele amaldiçoasse Israel. Chegaram aonde Balaão estava e lhe transmitiram a mensagem de Balaque.

⁸ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”سنْسمْ ذَا دْجِيڒثْ-أَ، خنِّي نشّْ أَذْ خَاومْ د-أَرّغْ أَمْ مَامّشْ غَارِي غَا إِسِّيوڒْ سِيذِي.“ خنِّي قِّيمنْ ڒْحُوكَّامْ ن مُوآبَ غَارْ بَالْعَامْ.

⁸ “Passem a noite aqui”, disse Balaão. “Pela manhã eu lhes direi que orientação recebi do S enhor .” E os oficiais de Moabe permaneceram com Balaão.

⁹ يُوسَا-د أَربِّي غَارْ بَالْعَامْ، إِنَّا: ”مِينْ عْنَانْ إِرْيَازنْ نِّي إِدْجَانْ أَكِيذكْ؟“

⁹ Naquela noite, Deus veio a Balaão e lhe perguntou: “Quem são seus visitantes?”.

¹⁰ إِنَّا بَالْعَامْ إِ أَربِّي: ”بَالَاكْ، مِّيسْ ن صِيفُّورْ، أَجدْجِيذْ ن مُوآبَ، إِسّكّْ إِ-ثنْ-د غَارِي، إِنَّا:

¹⁰ Balaão respondeu a Deus: “Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe, me enviou a seguinte mensagem:

¹¹ ’خْزَارْ، إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِفّغْ-د زِي مِيصْرَا ؤُ أَقَا إِذْڒَا ؤُذمْ ن ثمُّورْثْ. أَسْ-د، نْعڒْ إِ-ث ذِي طّْوعْ إِنُو. أَذْ ثَاغْ زمَّارغْ خنِّي أَذْ كِيسنْ منْغغْ نِيغْ أَذْ ثنْ سُّوفّْغغْ.‘ “

¹¹ ‘Um povo enorme saiu do Egito e cobre a terra. Venha e amaldiçoe esse povo. Então, quem sabe, poderei enfrentá-lo e expulsá-lo da terra’”.

¹² إِنَّا أَربِّي إِ بَالْعَامْ: ”وَارْ تّْرِيحْ كِيسنْ نِيغْ أَذْ ثْنعْڒذْ ڒْڭنْسْ نِّي، مِينْزِي ڒْڭنْسْ أَقَا إِتّْوَابَاركْ.“

¹² Mas Deus disse a Balaão: “Não vá com eles nem amaldiçoe esse povo, pois é povo abençoado!”.

¹³ خنِّي إِكَّارْ بَالْعَامْ ذِي صّْبحْ ؤُشَا إِنَّا إِ ڒْحُوكَّامْ ن بَالَاكْ: ”ذوْڒمْ-د غَارْ ثمُّورْثْ نْومْ، مِينْزِي سِيذِي وَارْ ذ أَيِي إِسْمِيحْ حِيمَا أَذْ رَاحغْ أَكِيذْومْ.“

¹³ Na manhã seguinte, Balaão se levantou e disse aos oficiais de Balaque: “Voltem para casa! O S enhor não me permitiu ir com vocês”.

¹⁴ خنِّي كَّارنْ ڒْحُوكَّامْ ن مُوآبَ ؤُشَا ذوْڒنْ-د غَارْ بَالَاكْ ؤُشَا نَّانْ: ”بَالْعَامْ يُوڭِي أَذْ د-يَاسْ أَكِيذْنغْ.“

¹⁴ Os oficiais moabitas voltaram ao rei Balaque e lhe informaram: “Balaão se recusou a vir conosco”.

¹⁵ إِسّكّْ بَالَاكْ عَاوذْ ڒْحُوكَّامْ، عَاذْ كْثَارْ ؤُ عَاذْ ونِّي إِشنّْعنْ كْثَارْ خْ يِينَا إِمزْوُورَا.

¹⁵ Então Balaque fez outra tentativa. Dessa vez, enviou um número maior de oficiais ainda mais importantes que os homens que tinha enviado inicialmente.

¹⁶ ؤُسِينْ-د غَارْ بَالْعَامْ، نَّانْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ بَالَاكْ، مِّيسْ ن صِيفُّورْ: ’تّْزَاوْڭغْ شكْ، وَارْ تّجِّي إِخفْ نّشْ مَاحنْذْ وَارْ غَارِي د-تَّاسذْ،

¹⁶ Eles foram até Balaão e lhe transmitiram a seguinte mensagem: “É isto que diz Balaque, filho de Zipor: Por favor, não se recuse a vir me ajudar.

¹⁷ مِينْزِي أَذْ شكْ كَارّْمغْ س وَاطَّاسْ ؤُشَا أَذْ ڭّغْ مَارَّا مِينْ ذ أَيِي غَا ثِينِيذْ. تّْزَاوْڭغْ شكْ، أَسْ-د ؤُشَا نْعڒْ ڒْڭنْسْ-أَ ذِي طّْوعْ إِنُو!“

¹⁷ Pagarei muito bem e farei tudo que me pedir. Por favor, venha e amaldiçoe esse povo para mim”.

¹⁸ يَارَّا-د بَالْعَامْ ؤُشَا إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ ن بَالَاكْ: ”وَاخَّا بَالَاكْ أَذْ أَيِي إِوْشْ ثَادَّارْثْ نّسْ ثشُّورْ س نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ، عَاذْ وَارْ زْمِيرغْ أَذْ فّْغغْ خْ ڒُومُورْ ن سِيذِي، أَربِّي إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ ڭّغْ شَا ن ڒْحَاجّثْ ذ ثَامژْيَانْثْ نِيغْ شَا ن ڒْحَاجّثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ.

¹⁸ Balaão, porém, respondeu aos oficiais de Balaque: “Mesmo que Balaque me desse seu palácio cheio de prata e ouro, eu não poderia fazer coisa alguma, grande ou pequena, contra a vontade do S enhor , meu Deus.

¹⁹ خنِّي ڒخُّو، تّْزَاوَاڭغْ كنِّيوْ، قِّيممْ ذَانِيثَا دْجِيڒثْ-أَ حِيمَا أَذْ سّْنغْ مِينْ ذ أَيِي غَا يِينِي سِيذِي عَاذْ كْثَارْ.“

¹⁹ Fiquem, porém, mais esta noite, e eu verei se o S enhor tem algo mais a me dizer”.

²⁰ ذِي دْجِيڒثْ يُوسَا-د أَربِّي غَارْ بَالْعَامْ، إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا ذوْڒنْ-د يرْيَازنْ نِّي مَاحنْذْ أَذْ أَشْ د-ڒَْاغَانْ، كَّارْ خنِّي ؤُشَا رُوحْ أَكِيذْسنْ. مَاشَا وَارْ تّڭّْ مْغِيرْ مِينْ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ.“

²⁰ Naquela noite, Deus veio a Balaão e lhe disse: “Uma vez que estes homens vieram chamá-lo, levante-se e vá com eles. Contudo, faça apenas o que eu mandar”.

²¹ إِكَّارْ بَالْعَامْ غَارْ صّْبحْ ؤُشَا إِحزّمْ إِ ثغْيُوتْشْ نّسْ ؤُشَا يُويُورْ أَكْ-ذ ڒْحُوكَّامْ ن مُوآبَ.

²¹ Na manhã seguinte, Balaão se levantou, pôs a sela sobre sua jumenta e partiu com os oficiais moabitas.

²² خنِّي يَارْغَا وغْضَابْ ن أَربِّي، مِينْزِي نتَّا إِرُوحْ ؤُشَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِبدّْ ذڭْ وبْرِيذْ أَمْ شِّيطَانْ ضِيدّْ نّسْ. نتَّا إِنْيَا خْ ثغْيُوتْشْ نّسْ ؤُشَا ثْنَاينْ ن إِمْسخَّارنْ ثُوغَا أَثنْ أَكِيذسْ.

²² A ira de Deus se acendeu porque Balaão foi com eles, de modo que enviou o anjo do S enhor para se pôr no caminho e impedir sua passagem. Enquanto Balaão ia montado na jumenta, acompanhado por dois servos,

²³ ؤُشَا ثَاغْيُوتْشْ ثژْرَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِبدّْ ذڭْ وبْرِيذْ س سِّيفْ نّسْ إِتّْوَاجبْذنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ. س ؤُينِّي ثڒْحمْ ثغْيُوتْشْ زڭْ وبْرِيذْ ؤُشَا ثُويُورْ ذڭْ إِيَّارْ. خنِّي إِوْثَا بَالْعَامْ ثَاغْيُوتْشْ حِيمَا أَذْ ت يَارّْ غَارْ وبْرِيذْ.

²³ a jumenta de Balaão viu o anjo do S enhor em pé no caminho, segurando uma espada. A jumenta se desviou do caminho e saiu para um campo, mas Balaão bateu nela e a fez voltar para o caminho.

²⁴ مَاشَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِبدّْ ذڭْ إِشْثْ ن ثبْرِيذْثْ ثحْصَارْ جَارْ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ س يِيجّْ ن وغْبَارْ غَارْ طَّارْفْ ذ إِجّْ ن وغْبَارْ غَارْ طَّارْفْ نّغْنِيثْ.

²⁴ Então o anjo do S enhor se pôs num lugar onde o caminho se estreitava, entre os muros de dois vinhedos.

²⁵ ؤُمِي ثژْرَا ثغْيُوتْشْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي، ثڒْصقْ غَارْ وغْبَارْ ؤُشَا إِتّْوَاحْصَارْ ؤُضَارْ ن بَالْعَامْ أَكْ-ذ وغْبَارْ ؤُشَا نتَّا إِقِّيمْ إِشَّاثْ إِ-ت.

²⁵ Quando a jumenta viu o anjo do S enhor , tentou passar pelo espaço apertado e espremeu o pé de Balaão contra o muro. Por isso, Balaão bateu nela outra vez.

²⁶ ؤُشَا إِرُوحْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي غَارْ زَّاثْ ؤُشَا إِبدّْ ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِحْصَارْ أَطَّاسْ أَڒْ مَانِي وَارْ إِتّْوِيفْ تَّاسِيعْ مَاحنْذْ أَذْ إِحيّذْ غَارْ يفُوسْ ؤُڒَا غَارْ ؤُزڒْمَاضْ.

²⁶ Então o anjo do S enhor foi mais adiante no caminho e se pôs num lugar estreito demais para a jumenta passar, seja pela direita ou pela esquerda.

²⁷ ؤُمِي ثژْرَا ثغْيُوتْشْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي، ثْبَارْشْ سَاذُو بَالْعَامْ ؤُشَا بَالْعَامْ إِخيّقْ أَطَّاسْ ؤُشَا إِفَارْشْ ثَاغْيُوتْشْ س يِيجّْ ن ؤُكشُّوضْ.

²⁷ Quando a jumenta viu o anjo, ela se deitou, apesar de Balaão ainda estar montado. Num ataque de raiva, Balaão a espancou com uma vara.

²⁸ خنِّي يَارْزمْ سِيذِي أَقمُّومْ ن ثغْيُوتْشْ ؤُشَا ثنَّا إِ بَالْعَامْ: ”مِينْ ذ أَشْ ڭِّيغْ ؤُمِي ذ أَيِي ثْفَارْشذْ ڒخُّو عَاذْ ثْڒَاثَا ن إِمُورنْ؟“

²⁸ Então o S enhor fez a jumenta falar. “O que eu lhe fiz para você me bater três vezes?”, perguntou ela a Balaão.

²⁹ خنِّي إِنَّا بَالْعَامْ إِ ثغْيُوتْشْ: ”مِينْزِي شمْ ثْبُوصَارذْ خَافِي. مْڒِي غَارِي سِّيفْ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، أَذْ ثِيڒِي خنِّي نْغِيغْ شمْ!“

²⁹ “Você me fez de tolo!”, gritou Balaão. “Se eu tivesse uma espada, mataria você!”

³⁰ ثنَّا ثغْيُوتْشْ إِ بَالْعَامْ: ”مَا وَارْ دْجِيغْ نشّْ ثَاغْيُوتْشْ نّشْ إِ خفْ ثنْيِيذْ زڭْ وَامِي نشّْ غَاركْ دْجِيغْ أَڒْ أَسّْ-أَ؟ مَا أَقَا نشّْ نُّومغْ تّڭّغْ أَكْ كِيكْ أَمُّو؟“ ؤُشَا يَارَّا-د خَاسْ: ”لَّ!“

³⁰ “Mas eu sou a mesma jumenta que você montou a vida toda”, disse ela. “Alguma vez eu fiz algo parecido?” “Não”, respondeu Balaão.

³¹ خنِّي يَارْزمْ سِيذِي ثِيطَّاوِينْ ن بَالْعَامْ أَڒَامِي إِژْرَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِبدّْ ذڭْ وبْرِيذْ س سِّيفْ نّسْ إِتّْوَاجبْذنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ. خنِّي يُوضَارْ بَالْعَامْ، إِبنْذقْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

³¹ Então o S enhor abriu os olhos de Balaão, e ele viu o anjo do S enhor em pé no caminho, segurando a espada. Balaão curvou a cabeça e se prostrou diante dele com o rosto em terra.

³² إِنَّا أَسْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي: ”مَايمِّي ثوْثِيذْ ثَاغْيُوتْشْ نّشْ ثْڒَاثَا ن إِمُورنْ؟ خْزَارْ، أَقَا نشّْ فّْغغْ-د أَمْ إِجّْ ن وغْرِيمْ، مِينْزِي أَبْرِيذْ-أَ إِتّْضَارَّا أَيِي نشّْ نِيشَانْ.

³² “Por que você bateu três vezes na jumenta?”, perguntou o anjo do S enhor . “Eu vim para impedir sua passagem, pois você insiste em seguir por um caminho que me desagrada.

³³ ثژْرَا أَيِي ثغْيُوتْشْ ؤُشَا ثڒْحمْ خنِّي زِي زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو ثْڒَاثَا ن إِمُورنْ. مَاڒَا وَارْ ثڒْحِيمْ زِي زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، خنِّي نشّْ أَذْ يِيڒِي أَقَا ڒخُّو نْغِيغْ شكْ ؤُ نتَّاثْ أَذْ ت جّغْ أَذْ ثدَّارْ.“

³³ Três vezes a jumenta me viu e se afastou; se ela não tivesse se desviado, certamente eu teria matado você e poupado a vida da jumenta.”

³⁴ خنِّي إِنَّا بَالْعَامْ إِ لْمَالَاكْ ن سِيذِي: ”أَقَا نشّْ خْضِيغْ، مِينْزِي وَارْ سِّينغْ بلِّي شكْ ثْبدّذْ زَّاثِي ذڭْ وبْرِيذْ. عَاذْ ڒخُّو، مَاڒَا أَيَا ذ ڒْعِيبْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، نشّْ أَذْ د-ذوْڒغْ.“

³⁴ “Pequei”, disse Balaão ao anjo do S enhor . “Não percebi que estavas no caminho impedindo minha passagem. Se te opões à minha viagem, voltarei para casa.”

³⁵ إِنَّا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِ بَالْعَامْ: ”رُوحْ أَكْ-ذ إِوْذَانْ-أَ، مَاشَا سِيوڒْ وَاهَا مِينْ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ نشّْ.“ أَمُّو إِرُوحْ بَالْعَامْ أَكْ-ذ ڒْحُوكَّامْ ن بَالَاكْ.

³⁵ O anjo do S enhor disse a Balaão: “Vá com os homens, mas fale apenas o que eu lhe disser”. Balaão seguiu viagem com os oficiais de Balaque.

³⁶ ؤُمِي بَالَاكْ إِسْڒَا، أَقَا بَالْعَامْ يُوسَا-د، إِرُوحْ حِيمَا أَذْ ث إِمّڒْقَا غَارْ ثَانْذِينْثْ ن مُوآبَ إِ إِدْجَانْ غَارْ جِّيهثْ ن ويْمِيرْ ن أَرْنُونْ، غَارْ طَّارْفْ ن جِّيهثْ ن ويْمِيرْ.

³⁶ Quando o rei Balaque soube que Balaão estava a caminho, saiu para se encontrar com ele numa cidade moabita junto ao rio Arnom, na fronteira de seu território.

³⁷ ؤُشَا بَالَاكْ إِنَّا إِ بَالْعَامْ: ”مَا وَارْ سّكّغْ نشّْ إِوْذَانْ أَذْ أَشْ د-ڒَْاغَانْ؟ مَايمِّي وَارْ غَارِي د-ثُوسِيذْ؟ مَا وَارْ زمَّارغْ نشّْ أَذْ شكْ كَارْمغْ؟“

³⁷ Balaque perguntou a Balaão: “Não mandei chamá-lo com urgência? Por que não veio de imediato? Não acreditou em mim quando eu disse que lhe daria uma grande recompensa?”.

³⁸ خنِّي يَارَّا-د بَالْعَامْ خْ بَالَاكْ: ”خْزَارْ، نشّْ ؤُسِيغْ-د غَاركْ، مَاشَا مَا زمَّارغْ نشّْ ڒخُّو أَذْ سِّيوْڒغْ خْ شَا؟ أَوَاڒْ نِّي إِ غَا يڭّْ سِيذِي ذڭْ ؤُقمُّومْ إِنُو، أَذْ ث إِنِيغْ.“

³⁸ Balaão respondeu: “Agora estou aqui, mas não posso falar o que bem entender. Transmitirei apenas a mensagem que Deus puser em minha boca”.

³⁹ ؤُشَا إِرُوحْ بَالْعَامْ أَكْ-ذ بَالَاكْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ قَارْيَاثْ-حَاصُوثْ.

³⁹ Então Balaão acompanhou Balaque até Quiriate-Huzote.

⁴⁰ خنِّي إِغَارْصْ بَالَاكْ إِ إِفُونَاسنْ ذ وُودْجِي، إِسّكّْ زَّايْسنْ غَارْ بَالْعَامْ ؤُ غَارْ ڒْحُوكَّامْ نِّي ثُوغَا أَكِيذسْ.

⁴⁰ Ali, Balaque sacrificou bois e ovelhas e mandou entregar porções da carne a Balaão e aos oficiais que estavam com ele.

⁴¹ غَارْ صّْبحْ إِمْسَارْ بلِّي بَالَاكْ يِيوِي أَكِيسْ بَالْعَامْ ؤُشَا إِسِّيڒِي إِ-ث خْ ڒُوعْڒَاثْ ن بَاعْلْ مَانِي ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ إِژَارْ ڒْڭنْسْ أَڒْ طَّارْفْ إِڭّْوجنْ قَاعْ.

⁴¹ Na manhã seguinte, Balaque subiu com Balaão até Bamote-Baal. De lá, podiam ver uma parte do povo.

Números 22

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra