Números 9
MRI2012 vs NVT
1 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi i te koraha o Hinai, i te rua o ngā tau o tō rātou haerenga mai i te whenua o Īhipa, i te tahi o ngā marama, i mea,
1 No primeiro mês do segundo ano desde a saída de Israel do Egito, o S enhor falou com Moisés no deserto do Sinai e disse:
2 “Me mahi anō te Kapenga e ngā tama a Īharaira i tōna wā anō.
2 “Instrua os israelitas a celebrarem a Páscoa no tempo determinado,
3 Me mahi i te tekau mā whā o ngā rā o tēnei marama, i te ahiahi, i tōna wā anō; kia rite ki ōna tikanga katoa, ki ōna ritenga katoa, tā koutou meatanga.”
3 ao entardecer do décimo quarto dia do primeiro mês. Siga todos os meus decretos e estatutos a respeito dessa celebração”.
4 Nā, ka kōrero a Mohi ki ngā tama a Īharaira kia mahia te Kapenga.
4 Então Moisés instruiu o povo a celebrar a Páscoa
5 Ā, ka mahia e rātou te Kapenga i te tekau mā whā o ngā rā o te marama tuatahi, i te ahiahi, i te koraha o Hinai; rite tonu ki ngā mea katoa i whakahau ai a Ihowā ki a Mohi tā ngā tama a Īharaira i mea ai.
5 no deserto do Sinai, ao entardecer do décimo quarto dia do primeiro mês. Eles celebraram a festa ali, conforme o S enhor havia ordenado a Moisés.
6 Nā, tērā ētahi tāngata i poke i te tūpāpaku, i kore ai e āhei te mahi i te Kapenga i taua rā. Nā, ka haere rātou ki te aroaro o Mohi rāua ko Ārona i taua rā;
6 Alguns dos homens, porém, estavam cerimonialmente impuros por terem tocado num cadáver, e não puderam celebrar a Páscoa naquele dia. Eles se dirigiram a Moisés e Arão no mesmo dia
7 ā, ka mea aua tāngata ki a ia, “Kua poke mātou i te tūpāpaku; he aha mātou tē tukua ai ki te whakahere i te whakahere mā Ihowā i tōna wā i rite ai, i roto i ngā tama a Īharaira?”
7 e disseram: “Ficamos cerimonialmente impuros, pois tocamos num cadáver. Mas por que estamos impedidos de apresentar a oferta do S enhor no devido tempo como os demais israelitas?”.
8 Nā, ka mea a Mohi ki a rātou, “E tū koutou, ā, me whakarongo atu ahau ki tā Ihowā e whakahau ai mō koutou.”
8 Moisés respondeu: “Esperem aqui até eu receber instruções do S enhor para vocês”.
9 Ā, i kōrero a Ihowā ki a Mohi, i mea,
9 Então o S enhor disse a Moisés:
10 “Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu: Ki te poke i te tūpāpaku tētahi o koutou, o ō koutou uri rānei, ki te mea rānei kei tawhiti e haere ana, me mahi anō e ia te Kapenga ki a Ihowā.
10 “Dê as seguintes instruções ao povo de Israel. Se alguém do povo, agora ou nas gerações futuras, estiver cerimonialmente impuro no tempo da Páscoa por haver tocado num cadáver, ou se estiver viajando e não puder comparecer à cerimônia, ainda assim celebrará a Páscoa do S enhor .
11 Me mahi e rātou i te rua o ngā marama, i te tekau mā whā o ngā rā, i te ahiahi, me kīnaki ki te taro rēwenakore, ki ngā pūwhā kawa.
11 Oferecerá um sacrifício de Páscoa um mês depois, ao entardecer do décimo quarto dia do segundo mês. Nessa ocasião, comerá o cordeiro de Páscoa, acompanhado de folhas verdes amargas e pão sem fermento.
12 Kaua tētahi wāhi o tēnā mea e whakatoea e rātou mō te ata, kaua anō hoki e whatia tētahi o ōna wheua; kia rite ki ngā tikanga katoa o te Kapenga tā rātou mahinga i tēnā mahi.
12 Não deixará sobrar coisa alguma do cordeiro até a manhã seguinte, e não quebrará osso algum do animal. Seguirá todos os decretos acerca da Páscoa.
13 “Ko te tangata ia kāhore ōna poke, ā, kāhore anō i te haere, ā, e māngere ana ki te mahi i te Kapenga, inā, ka hātepea atu taua wairua i roto i tōna iwi; kāhore nei hoki i kawea e ia te whakahere mā Ihowā i tōna wā i rite ai, ka waha e taua tangata tōna hara.
13 “Aquele que estiver cerimonialmente puro e não estiver viajando, mas ainda assim não celebrar a Páscoa, será eliminado do meio do povo. Se não apresentar a oferta do S enhor no devido tempo, sofrerá as consequências de sua culpa.
14 “Ā, ki te noho he manene i roto i a koutou, ā, ka mea ki te mahi i te Kapenga ki a Ihowā; kia rite ki ngā tikanga o te Kapenga, ki ngā ritenga anō o taua mahi, tāna e mea ai. Kia kotahi anō tā koutou tikanga mō te manene rāua ko te tangata whenua.”
14 E, se algum estrangeiro que vive entre vocês desejar celebrar a Páscoa do S enhor , deverá seguir os mesmos decretos. Esses decretos se aplicam tanto aos israelitas de nascimento como aos estrangeiros que vivem entre vocês”.
15 Ā, i te rā i whakaarahia ai te tapenākara, ka taupokina te tapenākara e te kapua, arā te tēneti o te whakaaturanga; ā, i te ahiahi i rite a runga o te tapenākara ki te āhua ahi, taea noatia te ata.
15 No dia em que foi armado o tabernáculo, a tenda da aliança, a nuvem o cobriu. Desde o entardecer até o amanhecer, a nuvem sobre o tabernáculo parecia uma coluna de fogo.
16 I pērā tonu: i taupokina e te kapua i te awatea, e te āhua ahi hoki i te pō.
16 Era assim que sempre acontecia: à noite, a nuvem que cobria o tabernáculo tinha a aparência de fogo.
17 Ka riro ake hoki te kapua i runga i te tapenākara, nā, muri iho, ka haere ngā tama a Īharaira; ā, i te wāhi i tau ai te kapua ka whakatūria e ngā tama a Īharaira ō rātou tēneti ki reira.
17 Cada vez que a nuvem se elevava da tenda, o povo de Israel levantava acampamento e a seguia. No lugar onde a nuvem parava, eles acampavam.
18 Nā, ko ngā haerenga o ngā tama a Īharaira nā te whakahau a Ihowā, ā, ko ō rātou nohoanga iho nā te whakahau anō a Ihowā. I noho anō rātou i ngā rā katoa i tau ai te kapua ki runga ki te tapenākara.
18 Assim, viajavam e acampavam por ordem do S enhor , para onde ele os conduzia. Enquanto a nuvem estava sobre o tabernáculo, permaneciam acampados.
19 Ā, ka maha ngā rā i roa ai te kapua ki runga ki te tapenākara, nā, ka rite i ngā tama a Īharaira tā Ihowā i whakarite ai, ā, kīhai i haere.
19 Se a nuvem ficava sobre o tabernáculo por muito tempo, os israelitas permaneciam ali e cumpriam suas obrigações para com o S enhor .
20 Ā, he wā anō i torutoru ngā rā o te kapua ki runga ki te tapenākara; heoi nā te whakahau a Ihowā ka noho rātou i ō rātou tēneti, ā, nā te whakahau anō a Ihowā ka haere rātou.
20 Às vezes a nuvem permanecia apenas alguns dias sobre o tabernáculo, de modo que o povo também ficava apenas alguns dias, conforme o S enhor ordenava. Então, por ordem do S enhor , levantavam acampamento e seguiam viagem.
21 Ā, i ētahi wā i tūturu te kapua i te ahiahi taea noatia te ata; ā, ka riro ake te kapua i te ata, nā, ka haere rātou. Ahakoa he ao, he pō rānei, i riro ake ai te kapua, i haere anō rātou.
21 Às vezes a nuvem parava apenas durante a noite e se elevava na manhã seguinte. Dia ou noite, porém, quando a nuvem se elevava, os israelitas levantavam acampamento e seguiam viagem.
22 Ahakoa e rua ngā rā, kotahi marama rānei, kotahi tau rānei, i roa ai te kapua ki runga ki te tapenākara, i mau ai ki reira, nā, noho ā-puni tonu iho ngā tama a Īharaira, kāhore hoki i haere; tōna rironga ake ki runga, nā, ka haere rātou.
22 Se a nuvem permanecia sobre o tabernáculo por dois dias, um mês ou um ano, ficavam acampados e não seguiam viagem. Mas, assim que a nuvem se elevava, levantavam acampamento e seguiam viagem.
23 Nā te whakahau a Ihowā tā rātou noho, nā te whakahau hoki a Ihowā tā rātou haere. I rite i a rātou tā Ihowā i whakarite ai, tā Ihowā i whakahau ai, i kōrerotia ai e Mohi.
23 Com isso, acampavam por ordem do S enhor e viajavam por ordem do S enhor , e cumpriam tudo que o S enhor lhes ordenava por meio de Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?