Números 9
MRI2012 vs BKJ
1 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi i te koraha o Hinai, i te rua o ngā tau o tō rātou haerenga mai i te whenua o Īhipa, i te tahi o ngā marama, i mea,
1 E o SENHOR falou a Moisés, no deserto do Sinai, no primeiro mês do segundo ano, depois que eles haviam saído da terra do Egito; dizendo:
2 “Me mahi anō te Kapenga e ngā tama a Īharaira i tōna wā anō.
2 Que os filhos de Israel também celebrem a páscoa a seu tempo determinado.
3 Me mahi i te tekau mā whā o ngā rā o tēnei marama, i te ahiahi, i tōna wā anō; kia rite ki ōna tikanga katoa, ki ōna ritenga katoa, tā koutou meatanga.”
3 No décimo quarto dia deste mês, à tarde, a seu tempo determinado a celebrareis, segundo todos os seus ritos e segundo todas as suas cerimônias, a celebrareis.
4 Nā, ka kōrero a Mohi ki ngā tama a Īharaira kia mahia te Kapenga.
4 E Moisés falou aos filhos de Israel que deveriam celebrar a páscoa.
5 Ā, ka mahia e rātou te Kapenga i te tekau mā whā o ngā rā o te marama tuatahi, i te ahiahi, i te koraha o Hinai; rite tonu ki ngā mea katoa i whakahau ai a Ihowā ki a Mohi tā ngā tama a Īharaira i mea ai.
5 E eles celebraram a páscoa, no décimo quarto dia, do primeiro mês, à tarde, no deserto do Sinai; conforme tudo o que o SENHOR ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel.
6 Nā, tērā ētahi tāngata i poke i te tūpāpaku, i kore ai e āhei te mahi i te Kapenga i taua rā. Nā, ka haere rātou ki te aroaro o Mohi rāua ko Ārona i taua rā;
6 E havia alguns que estavam contaminados, pelo corpo de um homem morto, e não podiam celebrar a páscoa naquele dia; e vieram diante de Moisés, e diante de Arão, naquele dia.
7 ā, ka mea aua tāngata ki a ia, “Kua poke mātou i te tūpāpaku; he aha mātou tē tukua ai ki te whakahere i te whakahere mā Ihowā i tōna wā i rite ai, i roto i ngā tama a Īharaira?”
7 E esses homens disseram-lhe: Estamos contaminados, pelo corpo de um homem morto; por que somos impedidos de oferecer uma oferta ao SENHOR, no seu tempo determinado, entre os filhos de Israel?
8 Nā, ka mea a Mohi ki a rātou, “E tū koutou, ā, me whakarongo atu ahau ki tā Ihowā e whakahau ai mō koutou.”
8 E Moisés lhes disse: Esperai, e ouvirei o que o SENHOR ordenará a vosso respeito.
9 Ā, i kōrero a Ihowā ki a Mohi, i mea,
9 Então, falou o SENHOR a Moisés, dizendo:
10 “Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu: Ki te poke i te tūpāpaku tētahi o koutou, o ō koutou uri rānei, ki te mea rānei kei tawhiti e haere ana, me mahi anō e ia te Kapenga ki a Ihowā.
10 Fala aos filhos de Israel, e dize-lhes: Se alguém entre vós ou entre os vossos descendentes estiver contaminado, por causa do corpo de um morto, ou se achar em viagem, longe de vós, ainda assim celebrará a páscoa ao SENHOR.
11 Me mahi e rātou i te rua o ngā marama, i te tekau mā whā o ngā rā, i te ahiahi, me kīnaki ki te taro rēwenakore, ki ngā pūwhā kawa.
11 No décimo quarto dia, no segundo mês, à tarde, a celebrarão, e a comerão com pães ázimos e ervas amargas.
12 Kaua tētahi wāhi o tēnā mea e whakatoea e rātou mō te ata, kaua anō hoki e whatia tētahi o ōna wheua; kia rite ki ngā tikanga katoa o te Kapenga tā rātou mahinga i tēnā mahi.
12 Nada deixarão dela, até a manhã seguinte, e não lhe quebrarão nenhum osso; segundo todas as ordenanças da páscoa, a celebrarão.
13 “Ko te tangata ia kāhore ōna poke, ā, kāhore anō i te haere, ā, e māngere ana ki te mahi i te Kapenga, inā, ka hātepea atu taua wairua i roto i tōna iwi; kāhore nei hoki i kawea e ia te whakahere mā Ihowā i tōna wā i rite ai, ka waha e taua tangata tōna hara.
13 Mas se um homem estiver limpo, e não estiver viajando, e deixar de celebrar a páscoa, essa mesma alma será extirpada do seu povo, porque não ofereceu a oferta ao SENHOR no seu tempo determinado. Esse homem levará o seu pecado.
14 “Ā, ki te noho he manene i roto i a koutou, ā, ka mea ki te mahi i te Kapenga ki a Ihowā; kia rite ki ngā tikanga o te Kapenga, ki ngā ritenga anō o taua mahi, tāna e mea ai. Kia kotahi anō tā koutou tikanga mō te manene rāua ko te tangata whenua.”
14 E se um estrangeiro peregrinar entre vós e celebrar a páscoa ao SENHOR, segundo o estatuto da páscoa e segundo o seu rito, assim a celebrará; haverá uma só ordenança para vós, que nascestes na terra, e também para o estrangeiro.
15 Ā, i te rā i whakaarahia ai te tapenākara, ka taupokina te tapenākara e te kapua, arā te tēneti o te whakaaturanga; ā, i te ahiahi i rite a runga o te tapenākara ki te āhua ahi, taea noatia te ata.
15 E, no dia em que o tabernáculo foi levantado, a nuvem cobriu o tabernáculo, a saber, a tenda do testemunho; e à tarde permaneceu sobre o tabernáculo com uma aparência de fogo, até a manhã.
16 I pērā tonu: i taupokina e te kapua i te awatea, e te āhua ahi hoki i te pō.
16 Assim acontecia sempre: a nuvem o cobria durante o dia, e à noite havia aparência de fogo.
17 Ka riro ake hoki te kapua i runga i te tapenākara, nā, muri iho, ka haere ngā tama a Īharaira; ā, i te wāhi i tau ai te kapua ka whakatūria e ngā tama a Īharaira ō rātou tēneti ki reira.
17 E quando a nuvem se levantava, de sobre o tabernáculo, então depois os filhos de Israel partiam, e no lugar em que a nuvem parava, ali os filhos de Israel montavam suas tendas.
18 Nā, ko ngā haerenga o ngā tama a Īharaira nā te whakahau a Ihowā, ā, ko ō rātou nohoanga iho nā te whakahau anō a Ihowā. I noho anō rātou i ngā rā katoa i tau ai te kapua ki runga ki te tapenākara.
18 Segundo a ordem do SENHOR, os filhos de Israel partiam, e segundo a ordem do SENHOR, acampavam; enquanto a nuvem estivesse sobre o tabernáculo, eles descansavam nas tendas.
19 Ā, ka maha ngā rā i roa ai te kapua ki runga ki te tapenākara, nā, ka rite i ngā tama a Īharaira tā Ihowā i whakarite ai, ā, kīhai i haere.
19 E, quando a nuvem se demorava por muitos dias sobre o tabernáculo, então os filhos de Israel cumpriam o mandado do SENHOR e não viajavam.
20 Ā, he wā anō i torutoru ngā rā o te kapua ki runga ki te tapenākara; heoi nā te whakahau a Ihowā ka noho rātou i ō rātou tēneti, ā, nā te whakahau anō a Ihowā ka haere rātou.
20 E assim, quando a nuvem permanecia por alguns dias sobre o tabernáculo, segundo a ordem do SENHOR, eles permaneciam em suas tendas e, segundo a ordem do SENHOR, eles viajavam.
21 Ā, i ētahi wā i tūturu te kapua i te ahiahi taea noatia te ata; ā, ka riro ake te kapua i te ata, nā, ka haere rātou. Ahakoa he ao, he pō rānei, i riro ake ai te kapua, i haere anō rātou.
21 E quando a nuvem permanecia ali, desde a tarde até a manhã e partia pela manhã, então eles partiam; quer a nuvem se levantasse durante o dia ou à noite, eles viajavam.
22 Ahakoa e rua ngā rā, kotahi marama rānei, kotahi tau rānei, i roa ai te kapua ki runga ki te tapenākara, i mau ai ki reira, nā, noho ā-puni tonu iho ngā tama a Īharaira, kāhore hoki i haere; tōna rironga ake ki runga, nā, ka haere rātou.
22 Ou, fosse dois dias, ou um mês, ou um ano que a nuvem permanecia sobre o tabernáculo, os filhos de Israel permaneciam em suas tendas, e não viajavam; mas quando a nuvem se levantava, eles viajavam.
23 Nā te whakahau a Ihowā tā rātou noho, nā te whakahau hoki a Ihowā tā rātou haere. I rite i a rātou tā Ihowā i whakarite ai, tā Ihowā i whakahau ai, i kōrerotia ai e Mohi.
23 Segundo a ordem do SENHOR, eles permaneciam em suas tendas, e segundo a ordem do SENHOR, viajavam; eles cumpriam o mandado do SENHOR, segundo a ordem do SENHOR, pela mão de Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?