João 11

MCP vs NTLH

Sair da comparação
MCP
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ŋgwɔ́l múúd nyə á bə nə́ Lazâr, muud á Betanî, lɔɔm mə́ Maríya bá mínyɔŋʉ̂ shilə Mááta. Lazâr ɛ́nɛ nyə á ka bwas.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Lazâr nyə á bwas ɛ́nɛ nyə á bə ncwûm mə́ Maríya, Maríya nyə á gwáágʉlə Yésus labínda məkuúd, a fîm mwo nə shilú yɛ́.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Maríya bá Mááta bwə́ á ka kənd Yésus məkə́l nə́: «Cwámba, muud woó ŋgə bwas.»
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Ja Yésus nyə á gwág məkə́l mə́nɨ yí, nyə á cɨ nə́: «Bwas nɨ í cúgɛ́ bwas shwɨy, í yida bə bwas i é sá nə́ Zɛmbî ŋwág gúmə́ yí, í ka nə́mə́ sá nə́ *Mwân mə́ Zɛmbî ŋwág gúmə́.»
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Yésus nyə á dʉ bul cɛɛl Mááta bá mínyɔŋʉ̂ shilə Maríya, nə Lazâr.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Nə́ ndɛɛ́, nyə á tɛɛm gwág nə́ Lazâr ŋgə bwas ɨɨ́, nyə á fwo nyiŋgə cɨ́ŋgʉli mwɔ̂w mə́bá kʉ́l nyə á bə yí.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Mpʉ́sə mwɔ̂w mə́bá mɔɔŋgʉ̂, a mú ka cɨ nə *ompwíín bɛ́ nə́: «Shé nyiŋgəgá kə Yudéa.»
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ompwíín nə nyə nə́: «*Rabi, Oyúdɛn bwə́ mə́ nywá fwo kúnɔw gwú wo nə məkwóógʉ́ nûŋ Yudéa, wó cɛɛl nə́mə́ nyiŋgə kə wu?»
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Yésus mú bɛ̧sa nə bwo nə́: «Ŋgaá mwásə́ wɨ́ nə məwəla wûm nə mə́bá? Múúd mə ká ŋgə kyey mə́wəla mɔɔŋg dɨ, nyə abʉ́lɛ ŋgə mága, nəcé nyə é ŋgə dʉ́g iŋgʉ́ŋgə́ŋ yâ shí ga.
9 Jesus respondeu:
10 Njɨ, múúd mə ká kyey mpwó-bulú, nyə é ŋgə mága, nəcé kú nə iŋgʉ́ŋgə́ŋ lámʉ́d.»
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Ja nyə á shîn cɨ ntʉ́nɨ yí, nyə nə́: «Shwə́ wúsʉ́ Lazâr mə́ kə gwə́d, njɨ, mə é kə juumʉshi nyə.»
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Ompwíín ntâg nə́: «Cwámba, ŋkí Lazâr mə́ kə gwə̂ dɨ, nyə é yâl.»
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Í á bə, Yésus ŋgə́ cɛɛl cɨ nə́ Lazâr mə́ yə, bâŋ bwə́ ŋgə́ dʉ́g nə́ a ŋgə cɨ gwó múúd mə́ dʉ ja nə́ á woga nyúúl yí.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Yésus mú ka jaaw bwo nə́ kpwɔɔ́ nə́: «Lazâr mə́ yə.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Mə gwág nywa nəcé mə shígɛ́ bə ja nyə ámə yə yí, sá jɔɔŋg í é sá nə́ bɨ búgʉ́lág. Nə́ ndɛɛ́, íŋkyená kʉ́l á jɨ́ yí.»
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Tómas bwə́ á dʉ nə́mə́ nyiŋgə jɔ̂w nə́ Wáás yɛ́ mú ka cɨ nə bɔ́ɔ́l ómpwíín nə́: «Íŋkyená, shénɔ̂ŋ Cwámba bɛ̂sh kə́g nə́mə́ yə.»
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Ja Yésus mə́ kə wɔ́ɔ́s yí, a mə́ kə kwey nə́ Lazâr mə́ bwey dɔw mwɔ̂w mə́nɔ̧̂.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Nda wúlə Betanî kə Yurʉ́səlɛm wúsə́ jee bə ókílomáda ólɔ́ɔl nə́,
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 zhwog *Oyúdɛn bwə́ á kə dʉ́g Mááta bá Maríya, kə cweel bwo milâm nə shwɨy mə ncwûm wáŋ.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Ja Mááta nyə á gwág nə́ Yésus mə zə́ wɔ́ɔ́s yí, nyə á lɛɛl kə, kə bwəma nə nyə, Maríya nyɛ njúl ná shí, njɔ́w.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Mááta mú ka cɨ nə Yésus nə́: «Yé Cwámba, wo mbə̂m bə wa, ŋki ncwûm waamə́ shígɛ́ yə.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Njɨ, tɔɔ kɨ́kɨdɨ́ga, mə mpú nə́ Zɛmbî nyə é yə wo sâ jɛ̂sh wó é gwáámb nyə yí.»
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Ncwûm woó mə bá gwûm.»
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Nyə nə Yésus nə́: «Mə mpú nə́ a bá gwûm ja búúd bwə́ bá gwûm jwɔ́w á məzhúgʉ́lâ yí.»
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Mə wə́ mə́ dʉ gwûmʉshi búúd, dʉ nyiŋgə yə bwo cʉg. Muud mə *búgʉ́lá mə yɛ́, a tɛɛm yə, a bá nyiŋgə cʉgə.
25 Então Jesus afirmou:
26 Muud ŋgə́ ntâg cʉgə yɛ́ ká *búgʉla mə, a kú bá bwɛlɛ yə. Ye wo *magʉlə ntɔ́?»
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Mááta nə́: «Haaw Cwámba. Mə mə́ magʉlə nə́ wo jisə *Krîst, *Mwân mə́ Zɛmbî nyə á zə shí ga dɨ́ yɛ́.»
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Ja Mááta mə́ shîn cɨ ntʉ́nɨ yí, a mə́ kyey kə jɔ̂w mínyɔŋʉ̂ shilə Maríya, kə nyímbʉla nə nyə nə́: «Cwámba mə́ wɔ́ɔ́s, a ŋgə jɔ̂w wo.»
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Njɨ Maríya nyə á gwág ntʉ́nɨ yí, nyə a tɔ̂w nə́ máás kə wə́ Yésus.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Í á bə, Yésus kú fwo nyíi baŋ lɔɔmʉd, a njúl ná kʉ́l Mááta nyə á kə bwəma nə nyə yí.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Oyúdɛn bə́nɔ̂ŋ Maríya bwə́ á bə njɔ́w bwə́ ŋgə́ cɛɛl cweel nyə lâm wá bwə́ mú dʉ́g á tɔ́w nə́ máás cúwo tɔ́ɔ́n. Bwə́ mú bɛ̧ nyə, bwə́ ŋgə́ dʉ́g nə́ a kə́ jɨɨ shwóŋʉd.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Maríya mə́ kə kumə kʉ́l Yésus nyə á bə yí; njɨ nyə á dʉ́g Yésus yí, nyə á wusə nyúúl shí Yésus dɨ́ shí məkuú, nyə nə́: «Yé Cwámba, wo mbə̂m bə wa, ŋki ncwûm waamə́ shígɛ́ yə.»
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Yésus mú dʉ́g Maríya bə́nɔ̂ŋ Oyúdɛn bwə́ á ŋgə lʉ́gal nyə wá bwə́ ŋgə́ jɨɨ, mbɔɔm mú shwɨy nyə nyúúlʉ́d, mitə́dʉ́gá búbulə nyə lámʉ́d.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 A mú jî nə́: «Bɨ á dʉl nyə ŋgow?» Bwə́ nə nɛ́ nə́: «Zaá kə dʉ́g, yé Cwámba.»
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Yésus mú ntâg jɨɨ.
35 Jesus chorou.
36 Oyúdɛn bwə́ mú ŋgə cɨ nə́: «Bɨ mə́ dʉ́g ɨɨ́, nyə á bul cɛɛl nyə ɛ̧ɛ̧́.»
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Bɔ́ɔ́lʉ́gá wâ bwə́dɨ́ sámbád bâŋ bwə́ mú ŋgə cɨ nə́: «Ŋgaá muud ɛ́ga wə́ nyə a bɛ̂ny ancím-ncîm mísh? Ká a shígɛ́ dɨ́ bə nə ŋkul sá nə́ Lazâr kú yə.»
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Yésus mbɔɔm mú nyiŋgə shwɨy nyúúlʉ́d, a mú kə kʉ́l bwə́ á dʉl Lazâr yí. Shwoŋ í á bə ku, mbwagʉlá kwóógʉ́d, bwə́ ka fad nə dúl kwóógʉ́.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Yésus mú cɨ nə́: «Yílʉ́gá kwóógʉ́.» Mááta á kɔ́ɔ́l mə múúd nyə á yə yɛ́ mú cɨ nə́: «Ey Cwámba, a mə́ dɔw mwɔ̂w mə́nɔ̧̂ múús, a mú ŋgə mpə.»
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Yésus mú ka cɨ nə nyə nə́: «Ŋgaá mə shí cɨ nə wo nə́ wó ká *búgʉla, wo e dʉ́g nda Zɛmbî nyə é ŋwa gúmə́ nə́.»
40 Jesus respondeu:
41 Bwə́ mú ka yîl kwóógʉ́. Yésus mú bʉ̂n mpwóómbʉ́, a mú lás nə́: «Ye Dâ, mə yə́ wo akíba nəcé wo ámə magʉlə mə́jəgʉla mâm.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Haaw. Mə ámə bwey ŋgə mpu nə́ wó dʉ magʉlə mə́jəgʉla mâm ja jɛ̂sh. Mə ámə yida lás shú nə́ zhwog buud bwə́ mə́ lyɛ̧ mə ɔ́ga bwə́ mpúg nə́ wo wə́ wo ámə ntɨ mə.»
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ja á mə́ shîn lás ntʉ́nɨ yí, a mú kɨ̂m nə ŋkulú nə́: «Lazâr, cúwóg tɔ́ɔ́n.»
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Muud nyə á bə mbimbə yɛ́ mú cúwo tɔ́ɔ́n, a njúl nə obándáshi ŋgwɔ́ɔ́lá mə́kuú nə məbwə́d, mpwóómbʉ́ ŋgwɔ́ɔ́lá nə kʉ́l káándə́. Yésus mú cɨ nə buud nə́: «Wiinzhʉgá nyə isâ ínɨ bɨ bɨ́dʉ́g nyə, a kə́g.» Lazâr mə́ wú shwôŋ dɨ́ cúwo tɔ́ɔ́n|src="CN01768B.TIF" size="span" loc="38-44" copy="David C. Cook" ref="11.38-44"
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Zhwog *Oyúdɛn bwə́ á zə wə́ Maríya wá, bwə́ á dʉ́g sâ Yésus nyə a sá yí, bwə́ mú *búgʉla nyə.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Njɨ, bɔ́ɔ́lʉ́gá bwə́ á kə *Ofarizyɛ̂ŋ dɨ́, kə jaaw bwo sâ Yésus nyə a sá yí.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Milúlúú myâ ofada bə́nɔ̂ŋ Ofarizyɛ̂ŋ bwə́ mú sɛɛŋg *Gwooŋg ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî, kə cɨ nə́: «Muud ɛ́ga ŋgə bul sá *məshimbá. Shé mə́ sá ntʉdɛl?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Shé mə́ ká bɨ́d nə́ a ŋgə́g nə kə shwóg ɨɨ́, buud bɛ̂sh bwə́ é búgʉla nyə nə́ ndɛɛ́, buud ɔ Róma bwə́ zə ntâg ɨɨ́, zə búgə Mpáánzə́ íshé, bwú nə́mə́ lɔɔm íshé.»
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ŋgwɔ́l múúd wáŋ nə jínə́ nə́ Kayíf ɨɨ́, nyə muud nyə á bə Ajəlácɨ á ofada mbû wɔɔŋg dɨ́ yɛ́ mú cɨ nə́: «Bɨ agwágɛ́ tɔɔ sâ na lə́sʉ́ nɨɨ́d.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Bɨ adʉ́gɛ́ nə́ í yida bə bɨ́ nə mfíí nə́ muud ŋgwûd yə́g shú kúl búúd jɛ̂sh ncindî, lɔɔm í nda jɛ̧ wɛ̂sh ɨɨ́?»
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Lə́sʉ́ nyə á lás wɔɔŋgʉ́, nyə a shígɛ́ lás nə lúu yé. Í á yida bə nə́, nda nyə á bə Ajəlácɨ á ofada mbû wɔɔŋg dɨ́ nə́, nyə a lás tâŋ *muud micúndə́ nə́ í á jɨɨ nə́ Yésus yə́g shú lɔɔm wɛ̂sh;
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 kú nə́mə́ bə njɨ shú lɔɔm wə́mɛ́fwó, a yə́ shú nə́ bwân ɔ́ Zɛmbî bʉ́sə́ ícɨɨmí icɨɨmí wá bwə́ sɛ́ɛ́ŋgyag bə sâ ŋgwûd.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Jwɔ̂w nɨ wə́ bwə́ á ŋwa cigʉlá nə́ bwə́ gwú Yésus yí.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Yésus nyɛ mú yɔw ŋgə́lə kyey bəl-bə̂l dɨ̂ kʉ́l Oyúdɛn bʉ́sə́ yí; a mú kə kɔ́ɔ́mb lɔɔm jísə ŋgɛɛ shí a shwééshá dɨ́ yí, bə́nɔ̂ŋ *ompwíín bɛ́ kə ji də́nd bwə́ á dʉ jɔ̂w nə́ Ifrɛ̂m yí.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Í á ka zə bə, nda *Páska Oyúdɛn nyə á bə kúnə́-kúnə nə́, zhwog buud bwə́ á ŋgə wú mə́kwáádə́ máŋʉ́d ŋgə bád kə Yurʉ́səlɛm nə́ bwə́ kə́ ŋgə gusa miŋgusa mi yə́bə́.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Bwə́ á ka ŋgə sɔ̧́ Yésus nə́ ndɛɛ́, kʉ́l bwə́ á bə *Luŋ mə́ Zɛmbî yí, bwə́ á ŋgə shilə bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́ nə́: «Bɨ mə dʉ́g nə́ jɨ? Nyə ajeyɛ́ zə zâŋ dɨ̂.»
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Í á bə, milúlúú myâ ofada bə́nɔ̂ŋ Ofarizyɛ̂ŋ bwə́ mə́ cɨ nə́ í bə́g nə́: «Muud nyə é mpu kʉ́l Yésus nyə é bə yí, bágʉ́lə́g, bwə́ kə́g bii nyə.»
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra