João 11

MCP vs BKJ

Sair da comparação
MCP
BKJ BKJ
1 Ŋgwɔ́l múúd nyə á bə nə́ Lazâr, muud á Betanî, lɔɔm mə́ Maríya bá mínyɔŋʉ̂ shilə Mááta. Lazâr ɛ́nɛ nyə á ka bwas.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Lazâr nyə á bwas ɛ́nɛ nyə á bə ncwûm mə́ Maríya, Maríya nyə á gwáágʉlə Yésus labínda məkuúd, a fîm mwo nə shilú yɛ́.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Maríya bá Mááta bwə́ á ka kənd Yésus məkə́l nə́: «Cwámba, muud woó ŋgə bwas.»
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ja Yésus nyə á gwág məkə́l mə́nɨ yí, nyə á cɨ nə́: «Bwas nɨ í cúgɛ́ bwas shwɨy, í yida bə bwas i é sá nə́ Zɛmbî ŋwág gúmə́ yí, í ka nə́mə́ sá nə́ *Mwân mə́ Zɛmbî ŋwág gúmə́.»
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yésus nyə á dʉ bul cɛɛl Mááta bá mínyɔŋʉ̂ shilə Maríya, nə Lazâr.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Nə́ ndɛɛ́, nyə á tɛɛm gwág nə́ Lazâr ŋgə bwas ɨɨ́, nyə á fwo nyiŋgə cɨ́ŋgʉli mwɔ̂w mə́bá kʉ́l nyə á bə yí.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Mpʉ́sə mwɔ̂w mə́bá mɔɔŋgʉ̂, a mú ka cɨ nə *ompwíín bɛ́ nə́: «Shé nyiŋgəgá kə Yudéa.»
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ompwíín nə nyə nə́: «*Rabi, Oyúdɛn bwə́ mə́ nywá fwo kúnɔw gwú wo nə məkwóógʉ́ nûŋ Yudéa, wó cɛɛl nə́mə́ nyiŋgə kə wu?»
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Yésus mú bɛ̧sa nə bwo nə́: «Ŋgaá mwásə́ wɨ́ nə məwəla wûm nə mə́bá? Múúd mə ká ŋgə kyey mə́wəla mɔɔŋg dɨ, nyə abʉ́lɛ ŋgə mága, nəcé nyə é ŋgə dʉ́g iŋgʉ́ŋgə́ŋ yâ shí ga.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Njɨ, múúd mə ká kyey mpwó-bulú, nyə é ŋgə mága, nəcé kú nə iŋgʉ́ŋgə́ŋ lámʉ́d.»
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Ja nyə á shîn cɨ ntʉ́nɨ yí, nyə nə́: «Shwə́ wúsʉ́ Lazâr mə́ kə gwə́d, njɨ, mə é kə juumʉshi nyə.»
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Ompwíín ntâg nə́: «Cwámba, ŋkí Lazâr mə́ kə gwə̂ dɨ, nyə é yâl.»
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Í á bə, Yésus ŋgə́ cɛɛl cɨ nə́ Lazâr mə́ yə, bâŋ bwə́ ŋgə́ dʉ́g nə́ a ŋgə cɨ gwó múúd mə́ dʉ ja nə́ á woga nyúúl yí.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Yésus mú ka jaaw bwo nə́ kpwɔɔ́ nə́: «Lazâr mə́ yə.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Mə gwág nywa nəcé mə shígɛ́ bə ja nyə ámə yə yí, sá jɔɔŋg í é sá nə́ bɨ búgʉ́lág. Nə́ ndɛɛ́, íŋkyená kʉ́l á jɨ́ yí.»
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tómas bwə́ á dʉ nə́mə́ nyiŋgə jɔ̂w nə́ Wáás yɛ́ mú ka cɨ nə bɔ́ɔ́l ómpwíín nə́: «Íŋkyená, shénɔ̂ŋ Cwámba bɛ̂sh kə́g nə́mə́ yə.»
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Ja Yésus mə́ kə wɔ́ɔ́s yí, a mə́ kə kwey nə́ Lazâr mə́ bwey dɔw mwɔ̂w mə́nɔ̧̂.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Nda wúlə Betanî kə Yurʉ́səlɛm wúsə́ jee bə ókílomáda ólɔ́ɔl nə́,
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 zhwog *Oyúdɛn bwə́ á kə dʉ́g Mááta bá Maríya, kə cweel bwo milâm nə shwɨy mə ncwûm wáŋ.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Ja Mááta nyə á gwág nə́ Yésus mə zə́ wɔ́ɔ́s yí, nyə á lɛɛl kə, kə bwəma nə nyə, Maríya nyɛ njúl ná shí, njɔ́w.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Mááta mú ka cɨ nə Yésus nə́: «Yé Cwámba, wo mbə̂m bə wa, ŋki ncwûm waamə́ shígɛ́ yə.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Njɨ, tɔɔ kɨ́kɨdɨ́ga, mə mpú nə́ Zɛmbî nyə é yə wo sâ jɛ̂sh wó é gwáámb nyə yí.»
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Ncwûm woó mə bá gwûm.»
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Nyə nə Yésus nə́: «Mə mpú nə́ a bá gwûm ja búúd bwə́ bá gwûm jwɔ́w á məzhúgʉ́lâ yí.»
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Mə wə́ mə́ dʉ gwûmʉshi búúd, dʉ nyiŋgə yə bwo cʉg. Muud mə *búgʉ́lá mə yɛ́, a tɛɛm yə, a bá nyiŋgə cʉgə.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Muud ŋgə́ ntâg cʉgə yɛ́ ká *búgʉla mə, a kú bá bwɛlɛ yə. Ye wo *magʉlə ntɔ́?»
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Mááta nə́: «Haaw Cwámba. Mə mə́ magʉlə nə́ wo jisə *Krîst, *Mwân mə́ Zɛmbî nyə á zə shí ga dɨ́ yɛ́.»
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ja Mááta mə́ shîn cɨ ntʉ́nɨ yí, a mə́ kyey kə jɔ̂w mínyɔŋʉ̂ shilə Maríya, kə nyímbʉla nə nyə nə́: «Cwámba mə́ wɔ́ɔ́s, a ŋgə jɔ̂w wo.»
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Njɨ Maríya nyə á gwág ntʉ́nɨ yí, nyə a tɔ̂w nə́ máás kə wə́ Yésus.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Í á bə, Yésus kú fwo nyíi baŋ lɔɔmʉd, a njúl ná kʉ́l Mááta nyə á kə bwəma nə nyə yí.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Oyúdɛn bə́nɔ̂ŋ Maríya bwə́ á bə njɔ́w bwə́ ŋgə́ cɛɛl cweel nyə lâm wá bwə́ mú dʉ́g á tɔ́w nə́ máás cúwo tɔ́ɔ́n. Bwə́ mú bɛ̧ nyə, bwə́ ŋgə́ dʉ́g nə́ a kə́ jɨɨ shwóŋʉd.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Maríya mə́ kə kumə kʉ́l Yésus nyə á bə yí; njɨ nyə á dʉ́g Yésus yí, nyə á wusə nyúúl shí Yésus dɨ́ shí məkuú, nyə nə́: «Yé Cwámba, wo mbə̂m bə wa, ŋki ncwûm waamə́ shígɛ́ yə.»
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yésus mú dʉ́g Maríya bə́nɔ̂ŋ Oyúdɛn bwə́ á ŋgə lʉ́gal nyə wá bwə́ ŋgə́ jɨɨ, mbɔɔm mú shwɨy nyə nyúúlʉ́d, mitə́dʉ́gá búbulə nyə lámʉ́d.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 A mú jî nə́: «Bɨ á dʉl nyə ŋgow?» Bwə́ nə nɛ́ nə́: «Zaá kə dʉ́g, yé Cwámba.»
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Yésus mú ntâg jɨɨ.
35 Jesus chorou.
36 Oyúdɛn bwə́ mú ŋgə cɨ nə́: «Bɨ mə́ dʉ́g ɨɨ́, nyə á bul cɛɛl nyə ɛ̧ɛ̧́.»
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Bɔ́ɔ́lʉ́gá wâ bwə́dɨ́ sámbád bâŋ bwə́ mú ŋgə cɨ nə́: «Ŋgaá muud ɛ́ga wə́ nyə a bɛ̂ny ancím-ncîm mísh? Ká a shígɛ́ dɨ́ bə nə ŋkul sá nə́ Lazâr kú yə.»
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Yésus mbɔɔm mú nyiŋgə shwɨy nyúúlʉ́d, a mú kə kʉ́l bwə́ á dʉl Lazâr yí. Shwoŋ í á bə ku, mbwagʉlá kwóógʉ́d, bwə́ ka fad nə dúl kwóógʉ́.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yésus mú cɨ nə́: «Yílʉ́gá kwóógʉ́.» Mááta á kɔ́ɔ́l mə múúd nyə á yə yɛ́ mú cɨ nə́: «Ey Cwámba, a mə́ dɔw mwɔ̂w mə́nɔ̧̂ múús, a mú ŋgə mpə.»
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Yésus mú ka cɨ nə nyə nə́: «Ŋgaá mə shí cɨ nə wo nə́ wó ká *búgʉla, wo e dʉ́g nda Zɛmbî nyə é ŋwa gúmə́ nə́.»
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Bwə́ mú ka yîl kwóógʉ́. Yésus mú bʉ̂n mpwóómbʉ́, a mú lás nə́: «Ye Dâ, mə yə́ wo akíba nəcé wo ámə magʉlə mə́jəgʉla mâm.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Haaw. Mə ámə bwey ŋgə mpu nə́ wó dʉ magʉlə mə́jəgʉla mâm ja jɛ̂sh. Mə ámə yida lás shú nə́ zhwog buud bwə́ mə́ lyɛ̧ mə ɔ́ga bwə́ mpúg nə́ wo wə́ wo ámə ntɨ mə.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Ja á mə́ shîn lás ntʉ́nɨ yí, a mú kɨ̂m nə ŋkulú nə́: «Lazâr, cúwóg tɔ́ɔ́n.»
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Muud nyə á bə mbimbə yɛ́ mú cúwo tɔ́ɔ́n, a njúl nə obándáshi ŋgwɔ́ɔ́lá mə́kuú nə məbwə́d, mpwóómbʉ́ ŋgwɔ́ɔ́lá nə kʉ́l káándə́. Yésus mú cɨ nə buud nə́: «Wiinzhʉgá nyə isâ ínɨ bɨ bɨ́dʉ́g nyə, a kə́g.» Lazâr mə́ wú shwôŋ dɨ́ cúwo tɔ́ɔ́n|src="CN01768B.TIF" size="span" loc="38-44" copy="David C. Cook" ref="11.38-44"
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Zhwog *Oyúdɛn bwə́ á zə wə́ Maríya wá, bwə́ á dʉ́g sâ Yésus nyə a sá yí, bwə́ mú *búgʉla nyə.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Njɨ, bɔ́ɔ́lʉ́gá bwə́ á kə *Ofarizyɛ̂ŋ dɨ́, kə jaaw bwo sâ Yésus nyə a sá yí.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Milúlúú myâ ofada bə́nɔ̂ŋ Ofarizyɛ̂ŋ bwə́ mú sɛɛŋg *Gwooŋg ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî, kə cɨ nə́: «Muud ɛ́ga ŋgə bul sá *məshimbá. Shé mə́ sá ntʉdɛl?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Shé mə́ ká bɨ́d nə́ a ŋgə́g nə kə shwóg ɨɨ́, buud bɛ̂sh bwə́ é búgʉla nyə nə́ ndɛɛ́, buud ɔ Róma bwə́ zə ntâg ɨɨ́, zə búgə Mpáánzə́ íshé, bwú nə́mə́ lɔɔm íshé.»
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ŋgwɔ́l múúd wáŋ nə jínə́ nə́ Kayíf ɨɨ́, nyə muud nyə á bə Ajəlácɨ á ofada mbû wɔɔŋg dɨ́ yɛ́ mú cɨ nə́: «Bɨ agwágɛ́ tɔɔ sâ na lə́sʉ́ nɨɨ́d.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Bɨ adʉ́gɛ́ nə́ í yida bə bɨ́ nə mfíí nə́ muud ŋgwûd yə́g shú kúl búúd jɛ̂sh ncindî, lɔɔm í nda jɛ̧ wɛ̂sh ɨɨ́?»
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Lə́sʉ́ nyə á lás wɔɔŋgʉ́, nyə a shígɛ́ lás nə lúu yé. Í á yida bə nə́, nda nyə á bə Ajəlácɨ á ofada mbû wɔɔŋg dɨ́ nə́, nyə a lás tâŋ *muud micúndə́ nə́ í á jɨɨ nə́ Yésus yə́g shú lɔɔm wɛ̂sh;
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 kú nə́mə́ bə njɨ shú lɔɔm wə́mɛ́fwó, a yə́ shú nə́ bwân ɔ́ Zɛmbî bʉ́sə́ ícɨɨmí icɨɨmí wá bwə́ sɛ́ɛ́ŋgyag bə sâ ŋgwûd.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Jwɔ̂w nɨ wə́ bwə́ á ŋwa cigʉlá nə́ bwə́ gwú Yésus yí.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Yésus nyɛ mú yɔw ŋgə́lə kyey bəl-bə̂l dɨ̂ kʉ́l Oyúdɛn bʉ́sə́ yí; a mú kə kɔ́ɔ́mb lɔɔm jísə ŋgɛɛ shí a shwééshá dɨ́ yí, bə́nɔ̂ŋ *ompwíín bɛ́ kə ji də́nd bwə́ á dʉ jɔ̂w nə́ Ifrɛ̂m yí.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Í á ka zə bə, nda *Páska Oyúdɛn nyə á bə kúnə́-kúnə nə́, zhwog buud bwə́ á ŋgə wú mə́kwáádə́ máŋʉ́d ŋgə bád kə Yurʉ́səlɛm nə́ bwə́ kə́ ŋgə gusa miŋgusa mi yə́bə́.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Bwə́ á ka ŋgə sɔ̧́ Yésus nə́ ndɛɛ́, kʉ́l bwə́ á bə *Luŋ mə́ Zɛmbî yí, bwə́ á ŋgə shilə bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́ nə́: «Bɨ mə dʉ́g nə́ jɨ? Nyə ajeyɛ́ zə zâŋ dɨ̂.»
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Í á bə, milúlúú myâ ofada bə́nɔ̂ŋ Ofarizyɛ̂ŋ bwə́ mə́ cɨ nə́ í bə́g nə́: «Muud nyə é mpu kʉ́l Yésus nyə é bə yí, bágʉ́lə́g, bwə́ kə́g bii nyə.»
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra