Gálatas 2

MCP vs BKJ

Sair da comparação
MCP
BKJ BKJ
1 Nə́ ndɛɛ́, mə á ka nyiŋgə zə kə Yurʉ́səlɛm njɨ mpʉ́sə mimbú wûm nə mínɔ̧̂; jâŋ jaa, sá Barnábas wə́ sə́ á kə, mə ŋkág nə Titus sámbád.
1 Então, catorze anos depois, eu subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Mə á kə ntâg nəcé Zɛmbî wə́ nyə a lwó mə nə́ a ŋgə jɨɨ nə́ mə kə́g. Sə́nɔ̂ŋ otɔ́we ɔ shwóg sə́ á ka kə sɛɛŋgya, mə mú kə lwó bwo Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl mə́ ŋgə́ cúndə ikûl ishús yí, nə́ ŋgə́ŋ. Bwó otɔ́we ɔ shwóg ɨɨ́, mə á lwó bwo Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl dɔɔŋgʉ́, nəcé mə a shígɛ́ jɨɨ nə́ isɛ́y byâm í yə́g iyɨ́y-yɨ̂y, tɔɔ byɔɔŋg mə́ á sá mwɔ̂w mə́ mpʉ́s yí, tɔɔ byɔɔŋg mə́ ŋgə́ sá mwɔ̂w mə́ga dɨ́ yí byɛ̂sh.
2 E subi por causa de uma revelação, e comuniquei-lhes o evangelho que prego entre os gentios, porém particularmente aos que eram de reputação, a fim de eu não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Mə ŋgə cɨ nə́ sə́nɔ̂ŋ Títus wə́ sə́ á bə sámbá, a njúl mwâ Gʉrɛ̂k; otɔ́we ɔ shwóg bwə́ áshígɛ́ nə́mə́ yɨ́ɨ́mbʉli nyə nə́ a sɨ́yág ábɨwáág.
3 Mas nem Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a circuncidar-se;
4 Njɨ bɔ́ɔ́l búúd bwə́ á ŋgə shɨɨg nə́ bʉ́sə gwooŋg dɨ́ wá bwə́ á ŋgə cɨ nə́ a sɨ́yág. Nəcé buud bɔɔŋgʉ́ bwə́ á zə nyíi gwooŋg jísʉ́d nda bʉ́sə nə́mə́ ókrîstɛn nda sə́, ndug bwə́ á yida zə nə́ bwə́ zə́ ŋgə baagʉsə sə́ ishwoó ishwoó, nə́ bwə́ dʉ́g váál sə́ ŋgə́ cʉgə cʉg á kú nə mənyámá Yésus-Krîst ŋgə́ yə sə́ yí. Bwə́ á ŋgə baagʉsə ntɔ́ nə́ bwə́ cɛɛl nyiŋgə wá sə́ mə́nyámád.
4 e isso por causa da presença dos falsos irmãos, desconhecedores, que secretamente introduziram-se entre nós para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar;
5 Njɨ, sə́ áshígɛ́ bwɛlɛ kúd lúu nə bwo, kú nə́mə́ bwɛlɛ yə bwo zhɨɨ́; sə́ á ŋgə jɨɨ njɨ nə́ obʉ́bə́lɛ́ wâ Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl sə́ ŋgə́ bwiiŋg bɨ́ wá bwə́ bə́g kú fúfug.
5 aos quais não nos sujeitamos nem por uma hora; a fim de que a verdade do evangelho permanecesse convosco.
6 Buud bwə́ á bwey mpûy nə́ otɔ́we ɔ shwóg wá bwə́ áshígɛ́ nə́mə́ yɨ́ɨ́mbʉli mə nə tɔɔ gúl sâ shús. Mɛɛ mə abíshɛ́ sâ ótɔ́we ɔ shwóg bɔɔŋg bwə́ á dʉ bə yí, Zɛmbî nyə ádɛ́ bísh nə́ mbɛɛ́ jɨ jíga, kɛɛl jɨ jíga.
6 Mas quanto aos que pareciam ser alguma coisa, (o que quer que eles fossem, nenhuma diferença faz para mim: nada me importa; Deus não se deixa levar pela aparência do homem) pois aqueles que pareciam ser alguma coisa quando reunidos nada me acrescentaram,
7 Otɔ́we ɔ shwóg bɔɔŋg bwə́ á yida kwey nə́ Zɛmbî nyə á yə mə mbag nə́ mə bwííŋgʉg ikûl ishús Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl, nə́mə́ nda nyə á yə Pyɛ̂r nə́ a bwííŋgʉg *Oyúdɛn nə́.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me foi confiado, assim como o evangelho da circuncisão foi confiado a Pedro;
8 Nəcé Zɛmbî muud nyə á sá nə́ Pyɛ̂r bə́g *muud lwámá shú Oyúdɛn yɛ́, nyə nə́mə́ wə́ nyə a sá nə́ mə bə́g muud lwámá shú íkûl ishús.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, o mesmo operou também em mim para com os gentios);
9 Nə́ ndɛɛ́, buud bwə́ á ŋgə ŋwa Zhâk bá Séfas nə Yuánɛs nə́ omənci-mənci wâ *Dɔ̧. Omənci-mənci ɔ́nɨ báá bwə́ á magʉlə nə́ Zɛmbî nyə a mə́ fɛ́ɛ́sh mə fééshá mpáam; báá bwə́ á ka bə́da sá Barnábas, lwó nə́ bwə́ mə́ magʉlə nə́ sə́ mə́ fʉla nə bwo ísɛ́y bwə́ ŋgə́ sɛ̂y yííd, sə́ kə́g íkûl ishúsʉ́d, bâŋ bwə́ kə Oyúdɛn dɨ́.
9 e quando Tiago, Cefas e João, que pareciam ser os pilares, perceberam a graça que me foi dada, deram a mim e a Barnabé suas mãos direitas em sinal de comunhão; nós iríamos aos gentios e eles aos circuncidados.
10 Bwə́ á yida cɨ nə́ sə́ bág dʉ tə́dʉga mímbúmbúwá myâ Dɔ̧; mə á bwey nə́mə́ wá lâm nə́ mə́ dʉ sá ntɔ́.
10 Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres; justamente o que eu também estava determinado a fazer.
11 Njɨ, ja Séfas nyə á zə Antyósh yí, mə a lʉl lúu nə nyə tâm buud, nəcé nyə a sá sâ mə́bɛ̧ɛ̧́.
11 Quando, porém, Pedro foi para Antioquia, me opus a ele face a face, porque ele era reprovável.
12 Nyə á bə nə́, shúshwóógʉ́ nə buud Zhâk nyə á ntɨ wá bwə́ wɔ́ɔ́sʉ́g ɨɨ́, nyə á ŋgə də səŋ ŋgwúdʉ́ nə ikûl ishús; njɨ ja búúd ɔ Zhâk bwə́ á wɔ́ɔ́s yí, a mú fúndə nə́ buud bwə́ dʉ́ yáág nə ábɨwáág wá bwə́ á bá dʉ́g nyə, a mú julə nyúúl, kú ná fʉla nə ikûl ishús.
12 Porque, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas, quando aqueles vieram, ele retirou-se e separou-se deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Dʉ́gʉ́lə bɔ́ɔ́l *Oyúdɛn bwə́ á dʉ́g ntɔ́ yí, bwə́ mú nə́mə́ julə mənyúúl, Barnábas mú nə́mə́ nyíi mə́shɨɨgá mɔɔŋgʉ́d.
13 Os demais judeus se afastaram como ele, de modo que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Nda mə á dʉ́g nə́ kuú njɔɔnd wáŋ í á shígɛ́ ná ŋgə bɛ̧ obʉ́bə́lɛ́ sə́ ŋgə́ bwiiŋg Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl dɨ́ wá nə́, mə á ka cɨ nə Séfas buud bɛ̂sh bwə́ njúl, nə́: «Ja wɛ́ɛ mwâ Yúdɛn wó tɛ́ɛ́d bə kú sá nda Yúdɛn, ŋgə yida sá nda ikûl ishús yí, ntʉdɛlɛ́ wó jɨ́ nə ŋkul ka yɨ́ɨ́mbʉli ikûl ishús nə́ í ŋwág kuú njɔɔnd Oyúdɛn yɛ́?
14 Mas, quando vi que eles não andavam corretamente segundo a verdade do evangelho, eu disse a Pedro diante de todos eles: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como obrigas os gentios a viverem como os judeus?
15 «Shé bâŋ, shé á byɛ̂l Oyúdɛn, shé cugɛ́ íkûl ishús í ŋgə́ sá *misə́m ínɨ.
15 Nós que somos naturalmente judeus, e não pecadores dentre os gentios;
16 Njɨ, shé mə́ yida mpu nə́ Zɛmbî cugɛ́ nə ŋkul cɨ nə́ muud jɨ tʉ́təlí nə sálə mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mə́cɛ̧ɛ̧ mə́ ŋgə́ jɨɨ myá; Zɛmbî mə́ cɨ nə́ muud jɨ tʉ́təlí njɨ ja á búgʉ́lá Yésus-Krîst yí; shé bâŋ shé á mə́ *búgʉla Yésus-Krîst shú nə́ búgə́ jɔɔŋg í sáág shé otʉ́təlí mísh mə́ Zɛmbî dɨ́, kú bə sálə mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mí mə́cɛ̧ɛ̧. Shé mə́ mpú nə́ sálə mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mí mə́cɛ̧ɛ̧ í cúgɛ́ nə ŋkul sá múúd tʉ́təlí mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂.
16 sabemos que um homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé de Jesus Cristo, nós também cremos em Jesus Cristo, para que pudéssemos ser justificados pela fé de Cristo, e não pelas obras da lei, porque pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Shé ŋgə sɔ̧́ nə́ Zɛmbî ŋwág shé nə́ otʉ́təlí ɔ búúd nəcé Krîst; njɨ, í ká yida ŋgə nyîn cínɔŋg nə́ shé músə osɔ́ɔl ɔ mísə́m nda ikûl ishús ɨɨ́, ntɔ́ ka kə nə́ jɨ? *Krîst ŋgə yida kə nə buud mísə́mʉ́d ɨɨ́? Gúl sâ cúgɛ́ nə ŋkul bə ntɔ́.»
17 Porém, se enquanto procuramos ser justificados por Cristo, nós mesmos também formos achados pecadores, por acaso seria Cristo o ministro do pecado? De forma alguma.
18 Mə́ ká nyiŋgə ŋgə wɛɛl məcɛ̧ɛ̧ mə́ á bwey myaas má, ŋgaá mə nyiŋgə tə̂l mə́mɛ́fwó cé múúd mə cáám mə́cɛ̧ɛ̧́ yɛ́?
18 Se torno a construir as coisas que eu destruí, eu faço de mim mesmo um transgressor.
19 Jɨ́ nə́, Məcɛ̧ɛ̧ mə́ á gwú mə, mə músə ka bə mbimbə shú sâ í dʉ́gyá nə məcɛ̧ɛ̧ yí; mə jɨ mbimbə jínɨ kɔ́ɔ́mbʉ́d shú nə́ mə ŋgə́g nə ka cʉgə njɨ shú mə́ Zɛmbî. Mə á bə mbádʉ́gá nə Krîst ja nyə á yə kwolós dɨ́ yí.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para que eu possa viver para Deus.
20 Ntɔ́ jɨ nə́, mə ná dɨ́ ŋgə́ cʉgə yɛ́, Krîst wə́ ŋgə́ cʉgə mə́dɨ́ cwû. Cʉg mə́ ŋgə́ cʉgə nyúúl nyâm dɨ́ ja gaád yí, mə ŋgə cʉgə gwo njɨ nə búgə́ ŋgə́lə búgʉla Mwân mə Zɛmbî, nyə muud nyə á cɛɛl mə nə́ ndɛɛ́ a yána cʉg jé shú dâm yɛ́.
20 Estou crucificado com Cristo, não obstante, eu vivo, porém, não eu, mas Cristo vive em mim. E a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, que me amou, e entregou-se a si mesmo por mim.
21 Mə acɛ́ɛ́lɛ́ sá nə́ mpaam mə́ Zɛmbî í bə́g kú nə mfíí. Nəcé, í ká bə nə́ muud jɨ nə ŋkul bə tʉ́təlí mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂ nə sálə mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mí mə́cɛ̧ɛ̧, mpu nə́ Krîst nyə a fánda zə yə shwɨy kú nə mfíí.
21 Não negligencio a graça de Deus, pois se a justiça vem pela lei, então Cristo morreu em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra