Gálatas 2

MCP vs ARIB

Sair da comparação
MCP
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nə́ ndɛɛ́, mə á ka nyiŋgə zə kə Yurʉ́səlɛm njɨ mpʉ́sə mimbú wûm nə mínɔ̧̂; jâŋ jaa, sá Barnábas wə́ sə́ á kə, mə ŋkág nə Titus sámbád.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo a Tito.
2 Mə á kə ntâg nəcé Zɛmbî wə́ nyə a lwó mə nə́ a ŋgə jɨɨ nə́ mə kə́g. Sə́nɔ̂ŋ otɔ́we ɔ shwóg sə́ á ka kə sɛɛŋgya, mə mú kə lwó bwo Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl mə́ ŋgə́ cúndə ikûl ishús yí, nə́ ŋgə́ŋ. Bwó otɔ́we ɔ shwóg ɨɨ́, mə á lwó bwo Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl dɔɔŋgʉ́, nəcé mə a shígɛ́ jɨɨ nə́ isɛ́y byâm í yə́g iyɨ́y-yɨ̂y, tɔɔ byɔɔŋg mə́ á sá mwɔ̂w mə́ mpʉ́s yí, tɔɔ byɔɔŋg mə́ ŋgə́ sá mwɔ̂w mə́ga dɨ́ yí byɛ̂sh.
2 E subi devido a uma revelação, e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que eram de destaque, para que de algum modo não estivesse correndo ou não tivesse corrido em vão.
3 Mə ŋgə cɨ nə́ sə́nɔ̂ŋ Títus wə́ sə́ á bə sámbá, a njúl mwâ Gʉrɛ̂k; otɔ́we ɔ shwóg bwə́ áshígɛ́ nə́mə́ yɨ́ɨ́mbʉli nyə nə́ a sɨ́yág ábɨwáág.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, embora sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se;
4 Njɨ bɔ́ɔ́l búúd bwə́ á ŋgə shɨɨg nə́ bʉ́sə gwooŋg dɨ́ wá bwə́ á ŋgə cɨ nə́ a sɨ́yág. Nəcé buud bɔɔŋgʉ́ bwə́ á zə nyíi gwooŋg jísʉ́d nda bʉ́sə nə́mə́ ókrîstɛn nda sə́, ndug bwə́ á yida zə nə́ bwə́ zə́ ŋgə baagʉsə sə́ ishwoó ishwoó, nə́ bwə́ dʉ́g váál sə́ ŋgə́ cʉgə cʉg á kú nə mənyámá Yésus-Krîst ŋgə́ yə sə́ yí. Bwə́ á ŋgə baagʉsə ntɔ́ nə́ bwə́ cɛɛl nyiŋgə wá sə́ mə́nyámád.
4 e isto por causa dos falsos irmãos intrusos, os quais furtivamente entraram a espiar a nossa liberdade, que temos em Cristo Jesus, para nos escravizar;
5 Njɨ, sə́ áshígɛ́ bwɛlɛ kúd lúu nə bwo, kú nə́mə́ bwɛlɛ yə bwo zhɨɨ́; sə́ á ŋgə jɨɨ njɨ nə́ obʉ́bə́lɛ́ wâ Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl sə́ ŋgə́ bwiiŋg bɨ́ wá bwə́ bə́g kú fúfug.
5 aos quais nem ainda por uma hora cedemos em sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Buud bwə́ á bwey mpûy nə́ otɔ́we ɔ shwóg wá bwə́ áshígɛ́ nə́mə́ yɨ́ɨ́mbʉli mə nə tɔɔ gúl sâ shús. Mɛɛ mə abíshɛ́ sâ ótɔ́we ɔ shwóg bɔɔŋg bwə́ á dʉ bə yí, Zɛmbî nyə ádɛ́ bísh nə́ mbɛɛ́ jɨ jíga, kɛɛl jɨ jíga.
6 Ora, daqueles que pareciam ser alguma coisa {quais outrora tenham sido, nada me importa; Deus não aceita a aparência do homem}, esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me acrescentaram;
7 Otɔ́we ɔ shwóg bɔɔŋg bwə́ á yida kwey nə́ Zɛmbî nyə á yə mə mbag nə́ mə bwííŋgʉg ikûl ishús Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl, nə́mə́ nda nyə á yə Pyɛ̂r nə́ a bwííŋgʉg *Oyúdɛn nə́.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Nəcé Zɛmbî muud nyə á sá nə́ Pyɛ̂r bə́g *muud lwámá shú Oyúdɛn yɛ́, nyə nə́mə́ wə́ nyə a sá nə́ mə bə́g muud lwámá shú íkûl ishús.
8 {porque aquele que operou a favor de Pedro para o apostolado da circuncisão, operou também a meu favor para com os gentios},
9 Nə́ ndɛɛ́, buud bwə́ á ŋgə ŋwa Zhâk bá Séfas nə Yuánɛs nə́ omənci-mənci wâ *Dɔ̧. Omənci-mənci ɔ́nɨ báá bwə́ á magʉlə nə́ Zɛmbî nyə a mə́ fɛ́ɛ́sh mə fééshá mpáam; báá bwə́ á ka bə́da sá Barnábas, lwó nə́ bwə́ mə́ magʉlə nə́ sə́ mə́ fʉla nə bwo ísɛ́y bwə́ ŋgə́ sɛ̂y yííd, sə́ kə́g íkûl ishúsʉ́d, bâŋ bwə́ kə Oyúdɛn dɨ́.
9 e quando conheceram a graça que me fora dada, Tiago, Cefas e João, que pareciam ser as colunas, deram a mim e a Barnabé as destras de comunhão, para que nós fôssemos aos gentios, e eles à circuncisão;
10 Bwə́ á yida cɨ nə́ sə́ bág dʉ tə́dʉga mímbúmbúwá myâ Dɔ̧; mə á bwey nə́mə́ wá lâm nə́ mə́ dʉ sá ntɔ́.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres; o que também procurei fazer com diligência.
11 Njɨ, ja Séfas nyə á zə Antyósh yí, mə a lʉl lúu nə nyə tâm buud, nəcé nyə a sá sâ mə́bɛ̧ɛ̧́.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe na cara, porque era repreensível.
12 Nyə á bə nə́, shúshwóógʉ́ nə buud Zhâk nyə á ntɨ wá bwə́ wɔ́ɔ́sʉ́g ɨɨ́, nyə á ŋgə də səŋ ŋgwúdʉ́ nə ikûl ishús; njɨ ja búúd ɔ Zhâk bwə́ á wɔ́ɔ́s yí, a mú fúndə nə́ buud bwə́ dʉ́ yáág nə ábɨwáág wá bwə́ á bá dʉ́g nyə, a mú julə nyúúl, kú ná fʉla nə ikûl ishús.
12 Pois antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas quando eles chegaram, se foi retirando e se apartava deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Dʉ́gʉ́lə bɔ́ɔ́l *Oyúdɛn bwə́ á dʉ́g ntɔ́ yí, bwə́ mú nə́mə́ julə mənyúúl, Barnábas mú nə́mə́ nyíi mə́shɨɨgá mɔɔŋgʉ́d.
13 E os outros judeus também dissimularam com ele, de modo que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Nda mə á dʉ́g nə́ kuú njɔɔnd wáŋ í á shígɛ́ ná ŋgə bɛ̧ obʉ́bə́lɛ́ sə́ ŋgə́ bwiiŋg Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛl dɨ́ wá nə́, mə á ka cɨ nə Séfas buud bɛ̂sh bwə́ njúl, nə́: «Ja wɛ́ɛ mwâ Yúdɛn wó tɛ́ɛ́d bə kú sá nda Yúdɛn, ŋgə yida sá nda ikûl ishús yí, ntʉdɛlɛ́ wó jɨ́ nə ŋkul ka yɨ́ɨ́mbʉli ikûl ishús nə́ í ŋwág kuú njɔɔnd Oyúdɛn yɛ́?
14 Mas, quando vi que não andavam retamente conforme a verdade do evangelho, disse a Cefas perante todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como é que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 «Shé bâŋ, shé á byɛ̂l Oyúdɛn, shé cugɛ́ íkûl ishús í ŋgə́ sá *misə́m ínɨ.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Njɨ, shé mə́ yida mpu nə́ Zɛmbî cugɛ́ nə ŋkul cɨ nə́ muud jɨ tʉ́təlí nə sálə mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mə́cɛ̧ɛ̧ mə́ ŋgə́ jɨɨ myá; Zɛmbî mə́ cɨ nə́ muud jɨ tʉ́təlí njɨ ja á búgʉ́lá Yésus-Krîst yí; shé bâŋ shé á mə́ *búgʉla Yésus-Krîst shú nə́ búgə́ jɔɔŋg í sáág shé otʉ́təlí mísh mə́ Zɛmbî dɨ́, kú bə sálə mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mí mə́cɛ̧ɛ̧. Shé mə́ mpú nə́ sálə mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mí mə́cɛ̧ɛ̧ í cúgɛ́ nə ŋkul sá múúd tʉ́təlí mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, mas sim, pela fé em Cristo Jesus, temos também crido em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não por obras da lei; pois por obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Shé ŋgə sɔ̧́ nə́ Zɛmbî ŋwág shé nə́ otʉ́təlí ɔ búúd nəcé Krîst; njɨ, í ká yida ŋgə nyîn cínɔŋg nə́ shé músə osɔ́ɔl ɔ mísə́m nda ikûl ishús ɨɨ́, ntɔ́ ka kə nə́ jɨ? *Krîst ŋgə yida kə nə buud mísə́mʉ́d ɨɨ́? Gúl sâ cúgɛ́ nə ŋkul bə ntɔ́.»
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, é porventura Cristo ministro do pecado? De modo nenhum.
18 Mə́ ká nyiŋgə ŋgə wɛɛl məcɛ̧ɛ̧ mə́ á bwey myaas má, ŋgaá mə nyiŋgə tə̂l mə́mɛ́fwó cé múúd mə cáám mə́cɛ̧ɛ̧́ yɛ́?
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Jɨ́ nə́, Məcɛ̧ɛ̧ mə́ á gwú mə, mə músə ka bə mbimbə shú sâ í dʉ́gyá nə məcɛ̧ɛ̧ yí; mə jɨ mbimbə jínɨ kɔ́ɔ́mbʉ́d shú nə́ mə ŋgə́g nə ka cʉgə njɨ shú mə́ Zɛmbî. Mə á bə mbádʉ́gá nə Krîst ja nyə á yə kwolós dɨ́ yí.
19 Pois eu pela lei morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Ntɔ́ jɨ nə́, mə ná dɨ́ ŋgə́ cʉgə yɛ́, Krîst wə́ ŋgə́ cʉgə mə́dɨ́ cwû. Cʉg mə́ ŋgə́ cʉgə nyúúl nyâm dɨ́ ja gaád yí, mə ŋgə cʉgə gwo njɨ nə búgə́ ŋgə́lə búgʉla Mwân mə Zɛmbî, nyə muud nyə á cɛɛl mə nə́ ndɛɛ́ a yána cʉg jé shú dâm yɛ́.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne, vivo-a na fé no filho de Deus, o qual me amou, e se entregou a si mesmo por mim.
21 Mə acɛ́ɛ́lɛ́ sá nə́ mpaam mə́ Zɛmbî í bə́g kú nə mfíí. Nəcé, í ká bə nə́ muud jɨ nə ŋkul bə tʉ́təlí mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂ nə sálə mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mí mə́cɛ̧ɛ̧, mpu nə́ Krîst nyə a fánda zə yə shwɨy kú nə mfíí.
21 Não faço nula a graça de Deus; porque, se a justiça vem mediante a lei, logo Cristo morreu em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra