Rute 2
CMO vs NVI
1 Ta ƀon Ƀêtlêhem geh du huê bu klô băl mpôl tâm dăch đah sai Naômi rnha Bôas, păng bu têh bu kuŏng geh drăp ndơ ŏk ngăn.
1 Noemi tinha um parente por parte do marido. Era um homem rico e influente, pertencia ao clã de Elimeleque e chamava-se Boaz.
2 Geh du nar ri Rut i phung Môăp nây nơh ngơi ma po păng: “Hơi u, ăn gâp brô̆ dônh Ba Prăng ta mir bu yơ̆, ƀar na bu yô̆ ăn gâp dônh bơh kơi bu”. Naômi ơh: “Brô̆ heh măn!”
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: "Vou recolher espigas no campo daquele que me permitir". "Vá, minha filha", respondeu-lhe Noemi.
3 Jêh ri Rut brô̆ dônh ba i tŭp bơh kơi mpôl i rek ba ri ăn ma păng nơm, geh dônh plăng mir Bôas i băl mpôl Êlimalêk ri nơh.
3 Então ela foi e começou a recolher espigas atrás dos ceifeiros. Por acaso entrou justamente na parte da plantação que pertencia a Boaz, que era do clã de Elimeleque.
4 Jêh ri Bôas brô̆ tă bơh ƀon Ƀêtlêhem, tât ta nây păng ôp ueh lăng ma mpôl rek ba nây: “Dăn Brah Yêhôva gŭ ndrel khân ay may!” Khân păng ơh: “Dăn Brah Yêhôva ăn nau geh jêng ma kôranh đŏng!”
4 Naquele exato momento, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: "O Senhor esteja com vocês! " Eles responderam: "O Senhor te abençoe! "
5 Jêh ri Bôas ôp bu klô i mât uănh mpôl rek ba nây: “Bu moh mpôl bu ur drôh i to mêh?”
5 Boaz perguntou ao capataz dos ceifeiros: "A quem pertence aquela moça? "
6 Păng ơh: “Bu ur phung Môăp i sât ndrel Naômi bơh bri Môăp nơh.
6 O capataz respondeu: "É uma moabita que voltou de Moabe com Noemi.
7 Păng dăn tâng bơh kơi bu gay ma rƀŭn ba i tŭp ta neh, păng brô̆ dônh ơm ôi nsrôyh n'ho ma tât aƀaơ dja, păng rlu ta nkưp du ndŏm dơm”.
7 Ela me pediu que a deixasse recolher e juntar espigas entre os feixes, após os ceifeiros. Ela chegou cedo e está de pé até agora. Só sentou-se um pouco no abrigo".
8 Jêh ri Bôas hăn mâp Rut a to lah ma păng: “Hơi oh, dăn iăt gâp yơ̆! Lơi dônh ba ta mir bu êng yơ̆, mâu khăch ôh hăn ta mir bu êng, hăn gŭ ndrel bu ur oh mon gâp ta dja hŏ!
8 Disse então Boaz a Rute: "Ouça bem, minha filha, não vá colher noutra lavoura, nem se afaste daqui. Fique com minhas servas.
9 Uănh ah ntŭk bu rek, jêh ri tâng khân păng bơh kơi bơh kơi, ndrel ma phung bu ur, gâp buay oh mon phung bu klô, mâu ôh ăn jan djơh ma ay. Lah ay ji hir dak, nhêt dak nông i oh mon gâp mbŭk nây hŏ!”
9 Preste atenção onde os homens estão ceifando, e vá atrás das moças que vão colher. Darei ordem aos rapazes para que não toquem em você. Quando tiver sede, beba da água dos potes que os rapazes encheram".
10 Jêh Rut tăng nau nây păng păn ta neh, jêh ri ơh ma Bôas: “Moh nau kôranh yô̆ ma gâp bunuyh phung bu năch êng dja?”
10 Ela se inclinou e, prostrada rosto em terra, exclamou: "Por que achei favor a seus olhos, a ponto de o senhor se importar comigo, uma estrangeira? "
11 Bôas lah: “Bu nkoch ma gâp lĕ rngôch nau ay jan ma po ay, jêh sai ay khât nơh, ay dơi ntlơi mê̆ bơ̆, ndrel ma bri ƀon ay nơm, du gŭ ndrel mpôl i ay mâu vay năl bơh ntơm nơh.
11 Boaz respondeu: "Contaram-me tudo o que você tem feito por sua sogra, depois que você perdeu o marido: como deixou seu pai, sua mãe e sua terra natal para viver com um povo que pouco conhecia.
12 Ăn Brah Yêhôva plơng jan ueh ma ay, yor ma ndơ ueh i ay lĕ jan nơh. Ăn Brah Yêhôva i brah phung Israel yơk mbah nkhôm ndơ ŏk ma ay, yorlah ay ran gŭ nde ta Păng tâm ban ma kon iăr ran gŭ ta nâm nar me păng”.
12 O Senhor lhe retribua o que você tem feito! Que você seja ricamente recompensada pelo Senhor, o Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio! "
13 Rut lah: “Ơ kôranh, may geh nuih n'hâm ueh ma gâp hô ngăn, may lĕ rthi gâp, bol lah gâp bunuyh gŭ ta nâm oh mon bu ur may kađôi, may hôm ngơi ueh ma gâp ngăn”.
13 E disse ela: "Continue eu a ser bem acolhida, meu senhor! O senhor me deu ânimo e encorajou sua serva — e eu sequer sou como uma de suas servas! "
14 Nôk sông sa, Bôas lah ma Rut: “Hô̆ sa nŭmpăng lŭp đah dak lŭp dja!” Jêh ri Rut gŭ ndrel mpôl oh mon nây, Bôas ndơ̆ mbo ge lĕ jêh vŏr ăn păng, păng sa tât hơm, hôm rmeh đŏng, jêh ri păng prăp.
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: "Venha cá! Pegue um pedaço de pão e molhe-o no vinagre". Quando ela se sentou junto aos ceifeiros, Boaz lhe ofereceu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita e ainda sobrou.
15 Jêh sông sa ri păng dâk brô̆ dônh tay ba, Bôas lah ma mpôl oh mon păng: “Ăn păng dônh ba ta ntŭk i bun nây đŏng, lơi ôh buay păng!
15 Quando ela se levantou para recolher, Boaz deu estas ordens a seus servos: "Mesmo que ela recolha entre os feixes, não a repreendam!
16 Ntŭp ba bơh nchăp ƀă, ăn păng dônh, lơi ôh lah păng!”
16 Pelo contrário, quando estiverem colhendo, tirem para ela algumas espigas dos feixes e deixem-nas cair para que ela as recolha, e não a impeçam".
17 Jêh ri păng dônh ba n'ho ma tât kêng măng, plên ba i nây bơi ma bêng sah.
17 E assim Rute colheu na lavoura até o entardecer. Depois debulhou o que tinha ajuntado: quase uma arroba de cevada.
18 Păng anh ba i nây sât a ƀon nhhơ ăn i po păng say, n'ho ma ndjôt ndơ sông sa i rmeh nơh ndơ̆ ăn ma i po păng đŏng.
18 Carregou-o para o povoado, e sua sogra viu o quanto ela havia recolhido quando Rute trouxe e lhe ofereceu o que havia sobrado da refeição.
19 Po păng ôp: “Nar dja bu moh mir ƀe dônh hă? Ăn Brah Yêhôva ăn nau geh jêng ma păng i geh nuih n'hâm lŏng ma ƀe!” Jêh ri Rut nkoch ma po păng: “Nar dja gâp dônh ba ta mir bu klô rnha Bôas, u ê̆”.
19 "Onde você colheu hoje? ", a sogra lhe perguntou: "Onde trabalhou? Bendito seja aquele que se importou com você! " Então Rute contou à sogra com quem tinha trabalhado: "O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz".
20 Naômi ơh ma i măn păng: “Gâp dăn Brah Yêhôva ăn nau geh jêng ma păng! Brah Yêhôva geh nuih n'hâm ueh răp jăp, hôm kah gĭt nau Păng rŏng nâp ma bunuyh hôm rêh, bol lah bunuyh lĕ khât đŏng!” Naômi ngơi tay: “Bu klô i nây jêng băl mpôl bân, jêng du huê bunuyh ndơn mât uănh bân”.
20 E Noemi exclamou: "Seja ele abençoado pelo Senhor, que não deixa de ser leal e bondoso com os vivos e com os mortos! " E acrescentou: "Aquele homem é nosso parente; é um de nossos resgatadores! "
21 Rut i phung Môăp nây ơh: “N'ho păng đă gâp gŭ dônh ba ndrel oh mon păng tât jêh rek ba ro”.
21 Continuou Rute, a moabita: "Pois ele mesmo me disse também: ‘Fique com os meus ceifeiros até que terminem toda a minha colheita’ ".
22 Jêh ri Naômi ngơi tay ma i măn păng: “Ƀe gŭ dônh ba ndrel oh mon bu ur Bôas nây ueh ngăn! Lah ƀe brô̆ mir bu êng klach lah bu jan djơh ma ƀe”.
22 E Noemi aconselhou à sua nora Rute: "É melhor mesmo você ir com as servas dele, minha filha. Noutra lavoura poderiam molestá-la".
23 Ăp nar ăp nar Rut gŭ dônh ba ndrel oh mon Bôas nây, a măng măng păng sât gŭ chuanh i po păng đŏng, n'ho ma tât lĕ rek ba i nây.
23 Assim Rute ficou com as servas de Boaz para recolher espigas, até acabarem as colheitas de cevada e de trigo. Entretanto, ela ficou morando com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?