Rute 2
CMO vs BKJ
1 Ta ƀon Ƀêtlêhem geh du huê bu klô băl mpôl tâm dăch đah sai Naômi rnha Bôas, păng bu têh bu kuŏng geh drăp ndơ ŏk ngăn.
1 E Noemi tinha um parente da parte de seu marido, um poderoso homem de riqueza, da família de Elimeleque; e o seu nome era Boaz.
2 Geh du nar ri Rut i phung Môăp nây nơh ngơi ma po păng: “Hơi u, ăn gâp brô̆ dônh Ba Prăng ta mir bu yơ̆, ƀar na bu yô̆ ăn gâp dônh bơh kơi bu”. Naômi ơh: “Brô̆ heh măn!”
2 E Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir agora até o campo para colher espigas de cereal após aquele em cujo olhar eu acharei graça. E ela lhe disse: Vai, minha filha.
3 Jêh ri Rut brô̆ dônh ba i tŭp bơh kơi mpôl i rek ba ri ăn ma păng nơm, geh dônh plăng mir Bôas i băl mpôl Êlimalêk ri nơh.
3 E ela foi, e veio, e colheu no campo após os ceifeiros; e aconteceu dela se encontrar em uma parte do campo pertencente a Boaz, que era da parentela de Elimeleque.
4 Jêh ri Bôas brô̆ tă bơh ƀon Ƀêtlêhem, tât ta nây păng ôp ueh lăng ma mpôl rek ba nây: “Dăn Brah Yêhôva gŭ ndrel khân ay may!” Khân păng ơh: “Dăn Brah Yêhôva ăn nau geh jêng ma kôranh đŏng!”
4 E, eis que Boaz veio de Belém, e disse aos ceifeiros: O SENHOR seja convosco. E eles lhe responderam: O SENHOR te abençoe.
5 Jêh ri Bôas ôp bu klô i mât uănh mpôl rek ba nây: “Bu moh mpôl bu ur drôh i to mêh?”
5 Então Boaz disse ao seu servo que estava estabelecido sobre os ceifeiros: De quem é esta donzela?
6 Păng ơh: “Bu ur phung Môăp i sât ndrel Naômi bơh bri Môăp nơh.
6 E o servo que estava estabelecido sobre os ceifeiros respondeu e disse: Ela é a donzela moabita que voltou com Noemi da terra de Moabe;
7 Păng dăn tâng bơh kơi bu gay ma rƀŭn ba i tŭp ta neh, păng brô̆ dônh ơm ôi nsrôyh n'ho ma tât aƀaơ dja, păng rlu ta nkưp du ndŏm dơm”.
7 e ela disse: Rogo-te, deixa que eu recolha e colha após os ceifeiros, entre os feixes; assim, ela veio e continuou, desde a manhã até agora, de modo que se demorou um pouco na casa.
8 Jêh ri Bôas hăn mâp Rut a to lah ma păng: “Hơi oh, dăn iăt gâp yơ̆! Lơi dônh ba ta mir bu êng yơ̆, mâu khăch ôh hăn ta mir bu êng, hăn gŭ ndrel bu ur oh mon gâp ta dja hŏ!
8 Então, Boaz disse a Rute: Tu não ouves minha filha? Não vás colher em outro campo, nem te vás daqui, mas permanece aqui junto das minhas criadas;
9 Uănh ah ntŭk bu rek, jêh ri tâng khân păng bơh kơi bơh kơi, ndrel ma phung bu ur, gâp buay oh mon phung bu klô, mâu ôh ăn jan djơh ma ay. Lah ay ji hir dak, nhêt dak nông i oh mon gâp mbŭk nây hŏ!”
9 que os teus olhos estejam no campo que segarem, e vai após elas; não tenho eu encarregado os moços para que não toquem em ti? E quando estiveres com sede, vai até os vasos, e bebe do que os moços tiraram.
10 Jêh Rut tăng nau nây păng păn ta neh, jêh ri ơh ma Bôas: “Moh nau kôranh yô̆ ma gâp bunuyh phung bu năch êng dja?”
10 Então, ela caiu sobre o seu rosto, e se curvou até o chão, e lhe disse: Por que achei graça aos teus olhos, para que tomes conhecimento de mim, vendo que sou uma estrangeira?
11 Bôas lah: “Bu nkoch ma gâp lĕ rngôch nau ay jan ma po ay, jêh sai ay khât nơh, ay dơi ntlơi mê̆ bơ̆, ndrel ma bri ƀon ay nơm, du gŭ ndrel mpôl i ay mâu vay năl bơh ntơm nơh.
11 E Boaz respondeu e lhe disse: Já me foi completamente mostrado tudo o que fizeste para a tua sogra desde a morte do teu marido; e como deixaste o teu pai e a tua mãe, e a tua terra natal, e vieste a um povo que outrora não conhecias.
12 Ăn Brah Yêhôva plơng jan ueh ma ay, yor ma ndơ ueh i ay lĕ jan nơh. Ăn Brah Yêhôva i brah phung Israel yơk mbah nkhôm ndơ ŏk ma ay, yorlah ay ran gŭ nde ta Păng tâm ban ma kon iăr ran gŭ ta nâm nar me păng”.
12 O SENHOR recompense o teu trabalho, e um galardão pleno te seja dado da parte do SENHOR, Deus de Israel, debaixo de cujas asas tu vieste confiar.
13 Rut lah: “Ơ kôranh, may geh nuih n'hâm ueh ma gâp hô ngăn, may lĕ rthi gâp, bol lah gâp bunuyh gŭ ta nâm oh mon bu ur may kađôi, may hôm ngơi ueh ma gâp ngăn”.
13 Então, ela disse: Permita-me encontrar graça à tua vista, meu senhor; pelo que me consolaste, e pelo que falaste amigavelmente à tua criada, embora eu não seja como uma das tuas criadas.
14 Nôk sông sa, Bôas lah ma Rut: “Hô̆ sa nŭmpăng lŭp đah dak lŭp dja!” Jêh ri Rut gŭ ndrel mpôl oh mon nây, Bôas ndơ̆ mbo ge lĕ jêh vŏr ăn păng, păng sa tât hơm, hôm rmeh đŏng, jêh ri păng prăp.
14 E Boaz lhe disse: Na hora da refeição vem tu para cá, e come do pão, e molha o teu bocado no vinagre. E ela se assentou ao lado dos ceifeiros; e ele lhe serviu grão tostado, e ela comeu, e ficou satisfeita, e se retirou.
15 Jêh sông sa ri păng dâk brô̆ dônh tay ba, Bôas lah ma mpôl oh mon păng: “Ăn păng dônh ba ta ntŭk i bun nây đŏng, lơi ôh buay păng!
15 E quando ela estava de pé para colher, Boaz ordenou aos seus moços, dizendo: Deixai-a colher também no meio dos feixes, e não a censureis;
16 Ntŭp ba bơh nchăp ƀă, ăn păng dônh, lơi ôh lah păng!”
16 e também deixai cair propositalmente alguns dos punhados para ela, e os deixai para que ela possa apanhá-los, e não a repreendais.
17 Jêh ri păng dônh ba n'ho ma tât kêng măng, plên ba i nây bơi ma bêng sah.
17 Assim, ela colheu no campo até o anoitecer, e debulhou o que havia apanhado; e foi cerca de um efa de cevada.
18 Păng anh ba i nây sât a ƀon nhhơ ăn i po păng say, n'ho ma ndjôt ndơ sông sa i rmeh nơh ndơ̆ ăn ma i po păng đŏng.
18 E ela o tomou consigo, e entrou na cidade; e a sua sogra viu o que ela havia colhido; e ela o trouxe, e lhe deu o que havia reservado depois de estar satisfeita.
19 Po păng ôp: “Nar dja bu moh mir ƀe dônh hă? Ăn Brah Yêhôva ăn nau geh jêng ma păng i geh nuih n'hâm lŏng ma ƀe!” Jêh ri Rut nkoch ma po păng: “Nar dja gâp dônh ba ta mir bu klô rnha Bôas, u ê̆”.
19 E a sua sogra lhe disse: Onde colheste hoje? E onde trabalhaste? Bendito seja aquele que de ti tomou conhecimento. E ela mostrou à sua sogra aquele com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com que trabalhei hoje é Boaz.
20 Naômi ơh ma i măn păng: “Gâp dăn Brah Yêhôva ăn nau geh jêng ma păng! Brah Yêhôva geh nuih n'hâm ueh răp jăp, hôm kah gĭt nau Păng rŏng nâp ma bunuyh hôm rêh, bol lah bunuyh lĕ khât đŏng!” Naômi ngơi tay: “Bu klô i nây jêng băl mpôl bân, jêng du huê bunuyh ndơn mât uănh bân”.
20 E Noemi disse à sua nora: Bendito seja ele do SENHOR, que não retirou a sua benevolência nem dos vivos, nem dos mortos. E Noemi lhe disse: O homem é nosso parente chegado, um dos nossos parentes próximos.
21 Rut i phung Môăp nây ơh: “N'ho păng đă gâp gŭ dônh ba ndrel oh mon păng tât jêh rek ba ro”.
21 E Rute, a moabita, disse: Ele também me disse: Tu deverás te manter junto aos meus moços, até que tenham terminado toda a minha colheita.
22 Jêh ri Naômi ngơi tay ma i măn păng: “Ƀe gŭ dônh ba ndrel oh mon bu ur Bôas nây ueh ngăn! Lah ƀe brô̆ mir bu êng klach lah bu jan djơh ma ƀe”.
22 E Noemi disse à Rute, sua nora: É bom, minha filha, que tu saias com as criadas dele, que não te encontrem em nenhum outro campo.
23 Ăp nar ăp nar Rut gŭ dônh ba ndrel oh mon Bôas nây, a măng măng păng sât gŭ chuanh i po păng đŏng, n'ho ma tât lĕ rek ba i nây.
23 Assim, ela se manteve junto às criadas de Boaz, para recolher até o final da colheita da cevada e da colheita do trigo; e habitou com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?