Rute 2

CMO vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ta ƀon Ƀêtlêhem geh du huê bu klô băl mpôl tâm dăch đah sai Naômi rnha Bôas, păng bu têh bu kuŏng geh drăp ndơ ŏk ngăn.
1 Tinha Noemi um parente de seu marido, senhor de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Geh du nar ri Rut i phung Môăp nây nơh ngơi ma po păng: “Hơi u, ăn gâp brô̆ dônh Ba Prăng ta mir bu yơ̆, ƀar na bu yô̆ ăn gâp dônh bơh kơi bu”. Naômi ơh: “Brô̆ heh măn!”
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir ao campo, e apanharei espigas atrás daquele que mo favorecer. Ela lhe disse: Vai, minha filha!
3 Jêh ri Rut brô̆ dônh ba i tŭp bơh kơi mpôl i rek ba ri ăn ma păng nơm, geh dônh plăng mir Bôas i băl mpôl Êlimalêk ri nơh.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava após os segadores; por casualidade entrou na parte que pertencia a Boaz, o qual era da família de Elimeleque.
4 Jêh ri Bôas brô̆ tă bơh ƀon Ƀêtlêhem, tât ta nây păng ôp ueh lăng ma mpôl rek ba nây: “Dăn Brah Yêhôva gŭ ndrel khân ay may!” Khân păng ơh: “Dăn Brah Yêhôva ăn nau geh jêng ma kôranh đŏng!”
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos segadores: O Senhor seja convosco! Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe!
5 Jêh ri Bôas ôp bu klô i mât uănh mpôl rek ba nây: “Bu moh mpôl bu ur drôh i to mêh?”
5 Depois, perguntou Boaz ao servo encarregado dos segadores: De quem é esta moça?
6 Păng ơh: “Bu ur phung Môăp i sât ndrel Naômi bơh bri Môăp nơh.
6 Respondeu-lhe o servo: Esta é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 Păng dăn tâng bơh kơi bu gay ma rƀŭn ba i tŭp ta neh, păng brô̆ dônh ơm ôi nsrôyh n'ho ma tât aƀaơ dja, păng rlu ta nkưp du ndŏm dơm”.
7 Disse-me ela: Deixa-me rebuscar espigas e ajuntá-las entre as gavelas após os segadores. Assim, ela veio; desde pela manhã até agora está aqui, menos um pouco que esteve na choça.
8 Jêh ri Bôas hăn mâp Rut a to lah ma păng: “Hơi oh, dăn iăt gâp yơ̆! Lơi dônh ba ta mir bu êng yơ̆, mâu khăch ôh hăn ta mir bu êng, hăn gŭ ndrel bu ur oh mon gâp ta dja hŏ!
8 Então, disse Boaz a Rute: Ouve, filha minha, não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui; porém aqui ficarás com as minhas servas.
9 Uănh ah ntŭk bu rek, jêh ri tâng khân păng bơh kơi bơh kơi, ndrel ma phung bu ur, gâp buay oh mon phung bu klô, mâu ôh ăn jan djơh ma ay. Lah ay ji hir dak, nhêt dak nông i oh mon gâp mbŭk nây hŏ!”
9 Estarás atenta ao campo que segarem e irás após elas. Não dei ordem aos servos, que te não toquem? Quando tiveres sede, vai às vasilhas e bebe do que os servos tiraram.
10 Jêh Rut tăng nau nây păng păn ta neh, jêh ri ơh ma Bôas: “Moh nau kôranh yô̆ ma gâp bunuyh phung bu năch êng dja?”
10 Então, ela, inclinando-se, rosto em terra, lhe disse: Como é que me favoreces e fazes caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Bôas lah: “Bu nkoch ma gâp lĕ rngôch nau ay jan ma po ay, jêh sai ay khât nơh, ay dơi ntlơi mê̆ bơ̆, ndrel ma bri ƀon ay nơm, du gŭ ndrel mpôl i ay mâu vay năl bơh ntơm nơh.
11 Respondeu Boaz e lhe disse: Bem me contaram tudo quanto fizeste a tua sogra, depois da morte de teu marido, e como deixaste a teu pai, e a tua mãe, e a terra onde nasceste e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 Ăn Brah Yêhôva plơng jan ueh ma ay, yor ma ndơ ueh i ay lĕ jan nơh. Ăn Brah Yêhôva i brah phung Israel yơk mbah nkhôm ndơ ŏk ma ay, yorlah ay ran gŭ nde ta Păng tâm ban ma kon iăr ran gŭ ta nâm nar me păng”.
12 O Senhor retribua o teu feito, e seja cumprida a tua recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas vieste buscar refúgio.
13 Rut lah: “Ơ kôranh, may geh nuih n'hâm ueh ma gâp hô ngăn, may lĕ rthi gâp, bol lah gâp bunuyh gŭ ta nâm oh mon bu ur may kađôi, may hôm ngơi ueh ma gâp ngăn”.
13 Disse ela: Tu me favoreces muito, senhor meu, pois me consolaste e falaste ao coração de tua serva, não sendo eu nem ainda como uma das tuas servas.
14 Nôk sông sa, Bôas lah ma Rut: “Hô̆ sa nŭmpăng lŭp đah dak lŭp dja!” Jêh ri Rut gŭ ndrel mpôl oh mon nây, Bôas ndơ̆ mbo ge lĕ jêh vŏr ăn păng, păng sa tât hơm, hôm rmeh đŏng, jêh ri păng prăp.
14 À hora de comer, Boaz lhe disse: Achega-te para aqui, e come do pão, e molha no vinho o teu bocado. Ela se assentou ao lado dos segadores, e ele lhe deu grãos tostados de cereais; ela comeu e se fartou, e ainda lhe sobejou.
15 Jêh sông sa ri păng dâk brô̆ dônh tay ba, Bôas lah ma mpôl oh mon păng: “Ăn păng dônh ba ta ntŭk i bun nây đŏng, lơi ôh buay păng!
15 Levantando-se ela para rebuscar, Boaz deu ordem aos seus servos, dizendo: Até entre as gavelas deixai-a colher e não a censureis.
16 Ntŭp ba bơh nchăp ƀă, ăn păng dônh, lơi ôh lah păng!”
16 Tirai também dos molhos algumas espigas, e deixai-as, para que as apanhe, e não a repreendais.
17 Jêh ri păng dônh ba n'ho ma tât kêng măng, plên ba i nây bơi ma bêng sah.
17 Esteve ela apanhando naquele campo até à tarde; debulhou o que apanhara, e foi quase um efa de cevada.
18 Păng anh ba i nây sât a ƀon nhhơ ăn i po păng say, n'ho ma ndjôt ndơ sông sa i rmeh nơh ndơ̆ ăn ma i po păng đŏng.
18 Tomou-o e veio à cidade; e viu sua sogra o que havia apanhado; também o que lhe sobejara depois de fartar-se tirou e deu a sua sogra.
19 Po păng ôp: “Nar dja bu moh mir ƀe dônh hă? Ăn Brah Yêhôva ăn nau geh jêng ma păng i geh nuih n'hâm lŏng ma ƀe!” Jêh ri Rut nkoch ma po păng: “Nar dja gâp dônh ba ta mir bu klô rnha Bôas, u ê̆”.
19 Então, lhe disse a sogra: Onde colheste hoje? Onde trabalhaste? Bendito seja aquele que te acolheu favoravelmente! E Rute contou a sua sogra onde havia trabalhado e disse: O nome do senhor, em cujo campo trabalhei, é Boaz.
20 Naômi ơh ma i măn păng: “Gâp dăn Brah Yêhôva ăn nau geh jêng ma păng! Brah Yêhôva geh nuih n'hâm ueh răp jăp, hôm kah gĭt nau Păng rŏng nâp ma bunuyh hôm rêh, bol lah bunuyh lĕ khât đŏng!” Naômi ngơi tay: “Bu klô i nây jêng băl mpôl bân, jêng du huê bunuyh ndơn mât uănh bân”.
20 Então, Noemi disse a sua nora: Bendito seja ele do Senhor , que ainda não tem deixado a sua benevolência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noemi: Esse homem é nosso parente chegado e um dentre os nossos resgatadores.
21 Rut i phung Môăp nây ơh: “N'ho păng đă gâp gŭ dônh ba ndrel oh mon păng tât jêh rek ba ro”.
21 Continuou Rute, a moabita: Também ainda me disse: Com os meus servos ficarás, até que acabem toda a sega que tenho.
22 Jêh ri Naômi ngơi tay ma i măn păng: “Ƀe gŭ dônh ba ndrel oh mon bu ur Bôas nây ueh ngăn! Lah ƀe brô̆ mir bu êng klach lah bu jan djơh ma ƀe”.
22 Disse Noemi a sua nora, Rute: Bom será, filha minha, que saias com as servas dele, para que, noutro campo, não te molestem.
23 Ăp nar ăp nar Rut gŭ dônh ba ndrel oh mon Bôas nây, a măng măng păng sât gŭ chuanh i po păng đŏng, n'ho ma tât lĕ rek ba i nây.
23 Assim, passou ela à companhia das servas de Boaz, para colher, até que a sega da cevada e do trigo se acabou; e ficou com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra