Gênesis 49
BCO vs ARIB
1 Ya꞉kob eyo꞉ insiso꞉iyo꞉ ho꞉ida꞉sa꞉ga꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ gemo꞉wo꞉ tif amilo꞉ gilo꞉ ta꞉i ha꞉na꞉no꞉wo꞉ ko꞉lo꞉ walama꞉nigo꞉l ko꞉lo꞉, gio꞉ nelo꞉ wena kegenema.
1 Depois chamou Jacó a seus filhos, e disse: Ajuntai-vos para que eu vos anuncie o que vos há de acontecer nos dias vindouros.
2 “Gio꞉ tambo Ya꞉koba꞉ insiso꞉i ko꞉lo꞉, gio꞉ ua kegea꞉sa꞉ga꞉ dabuma.
2 Ajuntai-vos, e ouvi, filhos de Jacó; ouvi a Israel vosso pai:
3 Luben, ni so꞉wa wa꞉la꞉bo꞉ ge.
3 Rúben, tu és meu primogênito, minha força e as primícias do meu vigor, preeminente em dignidade e preeminente em poder.
4 Ko꞉sega halaido꞉ gilo꞉wo꞉ ho꞉nbu o꞉ngo꞉ dowaki, go꞉no꞉n a꞉ma꞉la꞉yo꞉ mo꞉tilidoma꞉ib ko꞉lo꞉,
4 Descomedido como a água, não reterás a preeminência; porquanto subiste ao leito de teu pai; então o contaminaste. Sim, ele subiu à minha cama.
5 Simeon o꞉lia꞉ Libai o꞉lia꞉ma꞉ mano꞉ imilise dowaki, nol o꞉lia꞉yo꞉ helebeya꞉ buba꞉sen.
5 Simeão e Levi são irmãos; as suas espadas são instrumentos de violência.
6 A꞉la꞉yo꞉ gadiakiyo꞉ kalu nolo꞉ sana sowo꞉. A꞉la꞉ma꞉yo꞉ o꞉li go꞉ a꞉la꞉do꞉ sagalo꞉ ba꞉ba꞉no꞉wo꞉, kaomo꞉wo꞉ nagalo꞉wo꞉ madali dimi.
6 No seu concílio não entres, ó minha alma! com a sua assembléia não te ajuntes, ó minha glória! porque no seu furor mataram homens, e na sua teima jarretaram bois.
7 A꞉la꞉ma꞉ gadio꞉ alan a꞉ma꞉yo꞉ ida꞉nina꞉ ko mogaila꞉ma꞉ib.
7 Maldito o seu furor, porque era forte! maldita a sua ira, porque era cruel! Dividi-los-ei em Jacó, e os espalharei em Israel.
8 Yuda ge, gao iya꞉yo꞉ gi wiyo꞉ wabuluma꞉ib.
8 Judá, a ti te louvarão teus irmãos; a tua mão será sobre o pescoço de teus inimigos: diante de ti se prostrarão os filhos de teu pai.
9 Yuda e no꞉ laion inso꞉ o꞉ngo꞉ dowo꞉.
9 Judá é um leãozinho. Subiste da presa, meu filho. Ele se encurva e se deita como um leão, e como uma leoa; quem o despertará?
10 Yudaya꞉ eso꞉lo꞉wa a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ misa꞉ kalu alano꞉ a꞉na fa꞉la꞉doma꞉ib ko꞉lo꞉, ho꞉leno꞉ tambo ene so꞉lo꞉ amio꞉ kalu nowo꞉ misa꞉ dowa꞉i ha꞉na꞉la꞉ga꞉ dowalikiyo꞉, amisa꞉n nolba꞉yo꞉ kelego꞉ nafa nolo꞉ emo꞉ dia꞉ ya꞉mela꞉ib.
10 O cetro não se arredará de Judá, nem o bastão de autoridade dentre seus pés, até que venha aquele a quem pertence; e a ele obedecerão os povos.
11 Ene wain iyo꞉ modo꞉ doma꞉ib ko꞉lo꞉,
11 Atando ele o seu jumentinho à vide, e o filho da sua jumenta à videira seleta, lava as suas roupas em vinho e a sua vestidura em sangue de uvas.
12 Si elo꞉wo꞉ wain ho꞉n genelo꞉ o꞉ngo꞉ doma꞉ib.
12 Os olhos serão escurecidos pelo vinho, e os dentes brancos de leite.
13 Sebulun e so꞉lu ho꞉n aniba mesa꞉ib ko꞉lo꞉,
13 Zebulom habitará no litoral; será ele ancoradouro de navios; e o seu termo estender-se-á até Sidom.
14 Isaka e donki halaido꞉wo꞉ o꞉ngo꞉ dowo꞉.
14 Issacar é jumento forte, deitado entre dois fardos.
15 Eyo꞉ heno꞉ nafale ba꞉daki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉
15 Viu ele que o descanso era bom, e que a terra era agradável. Sujeitou os seus ombros à carga e entregou-se ao serviço forçado de um escravo.
16 Dana꞉ ene so꞉lo꞉ iliyo꞉ inina꞉ma꞉la꞉ bo꞉fo꞉lalikiyo꞉,
16 Dã julgará o seu povo, como uma das tribos de Israel.
17 Dan e sowa꞉ kisa꞉wa꞉l o꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉,
17 Dã será serpente junto ao caminho, uma víbora junto à vereda, que morde os calcanhares do cavalo, de modo que caia o seu cavaleiro para trás.
18 Yawe gilo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ asuwa꞉takilo꞉ a꞉ma꞉la꞉ gasilia꞉no꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ niyo꞉ yasilo꞉l.
18 A tua salvação tenho esperado, ó Senhor!
19 Afalo꞉ dian kalu iyo꞉ ya꞉ga꞉ Gad o꞉lia꞉ babuma꞉ib ko꞉sega,
19 Quanto a Gade, guerrilheiros o acometerão; mas ele, por sua vez, os acometerá.
20 Asela꞉ ene hen amio꞉ ma꞉no꞉ ma꞉no꞉wo꞉ nafale fa꞉la꞉doma꞉ib ko꞉lo꞉,
20 De Aser, o seu pão será gordo; ele produzirá delícias reais.
21 Nabtali e no꞉ sili alitab amilo꞉ ga꞉li dowan o꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉ dowab.
21 Naftali é uma gazela solta; ele profere palavras formosas.
22 Yosa꞉b e i waina꞉ ele nafaleyo꞉ o꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉,
22 José é um ramo frutífero, ramo frutífero junto a uma fonte; seus raminhos se estendem sobre o muro.
23 Da꞉ya꞉lo꞉ buban kaluwa꞉yo꞉ e o꞉lia꞉ halaido꞉ bubaki,
23 Os flecheiros lhe deram amargura, e o flecharam e perseguiram,
24 Ko꞉sega Ya꞉koba꞉ Gode Halaido꞉lo꞉ A꞉lab a꞉ma꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ halaido꞉wo꞉ dimi ko꞉lo꞉,
24 mas o seu arco permaneceu firme, e os seus braços foram fortalecidos pelas mãos do Poderoso de Jacó, o Pastor, o Rochedo de Israel,
25 Go꞉la꞉ Gode a꞉ma꞉yo꞉ ge asuwa꞉fa꞉ib.
25 pelo Deus de teu pai, o qual te ajudará, e pelo Todo-Poderoso, o qual te abençoara, com bênçãos dos céus em cima, com bênçãos do abismo que jaz embaixo, com bênçãos dos seios e da madre.
26 Go꞉la꞉lo꞉ ge ko꞉lo꞉ nafale mesea꞉kilo꞉ dulugu so꞉lo꞉l wema꞉yo꞉, kelego꞉ nafayo꞉ fa꞉la꞉do alitaki, misio꞉wo꞉ go꞉lula꞉sa꞉ga꞉, felesilo꞉ a꞉no꞉lo꞉ o꞉go꞉sema꞉ib.
26 As bênçãos de teu pai excedem as bênçãos dos montes eternos, as coisas desejadas dos eternos outeiros; sejam elas sobre a cabeça de José, e sobre o alto da cabeça daquele que foi separado de seus irmãos.
27 Ba꞉nsamen e saila gasa ko꞉lo꞉ maiyo꞉ sia꞉lab o꞉ngo꞉ dowab. Kea꞉fowo꞉ no꞉ ta꞉la꞉iyo꞉ a꞉no꞉ sa꞉nda꞉sa꞉ga꞉ na꞉len.
27 Benjamim é lobo que despedaça; pela manhã devorará a presa, e à tarde repartirá o despojo.
28 Isolaela꞉ so꞉lo꞉wo꞉ kugula꞉fo꞉wo꞉ we ko꞉lo꞉, iyaya꞉yo꞉ iyo꞉ halale alifoma꞉ki, to a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dulugu sio꞉. Eyo꞉ towo꞉ insiso꞉imo꞉wo꞉ man ina꞉li ina꞉lilo꞉wa꞉lo꞉ ego꞉ o꞉leau dinali sio꞉.
28 Todas estas são as doze tribos de Israel: e isto é o que lhes falou seu pai quando os abençoou; a cada um deles abençoou segundo a sua bênção.
29 — ausente —
29 Depois lhes deu ordem, dizendo-lhes: Eu estou para ser congregado ao meu povo; sepultai-me com meus pais, na cova que está no campo de Efrom, o heteu,
30 — ausente —
30 na cova que está no campo de Macpela, que está em frente de Manre, na terra de Canaã, cova esta que Abraão comprou de Efrom, o heteu, juntamente com o respectivo campo, como propriedade de sepultura.
31 Ablaham o꞉lia꞉ inga Sa꞉la o꞉lia꞉yo꞉ a꞉na dali alifa꞉. Aisa꞉g o꞉lia꞉ inga La꞉ba꞉ga o꞉lia꞉yo꞉ a꞉no꞉lo꞉ a꞉na dali alifa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ni ga Leayo꞉lo꞉ niyo꞉ a꞉na dali alifa꞉ ko꞉lo꞉, nelo꞉ a꞉na dali alita꞉bi.
31 Ali sepultaram a Abraão e a Sara, sua mulher; ali sepultaram a Isaque e a Rebeca, sua mulher; e ali eu sepultei a Léia.
32 Tamin amio꞉ egelo꞉ hen o꞉lia꞉, u a a꞉namilo꞉ elen a꞉no꞉lia꞉yo꞉ Hit kalu eno꞉ ko꞉lo꞉ Ablaham eyo꞉ kilili.”
32 O campo e a cova que está nele foram comprados aos filhos de Hete.
33 Ya꞉kob eyo꞉ ene insiso꞉imo꞉wo꞉ asuluma꞉no꞉ towo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ eletakiyo꞉, ene gido꞉fo꞉wo꞉ uwo꞉ba dia꞉ta꞉sa꞉ga꞉ alilakiyo꞉, ha꞉fo꞉ko꞉ siliga꞉taki sowa꞉sa꞉ga꞉, e iasi dane ane sab o꞉lia꞉ galima꞉ni ane.
33 Acabando Jacó de dar estas instruções a seus filhos, encolheu os seus pés na cama, expirou e foi congregado ao seu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?