Gênesis 33
BCO vs NVT
1 Ya꞉kob e ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, sigili ba꞉ba꞉ amio꞉, Iso꞉wo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu e o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ 400 a꞉la꞉fo꞉ i a꞉no꞉ e galima꞉ni yabi ba꞉ba꞉. Eyo꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, so꞉wa enedo꞉wo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, enen ano o꞉lia꞉ ta꞉fela꞉i ane.
1 Jacó levantou os olhos e viu Esaú aproximando-se com seus quatrocentos homens. Assim, dividiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 — ausente —
2 Colocou as servas e os filhos delas à frente, Lia e seus filhos em seguida, e Raquel e José por último.
3 — ausente —
3 Jacó passou à frente e, ao aproximar-se de seu irmão, curvou-se até o chão sete vezes.
4 Iso꞉wo꞉ ao Ya꞉kobo꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, e galima꞉ni nai ya꞉sa꞉ga꞉ fafula꞉fo꞉liki, a꞉na mimilo꞉. A꞉la꞉yo꞉ sagalo꞉wo꞉ alan dowaki, a꞉na ya꞉fodo꞉.
4 Esaú correu ao encontro de Jacó e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço do irmão e o beijou. E os dois choraram.
5 Iso꞉ eyo꞉ mimila꞉sa꞉ga꞉, osolo ba꞉ba꞉yo꞉, ka꞉isale o꞉lia꞉ so꞉wagalin o꞉lia꞉yo꞉ a꞉na ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ka꞉isale o꞉lia꞉ so꞉wagalin o꞉lia꞉ ge o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ a꞉no꞉ o꞉ba?” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nao, gi nanog kaluwo꞉ ne ko꞉lo꞉, Gode eyo꞉ ne sagale alitaki, so꞉wagalin a꞉no꞉ nemo꞉ dimi ko꞉lo꞉ yab.”
5 Então Esaú viu as mulheres e as crianças e perguntou: “Quem são estas pessoas que estão com você?”. Jacó respondeu: “São os filhos que Deus, em sua bondade, concedeu a seu servo”.
6 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ nanog ka꞉isale a꞉la꞉ elo꞉ di a꞉no꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ a꞉la꞉ma꞉ so꞉wagalin a꞉no꞉lia꞉yo꞉ finda꞉ga꞉, Iso꞉lo꞉ elen a꞉na gumisi fufudo꞉.
6 As servas e seus filhos se aproximaram e se curvaram diante de Esaú.
7 A꞉ma꞉ fa꞉s amio꞉, Leayo꞉ o꞉lia꞉ ene so꞉wagalin a꞉no꞉lia꞉yo꞉ a꞉na finda꞉ga꞉, gumisi fufudo꞉. Tifde amio꞉, Lesol o꞉lia꞉ Yosa꞉b o꞉lia꞉yo꞉ a꞉na finda꞉ga꞉, gumisi fufudo꞉.
7 Em seguida, Lia e seus filhos vieram e se curvaram diante dele. Por fim, José e Raquel se aproximaram e se curvaram diante dele.
8 Iliyo꞉ a꞉la꞉bo꞉ dimida꞉sa꞉ga꞉, Iso꞉ eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ne yakilo꞉ no꞉ fofo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ gido꞉ a꞉no꞉ waima꞉no꞉wo꞉?” A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Ya꞉kob eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni misa꞉ kalu, ge sagalema꞉ki, boba kelego꞉ a꞉no꞉ gemo꞉ dimi.”
8 “E o que eram todos aqueles rebanhos que encontrei no caminho?”, perguntou Esaú. Jacó respondeu: “São presentes, meu senhor, para garantir sua amizade”.
9 Ko꞉sega Iso꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nao, niyo꞉ kelego꞉wo꞉ o꞉li da꞉lab ko꞉lo꞉ kelego꞉ gilo꞉ we go꞉no꞉n ka bo꞉fo꞉lubi.”
9 “Meu irmão, eu já tenho muitos bens”, disse Esaú. “Guarde para você o que é seu.”
10 Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A, a꞉la꞉bo꞉ ga꞉so꞉bo. Ge ne ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, sifo꞉fo꞉go꞉ nemo꞉wo꞉ mo꞉dia꞉taki, sagalo꞉wo꞉ alan dowaliki ba꞉ba꞉. Niyo꞉ ge wo꞉lokan ko꞉lo꞉ ba꞉ba꞉yo꞉, Godeya꞉ wo꞉lokan ba꞉dan o꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉, ge nemo꞉wo꞉ sagalalega, giyo꞉ boba kelego꞉ we dia꞉bi.
10 Mas Jacó insistiu: “Não! Se obtive seu favor, peço que aceite meu presente. E que alívio é ver seu sorriso amigável! É como ver a face de Deus!
11 Niyo꞉ kelego꞉wo꞉ modo꞉ da꞉lab. Mo꞉wo꞉ Gode eyo꞉ ne mada alan asufa꞉ ko꞉lo꞉, kelego꞉ nilo꞉ gemo꞉lo꞉ dima꞉kilo꞉ alobaname a꞉no꞉, ge dima.” Ya꞉kob eyo꞉ aomo꞉wo꞉ dima꞉ki, ha꞉nolo sa꞉la꞉i ha꞉nabiki, Iso꞉ eyo꞉ kelego꞉wo꞉ a꞉no꞉ di.
11 Por favor, aceite o presente que eu lhe trouxe, pois Deus tem sido muito bondoso comigo. Tenho mais que suficiente”. Diante da insistência de Jacó, Esaú acabou aceitando o presente.
12 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Iso꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ ha꞉na꞉niki. Nelo꞉ gi o꞉lia꞉ ua ha꞉na꞉nigo꞉l.”
12 Então Esaú disse: “Vamos andando. Eu o acompanharei”.
13 — ausente —
13 Jacó, porém, respondeu: “Como meu senhor pode ver, algumas das crianças são bem pequenas, e os rebanhos também têm crias. Se os forçarmos demais, mesmo que por um dia, pode ser que os animais morram.
14 — ausente —
14 Por favor, meu senhor, vá adiante do seu servo. Seguiremos mais devagar, em um ritmo que os rebanhos e as crianças possam acompanhar. Encontrarei com meu senhor em Seir”.
15 Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, Iso꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A꞉la꞉ma꞉no꞉lalega, niyo꞉ no꞉no꞉n nanog kalu nolo꞉ gio꞉ tililia꞉ mena꞉ki, iyo꞉ yata꞉fo꞉ ha꞉na꞉nigo꞉l.” A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni misa꞉ kalu, gilo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ nafa ko꞉sega, no꞉no꞉n nanog kaluwa꞉yo꞉ o꞉lika tililia꞉ mia꞉ib ko꞉lo꞉, gio꞉ tambo ka ha꞉na꞉bi.”
15 “Está bem”, disse Esaú. “Mas, pelo menos, permita-me deixar alguns dos meus homens para acompanhá-lo.” Jacó respondeu: “Não é necessário. Para mim, ter sido bem recebido por meu senhor já é o bastante!”.
16 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ o꞉g a꞉naka Iso꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ Seil hena ha꞉na꞉ni ane.
16 Esaú deu meia-volta e regressou a Seir naquele mesmo dia.
17 Ko꞉sega Ya꞉kob e hen nowa ha꞉na꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowakiyo꞉, ene a o꞉lia꞉ no꞉ fofo꞉wa꞉ a ha꞉lu nol o꞉lia꞉yo꞉ a꞉na dialifela꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ a꞉na yasi ali ko꞉lo꞉, hen a꞉no꞉ Sukot wikilo꞉.
17 Jacó, por sua vez, viajou até Sucote, onde construiu uma casa para si e abrigos para seus rebanhos. Por isso, aquele lugar é chamado de Sucote.
18 Sukot hen a꞉no꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ Ka꞉ina꞉n hen a꞉na ga꞉li fa꞉la꞉dowakiyo꞉, Sekem amisa꞉n doba꞉da꞉ helebeso꞉g ayo꞉ a꞉na di.
18 Depois de percorrer todo o caminho desde Padã-Arã, Jacó chegou em segurança à cidade de Siquém, na terra de Canaã, e acampou em seus arredores.
19 Ya꞉kob e alo꞉ di hen a꞉no꞉, Sekema꞉ iya꞉ Hamol e so꞉lo꞉wa꞉no꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ silba mole 100 a꞉la꞉fo꞉ a꞉ma꞉ Hamol ene so꞉wa imo꞉ dimia꞉sa꞉ga꞉ kilili.
19 Jacó comprou da família de Hamor, pai de Siquém, o terreno onde estava acampado, por cem peças de prata.
20 Ya꞉kob e heno꞉ a꞉na kililia꞉sa꞉ga꞉ silikiyo꞉, eyo꞉ Godeyo꞉ wabuluma꞉niki, uwo꞉ dibida꞉i fa꞉la꞉nda꞉sa꞉ga꞉ ta꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ hen a꞉no꞉ El Elohe Isolael a꞉la꞉wikilo꞉.
20 Ali, construiu um altar e o chamou de El-Elohe-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?