Gênesis 33

BCO vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ya꞉kob e ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, sigili ba꞉ba꞉ amio꞉, Iso꞉wo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu e o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ 400 a꞉la꞉fo꞉ i a꞉no꞉ e galima꞉ni yabi ba꞉ba꞉. Eyo꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, so꞉wa enedo꞉wo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, enen ano o꞉lia꞉ ta꞉fela꞉i ane.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 — ausente —
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 — ausente —
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Iso꞉wo꞉ ao Ya꞉kobo꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, e galima꞉ni nai ya꞉sa꞉ga꞉ fafula꞉fo꞉liki, a꞉na mimilo꞉. A꞉la꞉yo꞉ sagalo꞉wo꞉ alan dowaki, a꞉na ya꞉fodo꞉.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 Iso꞉ eyo꞉ mimila꞉sa꞉ga꞉, osolo ba꞉ba꞉yo꞉, ka꞉isale o꞉lia꞉ so꞉wagalin o꞉lia꞉yo꞉ a꞉na ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ka꞉isale o꞉lia꞉ so꞉wagalin o꞉lia꞉ ge o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ a꞉no꞉ o꞉ba?” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nao, gi nanog kaluwo꞉ ne ko꞉lo꞉, Gode eyo꞉ ne sagale alitaki, so꞉wagalin a꞉no꞉ nemo꞉ dimi ko꞉lo꞉ yab.”
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ nanog ka꞉isale a꞉la꞉ elo꞉ di a꞉no꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ a꞉la꞉ma꞉ so꞉wagalin a꞉no꞉lia꞉yo꞉ finda꞉ga꞉, Iso꞉lo꞉ elen a꞉na gumisi fufudo꞉.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 A꞉ma꞉ fa꞉s amio꞉, Leayo꞉ o꞉lia꞉ ene so꞉wagalin a꞉no꞉lia꞉yo꞉ a꞉na finda꞉ga꞉, gumisi fufudo꞉. Tifde amio꞉, Lesol o꞉lia꞉ Yosa꞉b o꞉lia꞉yo꞉ a꞉na finda꞉ga꞉, gumisi fufudo꞉.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Iliyo꞉ a꞉la꞉bo꞉ dimida꞉sa꞉ga꞉, Iso꞉ eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ne yakilo꞉ no꞉ fofo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ gido꞉ a꞉no꞉ waima꞉no꞉wo꞉?” A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Ya꞉kob eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni misa꞉ kalu, ge sagalema꞉ki, boba kelego꞉ a꞉no꞉ gemo꞉ dimi.”
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 Ko꞉sega Iso꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nao, niyo꞉ kelego꞉wo꞉ o꞉li da꞉lab ko꞉lo꞉ kelego꞉ gilo꞉ we go꞉no꞉n ka bo꞉fo꞉lubi.”
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A, a꞉la꞉bo꞉ ga꞉so꞉bo. Ge ne ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, sifo꞉fo꞉go꞉ nemo꞉wo꞉ mo꞉dia꞉taki, sagalo꞉wo꞉ alan dowaliki ba꞉ba꞉. Niyo꞉ ge wo꞉lokan ko꞉lo꞉ ba꞉ba꞉yo꞉, Godeya꞉ wo꞉lokan ba꞉dan o꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉, ge nemo꞉wo꞉ sagalalega, giyo꞉ boba kelego꞉ we dia꞉bi.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 Niyo꞉ kelego꞉wo꞉ modo꞉ da꞉lab. Mo꞉wo꞉ Gode eyo꞉ ne mada alan asufa꞉ ko꞉lo꞉, kelego꞉ nilo꞉ gemo꞉lo꞉ dima꞉kilo꞉ alobaname a꞉no꞉, ge dima.” Ya꞉kob eyo꞉ aomo꞉wo꞉ dima꞉ki, ha꞉nolo sa꞉la꞉i ha꞉nabiki, Iso꞉ eyo꞉ kelego꞉wo꞉ a꞉no꞉ di.
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Iso꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ ha꞉na꞉niki. Nelo꞉ gi o꞉lia꞉ ua ha꞉na꞉nigo꞉l.”
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 — ausente —
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 — ausente —
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, Iso꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A꞉la꞉ma꞉no꞉lalega, niyo꞉ no꞉no꞉n nanog kalu nolo꞉ gio꞉ tililia꞉ mena꞉ki, iyo꞉ yata꞉fo꞉ ha꞉na꞉nigo꞉l.” A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni misa꞉ kalu, gilo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ nafa ko꞉sega, no꞉no꞉n nanog kaluwa꞉yo꞉ o꞉lika tililia꞉ mia꞉ib ko꞉lo꞉, gio꞉ tambo ka ha꞉na꞉bi.”
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ o꞉g a꞉naka Iso꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ Seil hena ha꞉na꞉ni ane.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 Ko꞉sega Ya꞉kob e hen nowa ha꞉na꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowakiyo꞉, ene a o꞉lia꞉ no꞉ fofo꞉wa꞉ a ha꞉lu nol o꞉lia꞉yo꞉ a꞉na dialifela꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ a꞉na yasi ali ko꞉lo꞉, hen a꞉no꞉ Sukot wikilo꞉.
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Sukot hen a꞉no꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ Ka꞉ina꞉n hen a꞉na ga꞉li fa꞉la꞉dowakiyo꞉, Sekem amisa꞉n doba꞉da꞉ helebeso꞉g ayo꞉ a꞉na di.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Ya꞉kob e alo꞉ di hen a꞉no꞉, Sekema꞉ iya꞉ Hamol e so꞉lo꞉wa꞉no꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ silba mole 100 a꞉la꞉fo꞉ a꞉ma꞉ Hamol ene so꞉wa imo꞉ dimia꞉sa꞉ga꞉ kilili.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Ya꞉kob e heno꞉ a꞉na kililia꞉sa꞉ga꞉ silikiyo꞉, eyo꞉ Godeyo꞉ wabuluma꞉niki, uwo꞉ dibida꞉i fa꞉la꞉nda꞉sa꞉ga꞉ ta꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ hen a꞉no꞉ El Elohe Isolael a꞉la꞉wikilo꞉.
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra