Gênesis 33
BCO vs ARIB
1 Ya꞉kob e ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, sigili ba꞉ba꞉ amio꞉, Iso꞉wo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu e o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ 400 a꞉la꞉fo꞉ i a꞉no꞉ e galima꞉ni yabi ba꞉ba꞉. Eyo꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, so꞉wa enedo꞉wo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, enen ano o꞉lia꞉ ta꞉fela꞉i ane.
1 Levantou Jacó os olhos, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Léia, e Raquel, e as duas servas.
2 — ausente —
2 Pôs as servas e seus filhos na frente, Léia e seus filhos atrás destes, e Raquel e José por últimos.
3 — ausente —
3 Mas ele mesmo passou adiante deles, e inclinou-se em terra sete vezes, até chegar perto de seu irmão.
4 Iso꞉wo꞉ ao Ya꞉kobo꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, e galima꞉ni nai ya꞉sa꞉ga꞉ fafula꞉fo꞉liki, a꞉na mimilo꞉. A꞉la꞉yo꞉ sagalo꞉wo꞉ alan dowaki, a꞉na ya꞉fodo꞉.
4 Então Esaú correu-lhe ao encontro, abraçou-o, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou; e eles choraram.
5 Iso꞉ eyo꞉ mimila꞉sa꞉ga꞉, osolo ba꞉ba꞉yo꞉, ka꞉isale o꞉lia꞉ so꞉wagalin o꞉lia꞉yo꞉ a꞉na ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ka꞉isale o꞉lia꞉ so꞉wagalin o꞉lia꞉ ge o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ a꞉no꞉ o꞉ba?” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nao, gi nanog kaluwo꞉ ne ko꞉lo꞉, Gode eyo꞉ ne sagale alitaki, so꞉wagalin a꞉no꞉ nemo꞉ dimi ko꞉lo꞉ yab.”
5 E levantando Esaú os olhos, viu as mulheres e os meninos, e perguntou: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos que Deus bondosamente tem dado a teu servo.
6 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ nanog ka꞉isale a꞉la꞉ elo꞉ di a꞉no꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ a꞉la꞉ma꞉ so꞉wagalin a꞉no꞉lia꞉yo꞉ finda꞉ga꞉, Iso꞉lo꞉ elen a꞉na gumisi fufudo꞉.
6 Então chegaram-se as servas, elas e seus filhos, e inclinaram-se.
7 A꞉ma꞉ fa꞉s amio꞉, Leayo꞉ o꞉lia꞉ ene so꞉wagalin a꞉no꞉lia꞉yo꞉ a꞉na finda꞉ga꞉, gumisi fufudo꞉. Tifde amio꞉, Lesol o꞉lia꞉ Yosa꞉b o꞉lia꞉yo꞉ a꞉na finda꞉ga꞉, gumisi fufudo꞉.
7 Chegaram-se também Léia e seus filhos, e inclinaram-se; depois chegaram-se José e Raquel e se inclinaram.
8 Iliyo꞉ a꞉la꞉bo꞉ dimida꞉sa꞉ga꞉, Iso꞉ eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ne yakilo꞉ no꞉ fofo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ gido꞉ a꞉no꞉ waima꞉no꞉wo꞉?” A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Ya꞉kob eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni misa꞉ kalu, ge sagalema꞉ki, boba kelego꞉ a꞉no꞉ gemo꞉ dimi.”
8 Perguntou Esaú: Que queres dizer com todo este bando que tenho encontrado? Respondeu Jacó: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 Ko꞉sega Iso꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nao, niyo꞉ kelego꞉wo꞉ o꞉li da꞉lab ko꞉lo꞉ kelego꞉ gilo꞉ we go꞉no꞉n ka bo꞉fo꞉lubi.”
9 Mas Esaú disse: Tenho bastante, meu irmão; seja teu o que tens.
10 Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A, a꞉la꞉bo꞉ ga꞉so꞉bo. Ge ne ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, sifo꞉fo꞉go꞉ nemo꞉wo꞉ mo꞉dia꞉taki, sagalo꞉wo꞉ alan dowaliki ba꞉ba꞉. Niyo꞉ ge wo꞉lokan ko꞉lo꞉ ba꞉ba꞉yo꞉, Godeya꞉ wo꞉lokan ba꞉dan o꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉, ge nemo꞉wo꞉ sagalalega, giyo꞉ boba kelego꞉ we dia꞉bi.
10 Replicou-lhe Jacó: Não, mas se agora tenho achado graça aos teus olhos, aceita o presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus, e tu te agradaste de mim.
11 Niyo꞉ kelego꞉wo꞉ modo꞉ da꞉lab. Mo꞉wo꞉ Gode eyo꞉ ne mada alan asufa꞉ ko꞉lo꞉, kelego꞉ nilo꞉ gemo꞉lo꞉ dima꞉kilo꞉ alobaname a꞉no꞉, ge dima.” Ya꞉kob eyo꞉ aomo꞉wo꞉ dima꞉ki, ha꞉nolo sa꞉la꞉i ha꞉nabiki, Iso꞉ eyo꞉ kelego꞉wo꞉ a꞉no꞉ di.
11 Aceita, peço-te, o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido bondoso para comigo, e porque tenho de tudo. E insistiu com ele, e ele o aceitou.
12 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Iso꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ ha꞉na꞉niki. Nelo꞉ gi o꞉lia꞉ ua ha꞉na꞉nigo꞉l.”
12 Então Esaú disse: Ponhamo-nos a caminho e vamos; eu irei adiante de ti.
13 — ausente —
13 Respondeu-lhe Jacó: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forem obrigadas a caminhar demais por um só dia, todo o rebanho morrerá.
14 — ausente —
14 Passe o meu senhor adiante de seu servo; e eu seguirei, conduzindo-os calmamente, conforme o passo do gado que está diante de mim, e conforme o passo dos meninos, até que chegue a meu senhor em Seir.
15 Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, Iso꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A꞉la꞉ma꞉no꞉lalega, niyo꞉ no꞉no꞉n nanog kalu nolo꞉ gio꞉ tililia꞉ mena꞉ki, iyo꞉ yata꞉fo꞉ ha꞉na꞉nigo꞉l.” A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni misa꞉ kalu, gilo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ nafa ko꞉sega, no꞉no꞉n nanog kaluwa꞉yo꞉ o꞉lika tililia꞉ mia꞉ib ko꞉lo꞉, gio꞉ tambo ka ha꞉na꞉bi.”
15 Ao que disse Esaú: Permite ao menos que eu deixe contigo alguns da minha gente. Replicou Jacó: Para que? Basta que eu ache graça aos olhos de meu senhor.
16 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ o꞉g a꞉naka Iso꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ Seil hena ha꞉na꞉ni ane.
16 Assim tornou Esaú aquele dia pelo seu caminho em direção a Seir.
17 Ko꞉sega Ya꞉kob e hen nowa ha꞉na꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowakiyo꞉, ene a o꞉lia꞉ no꞉ fofo꞉wa꞉ a ha꞉lu nol o꞉lia꞉yo꞉ a꞉na dialifela꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ a꞉na yasi ali ko꞉lo꞉, hen a꞉no꞉ Sukot wikilo꞉.
17 Jacó, porém, partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez barracas para o seu gado; por isso o lugar se chama Sucote.
18 Sukot hen a꞉no꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ Ka꞉ina꞉n hen a꞉na ga꞉li fa꞉la꞉dowakiyo꞉, Sekem amisa꞉n doba꞉da꞉ helebeso꞉g ayo꞉ a꞉na di.
18 Depois chegou Jacó em paz à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando veio de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
19 Ya꞉kob e alo꞉ di hen a꞉no꞉, Sekema꞉ iya꞉ Hamol e so꞉lo꞉wa꞉no꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ silba mole 100 a꞉la꞉fo꞉ a꞉ma꞉ Hamol ene so꞉wa imo꞉ dimia꞉sa꞉ga꞉ kilili.
19 E comprou a parte do campo, em que estendera a sua tenda, dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Ya꞉kob e heno꞉ a꞉na kililia꞉sa꞉ga꞉ silikiyo꞉, eyo꞉ Godeyo꞉ wabuluma꞉niki, uwo꞉ dibida꞉i fa꞉la꞉nda꞉sa꞉ga꞉ ta꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ hen a꞉no꞉ El Elohe Isolael a꞉la꞉wikilo꞉.
20 Então levantou ali um altar, e chamou-lhe o El-Eloé-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?