Números 11

BBA vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Sɔ̃ɔ teeru Isirelibɑ bɑ kɑ Yinni Gusunɔ wɔki. Ye u nu nuɑ, yɑǹ nùn dore. Mɑ u kɑ bu mɔru kuɑ, u derɑ dɔ̃ɔ u nɑ u ben sɑnsɑnin bee tiɑ mwɑ.
1 Aconteceu que o povo começou a queixar-se das suas dificuldades aos ouvidos do Senhor. Quando ele os ouviu, a sua ira acendeu-se e fogo da parte do Senhor queimou entre eles e consumiu algumas extremidades do acampamento.
2 Yerɑ Isireli be, bɑ Mɔwisi wuri koosi. Mɑ u Yinni Gusunɔ kɑnɑ. Mɑ dɔ̃ɔ wi, u yɔ̃rɑ.
2 Então o povo clamou a Moisés, este orou ao Senhor, e o fogo extinguiu-se.
3 Mɑ bɑ yɑm mi yĩsiru kɑ̃ Tɑberɑ, yèn sɔ̃ dɔ̃ɔ u yɑburɑ ben suunu sɔɔ.
3 Por isso aquele lugar foi chamado Taberá, porque o fogo da parte do Senhor queimou entre eles.
4 Sɔ̃ɔ teeru tɔn tukobu be bɑ Isirelibɑ swĩimɑ ben ɡbɛnubu seewɑ, kɑ sere mɑɑ Isirelibɑn tii bɑ wɔkinu toruɑ bɑ mɔ̀, wɑrɑ u koo sun yɑɑ wɛ̃ su tem.
4 Um bando de estrangeiros que havia no meio deles encheu-se de gula, e até os próprios israelitas tornaram a queixar-se, e diziam: "Ah, se tivéssemos carne para comer!
5 Domi sɑ yɑɑye swɛ̃ɛ yi sɑ rɑ rɑɑ wɑ su tem fɑɑrɑ kɑ ɡbɛsɛnu kɑ wĩɑru kɑ ɑyo kɑ ɑlumɑsɑnu kɑ ɑlumɑsɑnu ɡɑnu.
5 Nós nos lembramos dos peixes que comíamos de graça no Egito, e também dos pepinos, das melancias, dos alhos porós, das cebolas e dos alhos.
6 Wee tɛ̃ sɑ ɡberɑmɔ sɑǹ mɑɑ ɡɑ̃ɑnu wɑɑmɔ sɑ dimɔ mɑ n kun mɔ mɑnnɑ.
6 Mas agora perdemos o apetite; nunca vemos nada, a não ser este maná! "
7 Mɑnnɑ ye, dĩɑ bim kpikɑ yɑ kɑ weenɛ.
7 O maná era como semente de coentro e tinha aparência de resina.
8 — ausente —
8 O povo saía recolhendo o maná nas redondezas, e o moía num moinho manual ou socava-o num pilão; depois cozinhava o maná e com ele fazia bolos. Tinha gosto de bolo amassado com azeite de oliva.
9 — ausente —
9 Quando o orvalho caía sobre o acampamento à noite, também caía o maná.
10 Mɔwisi u nuɑ mɑ Isirelibɑ bɑ wɔki yɛnu kɑ yɛnu, bwese kɛrɑ kɑ bwese kɛrɑ. Mɑ Yinni Gusunɔn mɔru seewɑ ɡem ɡem.
10 Moisés ouviu gente de todas as famílias se queixando, cada uma à entrada de sua tenda. Então acendeu-se a ira do Senhor, e isso pareceu mal a Moisés.
11 Yerɑ Mɔwisin nukurɑ sɑnkirɑ, u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑǹ kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛrɑ. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kɑ mɑn nuki sɑnkumɔ mɛ, ye ɑ kɑ mɑn tɔn be nɔmu bɛriɑ.
11 E ele perguntou ao Senhor: "Por que trouxeste este mal sobre o teu servo? Foi por não te agradares de mim, que colocaste sobre os meus ombros a responsabilidade de todo esse povo?
12 Nɛnɑ nɑ tɔn ben ɡurɑ suɑ? Nɛnɑ nɑ bu mɑrɑ? Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn sɔ̃ɔmɔ n bu bɔkio nɡe mɛ bii mɛro u rɑ win bii bɔki, kpɑ n kɑ bu dɑ sere mi ɑ ben bɑɑbɑbɑ nɔɔ mwɛɛru kuɑ.
12 Por acaso fui eu quem o concebeu? Fui eu quem o trouxe à luz? Por que me pedes para carregá-lo nos braços, como uma ama carrega um recém-nascido, a levá-lo à terra que prometeste sob juramento aos seus antepassados?
13 Mɑnɑ kon yɑɑ wɑ n tɔn beni kpuro wɛ̃. Domi wee bɑ mɑn wuri koosimɔ, bɑ mɔ̀, n bu yɑɑ wɛ̃ɛyɔ bu tem.
13 Onde conseguirei carne para todo esse povo? Eles ficam se queixando contra mim, dizendo: ‘Dê-nos carne para comer! ’
14 Nɛ turo nɑǹ kpɛ̃ n bu sɔbe. Domi sɔmu ni, nu bunu.
14 Não posso levar todo esse povo sozinho; essa responsabilidade é grande demais para mim.
15 Nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ̀ n kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛrɑ, ye kɑɑ kɑ mɑn deri mɛsum, ɑ mɑn ɡoowo. A ku de nɑ n wɑ̃ɑ nɔni swɑ̃ɑru sɔɔ.
15 Se é assim que vais me tratar, mata-me agora mesmo; se te agradas de mim, não me deixes ver a minha própria ruína".
16 Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn Isirelibɑn ɡuro ɡurobu wɑtɑ kɑ wɔku te tɑ sɑ̃ɑ wiruɡibu mɛnnɑmɑ. A de bu nɑ nɛn kuu ten mi kɑ wunɛ sɑnnu.
16 E o Senhor disse a Moisés: "Reúna setenta autoridades de Israel, que você sabe que são líderes e supervisores entre o povo. Leve-os à Tenda do Encontro, para que estejam ali com você.
17 Miyɑ nɛn tii kon nɑ n ɡɑri ko. Kon Hunde wi u wɑ̃ɑ wunɛ sɔɔn dɑm sukum wunɑ n bu wɛ̃ kpɑ bu wɑ bu nun somi ɑ kɑ tɔn be kpɑrɑ. Kpɑ bɑ kun sɑ̃ɑ wunɛ turon sɔmunu.
17 Eu descerei e falarei com você; e tirarei do Espírito que está sobre você e o porei sobre eles. Eles o ajudarão na árdua responsabilidade de conduzir o povo, de modo que você não tenha que assumir tudo sozinho.
18 Kɑɑ Isirelibɑ sɔ̃ ɑ nɛɛ, bu tii dɛɛrɑsio siɑn sɔ̃. Bɑ koo yɑɑ tem domi nɑ ben wɔkinu nuɑ ni bɑ mɑn koosimɔ. Bɑ mɔ̀, wɑrɑ u koo bu yɑɑ wɛ̃ bu tem, domi sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ Eɡibitiɔ bɑ ye kpuro mɔ. Adɑmɑ tɛ̃ nɛ, Yinni Gusunɔ kon bu yɑɑ wɛ̃.
18 "Diga ao povo: Consagrem-se para amanhã, pois vocês comerão carne. O Senhor os ouviu quando se queixaram a ele, dizendo: ‘Ah, se tivéssemos carne para comer! Estávamos melhor no Egito! ’ Agora o Senhor lhes dará carne, e vocês a comerão.
19 N ǹ sɔ̃ɔ teeru tɔnɑ bɑ koo ye tem, ǹ kun mɛ, sɔ̃ɔ yiru, ǹ kun mɛ, sɔ̃ɔ nɔɔbu, ǹ kun mɛ sɔ̃ɔ wɔkuru, ǹ kun mɛ, sɔ̃ɔ yɛndu.
19 Vocês não comerão carne apenas um dia, ou dois, ou cinco, ou dez ou vinte,
20 Suru ɡirɑ bɑ koo ye tem sere yu yɑri ben wɛ̃run di, yu bu tusi. Domi bɑ nɛ, Yinni Gusunɔ yinɑ, nɛ wi nɑ wɑ̃ɑ ben suunu sɔɔ. Bɑ mɑn wɔkisi bɑ mɔ̀, mbɑn sɔ̃nɑ bɑ yɑrɑ Eɡibitin di.
20 mas um mês inteiro, até que lhes saia carne pelo nariz e vocês tenham nojo dela, porque rejeitaram o Senhor, que está no meio de vocês, e se queixaram a ele, dizendo: ‘Por que saímos do Egito? ’ "
21 Mɔwisi u Yinni Gusunɔ wisɑ u nɛɛ, tɔn durɔbu nɔrɔbun subɑ nɑtɑwɑ (600.000) Isirelibɑ bɑ sɑ̃ɑ, bèn suunu sɔɔ nɑ wɑ̃ɑ. Yerɑ ɑ nɛɛ, kɑɑ bu yɑɑ wɛ̃ bu tem sere suru ɡirɑ mɑm mɑm?
21 Disse, porém, Moisés: "Aqui estou eu no meio de seiscentos mil homens de pé, e dizes: ‘Darei a eles carne para comerem durante um mês inteiro! ’
22 Domi wee, bɑɑ sɑ̀ n bɛsɛn yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛbɑ kpuro ɡo, ǹ kun mɛ su nim wɔ̃kun swɛ̃ɛ kpuro mwɛɛri, ye kpuro yɑǹ bu turi.
22 Será que haveria o suficiente para eles se todos os rebanhos fossem abatidos? Será que haveria o suficiente para eles se todos os peixes do mar fossem apanhados? "
23 Yinni Gusunɔ u Mɔwisi wisɑ u nɛɛ, ɑ tɑmɑɑ nɛ nɔm kpiribuɡiiwɑ? Tɛ̃ kɑɑ wɑ ye nɑ nun sɔ̃ɔwɑ yɑ̀ kun koo koorɑ.
23 O Senhor respondeu a Moisés: "Estará limitado o poder do Senhor? Agora você verá se a minha palavra se cumprirá ou não".
24 Mɑ Mɔwisi u yɑrɑ u dɑ u Yinni Gusunɔn ɡɑri yi tɔn be sɔ̃ɔwɑ. U Isirelibɑn ɡuro ɡurobu wɑtɑ kɑ wɔkuru mɛnnɑ. Mɑ u derɑ bɑ sinɑ bɑ kɑ kuu te sikerenɑ.
24 Então Moisés saiu e contou ao povo o que o Senhor tinha dito. Reuniu setenta autoridades dentre eles e os dispôs ao redor da Tenda.
25 Yinni Gusunɔ u sɑrɑmɑ ɡuru wii wuroru sɔɔ. Mɑ u kɑ Mɔwisi ɡɑri kuɑ. Mɑ u Hunde ye u Mɔwisi wɛ̃n dɑm sukum suɑ u ɡuro ɡuro be wɛ̃. Mɑ ɡuro ɡuro be, bɑ sɑ̃ɑru wɔri nɡe Gusunɔn sɔmɔbu, ɑdɑmɑ n ǹ kɑ tɛ.
25 O Senhor desceu na nuvem e lhe falou, e tirou do Espírito que estava sobre ele e o pôs sobre as setenta autoridades. Quando o Espírito veio sobre eles, profetizaram, mas depois nunca mais tornaram a fazê-lo.
26 Ben yiru ɡɑbu Ɛlidɑdi kɑ Mɛdɑdi bɑ sinɑ ben sɑnsɑniɔ, bɑǹ de Yinni Gusunɔn kuu ten mi. Adɑmɑ kɑ mɛ, Hunde u bu yɔɔwɑ. Mɑ bɑ mɑɑ sɑ̃ɑru mɔ̀ sɑnsɑni mi.
26 Entretanto, dois homens, chamados Eldade e Medade, tinham ficado no acampamento. Ambos estavam na lista das autoridades, mas não tinham ido para a Tenda. O Espírito também veio sobre eles, e profetizaram no acampamento.
27 Yerɑ ɑluwɑɑsi ɡoo u seewɑ u dɑ u ye Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee Ɛlidɑdi kɑ Mɛdɑdi bɑ sɑ̃ɑru mɔ̀ nɡe Gusunɔn sɔmɔbu bɛsɛn sɑnsɑniɔ.
27 Então, certo jovem correu e contou a Moisés: "Eldade e Medade estão profetizando no acampamento".
28 Yerɑ Yosue Nunin bii, wi u sɑ̃ɑ Mɔwisin sɔm kowo sɑɑ win ɑluwɑɑsi piiburun di, u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn yinni, ɑ bu yinɑrio bu sɑ̃ɑ te ko.
28 Josué, filho de Num, que desde jovem era auxiliar de Moisés, interferiu e disse: "Moisés, meu senhor, proíba-os! "
29 Mɔwisi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nisinu mɔ̀wɑ nɛn sɔ̃? Gusunɔ u de win Hunde yu du Isirelibɑ kpuro sɔɔ, kpɑ bu ko win sɔmɔbu.
29 Mas Moisés respondeu: "Você está com ciúmes por mim? Quem dera todo o povo do Senhor fosse profeta e que o Senhor pusesse o seu Espírito sobre eles! "
30 Yen biru Mɔwisi kɑ ɡuro ɡuro be, bɑ doonɑ sɑnsɑni yen min di.
30 Então Moisés e as autoridades de Israel voltaram para o acampamento.
31 Yerɑ Yinni Gusunɔ u woo seeyɑ sɑɑ nim wɔ̃kun di. Mɑ woo ɡe, ɡɑ kɑ kusunu nɑ nu tɛriɑ sɑnsɑni ye sɔɔ kpuro nɡe sɔ̃ɔ teerun sɑnum sɑkɑ. Kusu ni, nu tem wukiriwɑ ɡɔm soonu yirun sɑkɑ.
31 Depois disso, veio um vento da parte do Senhor que trouxe codornizes do mar e as fez cair por todo o acampamento, a uma altura de noventa centímetros, espalhando-as em todas as direções até num raio de uma caminhada de um dia.
32 Tɔ̃ɔ te, bɑ kusunu ɡurɑwɑ sere kɑ wɔ̃kurɔ. Yen sisiru bɑ mɑɑ ɡurɑ. Be bɑ ɡurɑ fiiko, berɑ bɑ kilo nɔrɔm nɔrɔm subɑ dɑbinu ɡurɑ. Mɑ bɑ kusu ni tɛriɑ bɑ kɑ ben sɑnsɑni sikerenɑ.
32 Durante todo aquele dia e aquela noite e durante todo o dia seguinte, o povo saiu e recolheu codornizes. Ninguém recolheu menos de dez barris. Então eles as estenderam para secar ao redor de todo o acampamento.
33 Sɑnɑm mɛ bɑ kusu ni nɔɔ kpɛ̃ɛ, yerɑ Yinni Gusunɔn mɔru seewɑ mɑ u Isirelibɑ nɔni swɑ̃ɑ bɑkɑru kpɛ̃ɛ.
33 Mas, enquanto a carne ainda estava entre os seus dentes e antes que a ingerissem, a ira do Senhor acendeu-se contra o povo, e ele o feriu com uma praga terrível.
34 Mɑ bɑ yɑm mi yĩsiru kɑ̃ kɔdɛn sikiru. Domi miyɑ bɑ bu sikɑ be bɑ binɛ kuɑ too yɑɑ ye sɔɔ.
34 Por isso o lugar foi chamado Quibrote-Hataavá, porque ali foram enterrados os que tinham sido dominados pela gula.
35 Sɑɑ min diyɑ Isirelibɑ bɑ seewɑ bɑ dɑ Hɑserɔtuɔ. Mɑ bɑ yɔ̃rɑ mi.
35 De Quibrote-Hataavá o povo partiu para Hazerote, e lá ficou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra