Números 10
BBA vs NVT
1 Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
1 O S enhor também disse a Moisés:
2 ɑ de bu kɔbi yiru seku kɑ sii ɡeesu yi bɑ ko n dɑ so bu kɑ tɔmbu mɛnnɑ kpɑ bu bu sɔ̃ bu seewo bu doonɑ sɑnsɑnin di.
2 “Faça duas trombetas de prata batida. Com elas você chamará a comunidade para se reunir e dará o sinal para levantar acampamento.
3 Bɑ̀ n kɔbi yiru ye so sɑnnu, tɔmbu kpurowɑ bɑ koo mɛnnɑ wunɛn mi, Yinni Gusunɔn kuu ten wuswɑɑɔ.
3 Quando as duas trombetas soarem, todos se reunirão diante de você à entrada da tenda do encontro.
4 Adɑmɑ bɑ̀ n yin tiɑ so, Isirelibɑn wiruɡibu kɑ ben yɛnu yɛ̃robɑ bɑ koo mɛnnɑ wunɛn mi.
4 Se apenas uma trombeta soar, somente os líderes, os chefes dos clãs de Israel, se apresentarão a você.
5 Bɑ̀ n kɔbɑ so bɑ kuuki koosi, be bɑ ben sɑnsɑni ɡire Yinni Gusunɔn kuu ten sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ, berɑ bɑ koo ɡbi bu doonɑ.
5 “Quando o sinal para seguir viagem soar, as tribos acampadas do lado leste levantarão acampamento e avançarão.
6 Bɑ̀ n mɑɑ wure bɑ so bɑ kuuki koosi, be bɑ ben sɑnsɑni ɡire sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ kpɑ be, bu mɑɑ doonɑ.
6 Quando o sinal soar pela segunda vez, as tribos acampadas do lado sul virão em seguida. Mande soar dois toques curtos para indicar que devem partir.
7 Adɑmɑ bɑ̀ n kĩ bu tɔmbu kpuro mɛnnɑ, bɑ koo kɔbɑ sowɑ bɑ kun kuuki kue.
7 Mas, quando convocar o povo para uma reunião sagrada, mande soar um toque diferente.
8 Aroni kɑ win bibu, be, be bɑ sɑ̃ɑ yɑ̃ku kowobu, be tɔnɑwɑ bɑ ko n dɑ kɔbi yi so. Yeni yɑ ko n sɑ̃ɑwɑ woodɑ sere kɑ ben bibun bweserɔ.
8 Apenas os sacerdotes, os descendentes de Arão, tocarão as trombetas. Essa é uma lei permanente para vocês, a ser cumprida de geração em geração.
9 Ì n duɑ bɛɛn tem sɔɔ, i tɑbu mɔ̀ kɑ bɛɛn yibɛrɛbɑ i ko i kɔbi yi sowɑ i n kuuki koosimɔ kpɑ nɛ, Yinni Gusunɔ n kɑ bɛɛ yɑɑyɑ n bɛɛ wɔrɑ yibɛrɛ ben nɔmɑn di.
9 “Quando chegarem à sua própria terra e guerrearem contra os inimigos que os atacarem, usem as trombetas para soar o alarme. Então o S enhor , seu Deus, se lembrará de vocês e os livrará de seus inimigos.
10 Ì n yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu mɔ̀, ǹ kun mɛ siɑrɑbun yɑ̃kunu tɔ̃ɔ bɑkɑru sɔɔ, ǹ kun mɛ tɔ̃ɔ ni i rɑ di surun tɔ̃ɔ ɡbiikiru sɔɔ, ǹ kun mɛ nuku dobun sɑɑ ɡɑɑ sɔɔ, i ko i n dɑ kɔbi sowɑ. Nɡe mɛyɑ kon kɑ bɛɛ yɑɑyɑ. Nɛnɑ Gusunɔ bɛɛn Yinni.
10 Façam soar as trombetas também em ocasiões alegres, nas festas anuais e no começo de cada mês, e toquem as trombetas ao apresentarem holocaustos e ofertas de paz. As trombetas lhes servirão de recordação diante de seu Deus. Eu sou o S enhor , seu Deus”.
11 Ye Isirelibɑ bɑ yɑrimɑ sɑɑ Eɡibitin di, yen wɔ̃ɔ yirusen suru yirusen sɔ̃ɔ yɛnduse sɔɔrɑ, ɡuru wii wurorɑ seewɑ Yinni Gusunɔn kuu ten wɔllun di.
11 No segundo ano desde a saída de Israel do Egito, no vigésimo dia do segundo mês, a nuvem se elevou acima do tabernáculo da aliança.
12 Mɑ Isirelibɑ bɑ seewɑ Sinɑin ɡbɑburun di bɑ swɑɑ wɔri nɡe mɛ bɑ woodɑ yi bu kɑ swĩinɑ. Mɑ ɡuru wii wuro te, tɑ dɑ tɑ yɔ̃rɑ Pɑrɑniɔ.
12 Então os israelitas saíram do deserto do Sinai e viajaram de um lugar para outro até a nuvem pousar no deserto de Parã.
13 Dɔmɑ te, ben see ɡbiikibɑ bɑ seewɑ mi, sɑnɑm mɛ Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ bu dɑ.
13 Da primeira vez que o povo partiu, seguindo as instruções do S enhor a Moisés,
14 — ausente —
14 o exército da tribo de Judá foi à frente. Marchava atrás de sua bandeira e seu comandante era Naassom, filho de Aminadabe.
15 — ausente —
15 Em seguida, vieram o exército da tribo de Issacar, comandado por Natanael, filho de Zuar,
16 — ausente —
16 e o exército da tribo de Zebulom, comandado por Eliabe, filho de Helom.
17 Bɑ Yinni Gusunɔn kuu te kuruɑ. Mɑ Gɛɛsɔnibɑ kɑ Mɛrɑribɑ be bɑ sɑ̃ɑ Lefin bweseru bɑ ten yɑ̃nu suɑ bɑ kɑ swɑɑ wɔri bɑ Yudɑbɑn tɑbu wuu te swĩi.
17 O tabernáculo foi desmontado, e os levitas das divisões gersonita e merarita vieram na sequência, carregando o tabernáculo.
18 — ausente —
18 O exército de Rúben veio depois, marchando atrás de sua bandeira. Seu comandante era Elizur, filho de Sedeur.
19 — ausente —
19 Em seguida, vieram o exército da tribo de Simeão, comandado por Selumiel, filho de Zurisadai,
20 — ausente —
20 e o exército da tribo de Gade, comandado por Eliasafe, filho de Deuel.
21 Yen biru Kehɑtibɑrɑ bɑ swĩi be, be bɑ sɑ̃ɑrun dendi yɑ̃nu sɔɔwɑ. Lefi be bɑ ɡbiɑ bɑ koo kuu te ɡirɑwɑ Kehɑtibɑ bu sere tunumɑ.
21 Então vieram os levitas da divisão coatita carregando os objetos sagrados. Antes que o povo chegasse ao próximo acampamento, o tabernáculo deveria estar armado em seu novo local.
22 — ausente —
22 O exército de Efraim veio depois, marchando atrás de sua bandeira, comandado por Elisama, filho de Amiúde.
23 — ausente —
23 Em seguida, vieram o exército da tribo de Manassés, comandado por Gamaliel, filho de Pedazur,
24 — ausente —
24 e o exército da tribo de Benjamim, comandado por Abidã, filho de Gideoni.
25 — ausente —
25 O exército de Dã veio por último, marchando atrás de sua bandeira e formando a retaguarda de todos os acampamentos das tribos. Seu comandante era Aieser, filho de Amisadai.
26 — ausente —
26 Em seguida, vieram o exército da tribo de Aser, comandado por Pagiel, filho de Ocrã,
27 — ausente —
27 e o exército da tribo de Naftali, comandado por Aira, filho de Enã.
28 Nɡe mɛyɑ Isirelibɑ bɑ swĩinɛ bɑ kɑ swɑɑ wɔri be kɑ ben tɑbu kowobu.
28 Era nessa sequência que os israelitas marchavam, exército após exército.
29 Mɔwisi u Hobɑbu win kurɔn sesu, Rewɛli Mɑdiɑnin bii sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑ dɔɔwɑ tem mi Yinni Gusunɔ u sun nɔɔ mwɛɛru kuɑ u sun wɛ̃. A nɑ ɑ kɑ sun dɑ, kpɑ su kɑ nun durom mɛ bɔnu ko, mɛ Yinni Gusunɔ u bɛsɛ Isirelibɑ nɔɔ mwɛɛru kuɑ.
29 Moisés disse a seu cunhado Hobabe, filho do midianita Reuel: “Estamos a caminho do lugar que o S enhor nos prometeu, pois ele disse: ‘Eu o darei a vocês’. Venha conosco e o trataremos bem, pois o S enhor prometeu boas coisas a Israel!”.
30 Hobɑbu u nùn wisɑ u nɛɛ, nɑǹ kɑ bɛɛ dɔɔ. Kon dɑwɑ nɛn temɔ sere nɛn yɛnuɔ.
30 “Não irei”, respondeu Hobabe. “Preciso voltar para minha própria terra e para minha família.”
31 Mɑ Mɔwisi u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ suuru koowo ɑ ku sun deri. Domi ɑ ɡbɑbu te yɛ̃ mi sɑ wɑ̃ɑ mi. A de ɑ sun ɡbiiyɑ.
31 “Por favor, não nos deixe”, pediu Moisés. “Você conhece os lugares do deserto onde poderemos acampar. Venha e seja nosso guia.
32 À n sun swĩi sɑ ko kɑ nun durom mɛ bɔnu ko, mɛ Yinni Gusunɔ u koo sun kuɑ.
32 Se nos acompanhar, compartilharemos com você todas as boas coisas que o S enhor nos der.”
33 Mɑ Isirelibɑ bɑ Yinni Gusunɔn ɡuu te deri bɑ sĩɑ sɔ̃ɔ itɑ. Mɑ bɑ kɑ Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkororu ɡbiɑ bu kɑ yɑm kɑsu mi bɑ koo wɛ̃rɑ.
33 Depois de partirem do monte do S enhor , marcharam por três dias. A arca da aliança do S enhor ia à frente deles para lhes mostrar onde parar e descansar.
34 Guru wii wuro te, tɑ rɑ n wɑ̃ɑwɑ ben wɔllɔ sɔ̃ɔ sɔɔ bɑ̀ n swɑɑ wɔri.
34 A cada dia, enquanto seguiam viagem, a nuvem do S enhor permanecia sobre eles.
35 Woodɑn kpɑkoro te, tɑ̀ n seewɑ Mɔwisi u rɑ nɛɛwɑ, Yinni, ɑ seewo ɑ yɔ̃rɑ, kpɑ ɑ wunɛn yibɛrɛbɑ yɑrinɑsiɑ. Kpɑ be bɑ mɑɑ nun tusɑ bu duki wunɛn wuswɑɑn di.
35 Sempre que a arca partia, Moisés exclamava: “Levanta-te, ó S enhor ! Que teus inimigos se dispersem e teus adversários fujam de diante de ti!”.
36 Bɑ̀ n mɑɑ woodɑn kpɑkoro te yi, u rɑ nɛɛwɑ, Yinni Gusunɔ, ɑ wurɑmɑ ɑ n wɑ̃ɑ Isireli dɑbi dɑbi ten suunu sɔɔ.
36 E, quando a arca parava, ele dizia: “Volta, ó S enhor , aos muitos milhares de Israel!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?