Lucas 2

AWK vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 YAKITA purreȧġ ka, wiya noa Kaithariko Augútoko, upa-uwil koa barayantin ku̇ri murrapulliko.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Ġatun unni murrapullikanne una yakita Kurinio noa ba kobȧna kakulla Thuria ka.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Ġatun yantin bara uwa murrapulliko barun ka tako.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Ġatun noa Yothep uwa wokka-laġ Ġalilaia kabiruġ, kokerá biruġ Nadharet tabiruġ, Iudaia kolaġ, kokera kolaġ Dabidúmba kolaġ, ġiakai yitirra Bethlehem; (kulla noa kokerá koba ġatun kotita koba Dabidúmba;)
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Murrapulliko bon ġatun Mari bounnoun katoa, wiyatoara nukuġ ġikoúmba, wonnai kan bountoa warakaġ.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Ġatun yakita kakulla, kakulla bara ba unta, purreȧġ ka kȧtan pórkulli koa bountoa ba wonnai.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Ġatun bountoa pórbuġgulléún kurri-kurri yinal, ġatun bountoa muġgama bon kirikin to, ġatun bon wúnkulla takilliġélla buttikaġ koba ka; kulla wal tantullan kokera takilliġél.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Ġatun bara éipu-kȧl untoa kakulléún, tumimillin wirrȧl barun ba tokoi ta
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Ġatun noa aġelo Yehóa-úmba tanan uwa barun kin, ġatun kullaburra Yehóa-úmba kakulla barun katoa; kinta ġaiya bara kakulla.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Ġatun noa aġeloko wiya barun, Kinta kora; kulla nurun baġ wiyan murrȧrȧġ totóġ kakilliko pitȧl ko, kakilliko yantin ko ku̇ri ko.
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Kulla nurúnba pórkulléu̇n unni purreȧġ, kokerá Dabidúmba ka, Ġolomullikan ta, noa Kritht ta Piriwȧl ta.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Ġatun unni túġa kȧnu̇n nurúnba; nanu̇n boboġnuġ ġamatoara kirikin taba, kakillin ba takilliġél laba
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Ġatun tanoa kal bo paipéa konara morokokȧl ġikouġ katoa aġelo katoa, murrȧrȧġ wiyellin bon Eloinuġ, ġiakai,
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Wiyabunbilla bon murrȧrȧġ Eloinuġ wokka kaba moroko kaba, ġatun kȧmu̇nbilla pitȧl purrai tako, murrȧrȧġ umatoara barun ku̇ri ko.
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Ġatun kakulla ba, waita uwa bara ba, aġelo barun kinbiruġ moroko kolaġ, wiyellan bara éipu-kȧl taraikan-taraikan, Waita ġéen yakita Bethlehem kolaġ, na-uwil koa unnuġ tara kakulla ba, ġala Yehóako noa wiya ġéarun
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Ġatun bara uwa kurrakai, ġatun nakulla Marinuġ, ġatun boboġ pirikilliela takilliġél laba.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Ġatun nakulla bara ba, wiyabu̇nbéa bara yantin ta purrai ta unnoa wiyellikanne wiyatoara barun wonnai tin.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Ġatun bara yantinto ġurra, kotelliela unnuġ tara, wiya barun bara éipu-kȧl-lo.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Wonto ba bountoa Mariko miromá unni tara, ġatun kota bountoa minki ka búlbúl-la bounnoun kin.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Ġatun bara éipu-kȧl willuġ ba kakulla, murrȧrȧġ wiyellin ġatun pitȧlmullin bon Eloinuġ ġala biruġ natoara biruġ ġurratoara biruġ bara yantita wiyatoara ba barun kai.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Ġatun purreȧġ ét ta kakulla ba, kullintiela ko túġa-witia wonnai, ġiakai bon wiya Iéthu, ġala ba wiya noa aġeloko kurrikurri noa ba pika ka kakulla kunto ka.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Ġatun purreȧġ ka ġoloin ta killibinbin bounnoun ba, yanti Mothé-ko noa ba wiya, mankulla bara bon Hierothalem kolaġ, ġukilliko bon Yehóa kin;
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 (Yanti wupa ba wiyellikanne ta Yehóa-úmba ġiakai, Yantin ku̇ri tara ġanka-ġanka pika kabiruġ yirri-yirri wal kȧnu̇n yitirroa Yehóa koba;)
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Ġatun ġukilliko ġutoara, ġala wupa ba wiyellikanne taba Yehóa-úmba, ġiakai, Buloara purrouġkan ġa keawai wuroġ buloara poppolameri.
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 A! ġatun kakulla noa tarai ku̇ri Hierothalem kaba, ġiakai noa yitirra Thimeon; ġatun unnoa ku̇ri wiyellikan tuloakan, ġatun ġurrullikan, mittillin pitȧl ko Ithȧrael-úmba ko; ġatun Marai yirri-yirri-kan kakulla ġikouġ kin.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 Ġatun bon wiyatoara Maraito yirri-yirri-kan-to, keawai noa nanu̇n tettibullikanne, na-uwil koa noa Krithtnuġ Yehóa-úmba.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Ġatun noa uwa Marai toa hieron kako: ġatun bula ba porikullaito puruma wonnai Iethu kin, umulliko bon yanti ko upatoara ko wiyellikanne tako,
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Mankulla ġaiya bon noa ġikouġ kin turruġ ka, ġatun pitȧlma noa bon Eloinuġ, ġatun wiyelliela,
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Wamu̇nbilla bi tia Yehóa yakita pitȧlkan, yanti wiya bi ba:
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 Kulla baġ nakulla ġaikuġ ko ġolomullikan ġiroúmba,
30 Vi a tua salvação,
31 Ġali ko kakilliko ġintoa yantin ko kúri ko mikan tako;
31 que preparaste para todos os povos.
32 Kaibuġ kakilliko barun ethȧnékal ko, ġatun pitȧl kakilliko ku̇ri ko Ithȧrael ġiroúmba ko.”
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Ġatun bula Yothep ġatun Mari kotelliela unnoa wiyatoara ġikouġ kai.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Ġatun Thimeon ta noa pitȧlma barun, ġatun wiyelliela Marinuġ tunkan ġikoúmba, “A! kȧtan noa unni wonnai kakilliko puntimulliko, ġatun bouġkulliko kauwȧl-kauwȧl barúnba Ithȧrael koba; ġatun túġa ko wiyéa kȧnu̇n;
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 (Kauwa, yirrako bin turȧnu̇n wal marai ġiroúmba kóti,) paipi-uwil koa kotatoara búlbúl labiruġ kauwȧl-kauwȧl labiruġ.”
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Ġatun kakulla wakȧl Anna, propetkun, yinálkun Panuel koba, konara koba Ather koba; bountoa ta ġurroġéen ġaġkakȧlin, ġatun kakulla bountoa poribai ta wunȧl la hepta ta, murrakin tabiruġ bountoa katalla;
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 Ġatun bountoa maboġun kukulla wunȧl la éty-warra yantikalai tabiruġ, waita uwa korien bountoa hieron kabiruġ, wonto ba ġurrulliela Eloinuġ bon purreȧġ ka ġatun tokoi ta ta-korien.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Ġatun bountoa uwolliela tanoa-kal-bo, wiyapaiyéȧn bon Yehóanuġ, ġatun wiyelliela yantin barun ġikouġ kin barun, nakillikan ġupaiyiko Hierothalem kako.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Ġatun upá bara ba unni tara yanti wiyatoara Yehóa koba, willuġbo ġaiya bara kakulla Galilaia kako, barun ka tako kóti kako Nadharet tako.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Ġatun wonnai poaikulléu̇n ġuraki noa maraikan kȧtan; ġatun pitȧlmatoara bon Eloi koba.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Waita uwa bula ġikoúmba tunkan ġatun biyuġbai Hierothalem kolaġ yanti-katai wunál la takilliġél lako kaiwitoara wokka koa.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Ġatun noa ba wunȧl la dodeka ka, waita ġaiya uwa bara Hierothalem kolaġ wirikai ko takilli ko.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Ġatun kirun kakulla purréȧġ, willuġbo bara ba, wonnai Iéthu noa minka willuġ ka Hierothalem ka; ġatun noa Yothepko ġatun tunkanto ġurra korien bula.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Wonto bara ba punta bon barun kin konara, uwa purreȧġ ka wakȧl la; ġatun bara bon tiwa kóti ta ka.
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Ġatun bara na korien bon ba, willuġbo ġaiya bara katéakún Hierothalem kolaġ tiwolliko bon.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Ġatun purreȧġ ka ġoro kulla, nakulla ġaiya bara bon murruġ ka hieron ka, yellawolliela willi ka barun kin didathkaloi ka, ġurrulliela barun wiyelliela barun wiyellikanne pulli.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Ġatun yantinto bara bon ba, ġurra, kotelliela bara bon ġuraki ġatun wiyatoara ġikoúmba.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Ġatun nakulla bara bon ba, unma ġaiya barun; ġatun tunkanto ġikoúmba-ko wiya bon, Nai, minariġ tin bi kakulla ġearun kai? a! biyuġ ta uwa bali, tiwolliela bali bin, minki-kan-to.
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Ġatun noa wiya barun, Minariġ tin nura tia tiwolliela? keawai nura ba ġurran-upa-uwil koa baġ pintunúmba-kan wiya noa tia ba?
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Ġatun bara ġurra korien unnoa wiyelli ta wiya noa ba barun,
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Ġatun noa uwa barun katoa barán Nadharet tako, ġatun ġurrullikan noa kakulla barun kin: wonto bountoa ba tunkan to ġikoúmba miromá unni tara wiyellikanne murruġ ka búlbúl la bounnoun kin.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Ġatun noa Iéthuko poaikulléu̇n ġuraki kakilliko, ġatun kauwȧl kakilliko, ġatun pitȧlmulliko bon Eloito ġatun ku̇riko.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra