Números 20

ASG vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 O wotoi u iyain u ka̱ya̱ ka na aza a Isaraila ra̱ka̱ a̱ yawai e meremune ma Zinu, ɗa a̱ cipa̱i a Kadeshi. Ta ɗe Miriyamu u kuwa̱i ɗa a̱ ciɗa̱ngi ni.
1 No primeiro mês do ano, toda a comunidade chegou ao deserto de Zim e acampou em Cades. Enquanto estavam lá, Miriã morreu e foi sepultada.
2 A̱ ubuta̱ wa, mini mi lo ma na uma o kusoꞋo ba, ɗa o ɓolongi ka̱ci ke le ubuta̱ u te a kuyaꞋanka Musa n Haruna mololo.
2 Como não havia água naquele lugar, o povo se rebelou contra Moisés e Arão.
3 Ɗa a yaꞋankai Musa mololo, a danai, <<Wi ishi u laꞋa n kugaꞋan tsu kuwa̱ tsu na aza a̱ tsu a̱ kuwa̱i a̱ a̱shi a Vuzavuguɗu.
3 Discutiram com Moisés e disseram: “Se ao menos tivéssemos morrido com nossos irmãos diante do S enhor !
4 Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu tuka̱i uma a Vuzavaguɗu a kakamba ka nampa, adama a na tsu kuwa̱, a̱ tsu n ilikuzuwa i tsu dem?
4 Por que vocês trouxeram a comunidade do S enhor até este deserto? Foi para morrermos, junto com todos os nossos animais?
5 Yiɗa̱i ɗa vu uta̱ka̱i tsu a Masar vu tuka̱i tsu tsu kuwa̱ a̱ ubuta̱ u gbani-gbani u nampa? Ubuta̱ u na wi babu ishina, a̱ mbiri, n itacishi yi ina̱bi, ko umaci u ruman. Kpamu babu mini mo kusoꞋo.>>
5 Por que nos obrigaram a sair do Egito e nos trouxeram para este lugar terrível? Esta terra não tem cereais, nem figos, nem uvas, nem romãs, nem água para beber!”.
6 Ɗa Musa n Haruna a̱ ka̱sukpa̱i uma a banai a utsutsu u Ma̱va̱li mo oɓolo ɗa a̱ kuɗa̱ngi sapu a lyaꞋi kayala. Ɗa tsugbayin tsu Vuzavaguɗu tsu ta̱wa̱i we le.
6 Moisés e Arão se afastaram do povo e foram até a frente da tenda do encontro, onde se prostraram com o rosto em terra. Então a presença gloriosa do S enhor lhes apareceu,
7 Ɗa Vuzavaguɗu u yaꞋin kadanshi m Musa, u danai,
7 e o S enhor disse a Moisés:
8 <<Ɗika kalangu ka, avu koɓolo m mokoshi ma̱ nu Haruna ka̱ta̱ vu ɓolongu uma a̱ ubuta̱ u te, ka̱ta̱ vi yaꞋan kadanshi n katali ka nanlo ka ele e kene, mini mi ta̱ a̱ kuta̱. Vi ta̱ a̱ ku uta̱ka̱ m mini a katali adama na uma n ilikuzuwa i le o soꞋo.>>
8 “Você e Arão, peguem a vara e reúnam todo o povo. Enquanto eles observam, falem àquela rocha ali, e dela jorrará água. Vocês tirarão água suficiente da rocha para matar a sede de toda a comunidade e de seus animais”.
9 Ɗa Musa u takpai kalangu ka e kelime ka Vuzavaguɗu, tsu na u danai ni.
9 Moisés fez conforme o S enhor havia ordenado. Pegou a vara que ficava guardada diante do S enhor e,
10 Ɗa Musa n Haruna o ɓolongi uma a katali ka, ɗa u danai le, <<Gogo na panai, a̱ɗa̱ aza a ugbamukaci, i ciga ta̱ tsu neke ɗa̱ mini a katali ka nampa?>>
10 em seguida, ele e Arão mandaram chamar o povo para se reunir em frente da rocha. “Ouçam, seus rebeldes!”, gritou Moisés. “Será que é desta rocha que teremos de tirar água para vocês?”
11 Ɗa Musa u ɗa̱ngusa̱i kukiye ku ni ɗa u lapai katali ka n kalangu kure, ɗa mini mu uta̱i a katali ka n a̱bunda̱i, ɗa uma n ilikuzuwa i le o soꞋi.
11 Então Moisés levantou a mão e bateu na rocha duas vezes com a vara, e jorrou muita água. Assim, toda a comunidade e todos os seus animais beberam até matar a sede.
12 Ama ɗa Vuzavaguɗu u danai Musa n Haruna, <<A na wo okpoi i iwan ta̱ kuneke a̱ɗu a̱ ɗa̱ mayin adama a na i cikpa mu an mi ciɗa e kelime ka aza a Isaraila, adama a nannai a̱ɗa̱ ɗa ya kubanka uma a nampa a iɗika i na n nekei le ba.>>
12 O S enhor , porém, disse a Moisés e a Arão: “Uma vez que vocês não confiaram em mim para mostrar minha santidade aos israelitas, não os conduzirão à terra que eu lhes dou!”.
13 Na va ɗaɗa mini ma Mariba, ubuta̱ u na uma a Isaraila a yaꞋankai Vuzavaguɗu mololo, ɗa u yotsonki le an wi ciɗa a̱ ka̱tsuma̱ ke le.
13 Por isso aquele lugar ficou conhecido como Meribá, pois ali os israelitas discutiram com o S enhor , e ali ele mostrou sua santidade entre eles.
14 Musa u suki alingata n akaka a̱ uta̱i a Kadeshi a kubanka mogono ma aza a Edom, a danai, <<Ili i na vuza nu Isaraila u danai i ɗa na. Vu yeve ta̱ atakaci dem a na ci o kusoꞋo.
14 Enquanto estava em Cades, Moisés enviou representantes ao rei de Edom com a seguinte mensagem: “É isto que dizem seus parentes, o povo de Israel: É de seu conhecimento todas as dificuldades que tivemos.
15 Ikaya i tsu i bana ta̱ Masar, ɗa ci da̱sa̱ngi ɗe a̱ya̱ n a̱bunda̱i. Ama ɗa aza a Masar a takacikai tsu ka̱u n ikaya i tsu dem.
15 Nossos antepassados desceram ao Egito, onde vivemos por muito tempo. Ali, nós e nossos antepassados fomos maltratados pelos egípcios,
16 Ana tsu shika̱i u Vuzavaguɗu, ɗa u panai ma̱shi ma̱ tsu ɗa u suꞋuki kalingata ka̱ Ka̱shile kuta̱ka̱ tsu a Masar. Gogo na a̱ tsu ɗa na a Kadeshi, a̱ likuci i na yi e kureꞋe ki iɗika i nu.
16 mas, quando clamamos ao S enhor , ele nos ouviu e enviou um anjo que nos tirou do Egito. Agora estamos acampados em Cades, cidade na fronteira de seu território.
17 Tsu folono wu ta̱, vu ka̱sukpa̱ tsu tsu tono n iɗika i nu. Tso kutono a ashina a̱ nu ko a ashina a nɗanga mi itacishi a̱ nu ba, ko tsu soꞋo mini ma kayinva ka̱ nu ba. Ci ta̱ o kutono uye u gbayin koci. Ci ta na a kuɓatsa ugula̱ ko usingai ba, ali tsu uta̱ uteku u nu.>>
17 Pedimos que nos deixe atravessar sua terra. Tomaremos cuidado para não passar por seus campos e vinhedos, e não beberemos água de seus poços. Seguiremos pela estrada real e só a deixaremos quando tivermos atravessado seu território”.
18 Ɗa mogono ma Edom mu ushuki, <<A̱Ꞌa̱, ma̱ kuka̱sukpa̱ ɗa̱ i tono n iɗika i va̱ ba, ɗa baci i kondoi, ci ta̱ a̱ kuta̱ tsu lyaꞋa ɗa̱ n kuvon.>>
18 O rei de Edom, porém, disse: “Fiquem fora do meu território ou irei ao seu encontro com meu exército!”.
19 Ɗa aza a Isaraila a danai ni, <<Ci ta̱ o kutono uye u gbayin, ɗa baci vuza te u soꞋi mini ma̱ nu, ko ilikuzuwa i tsu, ci ta̱ a kutsupa. YaꞋan tsu tono n ene koci, ɗaɗa i na tsa kuyaꞋan.>>
19 Os israelitas responderam: “Ficaremos na estrada principal. Se nós ou nossos animais bebermos de sua água, pagaremos por ela. Apenas deixe-nos passar por seu território; é só o que pedimos”.
20 Ɗa kpamu o doku a danai, <<Ka̱ta̱ i tono punu ba.>> Ɗa aza a Edom uta̱i n ka̱bunda̱i ko osoji n aza a utsura adama a na a̱ shilika̱ n ele.
20 O rei de Edom retrucou: “Vocês não têm permissão de passar por nossa terra!”. Em seguida, mobilizou suas tropas e marchou contra o povo de Israel com um exército poderoso.
21 Ana aza a Edom a̱ sa̱nka̱i le uye wu nwalu punu a iɗika i le, ɗa a kpatalai o tonoi uye u yoku.
21 Uma vez que o povo de Edom se recusou a deixá-los passar por seu território, os israelitas foram obrigados a desviar-se dele.
22 Ɗa aza a Isaraila a̱ ka̱sukpa̱i Kadeshi, ɗa a banai a Kusan ku Horu.
22 Então toda a comunidade de Israel partiu de Cades e chegou ao monte Hor.
23 Ɗe a Kusan ku Horu ka, ku na ki ɗevu n kureꞋe ku Edom, ɗa Vuzavaguɗu u danai Musa n Haruna,
23 Ali, na fronteira com a terra de Edom, o S enhor disse a Moisés e a Arão:
24 <<Ayin a yawa ta̱ a na avu Haruna va̱ kukuwa̱. A̱yi wa kuꞋuwa a iɗika i na me kuneke aza a Isaraila ba, adama a na ra̱ka̱ vu ɗa̱ i yaꞋanka mu ta̱ ugbamukaci a̱ ubuta̱ u mini ma Mariba,
24 “É chegado o momento de Arão reunir-se a seus antepassados. Não entrará na terra que dou aos israelitas, pois vocês se rebelaram contra minhas instruções a respeito da água em Meribá.
25 Ɗika Haruna m maku ma̱ ni Eliyaza vu kumba gaɗi na a Kusan ku Horu.
25 Agora, leve Arão e seu filho Eleazar ao monte Hor.
26 Ta ɗe va kufoɗo kuminya ku Haruna ka̱ta̱ vu uka maku ma̱ ni Eliyaza. Adama a na Haruna wi ta̱ a̱ kukuwa̱ ɗe.>>
26 Em seguida, tire as roupas sacerdotais de Arão e coloque-as em Eleazar, seu filho. Arão morrerá ali e se reunirá a seus antepassados”.
27 Ɗa Musa u yaꞋin uteku tsu na Vuzavaguɗu u danai. Ɗa a kumbai a Kusan ku Horu a̱ a̱shi o koɓolo ka uma.
27 Moisés fez conforme o S enhor lhe ordenou. Os três subiram juntos ao monte Hor, enquanto toda a comunidade observava.
28 Ɗa Musa u foɗoi aminya a Haruna ɗa u ukai maku ma̱ ni Eliyaza. Ɗa Haruna u kuwa̱i ɗe a gaɗi vu Kusan va. Ɗa Musa n Eliyaza a̱ cipa̱i a Kusan ka,
28 No topo, Moisés tirou as roupas sacerdotais de Arão e as colocou em Eleazar, filho de Arão. Então Arão morreu no alto do monte, e Moisés e Eleazar desceram.
29 ana uma a panai a danai Haruna u kuwa̱ ta̱, ɗa a yaꞋin kpalu ku ni ali ayin kamangankupa.
29 Quando a comunidade percebeu que Arão havia morrido, todo o povo de Israel lamentou sua morte por trinta dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra