Rute 2
YER vs NAA
1 UNa'omi uwa yà ká̱ unal aɓar wò unəm uga ndur ka̱ akum aElimelek, aɗiɗin pa̱ uBowaz.
1 Noemi tinha um parente de seu marido, dono de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 URut uyen oMowap là ûNa'omi pa̱, <<Re ń ga ashe ìram ń chak nva̱ng ìbəshi kà̱ nva̱ng ànəm va kpaktak nyám ikin á mi.>> Te uza̱ ma̱n á na pa̱, <<Ga, ayen mi.>>
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: — Deixe-me ir ao campo para apanhar espigas atrás daquele que me permitir fazer isso. Noemi respondeu: — Vá, minha filha!
3 Te uza̱ ga chu ashe ìram ìro kang à ɓàn nchák nva̱ng ìbəshi kà̱ nva̱ng onəm oga nkpám iya̱m. Ìram va̱ ta iji aBowaz unəm uga akum aElimelek.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava espigas atrás dos ceifeiros. Por casualidade entrou na parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Ta byet te, uBowaz vàng ka̱ aBet-Lehem kang uza̱ re anung ônəm oga nkpám iya̱m pa̱, <<UYawe á təm nzəng ká̱ wó.>> Oza̱ là á na pa̱, <<UYawe á nak nnap nnəna̱n á ɓu.>>
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: — Que o E eles responderam: — Que o
5 Te uBowaz ɓəp ukpari wò uga ndər ishi onəm oga nkpám iya̱m pa̱, <<Uyen ɓyen à da ta̱ yà?>>
5 Depois, Boaz perguntou ao servo encarregado dos ceifeiros: — De quem é essa moça?
6 Te unəm uga ndər ishi onəm oga nkpám iya̱m va̱ ta na á ma̱n á na pa̱, <<Uyen ɓyen uga mbin aMowap va ɓa nzəng ká̱ uNa'omi.
6 O servo respondeu: — Essa é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 Uza̱ chál pa̱ mmá ma̱n á wò na ô chák nva̱ng ìbəshi kà̱ nva̱ng onəm oga nkpám iya̱m. Uza̱ ɓàn nchə́chak ká̱ ìpin á jul kà̱ ka̱t, nna ta̱ kang uza̱ kà̱ njul pa̱ ɗa̱p.>>
7 Ela me pediu que a deixasse recolher espigas e ajuntá-las entre os feixes após os ceifeiros. Assim, ela veio e ficou aqui desde a manhã até agora. Só parou um pouco para descansar no abrigo.
8 Te uBowaz là ûRut pa̱, <<Fe ayen mi, kang wa re ashe ìram iva̱ ta̱ wa ga nchák nva̱ng ìbəshi ka̱ ashe ìram ikak ka̱t, chen nzəng ká̱ ovan ɓyen oga nnəm inok á mi.
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha, você não precisa ir colher em outro campo, nem se afastar daqui. Fique aqui com as minhas servas.
9 Ìwu ɓu á yà ka̱ apal ìram va oza̱ kà̱ nkpə́kpam, kang ɓù chen kà̱ nva̱ng oza̱. N ɗa̱t ovan nza̱m va̱ta chit pa̱ kang oza̱ á dok ɓu ka̱t, kang ndəng á gba̱l ɓu te, ga ɓù tók ka̱ ashe oga aba̱ng va̱ ovan nza̱m ɗyang kang ɓù wá.>>
9 Fique atenta ao campo onde forem colher e vá atrás delas. Eu dei ordem aos servos para que não toquem em você. Quando você ficar com sede, vá até as vasilhas e beba da água que os servos tiraram.
10 Te uRut ɓəram kà̱ mbin kwangtal ishi là á na pa̱, <<Sang kang n ya nnap nnəna̱n ka̱ atak ɓu, u nak ishi ká̱ mi, nnà mmami uɗyanəm yà?>>
10 Então Rute se inclinou e, encostando o rosto no chão, disse a Boaz: — Por que o senhor está me favorecendo e se importa comigo, se eu sou uma estrangeira?
11 Te uBowaz na ama̱n á na pa̱, <<Mmá shàl á mi chit, nkpaktak iya̱m va̱ u nəm ûkà ɓu nva̱ngva̱ uɓar ɓu kú, ká̱ nva̱ u re upon ɓu ká̱ unang ɓu ká̱ mbin onəm ɓu kang u ɓa atak onəm va̱ u nyi chit ká̱ nlám ka̱t.
11 Boaz respondeu: — Já me contaram tudo o que você fez pela sua sogra, depois que você perdeu o marido. Sei que você deixou pai, mãe e a terra onde nasceu e veio para um povo que antes disso você não conhecia.
12 UYawe á mwa iya̱m va̱ u nəm. Re amwa ɓu á yà pa̱ súr ka̱ atak aYawe Inan oga aIsa̱rila, uva̱ u ɓa nram mbwam ka̱ ashe abasəmbasəm.>>
12 O Senhor lhe pague pelo bem que você fez. Que você receba uma grande recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.
13 Te uRut là pa̱, <<Re ń ga mpyal ká̱ ǹya nnap nnəna̱n ka̱ atak ɓu anəm uga nzhi mi, ka̱kul u sak mi chit kang u là nnap îgwak àzwal ɓu káp ká̱ ǹva̱ pa̱ n yà uzəngtəng ka̱ ashe onəm oga nnəm inok á ɓu ka̱t.>>
13 Então Rute disse: — Meu caro senhor, você está me favorecendo muito, pois me consolou e falou ao coração desta sua serva, e eu nem mesmo sou como uma das suas servas.
14 Awalang aga nrí iya̱m-nrì nəm te, uBowaz là ûRut pa̱, <<Ɓa ta̱ na ú ka̱m iya̱m-nrì, kang ɓù zwap ka̱ ashe ndəng ìba̱ngba̱ng nsámsám.>>
14 Na hora de comer, Boaz disse a Rute: — Venha para cá e coma do pão. Molhe o seu bocado no vinho. Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados de cereais. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou.
15 Nva̱ngva̱ uRut wóng pa̱ ô chák nva̱ng ibəshi te, uBowaz na nnap-nlà ônəm wò pa̱, <<Re uza̱ á chák ka̱ atak va̱ mma nak isarsar kà̱ kpa, kang ó na ìwuswa á na ka̱t.
15 Quando ela se levantou para ir apanhar espigas, Boaz deu esta ordem aos seus servos: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não sejam rudes com ela.
16 Ó zə̀p isanglang ka̱ ashe isarsar kpa ó re na uza̱ á wur, kang ó ra̱n ká̱ na ka̱t.
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair, para que ela as apanhe, e não a repreendam.
17 Wa nnà ta uza̱ chák nva̱ng ibəshi á ga chu anung arurong, kang uza̱ pək iya̱m va̱ uza̱ chák te, ibəshi chu ikpáng pa̱ iparəm.
17 E assim Rute esteve apanhando espigas naquele campo até de tarde. Depois debulhou o que havia apanhado, e foi quase vinte litros de cevada.
18 Uza̱ yar tar ashe ìtong ká̱, kang uza̱ nyám ûkà wò iya̱m va̱ uza̱ chák. Uza̱ fa ká̱ aɓo iya̱m-nrì va̱ uza̱ ri na á na.
18 Ela pegou o cereal e voltou para a cidade. E a sogra viu o quanto de cereal ela havia conseguido apanhar. Rute também deu para a sogra a comida que lhe havia sobrado, depois que ela comeu até ficar satisfeita.
19 Ukə̀ka ɓəp na pa̱, u chák nva̱ng ibəshi va̱ ka̱ chè n̂da yà? U nəm inok ka̱ chè yà? Nnap nnəna̱n á təm nji ànəm va̱ nak ishi ká̱ ɓu.>>
19 Então Noemi perguntou: — Onde você foi colher hoje? Onde trabalhou? Bendito seja aquele que acolheu você com tanta generosidade! E Rute contou à sua sogra onde havia trabalhado. E acrescentou: — O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.
20 UNa'omi là ûRut pa̱, <<UYawe va̱ kap ká̱ nnəm ikin ônəm oga irirì ká̱ onəm okúkú ka̱t, te á nak nnap nnəna̱n á na.>> Kang uNa'omi ga mpyal ká̱ nlà á na pa̱, <<Unəm va̱ ta unàl yi uga ndatkulung, uza̱ uzəngtəng ka̱ ashe onəm yi oga akup.>>
20 Então Noemi disse à sua nora: — Que ele seja abençoado pelo E Noemi acrescentou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos nossos resgatadores.
21 Te uRut uyen oMowap á là pa̱, <<Nnà ká̱ nkukwa ka̱t, uza̱ là á mi kpa pa̱, <Chen ká̱ onəm oga inok mi oza̱ á gba̱l ká̱ nkpám nkpaktak iya̱m mi kang.> >>
21 Então Rute, a moabita, disse: — Ele também me disse que eu posso continuar com os servos dele, até que eles terminem de fazer a colheita.
22 UNa'omi là ûRut ukà wò pa̱, <<Aɓiɓyen, á yen mi, pa̱ ú chen nzəng ká̱ ovan ɓyen oga nnəm inunok, le kang mmá a zul ɓu ka̱ ashe ìram ikak ka̱t.>>
22 Noemi respondeu: — É melhor mesmo que você vá com as servas dele, minha filha. Noutro campo, poderiam maltratar você.
23 Wa nnà ta uza̱ ɓa dát ká̱ ovan ɓyen oga nnəm inok ûBowaz, kà̱ nəm inok nchák nva̱ng iya̱m nkpam, ìbəshi ká̱ ìzangzəng kùr kang uza̱ təm ká̱ ukà wò.
23 Assim Rute ficou na companhia das servas de Boaz, para apanhar espigas, até que a colheita da cevada e do trigo se acabou. E continuou morando com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?