Rute 2
YER vs ACF
1 UNa'omi uwa yà ká̱ unal aɓar wò unəm uga ndur ka̱ akum aElimelek, aɗiɗin pa̱ uBowaz.
1 E tinha Noemi um parente de seu marido, homem valente e poderoso, da família de Elimeleque; e era o seu nome Boaz.
2 URut uyen oMowap là ûNa'omi pa̱, <<Re ń ga ashe ìram ń chak nva̱ng ìbəshi kà̱ nva̱ng ànəm va kpaktak nyám ikin á mi.>> Te uza̱ ma̱n á na pa̱, <<Ga, ayen mi.>>
2 E Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir ao campo, e apanharei espigas atrás daquele em cujos olhos eu achar graça. E ela disse: Vai, minha filha.
3 Te uza̱ ga chu ashe ìram ìro kang à ɓàn nchák nva̱ng ìbəshi kà̱ nva̱ng onəm oga nkpám iya̱m. Ìram va̱ ta iji aBowaz unəm uga akum aElimelek.
3 Foi, pois, e chegou, e apanhava espigas no campo após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Ta byet te, uBowaz vàng ka̱ aBet-Lehem kang uza̱ re anung ônəm oga nkpám iya̱m pa̱, <<UYawe á təm nzəng ká̱ wó.>> Oza̱ là á na pa̱, <<UYawe á nak nnap nnəna̱n á ɓu.>>
4 E eis que Boaz veio de Belém, e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. E disseram-lhe eles: O Senhor te abençoe.
5 Te uBowaz ɓəp ukpari wò uga ndər ishi onəm oga nkpám iya̱m pa̱, <<Uyen ɓyen à da ta̱ yà?>>
5 Depois disse Boaz a seu moço, que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?
6 Te unəm uga ndər ishi onəm oga nkpám iya̱m va̱ ta na á ma̱n á na pa̱, <<Uyen ɓyen uga mbin aMowap va ɓa nzəng ká̱ uNa'omi.
6 E respondeu o moço, que estava posto sobre os segadores, e disse: Esta é a moça moabita que voltou com Noemi dos campos de Moabe.
7 Uza̱ chál pa̱ mmá ma̱n á wò na ô chák nva̱ng ìbəshi kà̱ nva̱ng onəm oga nkpám iya̱m. Uza̱ ɓàn nchə́chak ká̱ ìpin á jul kà̱ ka̱t, nna ta̱ kang uza̱ kà̱ njul pa̱ ɗa̱p.>>
7 Disse-me ela: Deixa-me colher espigas, e ajuntá-las entre as gavelas após os segadores. Assim ela veio, e desde pela manhã está aqui até agora, a não ser um pouco que esteve sentada em casa.
8 Te uBowaz là ûRut pa̱, <<Fe ayen mi, kang wa re ashe ìram iva̱ ta̱ wa ga nchák nva̱ng ìbəshi ka̱ ashe ìram ikak ka̱t, chen nzəng ká̱ ovan ɓyen oga nnəm inok á mi.
8 Então disse Boaz a Rute: Ouve, filha minha; não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui; porém aqui ficarás com as minhas moças.
9 Ìwu ɓu á yà ka̱ apal ìram va oza̱ kà̱ nkpə́kpam, kang ɓù chen kà̱ nva̱ng oza̱. N ɗa̱t ovan nza̱m va̱ta chit pa̱ kang oza̱ á dok ɓu ka̱t, kang ndəng á gba̱l ɓu te, ga ɓù tók ka̱ ashe oga aba̱ng va̱ ovan nza̱m ɗyang kang ɓù wá.>>
9 Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei ordem aos moços, que não te molestem? Tendo tu sede, vai aos vasos, e bebe do que os moços tirarem.
10 Te uRut ɓəram kà̱ mbin kwangtal ishi là á na pa̱, <<Sang kang n ya nnap nnəna̱n ka̱ atak ɓu, u nak ishi ká̱ mi, nnà mmami uɗyanəm yà?>>
10 Então ela caiu sobre o seu rosto, e se inclinou à terra; e disse-lhe: Por que achei graça em teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu uma estrangeira?
11 Te uBowaz na ama̱n á na pa̱, <<Mmá shàl á mi chit, nkpaktak iya̱m va̱ u nəm ûkà ɓu nva̱ngva̱ uɓar ɓu kú, ká̱ nva̱ u re upon ɓu ká̱ unang ɓu ká̱ mbin onəm ɓu kang u ɓa atak onəm va̱ u nyi chit ká̱ nlám ka̱t.
11 E respondeu Boaz, e disse-lhe: Bem se me contou quanto fizeste à tua sogra, depois da morte de teu marido; e deixaste a teu pai e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que antes não conheceste.
12 UYawe á mwa iya̱m va̱ u nəm. Re amwa ɓu á yà pa̱ súr ka̱ atak aYawe Inan oga aIsa̱rila, uva̱ u ɓa nram mbwam ka̱ ashe abasəmbasəm.>>
12 O Senhor retribua o teu feito; e te seja concedido pleno galardão da parte do Senhor Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.
13 Te uRut là pa̱, <<Re ń ga mpyal ká̱ ǹya nnap nnəna̱n ka̱ atak ɓu anəm uga nzhi mi, ka̱kul u sak mi chit kang u là nnap îgwak àzwal ɓu káp ká̱ ǹva̱ pa̱ n yà uzəngtəng ka̱ ashe onəm oga nnəm inok á ɓu ka̱t.>>
13 E disse ela: Ache eu graça em teus olhos, senhor meu, pois me consolaste, e falaste ao coração da tua serva, não sendo eu ainda como uma das tuas criadas.
14 Awalang aga nrí iya̱m-nrì nəm te, uBowaz là ûRut pa̱, <<Ɓa ta̱ na ú ka̱m iya̱m-nrì, kang ɓù zwap ka̱ ashe ndəng ìba̱ngba̱ng nsámsám.>>
14 E, sendo já hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te aqui, e come do pão, e molha o teu bocado no vinagre. E ela se assentou ao lado dos segadores, e ele lhe deu do trigo tostado, e comeu, e se fartou, e ainda lhe sobejou.
15 Nva̱ngva̱ uRut wóng pa̱ ô chák nva̱ng ibəshi te, uBowaz na nnap-nlà ônəm wò pa̱, <<Re uza̱ á chák ka̱ atak va̱ mma nak isarsar kà̱ kpa, kang ó na ìwuswa á na ka̱t.
15 E, levantando-se ela a colher, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre as gavelas deixai-a colher, e não a censureis.
16 Ó zə̀p isanglang ka̱ ashe isarsar kpa ó re na uza̱ á wur, kang ó ra̱n ká̱ na ka̱t.
16 E deixai cair alguns punhados, e deixai-os ficar, para que os colha, e não a repreendais.
17 Wa nnà ta uza̱ chák nva̱ng ibəshi á ga chu anung arurong, kang uza̱ pək iya̱m va̱ uza̱ chák te, ibəshi chu ikpáng pa̱ iparəm.
17 E esteve ela apanhando naquele campo até à tarde; e debulhou o que apanhou, e foi quase um efa de cevada.
18 Uza̱ yar tar ashe ìtong ká̱, kang uza̱ nyám ûkà wò iya̱m va̱ uza̱ chák. Uza̱ fa ká̱ aɓo iya̱m-nrì va̱ uza̱ ri na á na.
18 E tomou-o, e veio à cidade; e viu sua sogra o que tinha apanhado; também tirou, e deu-lhe o que sobejara depois de fartar-se.
19 Ukə̀ka ɓəp na pa̱, u chák nva̱ng ibəshi va̱ ka̱ chè n̂da yà? U nəm inok ka̱ chè yà? Nnap nnəna̱n á təm nji ànəm va̱ nak ishi ká̱ ɓu.>>
19 Então disse-lhe sua sogra: Onde colheste hoje, e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que te reconheceu. E relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.
20 UNa'omi là ûRut pa̱, <<UYawe va̱ kap ká̱ nnəm ikin ônəm oga irirì ká̱ onəm okúkú ka̱t, te á nak nnap nnəna̱n á na.>> Kang uNa'omi ga mpyal ká̱ nlà á na pa̱, <<Unəm va̱ ta unàl yi uga ndatkulung, uza̱ uzəngtəng ka̱ ashe onəm yi oga akup.>>
20 Então Noemi disse à sua nora: Bendito seja ele do Senhor, que ainda não tem deixado a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noemi: Este homem é nosso parente chegado, e um dentre os nossos remidores.
21 Te uRut uyen oMowap á là pa̱, <<Nnà ká̱ nkukwa ka̱t, uza̱ là á mi kpa pa̱, <Chen ká̱ onəm oga inok mi oza̱ á gba̱l ká̱ nkpám nkpaktak iya̱m mi kang.> >>
21 E disse Rute, a moabita: Também ainda me disse: Com os moços que tenho te ajuntarás, até que acabem toda a sega que tenho.
22 UNa'omi là ûRut ukà wò pa̱, <<Aɓiɓyen, á yen mi, pa̱ ú chen nzəng ká̱ ovan ɓyen oga nnəm inunok, le kang mmá a zul ɓu ka̱ ashe ìram ikak ka̱t.>>
22 E disse Noemi a sua nora: Melhor é, filha minha, que saias com as suas moças, para que noutro campo não te encontrem.
23 Wa nnà ta uza̱ ɓa dát ká̱ ovan ɓyen oga nnəm inok ûBowaz, kà̱ nəm inok nchák nva̱ng iya̱m nkpam, ìbəshi ká̱ ìzangzəng kùr kang uza̱ təm ká̱ ukà wò.
23 Assim, ajuntou-se com as moças de Boaz, para colher até que a sega das cevadas e dos trigos se acabou; e ficou com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?