Rute 2

YER vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 UNa'omi uwa yà ká̱ unal aɓar wò unəm uga ndur ka̱ akum aElimelek, aɗiɗin pa̱ uBowaz.
1 Ora, tinha Noêmi um parente de seu marido, homem poderoso e rico, da família de Elimeleque; e ele se chamava Boaz.
2 URut uyen oMowap là ûNa'omi pa̱, <<Re ń ga ashe ìram ń chak nva̱ng ìbəshi kà̱ nva̱ng ànəm va kpaktak nyám ikin á mi.>> Te uza̱ ma̱n á na pa̱, <<Ga, ayen mi.>>
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Deixa-me ir ao campo a apanhar espigas atrás daquele a cujos olhos eu achar graça. E ela lhe respondeu: Vai, minha filha.
3 Te uza̱ ga chu ashe ìram ìro kang à ɓàn nchák nva̱ng ìbəshi kà̱ nva̱ng onəm oga nkpám iya̱m. Ìram va̱ ta iji aBowaz unəm uga akum aElimelek.
3 Foi, pois, e chegando ao campo respigava após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Ta byet te, uBowaz vàng ka̱ aBet-Lehem kang uza̱ re anung ônəm oga nkpám iya̱m pa̱, <<UYawe á təm nzəng ká̱ wó.>> Oza̱ là á na pa̱, <<UYawe á nak nnap nnəna̱n á ɓu.>>
4 E eis que Boaz veio de Belém, e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe.
5 Te uBowaz ɓəp ukpari wò uga ndər ishi onəm oga nkpám iya̱m pa̱, <<Uyen ɓyen à da ta̱ yà?>>
5 Depois perguntou Boaz ao moço que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?
6 Te unəm uga ndər ishi onəm oga nkpám iya̱m va̱ ta na á ma̱n á na pa̱, <<Uyen ɓyen uga mbin aMowap va ɓa nzəng ká̱ uNa'omi.
6 Respondeu-lhe o moço: Esta é a moça moabita que voltou com Noêmi do país de Moabe.
7 Uza̱ chál pa̱ mmá ma̱n á wò na ô chák nva̱ng ìbəshi kà̱ nva̱ng onəm oga nkpám iya̱m. Uza̱ ɓàn nchə́chak ká̱ ìpin á jul kà̱ ka̱t, nna ta̱ kang uza̱ kà̱ njul pa̱ ɗa̱p.>>
7 Disse-me ela: Deixa-me colher e ajuntar espigas por entre os molhos após os segadores: Assim ela veio, e está aqui desde pela manhã até agora, sem descansar nem sequer um pouco.
8 Te uBowaz là ûRut pa̱, <<Fe ayen mi, kang wa re ashe ìram iva̱ ta̱ wa ga nchák nva̱ng ìbəshi ka̱ ashe ìram ikak ka̱t, chen nzəng ká̱ ovan ɓyen oga nnəm inok á mi.
8 Então disse Boaz a Rute: Escuta filha minha; não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui, mas ajunta-te às minhas moças.
9 Ìwu ɓu á yà ka̱ apal ìram va oza̱ kà̱ nkpə́kpam, kang ɓù chen kà̱ nva̱ng oza̱. N ɗa̱t ovan nza̱m va̱ta chit pa̱ kang oza̱ á dok ɓu ka̱t, kang ndəng á gba̱l ɓu te, ga ɓù tók ka̱ ashe oga aba̱ng va̱ ovan nza̱m ɗyang kang ɓù wá.>>
9 Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei eu ordem aos moços, que não te molestem? Quando tiveres sede, vai aos vasos, e bebe do que os moços tiverem tirado.
10 Te uRut ɓəram kà̱ mbin kwangtal ishi là á na pa̱, <<Sang kang n ya nnap nnəna̱n ka̱ atak ɓu, u nak ishi ká̱ mi, nnà mmami uɗyanəm yà?>>
10 Então ela, inclinando-se e prostrando-se com o rosto em terra, perguntou-lhe: Por que achei eu graça aos teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Te uBowaz na ama̱n á na pa̱, <<Mmá shàl á mi chit, nkpaktak iya̱m va̱ u nəm ûkà ɓu nva̱ngva̱ uɓar ɓu kú, ká̱ nva̱ u re upon ɓu ká̱ unang ɓu ká̱ mbin onəm ɓu kang u ɓa atak onəm va̱ u nyi chit ká̱ nlám ka̱t.
11 Ao que lhe respondeu Boaz: Bem se me contou tudo quanto tens feito para com tua sogra depois da morte de teu marido; como deixaste a teu pai e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 UYawe á mwa iya̱m va̱ u nəm. Re amwa ɓu á yà pa̱ súr ka̱ atak aYawe Inan oga aIsa̱rila, uva̱ u ɓa nram mbwam ka̱ ashe abasəmbasəm.>>
12 O Senhor recompense o que fizeste, e te seja concedido pleno galardão da parte do Senhor Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.
13 Te uRut là pa̱, <<Re ń ga mpyal ká̱ ǹya nnap nnəna̱n ka̱ atak ɓu anəm uga nzhi mi, ka̱kul u sak mi chit kang u là nnap îgwak àzwal ɓu káp ká̱ ǹva̱ pa̱ n yà uzəngtəng ka̱ ashe onəm oga nnəm inok á ɓu ka̱t.>>
13 E disse ela: Ache eu graça aos teus olhos, senhor meu, pois me consolaste, e falaste bondosamente a tua serva, não sendo eu nem mesmo como uma das tuas criadas.
14 Awalang aga nrí iya̱m-nrì nəm te, uBowaz là ûRut pa̱, <<Ɓa ta̱ na ú ka̱m iya̱m-nrì, kang ɓù zwap ka̱ ashe ndəng ìba̱ngba̱ng nsámsám.>>
14 Também à hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te, come do pão e molha o teu bocado no vinagre. E, sentando-se ela ao lado dos segadores, ele lhe ofereceu grão tostado, e ela comeu e ficou satisfeita, e ainda lhe sobejou.
15 Nva̱ngva̱ uRut wóng pa̱ ô chák nva̱ng ibəshi te, uBowaz na nnap-nlà ônəm wò pa̱, <<Re uza̱ á chák ka̱ atak va̱ mma nak isarsar kà̱ kpa, kang ó na ìwuswa á na ka̱t.
15 Quando ela se levantou para respigar, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre os molhos deixai-a respirar, e não a censureis.
16 Ó zə̀p isanglang ka̱ ashe isarsar kpa ó re na uza̱ á wur, kang ó ra̱n ká̱ na ka̱t.
16 Também, tirai dos molhos algumas espigas e deixai-as ficar, para que as colha, e não a repreendais.
17 Wa nnà ta uza̱ chák nva̱ng ibəshi á ga chu anung arurong, kang uza̱ pək iya̱m va̱ uza̱ chák te, ibəshi chu ikpáng pa̱ iparəm.
17 Assim ela respigou naquele campo até a tarde; e debulhou o que havia apanhado e foi quase uma efa de cevada.
18 Uza̱ yar tar ashe ìtong ká̱, kang uza̱ nyám ûkà wò iya̱m va̱ uza̱ chák. Uza̱ fa ká̱ aɓo iya̱m-nrì va̱ uza̱ ri na á na.
18 Então, carregando com a cevada, veio à cidade; e viu sua sogra o que ela havia apanhado. Também Rute tirou e deu-lhe o que lhe sobejara depois de fartar-se.
19 Ukə̀ka ɓəp na pa̱, u chák nva̱ng ibəshi va̱ ka̱ chè n̂da yà? U nəm inok ka̱ chè yà? Nnap nnəna̱n á təm nji ànəm va̱ nak ishi ká̱ ɓu.>>
19 Ao que lhe perguntou sua sogra: Onde respigaste hoje, e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que fez caso de ti. E ela relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.
20 UNa'omi là ûRut pa̱, <<UYawe va̱ kap ká̱ nnəm ikin ônəm oga irirì ká̱ onəm okúkú ka̱t, te á nak nnap nnəna̱n á na.>> Kang uNa'omi ga mpyal ká̱ nlà á na pa̱, <<Unəm va̱ ta unàl yi uga ndatkulung, uza̱ uzəngtəng ka̱ ashe onəm yi oga akup.>>
20 Disse Noêmi a sua nora: Bendito seja ele do Senhor, que não tem deixado de misturar a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noêmi: Esse homem é parente nosso, um dos nossos remidores.
21 Te uRut uyen oMowap á là pa̱, <<Nnà ká̱ nkukwa ka̱t, uza̱ là á mi kpa pa̱, <Chen ká̱ onəm oga inok mi oza̱ á gba̱l ká̱ nkpám nkpaktak iya̱m mi kang.> >>
21 Respondeu Rute, a moabita: Ele me disse ainda: Seguirás de perto os meus moços até que tenham acabado toda a minha sega.
22 UNa'omi là ûRut ukà wò pa̱, <<Aɓiɓyen, á yen mi, pa̱ ú chen nzəng ká̱ ovan ɓyen oga nnəm inunok, le kang mmá a zul ɓu ka̱ ashe ìram ikak ka̱t.>>
22 Então disse Noêmi a sua nora, Rute: Bom é, filha minha, que saias com as suas moças, e que não te encontrem noutro campo.
23 Wa nnà ta uza̱ ɓa dát ká̱ ovan ɓyen oga nnəm inok ûBowaz, kà̱ nəm inok nchák nva̱ng iya̱m nkpam, ìbəshi ká̱ ìzangzəng kùr kang uza̱ təm ká̱ ukà wò.
23 Assim se ajuntou com as moças de Boaz, para respigar até e fim da sega da cevada e do trigo; e morava com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra