Lucas 15
TZOSA vs BKJ
1 La stsob sbaic talel ta stojol Jesús jtsobpatanetic schiꞌuc yan crixchanoetic ti chopol scꞌoplalic eꞌuque, yuꞌun ta scꞌan ta xaꞌibeic scꞌop li Jesuse.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Li buchꞌutic ti spꞌisoj sbaic ta jchanubtasvanej ta smantaltac li Diose schiꞌuc li jfariseoetique, chopol iyilic. Jech laj yalic:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Li Jesuse jech laj yalbe jun loꞌil:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 ―¿Cꞌusi chanopic? Mi oy jun vinic ti oy joꞌvinic (100) ta cot schije, pero mi ichꞌay comel jcotuque, ¿mi mu teuc lamal chicta li yoꞌ bu oy lec sveꞌelic li balunlajuneb yoꞌvinic (99) ta cote ti chba saꞌ talel li jcot ti ichꞌaye?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Cꞌalal mi la sta li jcote, xmuybaj xa, ta scajan talel ta snequeb.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Cꞌalal chjul ta snae, ta xicꞌ talel scotol li yutsꞌ yalaltaque schiꞌuc li slacꞌnataque, jech chalbe: “Muybajanic me yuꞌun ijta xa li jcot jchij ti ichꞌay toꞌoxe”, xut.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Chacalbeic, jaꞌ noꞌox jech eꞌuc li Diose, xmuybaj noꞌox ta sventa li cꞌu yepal oy ta stojole. Pero más to xmuybaj schiꞌuc li yajꞌangeltac mi oy jun crixchano ta xicta li cꞌustic chopol tspase.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 ’Mi oy jun ants ti oy lajunsep saquil taqꞌuine, mi ichꞌay jsepuc yuꞌune, ¿mi mu stsan stoj schiꞌuc mi mu smes lec sna yoꞌ ta saꞌ lec li jsep saquil taqꞌuin ti ichꞌay yuꞌune?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Mi istae, ta xicꞌ talel scotol li yutsꞌ yalaltaque schiꞌuc li slacꞌnataque, jech chalbe: “Muybajanic me yuꞌun ijta xa li jsep saquil taqꞌuin li chꞌayem toꞌox cuꞌune”, xut.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Chacalbeic, jaꞌ noꞌox jech eꞌuc li Diose, xmuybaj schiꞌuc li yajꞌangeltac mi oy jun crixchano ta xicta li cꞌustic chopol tspase ―xi li Jesuse.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Li Jesuse jech laj yal nojtoc:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Li itsꞌinale jech laj yalbe li stote: “Tata, acꞌbun li cꞌu yepal anopoj ti chavacꞌbune”, xut. Li totile la svocꞌbe li cꞌu yepal snopoj chacꞌbe li jujun snichꞌone.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Cꞌalal iꞌechꞌ chib oxib cꞌacꞌale, li itsꞌinale la stsob scotol li cꞌustic oy yuꞌune, ilocꞌ batel, ibat ta yan o balumil. Te la slajes scotol li cꞌustic oy yuꞌune yuꞌun jaꞌ ibat ta yoꞌon li cꞌustic ta scꞌan yoꞌone.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Cꞌalal ilaj scotol li staqꞌuine, iꞌechꞌ tsots viꞌnal li bu nacale. Iyaꞌi viꞌnal eꞌuc.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Jaꞌ yuꞌun ibat ta jtunel ta sna jun vinic li te noꞌox nopol nacale. Li vinique la spas ta mantal li quereme, la stac batel acꞌo ba chabibatuc schitom.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Li quereme ta xviꞌnaj tajmec jech chac sloꞌ eꞌuc li vaxe, jaꞌ li sveꞌel li chitometique. Pero mu cꞌusi iꞌacꞌbat slajes yuꞌun li yajvale.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Cꞌalal jech oy svocol ta viꞌnale, jech la snopilan: “Oy ep yajtunel li jtote pero lec noj schꞌutic scotolic. Oy to ta xcom yuꞌunic. Li joꞌone chicham xa ta viꞌnal.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Jaꞌ más lec chisut batel nojtoc ta sna li jtote. Jech chcꞌot calbe: Tata, ijta xa jmul ta stojol li Diose schiꞌuc ijta xa jmul ta atojol eꞌuc.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Jaꞌ lec mu xa xapꞌisun ta anichꞌon. Pꞌisun ta avajtunel noꞌox, xcut cꞌotel”, xi la snop ta yoꞌon li quereme.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Isut batel ta sna stot.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Jech iꞌalbat yuꞌun li snichꞌone: “Tata, ijta xa jmul ta stojol li Diose schiꞌuc ijta xa jmul ta atojol eꞌuc. Jaꞌ lec mu xa xapꞌisun ta anichꞌon”, xut.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Cꞌalal jech iꞌalbat yuꞌun li snichꞌone, muc bu jech la snop li totile. Jech laj yalbe li yajtuneltaque: “Ichꞌic talel ta ora li cꞌuꞌil li bu toj leque, acꞌbeic slap. Acꞌbeic yaniyoal scꞌob schiꞌuc xonob.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Iqꞌuic talel li chꞌiom vacax li bu lec xa jupꞌeme. Milic jtiꞌtic. Yuꞌun ta jpastic qꞌuin.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Ical ti chamem xa li jnichꞌone. Li avie ichaꞌcuxi xa yaꞌel. Yuꞌun voꞌone xa ichꞌay. Li avie ijta xa”, xi. Lic spasic li qꞌuine.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 ’Cꞌalal icꞌot li itsꞌinale, muc toꞌox bu te oy li banquilale yuꞌun batem ta abtel. Cꞌalal isut talele, te xa nopol xtal ta stsꞌel sna, iyaꞌi ti ta spasic qꞌuin li stote. Iyaꞌi ti yacal ta xꞌacꞌotajique.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Laj yicꞌ loqꞌuel jun yajtunelic, la sjacꞌbe cꞌusi sventa li qꞌuin ta spasique.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Jech iꞌalbat: “Yuꞌun isut talel la avitsꞌine. La atote la smil li chꞌiom vacax li bu lec xa jupꞌem cuꞌuntique, jaꞌ sventa ti lec isut talel la avitsꞌine”, xꞌutat.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Cꞌalal iyaꞌi jech li banquilale, iꞌilin. Mu scꞌan xꞌoch ta sna. Cꞌalal iyaꞌi li stote, locꞌ yalbe ti acꞌo ochuque.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Li banquilale jech laj yalbe li stote: “Ep xa jabil liꞌabtej avuꞌun. Muc bu la jpꞌaj amantal. Pero mu cꞌusi avacꞌojbun. Mu jcotuc tentsun avacꞌojbun ti jech ta jpas o qꞌuin jchiꞌuc li buchꞌutic lec jcꞌopon jba jchiꞌuque.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Pero cꞌalal isut talel li quitsꞌine, la amil ta ora li chꞌiom vacax li bu lec xa jupꞌem cuꞌuntique, la apasbe o sqꞌuinal ta sventa ti isut talele. Pero ep jmulivajel antsetic imulivaj schiꞌuc, jaꞌ te ilaj o scotol li cꞌusi la avacꞌbee. Pero jaꞌ cꞌux ta avoꞌon”, xut li stote.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Itacꞌav li stote: “Jnichꞌon, li joꞌote scotol cꞌacꞌal liꞌ jchiꞌuc jbatique. Scotol li cꞌustic oy cuꞌune, jaꞌ avuꞌun eꞌuc.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Jaꞌ scꞌan ti jech ta jpastic qꞌuine schiꞌuc ti xijmuybajutique yuꞌun ichaꞌcuxi xa talel yaꞌel la avitsꞌin ti chamem toꞌox ti calojtique. Yuꞌun voꞌone xa ichꞌay pero isut xa talel”, xut ―xi li Jesuse.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?