Números 11
TLJ vs NAA
1 Banai̱saaleeli̱ baatandika kutongana Mukama anategheleei̱ye haabwa bijibu ebi baatu̱ngi̱ye. Obu Mukama aaghu̱u̱ye eki, aasaaliluwa kwonini. Du̱mbi̱ mulilo ghwa Mukama ghwaka kandi ghwoki̱ya bimui haa bi̱i̱kalo bya kumaliilila kwa hambali baghooneeye.
1 O povo se queixou de sua sorte aos ouvidos do Senhor . Quando o Senhor ouviu as reclamações, sua ira se acendeu, e fogo do Senhor ardeu entre eles e consumiu algumas extremidades do arraial.
2 Obu bantu aba baataaghi̱ye ewaa Musa, aasaba ewaa Mukama kandi mulilo oghu ghwali̱ma.
2 Então o povo clamou a Moisés. Este orou ao Senhor , e o fogo se apagou.
3 Nahabweki ki̱i̱kalo eki baakighilamu Tabbela, nanga mulilo ku̱lu̱gha ewaa Mukama ghukaaka mu bantu aba.
3 Por isso aquele lugar foi chamado de Taberá, porque o fogo do Senhor se havia acendido entre eles.
4 Bamui mu banamahanga abaaghendagha na Banai̱saaleeli̱ bakaba babbali̱ye munu kuliya nyama kandi Banai̱saaleeli̱ nabo dhee baatandika kutaagha mbaghila bati, “Tukwekumbula kuliya nyama!
4 E o populacho que estava no meio deles veio a ter grande desejo das comidas dos egípcios. Também os filhos de Israel começaram a chorar outra vez, dizendo: — Quem nos dará carne para comer?
5 Twasu̱ki̱ye nsu̱i̱ esi twaliyagha mu nsi ya Mi̱si̱li̱ esi tutaghu̱li̱ye. Twaliyagha dhee cucumba, meloni̱, bu̱tu̱ngu̱lu̱ buunabwana, matu̱ngu̱lu̱ na bu̱tu̱ngu̱lu̱su̱mu̱.
5 Lembramos dos peixes que comíamos de graça no Egito. Que saudade dos pepinos, dos melões, dos alhos silvestres, das cebolas e dos alhos!
6 Bhaatu endindi maani̱ ghaatuhooye, muntu taakyabona byokuliya binji, kuuyʼo maanu eni yonkaha!”
6 Mas agora a nossa alma está seca, e não vemos nada a não ser este maná.
7 Maanu ekaba esu̱si̱ye nga kasigho kati̱i̱ kanjelu.
7 O maná era como semente de coentro, e a sua aparência era semelhante à de bdélio.
8 Banai̱saaleeli̱ baaghendagha kandi bakumaani̱ya maanu, baghisiya haa lubengo kedha baghisekula mu musekulo. Baaghiteekelagha mu minagha kandi bakolamu keeki̱ kandi syanulagha nga migaati̱ bateekeei̱ye mafu̱ta ghaa biti oli̱va.
8 O povo ia por toda parte e o colhia. Eles o moíam em moinhos ou o socavam em pilões. Depois o cozinhavam em panelas e dele faziam bolos. O sabor do maná era como o de bolos amassados com azeite.
9 Ki̱me kyakakwatagha hambali baghooneeye mukilo, du̱mbi̱ maanu elaghalika hansi.
9 Quando, de noite, descia o orvalho sobre o arraial, sobre este também caía o maná.
10 Musa aaghu̱wa ngoku bantu aba bakwete kutongana, bu̱li̱ omui ali haa mulyango ghwa weema yee. Mukama aasaaliluwa kwonini na bantu aba kandi Musa aatamuwa.
10 Então Moisés ouviu como o povo chorava por famílias, cada um à porta da sua tenda. O Senhor ficou muito irado, e Moisés também não gostou daquilo.
11 Musa aabu̱u̱li̱ya Mukama ati, “Si̱ye mu̱heeleli̱ya waawe wandeeteeye kijibu kini nangaaki? Nkiki naaku̱koli̱ye ekyakutami̱ye kumpa mulimo ghutimbiikaane ghwa kuba mwebembeli̱ wa bantu bani?
11 Moisés disse ao Senhor : — Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei favor aos teus olhos, visto que puseste sobre mim a carga de todo este povo?
12 Bantu aba taali̱i̱si̱ye esebo. Buuye ni̱i̱si̱ye nkababyala? Nkiki ki̱leki̱ye nongila oti, ‘Obaheeke haa ki̱ku̱bha kyawe ngoku mukali̱ akuheekagha mwana oghu akwonki̱ya kandi mbaki̱dhi̱ye mu nsi eghi waalahiiye kuha baataata baabo?’
12 Será que fui eu quem concebeu todo este povo? Será que fui eu quem o deu à luz, para que me digas que o leve no colo, como a babá leva a criança que mama, até a terra que prometeste dar a seus pais?
13 Buuye nkuuya haa nyama sya kuha bantu aba boona? Bakuukalagha mbataagha nanje bati, ‘Otuhe nyama sya kuliya!’
13 Onde eu poderia conseguir carne para dar a todo este povo? Pois chora diante de mim, dizendo: “Dê-nos carne para comer.”
14 Si̱ye nenkaha tankugubha kuba mwebembeli̱ wa bantu aba. Mulimo oghu ghuntimbikilaane kwonini.
14 Eu sozinho não posso levar todo este povo, pois é pesado demais para mim.
15 Okaakuba haaliikuwo okuntwalikani̱ya otiyo, nkwesengeleei̱ye gutu ongilile kisa kandi onjite bwangu, niikuwo ndeke kubona-bona ntiyo kuloleelela bantu aba.”
15 Se me tratas assim, mata-me de uma vez. Se achei favor aos teus olhos, peço que não me deixes ver a minha miséria.
16 Mukama aaghila Musa ati, “Okumaani̱ye beebembeli̱ nsanju̱ aba omani̱ye nga beebembeli̱ baa Banai̱saaleeli̱. Oleete bantu aba haa weema ya kusanga-sangaanamu kandi beemililʼo naawe.
16 O Senhor disse a Moisés: — Reúna para mim setenta homens dos anciãos de Israel, que você sabe que são anciãos e superintendentes do povo, e traga-os diante da tenda do encontro, para que estejam ali com você.
17 Nku̱su̱ndu̱ka haa weema eghi kandi mbu̱ghe naawe. Du̱mbi̱ nkuuya haa maani̱ ghaa Mwoyo wanje agha oli nagho kandi nkuha haa maani̱ agha bantu aba. Bakukukoonela haa mulimo ghwa kuloleelela bantu aba, niikuwo oleke kughukola wenkaha.
17 Então descerei e ali falarei com você. Tirarei do Espírito que está sobre você e o porei sobre eles; e eles ajudarão você a levar a carga do povo, para que você não tenha de levá-la sozinho.
18 “Oghambile Banai̱saaleeli̱ oti, ‘Mweyeli̱ye kweteekani̱li̱ja kilo kya munkiya, nanga mukuliya nyama. Mukama aaghu̱u̱ye ngoku mukwete kutaagha muti, “Tukwekumbula kuliya nyama! Twabaagha kusemeeye mu nsi ya Mi̱si̱li̱!” Nahabweki Mukama akubaha nyama sya kuliya.
18 Diga ao povo: “Santifiquem-se para amanhã e vocês comerão carne, porque vocês choraram aos ouvidos do Senhor , dizendo: ‘Quem nos dará carne para comer? A vida era melhor no Egito.’” Por isso o Senhor lhes dará carne e vocês poderão comer.
19 Tamukuliya nyama esi haabwa kilo kimui, kedha bibili, kedha bitaano, kedha eku̱mi̱ kedha maku̱mi̱ abili.
19 Não comerão um dia, nem dois dias, nem cinco, nem dez, nem ainda vinte,
20 Bhaatu mukuliya nyama esi haabwa kweli̱ kwona, ku̱hi̱ki̱ya sibatami̱ye, nanga mwabhengi̱ye Mukama, oghu aakaaye mu enu̱we kandi mwataagha muti nguli mutaalu̱ghi̱ye mu nsi ya Mi̱si̱li̱.’ ”
20 mas um mês inteiro, até que saia pelo nariz, até que fiquem com nojo dela, porque vocês rejeitaram o Senhor , que está no meio de vocês, e choraram diante dele, dizendo: “Por que saímos do Egito?”
21 Musa aaghila Mukama ati, “Ndi hani na basaasa mitwalo nkaagha. Bhaatu niibuwo waaghila oti, ‘Nkubaha nyama sya kuliya haabwa kweli̱ kwona!’
21 Moisés, porém, respondeu: — Este povo no meio do qual estou é de seiscentos mil homens em pé, e tu dizes: “Eu lhes darei carne, e eles a comerão durante um mês inteiro.”
22 Buuye nankabha basala bisolo bikaniiye kimui, bantu aba bakugubha kutunga nyama esikubamala? Nankabha bakumaani̱ya nsu̱i̱ syona esili mu nanja, buuye sikugubha kumala bantu aba?”
22 Quantos rebanhos de ovelhas e de gado teríamos de matar, para que tivessem o suficiente? Ou será que bastaria, se ajuntássemos para eles todos os peixes do mar?
23 Mukama aakuukamu Musa ati, “Buuye mukono ghwa Mukama ghu̱di̱i̱di̱ye? Nahabweki nkaakuba ninaabu̱ghi̱ye majima kedha bisubha okubona!”
23 Porém o Senhor respondeu a Moisés: — Será que a mão do
24 Nahabweki Musa aatuwa kandi aaghambila bantu ebi Mukama aabu̱ghi̱ye. Aakumaani̱ya bengei̱ nsanju̱ baa Banai̱saaleeli̱, beemilila kandi beeli̱ghi̱i̱li̱li̱ya weema ehi̱ki̱li̱i̱ye.
24 Moisés saiu e contou ao povo as palavras do Senhor . Ele reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os pôs ao redor da tenda.
25 Du̱mbi̱ Mukama aasu̱ndu̱ka ali mu kicu kandi aabu̱gha na Musa. Aamuuyʼo ghamui haa maani̱ ghaa Mwoyo agha aabaagha amuhaaye kandi aaghaha bengei̱ nsanju̱ aba. Mwoyo akaba makabaasʼo, baalangilila ebikubʼo, bhaatu tabaatodhi̱ye beeyongela kukikola.
25 Então o Senhor desceu na nuvem e falou com Moisés. E, tirando do Espírito que estava sobre Moisés, o pôs sobre aqueles setenta anciãos. Quando o Espírito repousou sobre eles, profetizaram; mas isto nunca mais se repetiu.
26 Basaasa babili Elidaadi̱ na Medaadi̱, bakaba batali mu bengei̱ aba, bakaba bati̱ghaaye hambali Banai̱saaleeli̱ baghooneeye. Bakaba bahandi̱i̱ku̱u̱we mu muhendo ghwa bengei̱ nsanju̱ aba, bhaatu ebo bataaghenda haa weema ehi̱ki̱li̱i̱ye. Bhaatu nabo dhee baatunga haa maani̱ ghaa Mwoyo oghu kandi baatandika kulanga hambali bantu baghooneeye.
26 Porém dois homens ficaram no arraial. Um se chamava Eldade, e o outro, Medade. O Espírito repousou sobre eles, porque estavam entre os inscritos, mesmo que não tivessem ido até a tenda; e profetizavam no arraial.
27 Mutabhana aali̱gi̱ta kandi aaghambila Musa ati, “Elidaadi̱ na Medaadi̱ niibuwo baalangilila hambali bantu baghooneeye.”
27 Então um jovem correu e anunciou a Moisés: — Eldade e Medade estão profetizando no arraial.
28 Yosuwa mutabani̱ wa Nu̱u̱ni̱, oghu ku̱lu̱gha mu buujongo buwe aakoonelagha Musa haa mulimo, aaghila ati, “Mukama wanje Musa, obatange.”
28 Josué, filho de Num, auxiliar de Moisés, um dos seus escolhidos, respondeu e disse: — Moisés, meu senhor, ordene que parem com isso.
29 Bhaatu Musa aamughila ati, “Okwatu̱u̱we etima haabwanje? Nkwekumbula bantu baa Mukama boona baba balangi̱ kandi Mukama abaha Mwoyo wee!”
29 Porém Moisés lhe disse: — Você está com ciúmes por mim? Eu gostaria que todo o povo do
30 Du̱mbi̱ Musa na bengei̱ baa Banai̱saaleeli̱ aba boona baakuuka hambali bantu baghooneeye.
30 Depois, Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Mukama aatuma mwegha kandi ghwahu̱ngi̱ya nkwali ku̱lu̱gha haa nanja. Syasu̱nda hansi hoona kweli̱ghi̱i̱li̱li̱ya hambali Banai̱saaleeli̱ baghooneeye. Nkwali esi syakanila kimui ku̱hi̱ka haai lughendo lwa muntu lwa kilo kimui haa mpande syona hambali baghooneeye.
31 Então soprou um vento do Senhor , e trouxe codornizes do mar, e as espalhou pelo arraial em todas as direções, numa extensão de cerca de um dia de caminhada, a uma altura de quase um metro sobre a terra.
32 Bantu aba boona baamuka kilo eki mukilo na ntangaali̱ na kilo ekyalabhi̱yʼo kandi baakumaani̱ya nkwali esi kandi oghu aakumaani̱yagha sikee aasu̱li̱ya haai bighegha eku̱mi̱. Bu̱li̱ muntu aanikila nkwali siye hansi kweli̱ghi̱i̱li̱li̱ya hambali baghooneeye ku̱syomeleli̱ya.
32 Todo aquele dia e toda aquela noite, e também no dia seguinte, o povo se levantou e recolheu as codornizes; o que menos recolheu teve dez montões; e as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Obu baatandikagha kuliya nyama esi kandi sinali mu kanu̱wa kaabo, Mukama aasaaliluwa kwonini na bantu aba kandi aabaha kifubilo kya ndwala yamaani̱ kandi yaata bakani̱ye.
33 Enquanto a carne ainda estava entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, a ira do Senhor se acendeu contra o povo, e o feriu com uma terrível praga.
34 Nahabweki ki̱i̱kalo eki baakighilamu Ki̱bbu̱loti̱-hatava, nanga bakajiikamu bantu bakani̱ye abeekumbuuye kuliya nyama.
34 Por isso aquele lugar foi chamado de Quibrote-Hataavá, porque ali foi sepultado o povo que teve o desejo das comidas dos egípcios.
35 Obu Banai̱saaleeli̱ baalu̱ghi̱ye Ki̱bbu̱loti̱-hatava, baaghenda Hajelooti̱ kandi baaghoonayo.
35 De Quibrote-Hataavá o povo partiu para Hazerote e ali ficou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?