Números 11

TLJ vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Banai̱saaleeli̱ baatandika kutongana Mukama anategheleei̱ye haabwa bijibu ebi baatu̱ngi̱ye. Obu Mukama aaghu̱u̱ye eki, aasaaliluwa kwonini. Du̱mbi̱ mulilo ghwa Mukama ghwaka kandi ghwoki̱ya bimui haa bi̱i̱kalo bya kumaliilila kwa hambali baghooneeye.
1 Queixou-se o povo de sua sorte aos ouvidos do Senhor ; ouvindo-o o Senhor , acendeu-se-lhe a ira, e fogo do Senhor ardeu entre eles e consumiu extremidades do arraial.
2 Obu bantu aba baataaghi̱ye ewaa Musa, aasaba ewaa Mukama kandi mulilo oghu ghwali̱ma.
2 Então, o povo clamou a Moisés, e, orando este ao Senhor , o fogo se apagou.
3 Nahabweki ki̱i̱kalo eki baakighilamu Tabbela, nanga mulilo ku̱lu̱gha ewaa Mukama ghukaaka mu bantu aba.
3 Pelo que chamou aquele lugar Taberá, porque o fogo do Senhor se acendera entre eles.
4 Bamui mu banamahanga abaaghendagha na Banai̱saaleeli̱ bakaba babbali̱ye munu kuliya nyama kandi Banai̱saaleeli̱ nabo dhee baatandika kutaagha mbaghila bati, “Tukwekumbula kuliya nyama!
4 E o populacho que estava no meio deles veio a ter grande desejo das comidas dos egípcios; pelo que os filhos de Israel tornaram a chorar e também disseram: Quem nos dará carne a comer?
5 Twasu̱ki̱ye nsu̱i̱ esi twaliyagha mu nsi ya Mi̱si̱li̱ esi tutaghu̱li̱ye. Twaliyagha dhee cucumba, meloni̱, bu̱tu̱ngu̱lu̱ buunabwana, matu̱ngu̱lu̱ na bu̱tu̱ngu̱lu̱su̱mu̱.
5 Lembramo-nos dos peixes que, no Egito, comíamos de graça; dos pepinos, dos melões, dos alhos silvestres, das cebolas e dos alhos.
6 Bhaatu endindi maani̱ ghaatuhooye, muntu taakyabona byokuliya binji, kuuyʼo maanu eni yonkaha!”
6 Agora, porém, seca-se a nossa alma, e nenhuma coisa vemos senão este maná.
7 Maanu ekaba esu̱si̱ye nga kasigho kati̱i̱ kanjelu.
7 Era o maná como semente de coentro, e a sua aparência, semelhante à de bdélio.
8 Banai̱saaleeli̱ baaghendagha kandi bakumaani̱ya maanu, baghisiya haa lubengo kedha baghisekula mu musekulo. Baaghiteekelagha mu minagha kandi bakolamu keeki̱ kandi syanulagha nga migaati̱ bateekeei̱ye mafu̱ta ghaa biti oli̱va.
8 Espalhava-se o povo, e o colhia, e em moinhos o moía ou num gral o pisava, e em panelas o cozia, e dele fazia bolos; o seu sabor era como o de bolos amassados com azeite.
9 Ki̱me kyakakwatagha hambali baghooneeye mukilo, du̱mbi̱ maanu elaghalika hansi.
9 Quando, de noite, descia o orvalho sobre o arraial, sobre este também caía o maná.
10 Musa aaghu̱wa ngoku bantu aba bakwete kutongana, bu̱li̱ omui ali haa mulyango ghwa weema yee. Mukama aasaaliluwa kwonini na bantu aba kandi Musa aatamuwa.
10 Então, Moisés ouviu chorar o povo por famílias, cada um à porta de sua tenda; e a ira do Senhor grandemente se acendeu, e pareceu mal aos olhos de Moisés.
11 Musa aabu̱u̱li̱ya Mukama ati, “Si̱ye mu̱heeleli̱ya waawe wandeeteeye kijibu kini nangaaki? Nkiki naaku̱koli̱ye ekyakutami̱ye kumpa mulimo ghutimbiikaane ghwa kuba mwebembeli̱ wa bantu bani?
11 Disse Moisés ao Senhor : Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei favor aos teus olhos, visto que puseste sobre mim a carga de todo este povo?
12 Bantu aba taali̱i̱si̱ye esebo. Buuye ni̱i̱si̱ye nkababyala? Nkiki ki̱leki̱ye nongila oti, ‘Obaheeke haa ki̱ku̱bha kyawe ngoku mukali̱ akuheekagha mwana oghu akwonki̱ya kandi mbaki̱dhi̱ye mu nsi eghi waalahiiye kuha baataata baabo?’
12 Concebi eu, porventura, todo este povo? Dei-o eu à luz, para que me digas: Leva-o ao teu colo, como a ama leva a criança que mama, à terra que, sob juramento, prometeste a seus pais?
13 Buuye nkuuya haa nyama sya kuha bantu aba boona? Bakuukalagha mbataagha nanje bati, ‘Otuhe nyama sya kuliya!’
13 Donde teria eu carne para dar a todo este povo? Pois chora diante de mim, dizendo: Dá-nos carne que possamos comer.
14 Si̱ye nenkaha tankugubha kuba mwebembeli̱ wa bantu aba. Mulimo oghu ghuntimbikilaane kwonini.
14 Eu sozinho não posso levar todo este povo, pois me é pesado demais.
15 Okaakuba haaliikuwo okuntwalikani̱ya otiyo, nkwesengeleei̱ye gutu ongilile kisa kandi onjite bwangu, niikuwo ndeke kubona-bona ntiyo kuloleelela bantu aba.”
15 Se assim me tratas, mata-me de uma vez, eu te peço, se tenho achado favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha miséria.
16 Mukama aaghila Musa ati, “Okumaani̱ye beebembeli̱ nsanju̱ aba omani̱ye nga beebembeli̱ baa Banai̱saaleeli̱. Oleete bantu aba haa weema ya kusanga-sangaanamu kandi beemililʼo naawe.
16 Disse o Senhor a Moisés: Ajunta-me setenta homens dos anciãos de Israel, que sabes serem anciãos e superintendentes do povo; e os trarás perante a tenda da congregação, para que assistam ali contigo.
17 Nku̱su̱ndu̱ka haa weema eghi kandi mbu̱ghe naawe. Du̱mbi̱ nkuuya haa maani̱ ghaa Mwoyo wanje agha oli nagho kandi nkuha haa maani̱ agha bantu aba. Bakukukoonela haa mulimo ghwa kuloleelela bantu aba, niikuwo oleke kughukola wenkaha.
17 Então, descerei e ali falarei contigo; tirarei do Espírito que está sobre ti e o porei sobre eles; e contigo levarão a carga do povo, para que não a leves tu somente.
18 “Oghambile Banai̱saaleeli̱ oti, ‘Mweyeli̱ye kweteekani̱li̱ja kilo kya munkiya, nanga mukuliya nyama. Mukama aaghu̱u̱ye ngoku mukwete kutaagha muti, “Tukwekumbula kuliya nyama! Twabaagha kusemeeye mu nsi ya Mi̱si̱li̱!” Nahabweki Mukama akubaha nyama sya kuliya.
18 Dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne; porquanto chorastes aos ouvidos do Senhor , dizendo: Quem nos dará carne a comer? Íamos bem no Egito. Pelo que o Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Tamukuliya nyama esi haabwa kilo kimui, kedha bibili, kedha bitaano, kedha eku̱mi̱ kedha maku̱mi̱ abili.
19 Não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco, nem dez, nem ainda vinte;
20 Bhaatu mukuliya nyama esi haabwa kweli̱ kwona, ku̱hi̱ki̱ya sibatami̱ye, nanga mwabhengi̱ye Mukama, oghu aakaaye mu enu̱we kandi mwataagha muti nguli mutaalu̱ghi̱ye mu nsi ya Mi̱si̱li̱.’ ”
20 mas um mês inteiro, até vos sair pelos narizes, até que vos enfastieis dela, porquanto rejeitastes o Senhor , que está no meio de vós, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Musa aaghila Mukama ati, “Ndi hani na basaasa mitwalo nkaagha. Bhaatu niibuwo waaghila oti, ‘Nkubaha nyama sya kuliya haabwa kweli̱ kwona!’
21 Respondeu Moisés: Seiscentos mil homens de pé é este povo no meio do qual estou; e tu disseste: Dar-lhes-ei carne, e a comerão um mês inteiro.
22 Buuye nankabha basala bisolo bikaniiye kimui, bantu aba bakugubha kutunga nyama esikubamala? Nankabha bakumaani̱ya nsu̱i̱ syona esili mu nanja, buuye sikugubha kumala bantu aba?”
22 Matar-se-ão para eles rebanhos de ovelhas e de gado que lhes bastem? Ou se ajuntarão para eles todos os peixes do mar que lhes bastem?
23 Mukama aakuukamu Musa ati, “Buuye mukono ghwa Mukama ghu̱di̱i̱di̱ye? Nahabweki nkaakuba ninaabu̱ghi̱ye majima kedha bisubha okubona!”
23 Porém o Senhor respondeu a Moisés: Ter-se-ia encurtado a mão do Senhor ? Agora mesmo, verás se se cumprirá ou não a minha palavra!
24 Nahabweki Musa aatuwa kandi aaghambila bantu ebi Mukama aabu̱ghi̱ye. Aakumaani̱ya bengei̱ nsanju̱ baa Banai̱saaleeli̱, beemilila kandi beeli̱ghi̱i̱li̱li̱ya weema ehi̱ki̱li̱i̱ye.
24 Saiu, pois, Moisés, e referiu ao povo as palavras do Senhor , e ajuntou setenta homens dos anciãos do povo, e os pôs ao redor da tenda.
25 Du̱mbi̱ Mukama aasu̱ndu̱ka ali mu kicu kandi aabu̱gha na Musa. Aamuuyʼo ghamui haa maani̱ ghaa Mwoyo agha aabaagha amuhaaye kandi aaghaha bengei̱ nsanju̱ aba. Mwoyo akaba makabaasʼo, baalangilila ebikubʼo, bhaatu tabaatodhi̱ye beeyongela kukikola.
25 Então, o Senhor desceu na nuvem e lhe falou; e, tirando do Espírito que estava sobre ele, o pôs sobre aqueles setenta anciãos; quando o Espírito repousou sobre eles, profetizaram; mas, depois, nunca mais.
26 Basaasa babili Elidaadi̱ na Medaadi̱, bakaba batali mu bengei̱ aba, bakaba bati̱ghaaye hambali Banai̱saaleeli̱ baghooneeye. Bakaba bahandi̱i̱ku̱u̱we mu muhendo ghwa bengei̱ nsanju̱ aba, bhaatu ebo bataaghenda haa weema ehi̱ki̱li̱i̱ye. Bhaatu nabo dhee baatunga haa maani̱ ghaa Mwoyo oghu kandi baatandika kulanga hambali bantu baghooneeye.
26 Porém, no arraial, ficaram dois homens; um se chamava Eldade, e o outro, Medade. Repousou sobre eles o Espírito, porquanto estavam entre os inscritos, ainda que não saíram à tenda; e profetizavam no arraial.
27 Mutabhana aali̱gi̱ta kandi aaghambila Musa ati, “Elidaadi̱ na Medaadi̱ niibuwo baalangilila hambali bantu baghooneeye.”
27 Então, correu um moço, e o anunciou a Moisés, e disse: Eldade e Medade profetizam no arraial.
28 Yosuwa mutabani̱ wa Nu̱u̱ni̱, oghu ku̱lu̱gha mu buujongo buwe aakoonelagha Musa haa mulimo, aaghila ati, “Mukama wanje Musa, obatange.”
28 Josué, filho de Num, servidor de Moisés, um dos seus escolhidos, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe-lho.
29 Bhaatu Musa aamughila ati, “Okwatu̱u̱we etima haabwanje? Nkwekumbula bantu baa Mukama boona baba balangi̱ kandi Mukama abaha Mwoyo wee!”
29 Porém Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Tomara todo o povo do Senhor fosse profeta, que o Senhor lhes desse o seu Espírito!
30 Du̱mbi̱ Musa na bengei̱ baa Banai̱saaleeli̱ aba boona baakuuka hambali bantu baghooneeye.
30 Depois, Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Mukama aatuma mwegha kandi ghwahu̱ngi̱ya nkwali ku̱lu̱gha haa nanja. Syasu̱nda hansi hoona kweli̱ghi̱i̱li̱li̱ya hambali Banai̱saaleeli̱ baghooneeye. Nkwali esi syakanila kimui ku̱hi̱ka haai lughendo lwa muntu lwa kilo kimui haa mpande syona hambali baghooneeye.
31 Então, soprou um vento do Senhor , e trouxe codornizes do mar, e as espalhou pelo arraial quase caminho de um dia, ao seu redor, cerca de dois côvados sobre a terra.
32 Bantu aba boona baamuka kilo eki mukilo na ntangaali̱ na kilo ekyalabhi̱yʼo kandi baakumaani̱ya nkwali esi kandi oghu aakumaani̱yagha sikee aasu̱li̱ya haai bighegha eku̱mi̱. Bu̱li̱ muntu aanikila nkwali siye hansi kweli̱ghi̱i̱li̱li̱ya hambali baghooneeye ku̱syomeleli̱ya.
32 Levantou-se o povo todo aquele dia, e a noite, e o outro dia e recolheu as codornizes; o que menos colheu teve dez ômeres; e as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Obu baatandikagha kuliya nyama esi kandi sinali mu kanu̱wa kaabo, Mukama aasaaliluwa kwonini na bantu aba kandi aabaha kifubilo kya ndwala yamaani̱ kandi yaata bakani̱ye.
33 Estava ainda a carne entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, quando se acendeu a ira do Senhor contra o povo, e o feriu com praga mui grande.
34 Nahabweki ki̱i̱kalo eki baakighilamu Ki̱bbu̱loti̱-hatava, nanga bakajiikamu bantu bakani̱ye abeekumbuuye kuliya nyama.
34 Pelo que o nome daquele lugar se chamou Quibrote-Hataavá, porquanto ali enterraram o povo que teve o desejo das comidas dos egípcios.
35 Obu Banai̱saaleeli̱ baalu̱ghi̱ye Ki̱bbu̱loti̱-hatava, baaghenda Hajelooti̱ kandi baaghoonayo.
35 De Quibrote-Hataavá partiu o povo para Hazerote e ali ficou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra