Números 20
SUS vs NTLH
1 Kike singe, Isirayila ɲama birin naxa so Sini gbengberenyi ma, e yonkin Kadesi. Mariyama naxa faxa mɛnni, e fa a ragata gaburi kui.
1 No primeiro mês todo o povo de Israel foi para o deserto de Zim e acampou em Cades. Ali Míriam morreu e foi sepultada.
2 Ye to mu nu na ɲama yi ra, e naxa e malan Munsa nun Haruna xili ma.
2 Naquele lugar não havia água; por isso o povo se reuniu e começou a reclamar contra Moisés e Arão.
3 E naxa sɔnxɔ Munsa ra, e nu a fala, «A nu fisa muxu fan xa faxa Alatala muxu ngaxakerenyie faxa tɛmui naxɛ.
3 Eles diziam: — Teria sido melhor se tivéssemos morrido na frente de Deus, o
4 Munfe ra wo Alatala xa ɲama rafaxi yi gbengberenyi ma, muxu nun muxu xa xurusee xa faxa?
4 Por que você trouxe o povo do Senhor para este deserto? Será que foi para morrermos junto com os nossos animais?
5 Munfe ra wo muxu raminixi Misira bɔxi ra fafe ra yi yire ɲaaxi, xɔrɛ bili, wɛni bili, girenadi wuri bili mu na dɛnnaxɛ. Hali ye min daaxi mu sɔtɔma be.»
5 Por que você nos trouxe do Egito para este lugar terrível, onde não há cereais, nem figueiras, nem parreiras , nem romãs? E além de tudo não há água para beber!
6 Munsa nun Haruna naxa keli ɲama ya ma, e e felen hɔrɔmɔlingira sode dɛ ra. Alatala xa nɔrɛ naxa mini e ma.
6 Então Moisés e Arão saíram dali, onde o povo estava, e foram para a porta da Tenda Sagrada . Eles se ajoelharam, encostaram o rosto no chão, e a glória do Senhor apareceu.
7 Alatala naxa a masen Munsa bɛ,
7 E o Senhor disse a Moisés:
8 «I xa yisuxuwuri tongo. I tan nun i taara Haruna, wo xa Isirayilaka birin malan, wo wɔyɛn fanye ra e ya xɔri, alako a xa ye ramini. Wo ye raminima nɛ Isirayila ɲama bɛ alako e tan nun e xa xurusee xa ye min.»
8 — Pegue o bastão que está em frente da arca da aliança , e depois você e Arão reúnam o povo. E na frente de todos eles deem ordem à rocha, e dela sairá água. Assim, vocês tirarão água da rocha e darão de beber ao povo e também aos animais.
9 Munsa naxa a xa yisuxuwuri tongo naxan nu na hɔrɔmɔlingira kui, alɔ Alatala a yamari a bɛ ki naxɛ.
9 Então, como Deus havia ordenado, Moisés pegou o bastão que estava diante de Deus, o Senhor .
10 Munsa nun Haruna naxa ɲama malan na fanye ya ra, e fa a fala e bɛ, «Wo tuli mati, wo tan matandilae. Muxu xa ye ramini wo bɛ yi fanye kui?»
10 Moisés e Arão reuniram o povo em frente da rocha, e Moisés disse: — Agora escute, gente rebelde! Será que vamos ter de fazer sair água desta rocha para vocês?
11 Munsa naxa a bɛlɛxɛ ite, a fanye bɔnbɔ sanya firin a xa yisuxuwuri ra. Ye naxa gbusan fanye ra, ɲama nun xuruse birin naxa e min.
11 Moisés levantou a mão, bateu na rocha duas vezes com o bastão, e saiu muita água. E o povo e os animais beberam.
12 Kɔnɔ Alatala naxa a masen Munsa nun Haruna bɛ, «Wo to mu laxi n na, Isirayila ɲama ya xɔri, wo xa binyɛ ti n tan Sɛniyɛntɔɛ ma, wo tan mu fama yi ɲama rasode na bɔxi ma n dɛnnaxɛ fixi e ma.»
12 Porém o Senhor disse a Moisés e a Arão: — Vocês não tiveram fé suficiente para fazer com que o povo de Israel reconhecesse o meu santo poder e por isso vocês não vão levá-los para a terra que prometi dar a eles.
13 E mɛnni nan xili Meriba ye, barima Isirayilakae sɔnxɔ Alatala ma mɛnni nɛ, a fa a xa sɛniyɛnyi masen e bɛ.
13 Isso aconteceu em Meribá , onde o povo de Israel reclamou contra Deus, o Senhor , e onde Deus lhes deu uma prova do seu santo poder.
14 Munsa naxa xɛɛrae xɛɛ Edon mangɛ ma keli Kadesi, a falafe ra a bɛ, «I ngaxakerenyi Isirayilakae xui nan ya! I a kolon muxu tɔɔrɔxi ki naxɛ.
14 Da cidade de Cades, Moisés enviou alguns mensageiros que foram dizer ao rei de Edom o seguinte: — Esta mensagem é dos seus parentes , as
15 Muxu benbae goro nɛ Misira, muxu naxa ɲɛ wuyaxi raba mɛnni. Kɔnɔ Misirakae naxa muxu nun muxu benbae ɲaxankata.
15 e sabe como os nossos antepassados foram para o Egito, onde vivemos muitos anos. Os egípcios maltrataram os nossos antepassados e a nós,
16 Muxu naxa Alatala maxandi, a fa muxu xui ramɛ. A naxa a xa malekɛ xɛɛ muxu raminide Misira. Yakɔsi muxu na be Kadesi naxan na wo xa naaninyi ra.
16 e por isso pedimos a Deus, o Senhor , que nos socorresse. Ele ouviu o nosso pedido e mandou um anjo que nos tirou do Egito. Agora estamos na cidade de Cades, na fronteira do seu país.
17 A lu muxu xa dangi wo xa bɔxi tagi. Muxu mu wo xa xɛe nun wo xa wɛni bilie kanama. Muxu mu ye bama wo xa kɔlɔnyie kui. Muxu mu sigama kɔɔla ma, muxu mu fama yirefanyi ma. Muxu tima wo xa kira xungbe kerenyi nan xɔn, han muxu dangima wo xa bɔxi ra tɛmui naxɛ.»
17 Por favor, deixe-nos passar pela sua terra. Nós e o nosso gado não sairemos da estrada, nem entraremos nos campos ou nas plantações de uvas de vocês. E não beberemos água dos poços. Enquanto estivermos no seu país, ficaremos na estrada principal.
18 Edon mangɛ naxa a yaabi, «Wo mu dangima muxu xa bɔxi ra fefe ma, xa na mu muxu wo gerema santidɛgɛma nan na.»
18 Porém o rei de Edom respondeu: — Nós não vamos deixar que vocês passem pelo nosso país. Se tentarem fazer isso, marcharemos contra vocês e os atacaremos.
19 Isirayilakae man naxa a fala a bɛ, «Muxu tan dangima nɛ kira xɔn. Xa muxu nun muxu xa xurusee wo xa ye nde min, muxu xa a sare fi. Muxu mu i maxɔrinxi sese ma, muxu wama dangife nɛ tun.»
19 Então o povo de Israel disse: — Ficaremos na estrada principal e, se nós ou os nossos animais beberem água de vocês, pagaremos o preço dela. Somente queremos passar a pé.
20 Edon mangɛ man naxa a yaabi, «Wo mu dangima feo!» Na kui, a naxa a xa sɔɔrie ramini a sɛnbɛ ki ma Isirayilakae ya ra.
20 O rei de Edom respondeu: — Não. Vocês não passarão! Aí os edomitas vieram com um exército poderoso para atacar o povo de Israel.
21 Edon mangɛ to tondi Isirayilakae xa dangi a xa bɔxi ra, Isirayila naxa gbilen.
21 Assim, os edomitas não deixaram que os israelitas passassem pelo seu país, e por isso os israelitas foram por outro caminho.
22 Isirayila ɲama naxa keli Kadesi, e naxa siga Horo geya yire.
22 Todo o povo de Israel saiu da cidade de Cades e chegou até o monte Hor,
23 Alatala naxa a fala Munsa nun Haruna bɛ Horo geya yire, Edon xa bɔxi naaninyi ra,
23 na fronteira de Edom. Ali o Senhor Deus disse a Moisés e a Arão:
24 «Haruna fama nɛ a benbae lide aligiyama. A mu soma na bɔxi ma n dɛnnaxɛ fixi Isirayilakae ma, barima wo bara n ma yaamari matandi Meriba ye xa fe ra.
24 — Arão não entrará na terra que eu prometi dar aos israelitas. Ele vai morrer porque, no caso da água de Meribá, vocês se revoltaram contra as minhas ordens.
25 I xa Haruna nun a xa di xɛmɛ Eleyasari xanin Horo geya fari.
25 Traga Arão e Eleazar, o filho dele, e mande que subam o monte Hor.
26 Mɛnni i xa sɛrɛxɛdubɛ dugie ba Haruna ma, i e ragoro a xa di xɛmɛ Eleyasari ma. Haruna laaxirama nɛ mɛnni, a fa a benbae yire li.»
26 Depois tire as roupas de Arão e vista em Eleazar. Arão vai morrer ali.
27 Munsa naxa a raba, alɔ Alatala a yamari ki naxɛ. E naxa te Horo geya fari Isirayilaka birin ya xɔri.
27 Moisés fez como o Senhor havia mandado. Eles subiram o monte Hor diante de todo o povo.
28 Munsa naxa Haruna xa donmae ba a ma, a e ragoro a xa di xɛmɛ Eleyasari ma. Haruna naxa laaxira geya fari. Munsa nun Eleyasari naxa goro geya ra,
28 Moisés tirou as roupas de sacerdote que Arão vestia e pôs em Eleazar. E Arão morreu bem no alto do monte. Depois Moisés e Eleazar desceram dali.
29 e fa Isirayila ɲama rakolon Haruna faxa fe ra. Isirayila naxa a ɲɔn fe raba xi tongo saxan bun ma.
29 Quando o povo soube que Arão havia morrido, todos ficaram de luto trinta dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?