Números 20

SUS vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kike singe, Isirayila ɲama birin naxa so Sini gbengberenyi ma, e yonkin Kadesi. Mariyama naxa faxa mɛnni, e fa a ragata gaburi kui.
1 Toda a congregação dos filhos de Israel chegou ao deserto de Zim, no primeiro mês, e o povo ficou em Cades. Ali Miriã morreu e ali ela foi sepultada.
2 Ye to mu nu na ɲama yi ra, e naxa e malan Munsa nun Haruna xili ma.
2 Não havia água para o povo. Então se ajuntaram contra Moisés e contra Arão.
3 E naxa sɔnxɔ Munsa ra, e nu a fala, «A nu fisa muxu fan xa faxa Alatala muxu ngaxakerenyie faxa tɛmui naxɛ.
3 E o povo discutiu com Moisés, dizendo: — Antes tivéssemos morrido quando os nossos irmãos morreram diante do
4 Munfe ra wo Alatala xa ɲama rafaxi yi gbengberenyi ma, muxu nun muxu xa xurusee xa faxa?
4 Por que vocês trouxeram a congregação do Senhor a este deserto, para morrermos aqui, nós e os nossos animais?
5 Munfe ra wo muxu raminixi Misira bɔxi ra fafe ra yi yire ɲaaxi, xɔrɛ bili, wɛni bili, girenadi wuri bili mu na dɛnnaxɛ. Hali ye min daaxi mu sɔtɔma be.»
5 E por que vocês nos tiraram do Egito, para nos trazer a este lugar horrível, onde não há cereais, nem figos, nem vinhas, nem romãs, nem água para beber?
6 Munsa nun Haruna naxa keli ɲama ya ma, e e felen hɔrɔmɔlingira sode dɛ ra. Alatala xa nɔrɛ naxa mini e ma.
6 Então Moisés e Arão saíram da presença do povo e foram para a porta da tenda do encontro e se lançaram sobre o seu rosto; e a glória do Senhor lhes apareceu.
7 Alatala naxa a masen Munsa bɛ,
7 O Senhor disse a Moisés:
8 «I xa yisuxuwuri tongo. I tan nun i taara Haruna, wo xa Isirayilaka birin malan, wo wɔyɛn fanye ra e ya xɔri, alako a xa ye ramini. Wo ye raminima nɛ Isirayila ɲama bɛ alako e tan nun e xa xurusee xa ye min.»
8 — Pegue o seu bordão e ajunte o povo, você e Arão, o seu irmão. E, diante do povo, falem à rocha, e ela dará a sua água. Assim vocês tirarão água da rocha e darão de beber à congregação e aos animais.
9 Munsa naxa a xa yisuxuwuri tongo naxan nu na hɔrɔmɔlingira kui, alɔ Alatala a yamari a bɛ ki naxɛ.
9 Então Moisés pegou o bordão que estava diante do Senhor , como este lhe havia ordenado.
10 Munsa nun Haruna naxa ɲama malan na fanye ya ra, e fa a fala e bɛ, «Wo tuli mati, wo tan matandilae. Muxu xa ye ramini wo bɛ yi fanye kui?»
10 Moisés e Arão reuniram o povo diante da rocha. Então Moisés lhes disse: — Agora escutem, rebeldes! Será que teremos de fazer com que saia água desta rocha para vocês?
11 Munsa naxa a bɛlɛxɛ ite, a fanye bɔnbɔ sanya firin a xa yisuxuwuri ra. Ye naxa gbusan fanye ra, ɲama nun xuruse birin naxa e min.
11 Moisés levantou a mão e feriu a rocha duas vezes com o seu bordão, e saíram muitas águas; e a congregação e os seus animais beberam.
12 Kɔnɔ Alatala naxa a masen Munsa nun Haruna bɛ, «Wo to mu laxi n na, Isirayila ɲama ya xɔri, wo xa binyɛ ti n tan Sɛniyɛntɔɛ ma, wo tan mu fama yi ɲama rasode na bɔxi ma n dɛnnaxɛ fixi e ma.»
12 Mas o Senhor disse a Moisés e a Arão: — Porque não creram em mim, para me santificarem diante dos filhos de Israel, vocês não farão entrar este povo na terra que lhe dei.
13 E mɛnni nan xili Meriba ye, barima Isirayilakae sɔnxɔ Alatala ma mɛnni nɛ, a fa a xa sɛniyɛnyi masen e bɛ.
13 São estas as águas de Meribá, porque os filhos de Israel discutiram com o Senhor ; e o Senhor se santificou neles.
14 Munsa naxa xɛɛrae xɛɛ Edon mangɛ ma keli Kadesi, a falafe ra a bɛ, «I ngaxakerenyi Isirayilakae xui nan ya! I a kolon muxu tɔɔrɔxi ki naxɛ.
14 De Cades, Moisés enviou mensageiros ao rei de Edom, para dizer-lhe: — Assim diz o seu irmão Israel: Você conhece todas as aflições que nos sobrevieram.
15 Muxu benbae goro nɛ Misira, muxu naxa ɲɛ wuyaxi raba mɛnni. Kɔnɔ Misirakae naxa muxu nun muxu benbae ɲaxankata.
15 Sabe como os nossos pais desceram ao Egito, e nós moramos no Egito muito tempo, e como os egípcios nos maltrataram, a nós e aos nossos pais.
16 Muxu naxa Alatala maxandi, a fa muxu xui ramɛ. A naxa a xa malekɛ xɛɛ muxu raminide Misira. Yakɔsi muxu na be Kadesi naxan na wo xa naaninyi ra.
16 Clamamos ao Senhor , e ele ouviu a nossa voz; mandou o Anjo e nos tirou do Egito. E eis que estamos em Cades, cidade nos confins do seu país.
17 A lu muxu xa dangi wo xa bɔxi tagi. Muxu mu wo xa xɛe nun wo xa wɛni bilie kanama. Muxu mu ye bama wo xa kɔlɔnyie kui. Muxu mu sigama kɔɔla ma, muxu mu fama yirefanyi ma. Muxu tima wo xa kira xungbe kerenyi nan xɔn, han muxu dangima wo xa bɔxi ra tɛmui naxɛ.»
17 Deixe-nos passar pela sua terra. Não passaremos pelo campo, nem pelas vinhas, nem beberemos a água dos poços. Iremos pela estrada real. Não nos desviaremos para a direita nem para a esquerda, até que passemos pelo seu país.
18 Edon mangɛ naxa a yaabi, «Wo mu dangima muxu xa bɔxi ra fefe ma, xa na mu muxu wo gerema santidɛgɛma nan na.»
18 Porém o rei de Edom respondeu: — Não passem por aqui! Se o fizerem, sairei com a espada ao encontro de vocês.
19 Isirayilakae man naxa a fala a bɛ, «Muxu tan dangima nɛ kira xɔn. Xa muxu nun muxu xa xurusee wo xa ye nde min, muxu xa a sare fi. Muxu mu i maxɔrinxi sese ma, muxu wama dangife nɛ tun.»
19 Então os filhos de Israel lhe disseram: — Passaremos pelo caminho principal, e, se nós e o nosso gado bebermos das águas de vocês, pagaremos o preço delas. Não queremos outra coisa a não ser passar a pé.
20 Edon mangɛ man naxa a yaabi, «Wo mu dangima feo!» Na kui, a naxa a xa sɔɔrie ramini a sɛnbɛ ki ma Isirayilakae ya ra.
20 Mas o rei de Edom respondeu: — Vocês não podem passar! E o rei de Edom veio ao encontro deles, com muita gente e com mão forte.
21 Edon mangɛ to tondi Isirayilakae xa dangi a xa bɔxi ra, Isirayila naxa gbilen.
21 Assim os edomitas se recusaram a deixar Israel passar pelo seu país, e por isso Israel se desviou dali.
22 Isirayila ɲama naxa keli Kadesi, e naxa siga Horo geya yire.
22 Então partiram de Cades, e os filhos de Israel, toda a congregação, foram ao monte Hor.
23 Alatala naxa a fala Munsa nun Haruna bɛ Horo geya yire, Edon xa bɔxi naaninyi ra,
23 O Senhor disse a Moisés e a Arão no monte Hor, nos confins da terra de Edom:
24 «Haruna fama nɛ a benbae lide aligiyama. A mu soma na bɔxi ma n dɛnnaxɛ fixi Isirayilakae ma, barima wo bara n ma yaamari matandi Meriba ye xa fe ra.
24 — Arão será reunido ao seu povo, porque não entrará na terra que dei aos filhos de Israel, pois vocês foram rebeldes à minha palavra, nas águas de Meribá.
25 I xa Haruna nun a xa di xɛmɛ Eleyasari xanin Horo geya fari.
25 Chame Arão e Eleazar, o filho dele, e diga-lhes que subam o monte Hor.
26 Mɛnni i xa sɛrɛxɛdubɛ dugie ba Haruna ma, i e ragoro a xa di xɛmɛ Eleyasari ma. Haruna laaxirama nɛ mɛnni, a fa a benbae yire li.»
26 Depois tire as vestes sacerdotais de Arão e coloque-as em Eleazar, o filho dele; porque Arão será reunido ao seu povo e ali morrerá.
27 Munsa naxa a raba, alɔ Alatala a yamari ki naxɛ. E naxa te Horo geya fari Isirayilaka birin ya xɔri.
27 Moisés fez como o Senhor lhe havia ordenado. Subiram o monte Hor, diante dos olhos de toda a congregação.
28 Munsa naxa Haruna xa donmae ba a ma, a e ragoro a xa di xɛmɛ Eleyasari ma. Haruna naxa laaxira geya fari. Munsa nun Eleyasari naxa goro geya ra,
28 Moisés tirou as vestes sacerdotais de Arão e as pôs em Eleazar, o filho dele. E Arão morreu ali, no alto do monte. Depois disso Moisés e Eleazar desceram do monte.
29 e fa Isirayila ɲama rakolon Haruna faxa fe ra. Isirayila naxa a ɲɔn fe raba xi tongo saxan bun ma.
29 Quando toda a congregação soube que Arão era morto, toda a casa de Israel chorou por Arão durante trinta dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra