Números 16
SES vs NVT
1 Kora kaŋ ti Yisehar izʼaroo kaŋ ti Kehat izʼaroo kaŋ ti Lewi izʼaroo na Rubeŋ izʼaruyaŋ zaa kaŋ ti Dataŋ, nda Abiram kaŋyaŋ ti Eliyab izʼarey, nda On kaŋ ti Pelet izʼaroo, Rubeŋ hayroo no.
1 Corá, filho de Isar, descendente de Coate, filho de Levi, armou uma conspiração com Datã e Abirão, filhos de Eliabe, e Om, filho de Pelete, da tribo de Rúben.
2 I ture Musa ga, ngi nda Izirayel borey ra aru zangu hinka nda woyguu (250), jamaa boŋkoyney no kaŋ jamaa nʼi suuba, i goo nda maa.
2 Com outros 250 líderes israelitas, todos membros importantes da comunidade, os três instigaram uma rebelião contra Moisés.
3 I marga ka tee mee foo Musa nda Haruna ga ka nee i se: «A wasa! Zama jamaa kul manʼti kala henananteyaŋ, de Abadantaa goo i game. Macin se war ga war boŋ jer beene Abadantaa jamaa se?»
3 Juntaram-se contra Moisés e Arão e disseram: “Vocês foram longe demais! A comunidade foi consagrada pelo S enhor , e ele está em nosso meio. Que direito vocês têm de agir como se fossem superiores à comunidade do S enhor ?”.
4 Kaŋ Musa maa woo, a kaŋ laboo ra nga boŋoo ga.
4 Quando Moisés ouviu o que disseram, curvou-se com o rosto em terra.
5 A šelaŋ Kora nda nga jamaa kul se ka nee: «Suba subbaahi Abadantaa ga bayrandi boro kaŋ ti nga wane nda boro kaŋ ga henan. A gʼa manandi nga. Boraa kaŋ a nʼa suuba, a gʼa manandi nga.
5 Em seguida, disse a Corá e a seus seguidores: “Amanhã cedo o S enhor nos mostrará quem pertence a ele e quem é consagrado. Só trará à sua presença aqueles que ele escolher.
6 Hayaa ne kaŋ war mʼa tee: Kora nda nga jamaa kul, wa dugu canbuyaŋ zaa.
6 Você, Corá, e todos os seus seguidores, preparem incensários.
7 Suba war ma nuune daŋ i ra ka dugu daŋ i ra Abadantaa jine. Aroo kaŋ Abadantaa gʼa suuba, nga ti henanante. Lewi izʼarey, a wasa yaada.»
7 Amanhã, acendam fogo neles e queimem incenso diante do S enhor . Então veremos quem o S enhor escolherá como consagrado a ele. Vocês, levitas, foram longe demais!”.
8 Musa nee Kora se: «Lewi izʼarey, ay gʼa wiri war ga, war ma haŋajer.
8 Moisés falou novamente a Corá: “Agora ouçam, levitas!
9 A mana wasa war se kaŋ Izirayel Koyoo na war fay ka war kaa Izirayel jamaa ra, ka naŋ war ma man nga ka Abadantaa gorodogoo goyoo tee ka kay jamaa jine ka goy i se?
9 Acaso lhes parece de pouca importância que o Deus de Israel os tenha escolhido dentre toda a comunidade de Israel para estar perto dele a fim de trabalharem no tabernáculo do S enhor e estarem perante a comunidade para servi-la?
10 A naŋ war ma man nga, ni nda ni armey kul, Lewi izʼarey nda ni, de mo war ga sargari juwalkawtaraa ceeci.
10 Ele já deu a você, Corá, e a seus companheiros levitas essa função, e agora exigem também o serviço sacerdotal?
11 Woo se ni nda ni jamaa kul, war tee mee foo Abadantaa ga. Haruna ti may kaŋ ga war ga ŋuunuŋuunu?»
11 Na verdade, é contra o S enhor que você e seus seguidores estão se rebelando! Afinal, quem é Arão para se queixarem dele?”.
12 Musa daŋ ka ciya Dataŋ nda Abiram kaŋ ti Eliyab izʼarey se. Amma i nee: «Ir si žigi ka koy.
12 Então Moisés mandou chamar Datã e Abirão, filhos de Eliabe, mas eles responderam: “Não iremos!
13 A mana wasa ma ne mʼir kaa ganda kaŋ ra waa nda yuu ga tee hari ka koy ir wii saajoo ra? Kala ma tee ir boŋkoynoo mo?
13 Não basta você nos ter tirado do Egito, uma terra que produz leite e mel com fartura, para nos matar aqui no deserto? Agora quer nos tratar como se fosse autoridade sobre nós?
14 Nda cimi manʼti ganda kaŋ ra waa nda yuu ga tee hari ra nʼnʼir ka koy. Manʼir noo faariyaŋ nda alaneb faariyaŋ sanda tubuhaya. Ni mma baa ma borey wey moɲey danandi? Ir si žigi ka koy.»
14 Além disso, você não nos levou a outra terra que produz leite e mel com fartura, e não nos deu uma nova propriedade com campos e vinhedos. Está tentando enganar estes homens? Não iremos!”.
15 Musa hanse ka futu, a nee Abadantaa se: «Masi ngi sargaroo guna. Ay mana ba farka folloku dii i ga, ay mana ifutu tee ngi affoo kul se.»
15 Moisés ficou furioso e disse ao S enhor : “Não aceites as ofertas de cereais deles! Não tomei deles nem sequer um jumento, e jamais lhes fiz algum mal”.
16 Musa nee Kora se: «Ni nda ni jamaa kul ma kaa Abadantaa jine suba, ni, nda ngey, nda Haruna.
16 E Moisés disse a Corá: “Você e seus seguidores venham aqui amanhã e apresentem-se diante do S enhor . Arão também virá.
17 Boro foo kul ma nga dugu canboo zaa, a ma dugu daŋ a ra kʼa kaa sargari Abadantaa jine. A ga tee dugu canbu zangu hinka nda woyguu (250), takaa din da, ni nda Haruna, boro foo kul nda nga dugu canboo.»
17 Você e cada um de seus 250 seguidores prepararão um incensário e colocarão incenso nele, a fim de apresentá-lo diante do S enhor . Arão também trará seu incensário”.
18 Boro foo kul na nga dugu canboo zaa, i na nuune daŋ i ra, i na dugu daŋ i ra, i koy kay cere kubayyan hukkumoo miɲoo ga Musa nda Haruna bande.
18 Cada um deles preparou um incensário, acendeu o fogo e colocou incenso nele. Depois, todos se apresentaram à entrada da tenda do encontro com Moisés e Arão.
19 Kora na jamaa kul marga i ma Musa nda Haruna gande cere kubayyan hukkumoo miɲoo ga. Abadantaa daržaa bangay jamaa kul se.
19 Corá havia instigado toda a comunidade contra Moisés e Arão, e todos se reuniram à entrada da tenda do encontro. Então a presença gloriosa do S enhor apareceu a toda a comunidade,
20 Abadantaa šelaŋ Musa nda Haruna se ka nee:
20 e o S enhor disse a Moisés e a Arão:
21 «Wa fay nda jamaa woo, war ma hun i game, moomiti foo ay gʼi timmandi.»
21 “Afastem-se dessa comunidade, para que eu a destrua agora mesmo!”.
22 I kaŋ laboo ra ngi boŋey ga, i nee: «Ya Irkoy, baahunantey kul hundey Koyoo, boro folloku ka zunubu tee, woo ga, nʼga futu jamaa kul ga wala?»
22 Moisés e Arão, porém, se prostraram com o rosto em terra e suplicaram. “Ó Deus, tu és aquele que dá fôlego a todas as criaturas. É necessário que fiques irado com toda a comunidade quando somente um homem pecou?”.
23 Abadantaa šelaŋ Musa se ka nee:
23 O S enhor disse a Moisés:
24 «Šelaŋ jamaa se ka nee: ‹Wa mooru nongoo kul here Kora, nda Dataŋ, nda Abiram gorodogey.›»
24 “Então diga a toda a comunidade que se afaste das tendas de Corá, Datã e Abirão”.
25 Musa tun ka koy Dataŋ nda Abiram do, Izirayel boro beerey hanga a.
25 Moisés se levantou e foi até as tendas de Datã e Abirão, e as autoridades de Israel o seguiram.
26 A šelaŋ jamaa se ka nee: «Ay gʼa wiri war ga, war ma mooru aru laaley wey hukkumey. Haya kul kaŋ ti ngi wane, war masi tuku a ga hala ngi zunubey masi koy koy nda war.»
26 “Vamos!”, disse ele ao povo. “Afastem-se das tendas destes homens perversos e não toquem em coisa alguma que seja deles. Do contrário, vocês serão destruídos por causa dos pecados deles.”
27 I mooru nongoo kul here Kora, nda Dataŋ, nda Abiram gorodogey. Dataŋ nda Abiram fatta ka koy kay ngi hukkumey miɲey ga, ngi, nda ngi wandey, nda ngi izʼarey, nda ngi zanka kaccey.
27 Todo o povo se afastou das tendas de Corá, Datã e Abirão, e Datã e Abirão saíram e ficaram em pé à entrada das tendas, junto com suas esposas, seus filhos e suas crianças pequenas.
28 Musa nee: «Woo ra war ga bay kaŋ Abadantaa kʼay sanba ya teegoyey wey kul tee, ya nʼi tee nda ay bine-ibaayoo.
28 Então Moisés disse: “Assim vocês saberão que o S enhor me enviou para fazer todas estas coisas que tenho feito, pois não as realizei por minha própria conta.
29 Nda borey wey buu sanda takaa kaŋ nda adamizey kul ga buu, nda hayey kaŋ ga duu borey ga duu ngi mo, adiši manʼti Abadantaa kʼay sanba.
29 Se estes homens morrerem de causas naturais, ou se nada fora do comum acontecer, então o S enhor não me enviou.
30 Amma nda Abadantaa na kayfi tee kaŋ mana bay ka diyandi, nda laboo na nga miɲoo hay ka haya kul kaŋ ti ngi wane gon, de i ga zunbu alaahara i ga huna, woo ra war ga bay kaŋ borey wey na Abadantaa kaynandi.»
30 Mas, se o S enhor fizer algo completamente novo e o chão abrir sua boca e os engolir junto com todos os seus pertences, e eles descerem vivos à sepultura, vocês saberão que estes homens mostraram desprezo pelo S enhor ”.
31 Musa mma goo ma šenney wey har ka ben kaŋ laboo feeri i cire.
31 Mal ele havia acabado de dizer essas palavras, e o chão debaixo deles rachou.
32 Laboo na nga miɲoo feeri kʼi gon, ngi nda ngi hugey borey, nda Kora borey kul, nda ngi almanoo kul.
32 A terra abriu a boca e engoliu os homens, todas as suas famílias, todos os seus seguidores e tudo que possuíam.
33 I ga huna i zunbu alaahara, ngi nda haya kul kaŋ ti ngi wane. Laboo nʼi daabu, i hun jamaa game.
33 Desceram vivos à sepultura, junto com todos os seus pertences. A terra se fechou sobre eles, e desapareceram do meio da comunidade.
34 Izirayel borey kul kaŋ cindi kʼi kuubi kʼi bere zuru kaŋ i maa ngi kaatiyanoo, i nee: «Laboo masi koy gum ir boŋ.»
34 Todo o povo que estava ao redor fugiu quando ouviu os gritos deles. “A terra nos engolirá também!”, exclamaram.
35 Nuune hun Abadantaa do ka aru zangu hinka nda woyguwaa (250) ton kʼi tee boosu kaŋ goo ma dugoo sarga.
35 Em seguida, um fogo ardente saiu do S enhor e queimou os 250 homens que ofereciam incenso.
36 — ausente —
36 O S enhor disse a Moisés:
37 — ausente —
37 “Ordene a Eleazar, filho do sacerdote Arão, que tire todos os incensários do meio do fogo, pois são santos. Diga-lhe também que espalhe as brasas.
38 — ausente —
38 Pegue os incensários dos homens que pecaram e pagaram por isso com a própria vida e bata o metal com um martelo, até formar uma lâmina para revestir o altar. Uma vez que esses incensários foram usados na presença do S enhor , eles se tornaram santos. Que sirvam de advertência para o povo de Israel”.
39 — ausente —
39 O sacerdote Eleazar recolheu os incensários de bronze usados pelos homens que morreram queimados e bateu o metal com um martelo, até formar uma lâmina para revestir o altar.
40 — ausente —
40 Essa lâmina serviria como recordação aos israelitas; ninguém que não fosse descendente de Arão poderia entrar na presença do S enhor para queimar incenso. Se alguém o fizesse, aconteceria a ele o mesmo que havia acontecido a Corá e seus seguidores, conforme o S enhor tinha dito por meio de Moisés.
41 — ausente —
41 Logo na manhã seguinte, porém, toda a comunidade de Israel começou a se queixar de Moisés e Arão outra vez. “Vocês mataram o povo do S enhor !”, diziam eles.
42 — ausente —
42 Mas, enquanto se reuniam para protestar contra Moisés e Arão, voltaram-se para a tenda do encontro e viram a nuvem cobri-la, e a presença gloriosa do S enhor apareceu.
43 — ausente —
43 Moisés e Arão foram para a frente da tenda do encontro,
44 — ausente —
44 e o S enhor disse a Moisés:
45 — ausente —
45 “Afaste-se desta comunidade, para que eu a destrua agora mesmo!”, e Moisés e Arão se prostraram com o rosto em terra.
46 — ausente —
46 Então Moisés disse a Arão: “Rápido! Pegue um incensário e coloque nele brasas do altar. Acrescente incenso e leve-o para o meio da comunidade, a fim de fazer expiação por ela, pois a ira do S enhor está acesa, e a praga já começou!”.
47 — ausente —
47 Arão seguiu a ordem de Moisés e correu para o meio da comunidade. A praga já havia começado a matá-los, mas Arão queimou o incenso e fez expiação por eles.
48 — ausente —
48 Colocou-se entre os mortos e os vivos, e a praga cessou.
49 — ausente —
49 Ainda assim, 14.700 pessoas morreram da praga, além daqueles que tinham morrido por causa da rebelião de Corá.
50 — ausente —
50 Uma vez que a praga cessou, Arão voltou a Moisés, que estava à entrada da tenda do encontro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?