Números 16

SES vs BKJ

Sair da comparação
1 Kora kaŋ ti Yisehar izʼaroo kaŋ ti Kehat izʼaroo kaŋ ti Lewi izʼaroo na Rubeŋ izʼaruyaŋ zaa kaŋ ti Dataŋ, nda Abiram kaŋyaŋ ti Eliyab izʼarey, nda On kaŋ ti Pelet izʼaroo, Rubeŋ hayroo no.
1 E Corá, filho de Izar, filho de Coate, filho de Levi, e Datã e Abirão, filhos de Eliabe, e Om, filho de Pelete, filhos de Rúben, prepararam os seus homens.
2 I ture Musa ga, ngi nda Izirayel borey ra aru zangu hinka nda woyguu (250), jamaa boŋkoyney no kaŋ jamaa nʼi suuba, i goo nda maa.
2 E se levantaram perante Moisés com alguns dos filhos de Israel; duzentos e cinquenta príncipes da congregação, famosos na congregação, homens de renome.
3 I marga ka tee mee foo Musa nda Haruna ga ka nee i se: «A wasa! Zama jamaa kul manʼti kala henananteyaŋ, de Abadantaa goo i game. Macin se war ga war boŋ jer beene Abadantaa jamaa se?»
3 E se congregaram contra Moisés e contra Arão e lhes disseram: Isso deve vos bastar, visto que toda a congregação é santa, todos são santos, e o SENHOR está no meio deles; então por que vos elevais sobre a congregação do SENHOR?
4 Kaŋ Musa maa woo, a kaŋ laboo ra nga boŋoo ga.
4 Quando Moisés ouviu isto, caiu sobre o seu rosto.
5 A šelaŋ Kora nda nga jamaa kul se ka nee: «Suba subbaahi Abadantaa ga bayrandi boro kaŋ ti nga wane nda boro kaŋ ga henan. A gʼa manandi nga. Boraa kaŋ a nʼa suuba, a gʼa manandi nga.
5 E falou a Corá e a toda a sua congregação, dizendo: Amanhã pela manhã o SENHOR mostrará quem é seu e quem é santo, e fará chegar a si; e aquele a quem ele escolher fará chegar a si.
6 Hayaa ne kaŋ war mʼa tee: Kora nda nga jamaa kul, wa dugu canbuyaŋ zaa.
6 Fazei isto: Tomai incensários, Corá e toda a sua congregação.
7 Suba war ma nuune daŋ i ra ka dugu daŋ i ra Abadantaa jine. Aroo kaŋ Abadantaa gʼa suuba, nga ti henanante. Lewi izʼarey, a wasa yaada.»
7 E amanhã, perante o SENHOR, ponde fogo e incenso neles; e o homem a quem o SENHOR escolher, este será o santo; isso deve vos bastar, filhos de Levi.
8 Musa nee Kora se: «Lewi izʼarey, ay gʼa wiri war ga, war ma haŋajer.
8 E Moisés disse a Corá: Ouvi, filhos de Levi:
9 A mana wasa war se kaŋ Izirayel Koyoo na war fay ka war kaa Izirayel jamaa ra, ka naŋ war ma man nga ka Abadantaa gorodogoo goyoo tee ka kay jamaa jine ka goy i se?
9 Parece-vos pouco que o Deus de Israel tenha vos separado da congregação de Israel, para vos trazer a si, para fazer o serviço do tabernáculo do SENHOR e para estar diante da congregação, para ministrar-lhes?
10 A naŋ war ma man nga, ni nda ni armey kul, Lewi izʼarey nda ni, de mo war ga sargari juwalkawtaraa ceeci.
10 E ele vos trouxe para perto dele, e a todos os teus irmãos, os filhos de Levi, contigo; procurais também o sacerdócio?
11 Woo se ni nda ni jamaa kul, war tee mee foo Abadantaa ga. Haruna ti may kaŋ ga war ga ŋuunuŋuunu?»
11 Por esse motivo tu e toda a tua congregação estais congregados contra o SENHOR; e o que é Arão, que murmurais contra ele?
12 Musa daŋ ka ciya Dataŋ nda Abiram kaŋ ti Eliyab izʼarey se. Amma i nee: «Ir si žigi ka koy.
12 E Moisés mandou chamar a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe, e eles disseram: Não subiremos.
13 A mana wasa ma ne mʼir kaa ganda kaŋ ra waa nda yuu ga tee hari ka koy ir wii saajoo ra? Kala ma tee ir boŋkoynoo mo?
13 É pouco nos terdes feito subir de uma terra que mana leite e mel, para nos matares neste deserto? E também fazer-te príncipe sobre nós?
14 Nda cimi manʼti ganda kaŋ ra waa nda yuu ga tee hari ra nʼnʼir ka koy. Manʼir noo faariyaŋ nda alaneb faariyaŋ sanda tubuhaya. Ni mma baa ma borey wey moɲey danandi? Ir si žigi ka koy.»
14 Além disso, não nos trouxeste a uma terra que mana leite e mel, nem nos deste herança de campos e vinhas; arrancarás os olhos a estes homens? Nós não subiremos.
15 Musa hanse ka futu, a nee Abadantaa se: «Masi ngi sargaroo guna. Ay mana ba farka folloku dii i ga, ay mana ifutu tee ngi affoo kul se.»
15 E Moisés ficou muito irado, e disse ao SENHOR: Não atentes para a sua oferta; não tomei deles nem um só jumento, nem fiz mal a nenhum deles.
16 Musa nee Kora se: «Ni nda ni jamaa kul ma kaa Abadantaa jine suba, ni, nda ngey, nda Haruna.
16 E disse Moisés a Corá: Amanhã estai tu e toda a tua congregação diante do SENHOR, tu, e eles, e Arão.
17 Boro foo kul ma nga dugu canboo zaa, a ma dugu daŋ a ra kʼa kaa sargari Abadantaa jine. A ga tee dugu canbu zangu hinka nda woyguu (250), takaa din da, ni nda Haruna, boro foo kul nda nga dugu canboo.»
17 E que cada homem tome o seu incensário e ponha incenso nele, e que cada homem traga o seu incensário diante do SENHOR, duzentos e cinquenta incensários; também tu e Arão, cada qual o seu incensário.
18 Boro foo kul na nga dugu canboo zaa, i na nuune daŋ i ra, i na dugu daŋ i ra, i koy kay cere kubayyan hukkumoo miɲoo ga Musa nda Haruna bande.
18 E cada homem tomou o seu incensário, e pôs fogo nele, e pôs incenso nele, e se puseram à porta do tabernáculo da congregação, com Moisés e Arão.
19 Kora na jamaa kul marga i ma Musa nda Haruna gande cere kubayyan hukkumoo miɲoo ga. Abadantaa daržaa bangay jamaa kul se.
19 E Corá reuniu toda a congregação contra eles, à porta do tabernáculo da congregação; e a glória do SENHOR apareceu a toda a congregação.
20 Abadantaa šelaŋ Musa nda Haruna se ka nee:
20 E o SENHOR falou a Moisés e a Arão, dizendo:
21 «Wa fay nda jamaa woo, war ma hun i game, moomiti foo ay gʼi timmandi.»
21 Separai-vos do meio desta congregação, para que eu possa consumi-los em um momento.
22 I kaŋ laboo ra ngi boŋey ga, i nee: «Ya Irkoy, baahunantey kul hundey Koyoo, boro folloku ka zunubu tee, woo ga, nʼga futu jamaa kul ga wala?»
22 E eles caíram sobre os seus rostos, e disseram: Ó Deus, Deus dos espíritos de toda carne, pecará um só homem, e te enfurecerás com toda a congregação?
23 Abadantaa šelaŋ Musa se ka nee:
23 E falou o SENHOR a Moisés, dizendo:
24 «Šelaŋ jamaa se ka nee: ‹Wa mooru nongoo kul here Kora, nda Dataŋ, nda Abiram gorodogey.›»
24 Fala a toda congregação, dizendo: Levantai-vos do redor do tabernáculo de Corá, Datã e Abirão.
25 Musa tun ka koy Dataŋ nda Abiram do, Izirayel boro beerey hanga a.
25 E Moisés levantou-se e foi a Datã e a Abirão; e atrás dele foram os anciãos de Israel.
26 A šelaŋ jamaa se ka nee: «Ay gʼa wiri war ga, war ma mooru aru laaley wey hukkumey. Haya kul kaŋ ti ngi wane, war masi tuku a ga hala ngi zunubey masi koy koy nda war.»
26 E falou à congregação, e disse: Afastai-vos, eu vos peço, das tendas destes homens ímpios, e não toqueis em nada do que é deles, para que não pereçais em todos os seus pecados.
27 I mooru nongoo kul here Kora, nda Dataŋ, nda Abiram gorodogey. Dataŋ nda Abiram fatta ka koy kay ngi hukkumey miɲey ga, ngi, nda ngi wandey, nda ngi izʼarey, nda ngi zanka kaccey.
27 E eles se levantaram do tabernáculo de Corá, Datã e Abirão. E Datã e Abirão saíram e ficaram à porta das suas tendas, com as suas mulheres, e seus filhos, e suas crianças.
28 Musa nee: «Woo ra war ga bay kaŋ Abadantaa kʼay sanba ya teegoyey wey kul tee, ya nʼi tee nda ay bine-ibaayoo.
28 E disse Moisés: Assim sabereis que o SENHOR me enviou a fazer todas estas coisas, porque não as fiz por minha própria vontade.
29 Nda borey wey buu sanda takaa kaŋ nda adamizey kul ga buu, nda hayey kaŋ ga duu borey ga duu ngi mo, adiši manʼti Abadantaa kʼay sanba.
29 Se estes morrerem a morte comum de todos os homens ou se forem visitados como acontece com todos os homens, então o SENHOR não me enviou.
30 Amma nda Abadantaa na kayfi tee kaŋ mana bay ka diyandi, nda laboo na nga miɲoo hay ka haya kul kaŋ ti ngi wane gon, de i ga zunbu alaahara i ga huna, woo ra war ga bay kaŋ borey wey na Abadantaa kaynandi.»
30 Mas se o SENHOR criar alguma coisa nova, e a terra abrir a sua boca e os engolir com tudo o que é seu, e descerem vivos ao abismo, então sabereis que estes homens provocaram ao SENHOR.
31 Musa mma goo ma šenney wey har ka ben kaŋ laboo feeri i cire.
31 E, quando ele havia acabado de dizer todas estas palavras, a terra que estava debaixo deles se abriu.
32 Laboo na nga miɲoo feeri kʼi gon, ngi nda ngi hugey borey, nda Kora borey kul, nda ngi almanoo kul.
32 E a terra abriu a sua boca e os engoliu com as suas casas, e a todos os homens que pertenciam a Corá, e todos os seus bens.
33 I ga huna i zunbu alaahara, ngi nda haya kul kaŋ ti ngi wane. Laboo nʼi daabu, i hun jamaa game.
33 E eles, e tudo o que lhes pertencia, desceram vivos ao abismo, e a terra se fechou sobre eles, e pereceram do meio da congregação.
34 Izirayel borey kul kaŋ cindi kʼi kuubi kʼi bere zuru kaŋ i maa ngi kaatiyanoo, i nee: «Laboo masi koy gum ir boŋ.»
34 E todo o Israel, que estava ao redor deles, fugiu ao clamor deles; porque diziam: Para que a terra também não nos engula.
35 Nuune hun Abadantaa do ka aru zangu hinka nda woyguwaa (250) ton kʼi tee boosu kaŋ goo ma dugoo sarga.
35 E saiu fogo do SENHOR e consumiu os duzentos e cinquenta homens que ofereciam o incenso.
36 — ausente —
36 E o SENHOR falou a Moisés, dizendo:
37 — ausente —
37 Dize a Eleazar, filho de Arão, o sacerdote, que tire os incensários do meio do incêndio e espalhe o fogo longe, porque eles são santificados.
38 — ausente —
38 Os incensários dos que pecaram contra suas próprias almas, que se façam deles folhas estendidas, como cobertura para o altar, porque os ofereceram perante o SENHOR, portanto são santificados, e serão por sinal para os filhos de Israel.
39 — ausente —
39 E Eleazar, o sacerdote, tomou os incensários de bronze, com que haviam oferecido aqueles que foram queimados, e deles se fizeram folhas estendidas, para cobertura do altar.
40 — ausente —
40 Para ser um memorial para os filhos de Israel, para que nenhum estrangeiro, que não seja da semente de Arão, se aproxime para oferecer incenso diante do SENHOR, para que não seja como Corá e sua companhia, como o SENHOR lhe havia dito, pela mão de Moisés.
41 — ausente —
41 Mas, no dia seguinte, toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão, dizendo: Vós matastes o povo do SENHOR.
42 — ausente —
42 E, quando a congregação se reuniu contra Moisés e contra Arão, olharam para o tabernáculo da congregação; e eis que a nuvem o cobriu, e a glória do SENHOR apareceu.
43 — ausente —
43 E Moisés e Arão vieram perante o tabernáculo da congregação.
44 — ausente —
44 E o SENHOR falou a Moisés, dizendo:
45 — ausente —
45 Levantai-vos do meio desta congregação, para que eu possa consumi-la, como em um momento; e caíram sobre seus rostos.
46 — ausente —
46 E Moisés disse a Arão: Toma o teu incensário, e põe nele fogo do altar, e põe incenso nele, e vai depressa à congregação, e faze expiação por eles, porque a ira saiu do SENHOR; começou a praga.
47 — ausente —
47 E Arão o tomou, como Moisés havia ordenado, e correu ao meio da congregação; e eis que a praga já havia começado entre o povo; e colocou incenso nele e fez expiação pelo povo.
48 — ausente —
48 E ficou entre os mortos e os vivos, e a praga cessou.
49 — ausente —
49 E os que morreram naquela praga foram catorze mil e setecentos, além dos que morreram no caso de Corá.
50 — ausente —
50 E Arão voltou a Moisés à porta do tabernáculo da congregação; e cessou a praga.

Ler em outra tradução

Comparar com outra