Números 16
SES vs ARA
1 Kora kaŋ ti Yisehar izʼaroo kaŋ ti Kehat izʼaroo kaŋ ti Lewi izʼaroo na Rubeŋ izʼaruyaŋ zaa kaŋ ti Dataŋ, nda Abiram kaŋyaŋ ti Eliyab izʼarey, nda On kaŋ ti Pelet izʼaroo, Rubeŋ hayroo no.
1 Corá, filho de Isar, filho de Coate, filho de Levi, tomou consigo a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe, e a Om, filho de Pelete, filhos de Rúben.
2 I ture Musa ga, ngi nda Izirayel borey ra aru zangu hinka nda woyguu (250), jamaa boŋkoyney no kaŋ jamaa nʼi suuba, i goo nda maa.
2 Levantaram-se perante Moisés com duzentos e cinquenta homens dos filhos de Israel, príncipes da congregação, eleitos por ela, varões de renome,
3 I marga ka tee mee foo Musa nda Haruna ga ka nee i se: «A wasa! Zama jamaa kul manʼti kala henananteyaŋ, de Abadantaa goo i game. Macin se war ga war boŋ jer beene Abadantaa jamaa se?»
3 e se ajuntaram contra Moisés e contra Arão e lhes disseram: Basta! Pois que toda a congregação é santa, cada um deles é santo, e o Senhor está no meio deles; por que, pois, vos exaltais sobre a congregação do Senhor ?
4 Kaŋ Musa maa woo, a kaŋ laboo ra nga boŋoo ga.
4 Tendo ouvido isto, Moisés caiu sobre o seu rosto.
5 A šelaŋ Kora nda nga jamaa kul se ka nee: «Suba subbaahi Abadantaa ga bayrandi boro kaŋ ti nga wane nda boro kaŋ ga henan. A gʼa manandi nga. Boraa kaŋ a nʼa suuba, a gʼa manandi nga.
5 E falou a Corá e a todo o seu grupo, dizendo: Amanhã pela manhã, o Senhor fará saber quem é dele e quem é o santo que ele fará chegar a si; aquele a quem escolher fará chegar a si.
6 Hayaa ne kaŋ war mʼa tee: Kora nda nga jamaa kul, wa dugu canbuyaŋ zaa.
6 Fazei isto: tomai vós incensários, Corá e todo o seu grupo;
7 Suba war ma nuune daŋ i ra ka dugu daŋ i ra Abadantaa jine. Aroo kaŋ Abadantaa gʼa suuba, nga ti henanante. Lewi izʼarey, a wasa yaada.»
7 e, pondo fogo neles amanhã, sobre eles deitai incenso perante o Senhor ; e será que o homem a quem o Senhor escolher, este será o santo; basta-vos, filhos de Levi.
8 Musa nee Kora se: «Lewi izʼarey, ay gʼa wiri war ga, war ma haŋajer.
8 Disse mais Moisés a Corá: Ouvi agora, filhos de Levi:
9 A mana wasa war se kaŋ Izirayel Koyoo na war fay ka war kaa Izirayel jamaa ra, ka naŋ war ma man nga ka Abadantaa gorodogoo goyoo tee ka kay jamaa jine ka goy i se?
9 acaso, é para vós outros coisa de somenos que o Deus de Israel vos separou da congregação de Israel, para vos fazer chegar a si, a fim de cumprirdes o serviço do tabernáculo do Senhor e estardes perante a congregação para ministrar-lhe;
10 A naŋ war ma man nga, ni nda ni armey kul, Lewi izʼarey nda ni, de mo war ga sargari juwalkawtaraa ceeci.
10 e te fez chegar, Corá, e todos os teus irmãos, os filhos de Levi, contigo? Ainda também procurais o sacerdócio?
11 Woo se ni nda ni jamaa kul, war tee mee foo Abadantaa ga. Haruna ti may kaŋ ga war ga ŋuunuŋuunu?»
11 Pelo que tu e todo o teu grupo juntos estais contra o Senhor ; e Arão, que é ele para que murmureis contra ele?
12 Musa daŋ ka ciya Dataŋ nda Abiram kaŋ ti Eliyab izʼarey se. Amma i nee: «Ir si žigi ka koy.
12 Mandou Moisés chamar a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe; porém eles disseram: Não subiremos;
13 A mana wasa ma ne mʼir kaa ganda kaŋ ra waa nda yuu ga tee hari ka koy ir wii saajoo ra? Kala ma tee ir boŋkoynoo mo?
13 porventura, é coisa de somenos que nos fizeste subir de uma terra que mana leite e mel, para fazer-nos morrer neste deserto, senão que também queres fazer-te príncipe sobre nós?
14 Nda cimi manʼti ganda kaŋ ra waa nda yuu ga tee hari ra nʼnʼir ka koy. Manʼir noo faariyaŋ nda alaneb faariyaŋ sanda tubuhaya. Ni mma baa ma borey wey moɲey danandi? Ir si žigi ka koy.»
14 Nem tampouco nos trouxeste a uma terra que mana leite e mel, nem nos deste campos e vinhas em herança; pensas que lançarás pó aos olhos destes homens? Pois não subiremos.
15 Musa hanse ka futu, a nee Abadantaa se: «Masi ngi sargaroo guna. Ay mana ba farka folloku dii i ga, ay mana ifutu tee ngi affoo kul se.»
15 Então, Moisés irou-se muito e disse ao Senhor : Não atentes para a sua oferta; nem um só jumento levei deles e a nenhum deles fiz mal.
16 Musa nee Kora se: «Ni nda ni jamaa kul ma kaa Abadantaa jine suba, ni, nda ngey, nda Haruna.
16 Disse mais Moisés a Corá: Tu e todo o teu grupo, ponde-vos perante o Senhor , tu, e eles, e Arão, amanhã.
17 Boro foo kul ma nga dugu canboo zaa, a ma dugu daŋ a ra kʼa kaa sargari Abadantaa jine. A ga tee dugu canbu zangu hinka nda woyguu (250), takaa din da, ni nda Haruna, boro foo kul nda nga dugu canboo.»
17 Tomai cada um o seu incensário e neles ponde incenso; trazei-o, cada um o seu, perante o Senhor , duzentos e cinquenta incensários; também tu e Arão, cada qual o seu.
18 Boro foo kul na nga dugu canboo zaa, i na nuune daŋ i ra, i na dugu daŋ i ra, i koy kay cere kubayyan hukkumoo miɲoo ga Musa nda Haruna bande.
18 Tomaram, pois, cada qual o seu incensário, neles puseram fogo, sobre eles deitaram incenso e se puseram perante a porta da tenda da congregação com Moisés e Arão.
19 Kora na jamaa kul marga i ma Musa nda Haruna gande cere kubayyan hukkumoo miɲoo ga. Abadantaa daržaa bangay jamaa kul se.
19 Corá fez ajuntar contra eles todo o povo à porta da tenda da congregação; então, a glória do Senhor apareceu a toda a congregação.
20 Abadantaa šelaŋ Musa nda Haruna se ka nee:
20 Disse o Senhor a Moisés e a Arão:
21 «Wa fay nda jamaa woo, war ma hun i game, moomiti foo ay gʼi timmandi.»
21 Apartai-vos do meio desta congregação, e os consumirei num momento.
22 I kaŋ laboo ra ngi boŋey ga, i nee: «Ya Irkoy, baahunantey kul hundey Koyoo, boro folloku ka zunubu tee, woo ga, nʼga futu jamaa kul ga wala?»
22 Mas eles se prostraram sobre o seu rosto e disseram: Ó Deus, Autor e Conservador de toda a vida, acaso, por pecar um só homem, indignar-te-ás contra toda esta congregação?
23 Abadantaa šelaŋ Musa se ka nee:
23 Respondeu o Senhor a Moisés:
24 «Šelaŋ jamaa se ka nee: ‹Wa mooru nongoo kul here Kora, nda Dataŋ, nda Abiram gorodogey.›»
24 Fala a toda esta congregação, dizendo: Levantai-vos do redor da habitação de Corá, Datã e Abirão.
25 Musa tun ka koy Dataŋ nda Abiram do, Izirayel boro beerey hanga a.
25 Então, se levantou Moisés e foi a Datã e a Abirão; e após ele foram os anciãos de Israel.
26 A šelaŋ jamaa se ka nee: «Ay gʼa wiri war ga, war ma mooru aru laaley wey hukkumey. Haya kul kaŋ ti ngi wane, war masi tuku a ga hala ngi zunubey masi koy koy nda war.»
26 E disse à congregação: Desviai-vos, peço-vos, das tendas destes homens perversos e não toqueis nada do que é seu, para que não sejais arrebatados em todos os seus pecados.
27 I mooru nongoo kul here Kora, nda Dataŋ, nda Abiram gorodogey. Dataŋ nda Abiram fatta ka koy kay ngi hukkumey miɲey ga, ngi, nda ngi wandey, nda ngi izʼarey, nda ngi zanka kaccey.
27 Levantaram-se, pois, do redor da habitação de Corá, Datã e Abirão; e Datã e Abirão saíram e se puseram à porta da sua tenda, juntamente com suas mulheres, seus filhos e suas crianças.
28 Musa nee: «Woo ra war ga bay kaŋ Abadantaa kʼay sanba ya teegoyey wey kul tee, ya nʼi tee nda ay bine-ibaayoo.
28 Então, disse Moisés: Nisto conhecereis que o Senhor me enviou a realizar todas estas obras, que não procedem de mim mesmo:
29 Nda borey wey buu sanda takaa kaŋ nda adamizey kul ga buu, nda hayey kaŋ ga duu borey ga duu ngi mo, adiši manʼti Abadantaa kʼay sanba.
29 se morrerem estes como todos os homens morrem e se forem visitados por qualquer castigo como se dá com todos os homens, então, não sou enviado do Senhor .
30 Amma nda Abadantaa na kayfi tee kaŋ mana bay ka diyandi, nda laboo na nga miɲoo hay ka haya kul kaŋ ti ngi wane gon, de i ga zunbu alaahara i ga huna, woo ra war ga bay kaŋ borey wey na Abadantaa kaynandi.»
30 Mas, se o Senhor criar alguma coisa inaudita, e a terra abrir a sua boca e os tragar com tudo o que é seu, e vivos descerem ao abismo, então, conhecereis que estes homens desprezaram o Senhor .
31 Musa mma goo ma šenney wey har ka ben kaŋ laboo feeri i cire.
31 E aconteceu que, acabando ele de falar todas estas palavras, a terra debaixo deles se fendeu,
32 Laboo na nga miɲoo feeri kʼi gon, ngi nda ngi hugey borey, nda Kora borey kul, nda ngi almanoo kul.
32 abriu a sua boca e os tragou com as suas casas, como também todos os homens que pertenciam a Corá e todos os seus bens.
33 I ga huna i zunbu alaahara, ngi nda haya kul kaŋ ti ngi wane. Laboo nʼi daabu, i hun jamaa game.
33 Eles e todos os que lhes pertenciam desceram vivos ao abismo; a terra os cobriu, e pereceram do meio da congregação.
34 Izirayel borey kul kaŋ cindi kʼi kuubi kʼi bere zuru kaŋ i maa ngi kaatiyanoo, i nee: «Laboo masi koy gum ir boŋ.»
34 Todo o Israel que estava ao redor deles fugiu do seu grito, porque diziam: Não suceda que a terra nos trague a nós também.
35 Nuune hun Abadantaa do ka aru zangu hinka nda woyguwaa (250) ton kʼi tee boosu kaŋ goo ma dugoo sarga.
35 Procedente do Senhor saiu fogo e consumiu os duzentos e cinquenta homens que ofereciam o incenso.
36 — ausente —
36 Disse o Senhor a Moisés:
37 — ausente —
37 Dize a Eleazar, filho de Arão, o sacerdote, que tome os incensários do meio do incêndio e espalhe o fogo longe, porque santos são;
38 — ausente —
38 quanto aos incensários daqueles que pecaram contra a sua própria vida, deles se façam lâminas para cobertura do altar; porquanto os trouxeram perante o Senhor ; pelo que santos são e serão por sinal aos filhos de Israel.
39 — ausente —
39 Eleazar, o sacerdote, tomou os incensários de metal, que tinham trazido aqueles que foram queimados, e os converteram em lâminas para cobertura do altar,
40 — ausente —
40 por memorial para os filhos de Israel, para que nenhum estranho, que não for da descendência de Arão, se chegue para acender incenso perante o Senhor ; para que não seja como Corá e o seu grupo, como o Senhor lhe tinha dito por Moisés.
41 — ausente —
41 Mas, no dia seguinte, toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão, dizendo: Vós matastes o povo do Senhor .
42 — ausente —
42 Ajuntando-se o povo contra Moisés e Arão e virando-se para a tenda da congregação, eis que a nuvem a cobriu, e a glória do Senhor apareceu.
43 — ausente —
43 Vieram, pois, Moisés e Arão perante a tenda da congregação.
44 — ausente —
44 Então, falou o Senhor a Moisés, dizendo:
45 — ausente —
45 Levantai-vos do meio desta congregação, e a consumirei num momento; então, se prostraram sobre o seu rosto.
46 — ausente —
46 Disse Moisés a Arão: Toma o teu incensário, põe nele fogo do altar, deita incenso sobre ele, vai depressa à congregação e faze expiação por eles; porque grande indignação saiu de diante do Senhor ; já começou a praga.
47 — ausente —
47 Tomou-o Arão, como Moisés lhe falara, correu ao meio da congregação (eis que já a praga havia começado entre o povo), deitou incenso nele e fez expiação pelo povo.
48 — ausente —
48 Pôs-se em pé entre os mortos e os vivos; e cessou a praga.
49 — ausente —
49 Ora, os que morreram daquela praga foram catorze mil e setecentos, fora os que morreram por causa de Corá.
50 — ausente —
50 Voltou Arão a Moisés, à porta da tenda da congregação; e cessou a praga.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?