Números 20

PDC vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Im eahshta moonet is di gans drubb Israeliddah an di Vildahnis funn Zin kumma, un si sinn an Kades geblivva. Datt is di Miriam kshtauva un voah aw fagrawva datt.
1 No primeiro mês do ano, toda a comunidade chegou ao deserto de Zim e acampou em Cades. Enquanto estavam lá, Miriã morreu e foi sepultada.
2 Avvah's voah kenn vassah datt fa di leit, un di leit sinn zammah kumma un henn sich geyyich da Mosi un da Aaron kshteld.
2 Como não havia água naquele lugar, o povo se rebelou contra Moisés e Arão.
3 Si henn kshtreit mitt em Mosi un henn ksawt, “Vann miah yusht umkumma veahra vo unsah breedah umkumma sinn fannich em Hah!
3 Discutiram com Moisés e disseram: “Se ao menos tivéssemos morrido com nossos irmãos diante do S enhor !
4 Favass hosht du em Hah sei leit do in di vildahnis gebrocht es miah do shtauva missa mitt unsah fee?
4 Por que vocês trouxeram a comunidade do S enhor até este deserto? Foi para morrermos, junto com todos os nossos animais?
5 Favass hosht du uns ruff aus Egypta gebrocht an deah shreklich blatz? Dess land hott kenn frucht, feiya, drauva adda grannat-ebbel, un's is aw kenn vassah do fa drinka!”
5 Por que nos obrigaram a sair do Egito e nos trouxeram para este lugar terrível? Esta terra não tem cereais, nem figos, nem uvas, nem romãs, nem água para beber!”.
6 Da Mosi un da Aaron sinn no vekk funn di fasamling ganga an's doah fumm fasamling-tent. Datt sinn si nunnah kfalla mitt iahra ksicht uf em bodda, un di hallichkeit fumm Hah hott sich gvissa zu eena.
6 Moisés e Arão se afastaram do povo e foram até a frente da tenda do encontro, onde se prostraram com o rosto em terra. Então a presença gloriosa do S enhor lhes apareceu,
7 Da Hah hott ksawt zumm Mosi,
7 e o S enhor disse a Moisés:
8 “Nemm da shtokk, no solsht du un dei broodah da Aaron di leit zammah geddahra. No shvetz zumm felsa fannich iahra awwa, un vassah zayld raus lawfa. Du zaylsht vassah aus em felsa bringa fa di gans drubb leit so es si un iahra fee drinka kenna.”
8 “Você e Arão, peguem a vara e reúnam todo o povo. Enquanto eles observam, falem àquela rocha ali, e dela jorrará água. Vocês tirarão água suficiente da rocha para matar a sede de toda a comunidade e de seus animais”.
9 So hott da Mosi da shtokk fannich em Hah gnumma, grawt vi da Hah een gebodda hott.
9 Moisés fez conforme o S enhor havia ordenado. Pegou a vara que ficava guardada diante do S enhor e,
10 Eah un da Aaron henn no di leit zammah gegeddaht fannich em felsa, un da Mosi hott ksawt zu eena, “Heichet moll, diah viddahbat-haldah, missa miah eich vassah aus demm felsa bringa?”
10 em seguida, ele e Arão mandaram chamar o povo para se reunir em frente da rocha. “Ouçam, seus rebeldes!”, gritou Moisés. “Será que é desta rocha que teremos de tirar água para vocês?”
11 No hott da Mosi sei oahm ufkohva un hott da felsa zvay moll kshlauwa mitt em shtokk. Vassah is shteik raus gloffa, un di leit un iahra fee henn gedrunka.
11 Então Moisés levantou a mão e bateu na rocha duas vezes com a vara, e jorrou muita água. Assim, toda a comunidade e todos os seus animais beberam até matar a sede.
12 Avvah da Hah hott ksawt zumm Mosi un em Aaron, “Veil diah nett an mich geglawbt hend, fa mich heilich veisa fannich di Kinnah-Israel, dann zaylet diah dee fasamling nett in's land fiahra es ich eena gevva zayl.”
12 O S enhor , porém, disse a Moisés e a Arão: “Uma vez que vocês não confiaram em mim para mostrar minha santidade aos israelitas, não os conduzirão à terra que eu lhes dou!”.
13 Dee vassahra voahra Meribah kaysa, vo di Kinnah-Israel kshtreit henn mitt em Hah, un vo eah sich heilich gvissa hott unnich eena.
13 Por isso aquele lugar ficou conhecido como Meribá, pois ali os israelitas discutiram com o S enhor , e ali ele mostrou sua santidade entre eles.
14 Funn Kades hott da Mosi mennah kshikt zumm kaynich funn Edom mitt dee vadda:
14 Enquanto estava em Cades, Moisés enviou representantes ao rei de Edom com a seguinte mensagem: “É isto que dizem seus parentes, o povo de Israel: É de seu conhecimento todas as dificuldades que tivemos.
15 Unsah foah-feddah sinn nunnah in Egypta ganga, un miah henn datt gvoond fa en langi zeit. Di Egyptah henn uns un unsah foah-feddah veesht gyoost.
15 Nossos antepassados desceram ao Egito, onde vivemos por muito tempo. Ali, nós e nossos antepassados fomos maltratados pelos egípcios,
16 Avvah vo miah da Hah ohgroofa henn, hott eah uns keaht un hott en engel kshikt un uns aus Egypta gebrocht. Nau sinn miah do an Kades, en shtatt nayksht an deim land.
16 mas, quando clamamos ao S enhor , ele nos ouviu e enviou um anjo que nos tirou do Egito. Agora estamos acampados em Cades, cidade na fronteira de seu território.
17 Miah frohwa dich fa uns deich dei land gay lossa. Miah gayn nett deich di feldah adda di vei-goahra, un drinka nett vassah funn dei brunna. Miah gayn ivvah em kaynich sei vayk, un drayya nett rechts adda lings biss miah gans deich dei land ganga sinn.”
17 Pedimos que nos deixe atravessar sua terra. Tomaremos cuidado para não passar por seus campos e vinhedos, e não beberemos água de seus poços. Seguiremos pela estrada real e só a deixaremos quando tivermos atravessado seu território”.
18 Avvah Edom hott eena dess andvat gevva:
18 O rei de Edom, porém, disse: “Fiquem fora do meu território ou irei ao seu encontro com meu exército!”.
19 Di Kinnah-Israel henn no ksawt:
19 Os israelitas responderam: “Ficaremos na estrada principal. Se nós ou nossos animais bebermos de sua água, pagaremos por ela. Apenas deixe-nos passar por seu território; é só o que pedimos”.
20 Avvah si henn viddah ksawt:
20 O rei de Edom retrucou: “Vocês não têm permissão de passar por nossa terra!”. Em seguida, mobilizou suas tropas e marchou contra o povo de Israel com um exército poderoso.
21 So hott Edom Israel nett glost deich iahra land gay, un Israel is vekk gedrayt funn datt.
21 Uma vez que o povo de Edom se recusou a deixá-los passar por seu território, os israelitas foram obrigados a desviar-se dele.
22 Di Kinnah-Israel sinn no naus kshteaht funn Kades, un di gans drubb is an da Berg Hor kumma.
22 Então toda a comunidade de Israel partiu de Cades e chegou ao monte Hor.
23 Am Berg Hor, nayksht am land Edom, hott da Hah ksawt zumm Mosi un em Aaron,
23 Ali, na fronteira com a terra de Edom, o S enhor disse a Moisés e a Arão:
24 “Da Aaron zayld zu sei leit gegeddaht sei; eah zayld nett in's land gay es ich di Kinnah-Israel gevva habb. Dess is veil diah awl zvay geyyich mei gebott ganga sind an di vassahra funn Meribah.
24 “É chegado o momento de Arão reunir-se a seus antepassados. Não entrará na terra que dou aos israelitas, pois vocês se rebelaram contra minhas instruções a respeito da água em Meribá.
25 Nemm da Aaron un sei boo da Eleasar, un bring si nuff uf da Berg Hor.
25 Agora, leve Arão e seu filho Eleazar ao monte Hor.
26 Nemm em Aaron sei glaydah ab un du si uf sei boo da Eleasar. Da Aaron zayld zu sei leit gegeddaht sei. Eah zayld shtauva datt.”
26 Em seguida, tire as roupas sacerdotais de Arão e coloque-as em Eleazar, seu filho. Arão morrerá ali e se reunirá a seus antepassados”.
27 Da Mosi hott no gedu vi da Hah gebodda hott. Si sinn nuff uf da Berg Hor ganga fannich di gans drubb leit.
27 Moisés fez conforme o S enhor lhe ordenou. Os três subiram juntos ao monte Hor, enquanto toda a comunidade observava.
28 Da Mosi hott em Aaron sei glaydah abgnumma, un hott si uf sei boo da Eleasar gedu. No is da Aaron datt kshtauva uf em berg. Noch sellem is da Mosi un da Eleasar runnah kumma fumm berg.
28 No topo, Moisés tirou as roupas sacerdotais de Arão e as colocou em Eleazar, filho de Arão. Então Arão morreu no alto do monte, e Moisés e Eleazar desceram.
29 Un vo awl di leit ksenna henn es da Aaron kshtauva is, hott gans Israel dreisich dawk keild fa een.
29 Quando a comunidade percebeu que Arão havia morrido, todo o povo de Israel lamentou sua morte por trinta dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra