Números 20

PDC vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Im eahshta moonet is di gans drubb Israeliddah an di Vildahnis funn Zin kumma, un si sinn an Kades geblivva. Datt is di Miriam kshtauva un voah aw fagrawva datt.
1 No primeiro mês todo o povo de Israel foi para o deserto de Zim e acampou em Cades. Ali Míriam morreu e foi sepultada.
2 Avvah's voah kenn vassah datt fa di leit, un di leit sinn zammah kumma un henn sich geyyich da Mosi un da Aaron kshteld.
2 Naquele lugar não havia água; por isso o povo se reuniu e começou a reclamar contra Moisés e Arão.
3 Si henn kshtreit mitt em Mosi un henn ksawt, “Vann miah yusht umkumma veahra vo unsah breedah umkumma sinn fannich em Hah!
3 Eles diziam: — Teria sido melhor se tivéssemos morrido na frente de Deus, o
4 Favass hosht du em Hah sei leit do in di vildahnis gebrocht es miah do shtauva missa mitt unsah fee?
4 Por que você trouxe o povo do Senhor para este deserto? Será que foi para morrermos junto com os nossos animais?
5 Favass hosht du uns ruff aus Egypta gebrocht an deah shreklich blatz? Dess land hott kenn frucht, feiya, drauva adda grannat-ebbel, un's is aw kenn vassah do fa drinka!”
5 Por que você nos trouxe do Egito para este lugar terrível, onde não há cereais, nem figueiras, nem parreiras , nem romãs? E além de tudo não há água para beber!
6 Da Mosi un da Aaron sinn no vekk funn di fasamling ganga an's doah fumm fasamling-tent. Datt sinn si nunnah kfalla mitt iahra ksicht uf em bodda, un di hallichkeit fumm Hah hott sich gvissa zu eena.
6 Então Moisés e Arão saíram dali, onde o povo estava, e foram para a porta da Tenda Sagrada . Eles se ajoelharam, encostaram o rosto no chão, e a glória do Senhor apareceu.
7 Da Hah hott ksawt zumm Mosi,
7 E o Senhor disse a Moisés:
8 “Nemm da shtokk, no solsht du un dei broodah da Aaron di leit zammah geddahra. No shvetz zumm felsa fannich iahra awwa, un vassah zayld raus lawfa. Du zaylsht vassah aus em felsa bringa fa di gans drubb leit so es si un iahra fee drinka kenna.”
8 — Pegue o bastão que está em frente da arca da aliança , e depois você e Arão reúnam o povo. E na frente de todos eles deem ordem à rocha, e dela sairá água. Assim, vocês tirarão água da rocha e darão de beber ao povo e também aos animais.
9 So hott da Mosi da shtokk fannich em Hah gnumma, grawt vi da Hah een gebodda hott.
9 Então, como Deus havia ordenado, Moisés pegou o bastão que estava diante de Deus, o Senhor .
10 Eah un da Aaron henn no di leit zammah gegeddaht fannich em felsa, un da Mosi hott ksawt zu eena, “Heichet moll, diah viddahbat-haldah, missa miah eich vassah aus demm felsa bringa?”
10 Moisés e Arão reuniram o povo em frente da rocha, e Moisés disse: — Agora escute, gente rebelde! Será que vamos ter de fazer sair água desta rocha para vocês?
11 No hott da Mosi sei oahm ufkohva un hott da felsa zvay moll kshlauwa mitt em shtokk. Vassah is shteik raus gloffa, un di leit un iahra fee henn gedrunka.
11 Moisés levantou a mão, bateu na rocha duas vezes com o bastão, e saiu muita água. E o povo e os animais beberam.
12 Avvah da Hah hott ksawt zumm Mosi un em Aaron, “Veil diah nett an mich geglawbt hend, fa mich heilich veisa fannich di Kinnah-Israel, dann zaylet diah dee fasamling nett in's land fiahra es ich eena gevva zayl.”
12 Porém o Senhor disse a Moisés e a Arão: — Vocês não tiveram fé suficiente para fazer com que o povo de Israel reconhecesse o meu santo poder e por isso vocês não vão levá-los para a terra que prometi dar a eles.
13 Dee vassahra voahra Meribah kaysa, vo di Kinnah-Israel kshtreit henn mitt em Hah, un vo eah sich heilich gvissa hott unnich eena.
13 Isso aconteceu em Meribá , onde o povo de Israel reclamou contra Deus, o Senhor , e onde Deus lhes deu uma prova do seu santo poder.
14 Funn Kades hott da Mosi mennah kshikt zumm kaynich funn Edom mitt dee vadda:
14 Da cidade de Cades, Moisés enviou alguns mensageiros que foram dizer ao rei de Edom o seguinte: — Esta mensagem é dos seus parentes , as
15 Unsah foah-feddah sinn nunnah in Egypta ganga, un miah henn datt gvoond fa en langi zeit. Di Egyptah henn uns un unsah foah-feddah veesht gyoost.
15 e sabe como os nossos antepassados foram para o Egito, onde vivemos muitos anos. Os egípcios maltrataram os nossos antepassados e a nós,
16 Avvah vo miah da Hah ohgroofa henn, hott eah uns keaht un hott en engel kshikt un uns aus Egypta gebrocht. Nau sinn miah do an Kades, en shtatt nayksht an deim land.
16 e por isso pedimos a Deus, o Senhor , que nos socorresse. Ele ouviu o nosso pedido e mandou um anjo que nos tirou do Egito. Agora estamos na cidade de Cades, na fronteira do seu país.
17 Miah frohwa dich fa uns deich dei land gay lossa. Miah gayn nett deich di feldah adda di vei-goahra, un drinka nett vassah funn dei brunna. Miah gayn ivvah em kaynich sei vayk, un drayya nett rechts adda lings biss miah gans deich dei land ganga sinn.”
17 Por favor, deixe-nos passar pela sua terra. Nós e o nosso gado não sairemos da estrada, nem entraremos nos campos ou nas plantações de uvas de vocês. E não beberemos água dos poços. Enquanto estivermos no seu país, ficaremos na estrada principal.
18 Avvah Edom hott eena dess andvat gevva:
18 Porém o rei de Edom respondeu: — Nós não vamos deixar que vocês passem pelo nosso país. Se tentarem fazer isso, marcharemos contra vocês e os atacaremos.
19 Di Kinnah-Israel henn no ksawt:
19 Então o povo de Israel disse: — Ficaremos na estrada principal e, se nós ou os nossos animais beberem água de vocês, pagaremos o preço dela. Somente queremos passar a pé.
20 Avvah si henn viddah ksawt:
20 O rei de Edom respondeu: — Não. Vocês não passarão! Aí os edomitas vieram com um exército poderoso para atacar o povo de Israel.
21 So hott Edom Israel nett glost deich iahra land gay, un Israel is vekk gedrayt funn datt.
21 Assim, os edomitas não deixaram que os israelitas passassem pelo seu país, e por isso os israelitas foram por outro caminho.
22 Di Kinnah-Israel sinn no naus kshteaht funn Kades, un di gans drubb is an da Berg Hor kumma.
22 Todo o povo de Israel saiu da cidade de Cades e chegou até o monte Hor,
23 Am Berg Hor, nayksht am land Edom, hott da Hah ksawt zumm Mosi un em Aaron,
23 na fronteira de Edom. Ali o Senhor Deus disse a Moisés e a Arão:
24 “Da Aaron zayld zu sei leit gegeddaht sei; eah zayld nett in's land gay es ich di Kinnah-Israel gevva habb. Dess is veil diah awl zvay geyyich mei gebott ganga sind an di vassahra funn Meribah.
24 — Arão não entrará na terra que eu prometi dar aos israelitas. Ele vai morrer porque, no caso da água de Meribá, vocês se revoltaram contra as minhas ordens.
25 Nemm da Aaron un sei boo da Eleasar, un bring si nuff uf da Berg Hor.
25 Traga Arão e Eleazar, o filho dele, e mande que subam o monte Hor.
26 Nemm em Aaron sei glaydah ab un du si uf sei boo da Eleasar. Da Aaron zayld zu sei leit gegeddaht sei. Eah zayld shtauva datt.”
26 Depois tire as roupas de Arão e vista em Eleazar. Arão vai morrer ali.
27 Da Mosi hott no gedu vi da Hah gebodda hott. Si sinn nuff uf da Berg Hor ganga fannich di gans drubb leit.
27 Moisés fez como o Senhor havia mandado. Eles subiram o monte Hor diante de todo o povo.
28 Da Mosi hott em Aaron sei glaydah abgnumma, un hott si uf sei boo da Eleasar gedu. No is da Aaron datt kshtauva uf em berg. Noch sellem is da Mosi un da Eleasar runnah kumma fumm berg.
28 Moisés tirou as roupas de sacerdote que Arão vestia e pôs em Eleazar. E Arão morreu bem no alto do monte. Depois Moisés e Eleazar desceram dali.
29 Un vo awl di leit ksenna henn es da Aaron kshtauva is, hott gans Israel dreisich dawk keild fa een.
29 Quando o povo soube que Arão havia morrido, todos ficaram de luto trinta dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra