Números 20

PDC vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Im eahshta moonet is di gans drubb Israeliddah an di Vildahnis funn Zin kumma, un si sinn an Kades geblivva. Datt is di Miriam kshtauva un voah aw fagrawva datt.
1 Os filhos de Israel, a congregação toda, chegaram ao deserto de Zim no primeiro mês, e o povo ficou em Cades. Ali morreu Miriã, e ali foi sepultada.
2 Avvah's voah kenn vassah datt fa di leit, un di leit sinn zammah kumma un henn sich geyyich da Mosi un da Aaron kshteld.
2 Ora, não havia água para a congregação; pelo que se ajuntaram contra Moisés e Arão.
3 Si henn kshtreit mitt em Mosi un henn ksawt, “Vann miah yusht umkumma veahra vo unsah breedah umkumma sinn fannich em Hah!
3 E o povo contendeu com Moisés, dizendo: Oxalá tivéssemos perecido quando pereceram nossos irmãos perante o Senhor!
4 Favass hosht du em Hah sei leit do in di vildahnis gebrocht es miah do shtauva missa mitt unsah fee?
4 Por que trouxestes a congregação do Senhor a este deserto, para que morramos aqui, nós e os nossos animais?
5 Favass hosht du uns ruff aus Egypta gebrocht an deah shreklich blatz? Dess land hott kenn frucht, feiya, drauva adda grannat-ebbel, un's is aw kenn vassah do fa drinka!”
5 E por que nos fizestes subir do Egito, para nos trazer a este mau lugar? lugar onde não há semente, nem figos, nem vides, nem romãs, nem mesmo água para beber.
6 Da Mosi un da Aaron sinn no vekk funn di fasamling ganga an's doah fumm fasamling-tent. Datt sinn si nunnah kfalla mitt iahra ksicht uf em bodda, un di hallichkeit fumm Hah hott sich gvissa zu eena.
6 Então Moisés e Arão se foram da presença da assembléia até a porta da tenda da revelação, e se lançaram com o rosto em terra; e a glória do Senhor lhes apareceu.
7 Da Hah hott ksawt zumm Mosi,
7 E o Senhor disse a Moisés:
8 “Nemm da shtokk, no solsht du un dei broodah da Aaron di leit zammah geddahra. No shvetz zumm felsa fannich iahra awwa, un vassah zayld raus lawfa. Du zaylsht vassah aus em felsa bringa fa di gans drubb leit so es si un iahra fee drinka kenna.”
8 Toma a vara, e ajunta a congregação, tu e Arão, teu irmão, e falai à rocha perante os seus olhos, que ela dê as suas águas. Assim lhes tirarás água da rocha, e darás a beber à congregação e aos seus animais.
9 So hott da Mosi da shtokk fannich em Hah gnumma, grawt vi da Hah een gebodda hott.
9 Moisés, pois, tomou a vara de diante do senhor, como este lhe ordenou.
10 Eah un da Aaron henn no di leit zammah gegeddaht fannich em felsa, un da Mosi hott ksawt zu eena, “Heichet moll, diah viddahbat-haldah, missa miah eich vassah aus demm felsa bringa?”
10 Moisés e Arão reuniram a assembléia diante da rocha, e Moisés disse-lhes: Ouvi agora, rebeldes! Porventura tiraremos água desta rocha para vós?
11 No hott da Mosi sei oahm ufkohva un hott da felsa zvay moll kshlauwa mitt em shtokk. Vassah is shteik raus gloffa, un di leit un iahra fee henn gedrunka.
11 Então Moisés levantou a mão, e feriu a rocha duas vezes com a sua vara, e saiu água copiosamente, e a congregação bebeu, e os seus animais.
12 Avvah da Hah hott ksawt zumm Mosi un em Aaron, “Veil diah nett an mich geglawbt hend, fa mich heilich veisa fannich di Kinnah-Israel, dann zaylet diah dee fasamling nett in's land fiahra es ich eena gevva zayl.”
12 Pelo que o Senhor disse a Moisés e a Arão: Porquanto não me crestes a mim, para me santificardes diante dos filhos de Israel, por isso não introduzireis esta congregação na terra que lhes dei.
13 Dee vassahra voahra Meribah kaysa, vo di Kinnah-Israel kshtreit henn mitt em Hah, un vo eah sich heilich gvissa hott unnich eena.
13 Estas são as águas de Meribá, porque ali os filhos de Israel contenderam com o Senhor, que neles se santificou.
14 Funn Kades hott da Mosi mennah kshikt zumm kaynich funn Edom mitt dee vadda:
14 De Cades, Moisés enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: Assim diz teu irmão Israel: Tu sabes todo o trabalho que nos tem sobrevindo;
15 Unsah foah-feddah sinn nunnah in Egypta ganga, un miah henn datt gvoond fa en langi zeit. Di Egyptah henn uns un unsah foah-feddah veesht gyoost.
15 como nossos pais desceram ao Egito, e nós no Egito habitamos muito tempo; e como os egípcios nos maltrataram, a nós e a nossos pais;
16 Avvah vo miah da Hah ohgroofa henn, hott eah uns keaht un hott en engel kshikt un uns aus Egypta gebrocht. Nau sinn miah do an Kades, en shtatt nayksht an deim land.
16 e quando clamamos ao Senhor, ele ouviu a nossa voz, e mandou um anjo, e nos tirou do Egito; e eis que estamos em Cades, cidade na extremidade dos teus termos.
17 Miah frohwa dich fa uns deich dei land gay lossa. Miah gayn nett deich di feldah adda di vei-goahra, un drinka nett vassah funn dei brunna. Miah gayn ivvah em kaynich sei vayk, un drayya nett rechts adda lings biss miah gans deich dei land ganga sinn.”
17 Deixa-nos, pois, passar pela tua terra; não passaremos pelos campos, nem pelas vinhas, nem beberemos a água dos poços; iremos pela estrada real, não nos desviando para a direita nem para a esquerda, até que tenhamos passado os teus termos.
18 Avvah Edom hott eena dess andvat gevva:
18 Respondeu-lhe Edom: Não passaras por mim, para que eu não saia com a espada ao teu encontro.
19 Di Kinnah-Israel henn no ksawt:
19 Os filhos de Israel lhe replicaram: Subiremos pela estrada real; e se bebermos das tuas águas, eu e o meu gado, darei o preço delas; sob condição de eu nada mais fazer, deixa-me somente passar a pé.
20 Avvah si henn viddah ksawt:
20 Edom, porém, respondeu: Não passarás. E saiu-lhe ao encontro com muita gente e com mão forte.
21 So hott Edom Israel nett glost deich iahra land gay, un Israel is vekk gedrayt funn datt.
21 Assim recusou Edom deixar Israel passar pelos seus termos; pelo que Israel se desviou dele.
22 Di Kinnah-Israel sinn no naus kshteaht funn Kades, un di gans drubb is an da Berg Hor kumma.
22 Então partiram de Cades; e os filhos de Israel, a congregação toda, chegaram ao monte Hor.
23 Am Berg Hor, nayksht am land Edom, hott da Hah ksawt zumm Mosi un em Aaron,
23 E falou o Senhor a Moisés e a Arão no monte Hor, nos termos da terra de Edom, dizendo:
24 “Da Aaron zayld zu sei leit gegeddaht sei; eah zayld nett in's land gay es ich di Kinnah-Israel gevva habb. Dess is veil diah awl zvay geyyich mei gebott ganga sind an di vassahra funn Meribah.
24 Arão será recolhido a seu povo, porque não entrará na terra que dei aos filhos de Israel, porquanto fostes rebeldes contra a minha palavra no tocante às águas de Meribá.
25 Nemm da Aaron un sei boo da Eleasar, un bring si nuff uf da Berg Hor.
25 Toma a Arão e a Eleazar, seu filho, e faze-os subir ao monte Hor;
26 Nemm em Aaron sei glaydah ab un du si uf sei boo da Eleasar. Da Aaron zayld zu sei leit gegeddaht sei. Eah zayld shtauva datt.”
26 e despe a Arão as suas vestes, e as veste a Eleazar, seu filho, porque Arão será recolhido, e morrerá ali.
27 Da Mosi hott no gedu vi da Hah gebodda hott. Si sinn nuff uf da Berg Hor ganga fannich di gans drubb leit.
27 Fez, pois, Moisés como o Senhor lhe ordenara; e subiram ao monte Hor perante os olhos de toda a congregação.
28 Da Mosi hott em Aaron sei glaydah abgnumma, un hott si uf sei boo da Eleasar gedu. No is da Aaron datt kshtauva uf em berg. Noch sellem is da Mosi un da Eleasar runnah kumma fumm berg.
28 Moisés despiu a Arão as vestes, e as vestiu a Eleazar, seu filho; e morreu Arão ali sobre o cume do monte; e Moisés e Eleazar desceram do monte.
29 Un vo awl di leit ksenna henn es da Aaron kshtauva is, hott gans Israel dreisich dawk keild fa een.
29 Vendo, pois, toda a congregação que Arão era morto, chorou-o toda a casa de Israel por trinta dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra