Lucas 7
NMX vs NVI
1 Yesum njam si ewifoi árét, fá nuwanoi Káfenamét.
1 Tendo terminado de dizer tudo isso ao povo, Jesus entrou em Cafarnaum.
2 Rom fiyaré sénko ároene faiofnar ásáfogh ár, efe tutémndawét ndimbal kéráye, yéné ár enjne témorwén a kaka témorwén krotro.
2 Ali estava doente, quase à morte, o servo de um centurião, a quem seu senhor estimava muito.
3 Rom fiyaré sénko ár náyárai Yesuenemén, yémo ewáfáretam Ju ndimbal ár yamnendai Yesu álighét enjne téfnárfaf frengéghét.
3 Ele ouviu falar de Jesus e enviou-lhe alguns líderes religiosos dos judeus, pedindo-lhe que fosse curar o seu servo.
4 Njam fá nénuwanoyénd Yesuefaf, féyo yamnendayénd, “Yéné árom nénémnde álighét fém yá frengéghét,”
4 Chegando-se a Jesus, suplicaram-lhe com insistência: "Este homem merece que lhe faças isso,
5 ménamén yémon yuwetam téfene ndimbal yu a áumengégh méngo yeitam téfeyot.
5 porque ama a nossa nação e construiu a nossa sinagoga".
6 Féyo Yesuf nuwanoyénd yémafé.
6 Jesus foi com eles. Já estava perto da casa quando o centurião mandou amigos dizerem a Jesus: "Senhor, não te incomodes, pois não mereço receber-te debaixo do meu teto.
7 Yéné téfnan yénd yau mer kafandan sái kwénmorwén fefaf. Wénde mé siro koraya táf tane faiofnar ásáfogh ár mer so káyátongé.
7 Por isso, nem me considerei digno de ir ao teu encontro. Mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Yénd yéndio wém muyayan, fiyaré em tane mbanmbanan. Yéndon némat tafaretangén yénat, 'Kuwano,' so kuwanongé. Yénat njam tafaretangén 'kénaf,' a fá so yéném a njam tafaretangén tane faiofnar ásáfogh ár, 'Yéné tafrota,' a yémon so yafrote.”
8 Pois eu também sou homem sujeito a autoridade, e com soldados sob o meu comando. Digo a um: ‘Vá’, e ele vai; e a outro: ‘Venha’, e ele vem. Digo a meu servo: ‘Faça isto’, e ele faz".
9 Njam Yesum náyárai sélngwélafé si yá tambén, a fá nawengoi kétán ár mérénfaf táitotawét, “Yéndo emndetan fém, yéndon yau yinjon ndené ndimbal mwighé Israil yuwon.”
9 Ao ouvir isso, Jesus admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: "Eu lhes digo que nem em Israel encontrei tamanha fé".
10 Táf ár nénangoyénd méngot a yinjoyénd faiofnar ásáfogh ár merro.
10 Então os homens que haviam sido enviados voltaram para casa e encontraram o servo restabelecido.
11 Ámb efghon Yesuf nuwanoyénd yánjo waitogh árfé a ár mérnafé kétán tesen yétkwén Nain.
11 Logo depois, Jesus foi a uma cidade chamada Naim, e com ele iam os seus discípulos e uma grande multidão.
12 Fá njam kaka ufarghétro témorwén tesen sésafnefaf, yémofem yinjoyénd kwirane féfét ambum kér fu ténérsawét, a tesenmén ár mérnafé tamorwén.
12 Ao se aproximar da porta da cidade, estava saindo o enterro do filho único de uma viúva; e uma grande multidão da cidade estava com ela.
13 Yuram njam amaf yinjoi, fá ghérghérsisayam yifoi amafoefaf a yémndai, “Yau nenda.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e disse: "Não chore".
14 Kaka nitroi taté yiyánjai, fá emofem ténérsawét nokayoyénd. Fá norayai, “Tot ambum, yéndon némndetan, kano!”
14 Depois, aproximou-se e tocou no caixão, e os que o carregavam pararam. Jesus disse: "Jovem, eu lhe digo, levante-se! "
15 Kér ambum nanoyéng námnjoi a si nufngoi. Yesum yéngramai yatmafaf.
15 Ele se levantou, sentou-se e começou a conversar, e Jesus o entregou à sua mãe.
16 Fá sélngwél emormén a soramé áuwégh nufngoyénd a norayayénd, “Ndimbal Ngánjánene mat yátogh ár té nufar téfefaf. Ngánján té nufar yánjo ár wáutárghét.”
16 Todos ficaram cheios de temor e louvavam a Deus. "Um grande profeta se levantou entre nós", diziam eles. "Deus interveio em favor do seu povo".
17 Yéné si marat náyátoi Yesuenemén Judia yuwon a ámb yu kaka kés tamorwén.
17 Essas notícias sobre Jesus espalharam-se por toda a Judéia e regiões circunvizinhas.
18 Jonene waitogh árém yaufroyénd yá yéné yammén. Joném sómbio emotangeyai,
18 Os discípulos de João contaram-lhe todas essas coisas. Chamando dois deles,
19 yémon sómbio ár ewafareméng Yurafaf moghét, “Fém yénéf ném efe kéném, o so néngawanjetam ámb ároe?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntarem: "És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? "
20 Sómbio ár njam enérmén Yesuefaf, fá korayangénd, “Jon walitogh árém tanmafarwe fefaf moghét. 'Fém yénéf ném efe kéném o so néngawanjetam ámb ároe?'”
20 Dirigindo-se a Jesus, aqueles homens disseram: "João Batista nos enviou para te perguntarmos: ‘És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? ’ "
21 Ámb mer efghon Yesum tárfár ár efe fénataye enjnefé tanmorwén a yaufi mbérmbérafé mer táyátotau, a éregh ár náyátoyénd efe ghékéf kwéfkwéf tamorwén.
21 Naquele momento Jesus curou muitos que tinham males, doenças graves e espíritos malignos, e concedeu visão a muitos que eram cegos.
22 Féyo yémo ewawangeyai si résagh árfet, “Ngangend a taufrend Jone némé fémofem tafandet a fénáyáret. Kwéfkwéf ár éregh ár káyátotawét, yaufi kafkaf téfnár áligh ár náyátoyénd, yaufi ghéngan téfnár mer náyátoyénd, téngan méngu áyárégh ár náyátoyénd, kér téfnár kanotawét, a yauyau árét mer si tawawaitotawét.
22 Então ele respondeu aos mensageiros: "Voltem e anunciem a João o que vocês viram e ouviram: os cegos vêem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas novas são pregadas aos pobres;
23 Frengégh ár yénéf em efe yau nékmbotat efalo yátoghét tafaf.”
23 e feliz é aquele que não se escandaliza por minha causa".
24 Yéné soramé Jonene si résagh ár nuwaneyayénd, Yesum si yérnyai árfefaf Jonenemén, “Fém némé fandaghét néngtor fanfne yuwot? Yéné tombé yus mbormboram kés efnje?
24 Depois que os mensageiros de João foram embora, Jesus começou a falar à multidão a respeito de João: "O que vocês foram ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Yau njam, némé fandaghét fém néngtor? Ár takayongérwén mer sáláme umaneghkaf? Yau, efe tawongérwén mer sáláme a efe tamorwén sotafé mer rokarafé warsagh ár sifayan fá tamorwén.
25 Ou, o que foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Ora, os que vestem roupas esplêndidas e se entregam ao luxo estão nos palácios.
26 Wénde némé fandaghét fém néngtor? Ngánjánene mat yátogh ár? O, yéndon némndetan, fá ewainde méinyotio ámb Ngánjánene mat yátogh ár.
26 Afinal, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e mais que profeta.
27 Yéné fiyém endenemén yéfarotaménd:
27 Este é aquele a respeito de quem está escrito: ‘Enviarei o meu mensageiro à tua frente; ele preparará o teu caminho diante de ti’.
28 Yesu kor norayai, “Yéndon emndetan, Jon walitogh árom ewainde méinyotio ár efe náráftat yéné mband maratan. Wénde efe yém némbnar ambumnit Ngánjánene limánéghan, yémo so taindangé Jon.”
28 Eu lhes digo que entre os que nasceram de mulher não há ninguém maior do que João; todavia, o menor no Reino de Deus é maior do que ele".
29 Yesuene si njam náyárayénd, méinyotio ár, kété tawafnyangérwén mani kafégh ár, mat namndayénd ndené Ngánjánene yam siyém efalo, ménamén Joném té tawawaitotau.
29 Todo o povo, até os publicanos, ouvindo as palavras de Jesus, reconheceram que o caminho de Deus era justo, sendo batizados por João.
30 Wénde Farasi ár a nák watamegh árém yékenayénd Ngánjánene ménde yéfendio, ménamén fá nakenayénd Joném sái tawalitotau.
30 Mas os fariseus e os peritos na lei rejeitaram o propósito de Deus para eles, não sendo batizados por João.
31 “Némafaf yéndo so yétémndan yéné árfenemén? Némanit fá em?
31 "A que posso, pois, comparar os homens desta geração? ", prosseguiu Jesus. "Com que se parecem?
32 Ndenanit em ambumtértér yénau emorang rokar térarégh sifayan a fárofáro námotat,
32 São como crianças que ficam sentadas na praça e gritam umas às outras: ‘Nós lhes tocamos flauta, mas vocês não dançaram; cantamos um lamento, mas vocês não choraram’.
33 “Jon walitogh ár yénmormén, njamke a wéri nu yau tánetau, a fém norayati, 'Fá yaufi mbérmbérafé yém.'
33 Pois veio João Batista, que jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: ‘Ele tem demônio’.
34 Ároene Ambum yénmormén, njamke a nu nénet, a fém norayati, 'Yéna yém amanjarégh ár a wéri nu nénero, mani kafégh ár a yaufi árfene fútar.'
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: ‘Aí está um comilão e beberrão, amigo de publicanos e "pecadores" ’.
35 Káfeté mwighé siyém mbarkánd yiyátotat méinyotio yáne waitogh árém.”
35 Mas a sabedoria é comprovada por todos os seus discípulos".
36 Ámb Farasi ároene waráuwégh yénmormén Yesueyot séite njamket, fá néngwanoi kétán Farasi ároene méngot námnjoi nénet.
36 Convidado por um dos fariseus para jantar, Jesus foi à casa dele e reclinou-se à mesa.
37 Ámb amaf efe témorangérwén yaufi ghérsayan yéné tesenan mat náyátoi ndené Yesum njamke tánetau ámb Farasi ároene méngon, yéné amafom yénérsam séfkwénafé mer wimafé wékwér,
37 Ao saber que Jesus estava comendo na casa do fariseu, certa mulher daquela cidade, uma ‘pecadora’, trouxe um frasco de alabastro com perfume,
38 amaf nokayoi yá sémta Yesuene kafkafot a niyai yáfaf, yáne yengam kuitawét Yesuene kafkafot. Yémon wányányogh yawafngoi yánjo séfe, a esnetai a yawasuryéng mer wimafé wékwére.
38 e se colocou atrás de Jesus, a seus pés. Chorando, começou a molhar-lhe os pés com as suas lágrimas. Depois os enxugou com seus cabelos, beijou-os e os ungiu com o perfume.
39 Njam yéné Farasi árom yinjoi yéné yam, fá norayai yánjo kénjún, “Yéné ár njam Ngánjánene mat yátogh ár yém, fá mat té yém emo fá yiyanje a nderé sáfot amaf yéné yém, fá siyém yaufiyamafé amaf.”
39 Ao ver isso, o fariseu que o havia convidado disse a si mesmo: "Se este homem fosse profeta, saberia quem nele está tocando e que tipo de mulher ela é: uma ‘pecadora’ ".
40 Yesum yawangoi, “Saimon, yéndon ámb si so kémaufron.” Yémo korayangé, “Kwaufro, watamegh ár.”
40 Respondeu-lhe Jesus: "Simão, tenho algo a lhe dizer". "Dize, Mestre", disse ele.
41 “Sómbio árét mani ewarameyai maniafé árém, ámb ároe 5,000 kina, ámb ároe 500 kina.
41 "Dois homens deviam a certo credor. Um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Sómbio ár maniofnar namndeyayénd wangoghét, féyo yémo mwighafnar ewawaineyai. Emo so minde méndefé yéfande?”
42 Nenhum dos dois tinha com que lhe pagar, por isso perdoou a dívida a ambos. Qual deles o amará mais? "
43 Saimon nuwangoi, “Yénd ndené nemnan endene ndimbal fai mwighafnar yawitam.”
43 Simão respondeu: "Suponho que aquele a quem foi perdoada a dívida maior". "Você julgou bem", disse Jesus.
44 Féyo fá nawengoi amafoe tambén a yémndai Saimon, “Té yéfande yéné amaf? Yénd njam kwéném fene méngot, fémo yau nu waram tane kafkaf umbarghét, wénde amafom yengam fétre kwaramete a tawaine yánjo séfe.
44 Em seguida, virou-se para a mulher e disse a Simão: "Vê esta mulher? Entrei em sua casa, mas você não me deu água para lavar os pés; ela, porém, molhou os meus pés com as suas lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Fémo yau wésneta, wénde yéné amafamro, kétándmayo yénd nélawan, yau fá nékmbo tane kafkaf séneghan ta umyoghét.
45 Você não me saudou com um beijo, mas esta mulher, desde que entrei aqui, não parou de beijar os meus pés.
46 Fémo yau yéfai oil tane sénkoyan ta umyoghét, wénde amafom mer wimafé wékwér yasuryéng tane kafkafan.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas ela derramou perfume nos meus pés.
47 Yénémamén nde yéndon némaufrotan fe, yéné amafoene tárfár yaufi té yawalindangén, ménamén minde uwéghafé téfandau. Wénde emon njam ewawalinde némbne kuyafongé némbnar uwéghafé wéi ndenáyo.”
47 Portanto, eu lhe digo, os muitos pecados dela lhe foram perdoados, pelo que ela amou muito. Mas aquele a quem pouco foi perdoado, pouco ama".
48 Féyo Yesum yémndai amaf, “Fene yaufi té némawalindangén.”
48 Então Jesus disse a ela: "Seus pecados estão perdoados".
49 Ámb wan téfnár si nufngoyénd yéfene kénjúnro, “Efe yéné yém emo yaufi tawainangé?”
49 Os outros convidados começaram a perguntar: "Quem é este que até perdoa pecados? "
50 Yesum yawangoi amafoe, “Fene ndimbal mwighayam té némanjar, nguwano mere a némor.”
50 Jesus disse à mulher: "Sua fé a salvou; vá em paz".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?