Lucas 23
NMX vs NAA
1 Méinyotio árém Yesu yénémnjoyénd Failetefaf.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Yémofem Yesu usérmbogh yafngoyénd yéné sie, “Yéné árom ewarsote téfene ár yéné sie, 'Yau ekmetati mani Kaisarefaf, Rom tuk warsagh ároefaf a yéné yétkwénan nawarse nde yénd wém Keriso, warsagh ár.'”
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Féyo Failetém yémotayéng Yesu, “Fém fété ném Ju árfene warsagh ár?”
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Failetém marataye korayau limánégh ghéngén wárogh árfefaf a ár mérénafefaf, “Yéndon némé mámáfi yau yinjon yéné ároefaf.”
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Wénde fá ménjtaye korayawét, “Yémon kértat taméinde ár méinyotio Judiamén yáne watameghe, kétándmé Galili yu a yénanotio Jerusalemǃ”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Njam Failetém náyárai yénémamén, fá namotai, “Yéné ár Galili yumén yém?”
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Njam fá mat náyátoi nde Yesu témorwén Erodene limánégh mbanmbanan, Failetém yáfáretam Erodefaf, efe témorwén Jerusalemén yéné efghon.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Njam Erodém Yesu yinjoyéng, fá ndimbal áuwégh káuwetau ménamén fá teke kawanjetau Yesue winjoghét. Kétándmé Erodém némé té káyáretau yánemén, fá ménde témorwén ámb sélngwélafé yam fandaghét.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Erodém tárfár ámogh si tarametau, wénde Yesum yau yawangoi.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Limánégh ghéngén wárogh ár a nák watamegh ár tawakayongérwén kété, nékwafé témndetawét.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Féyo Erod a yánjo fiyaré si tawafrotawét a tasalitawét fá. Fá yamanetaménd Yesu warsagh árfene sáláme, yémofem táf kor yéngwangoyénd Failetefaf.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Yéné efghon Erod a Failet fá fútar namndeyayénd, fronde kété fá tanérwén mék téfnár.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Failetém eumendai limánégh ghéngén wárogh ár, limánégh ár a ámb ár,
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 a norayai yéfefaf, “Fémofem ténémnjati Yesu tafaf efe témorwén kérté wafrogh ár. Wénde yéndon yéta témotan fá féfene sáfrére a ámb yaufi yau yinjon yáfaf árkémamén fém korayati yémo té tafrote.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Erodém yau yaufi yawinjoi féyo yénmangoi téfefaf, 'Yéné ár yau so tékém krot.'
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 — ausente —
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 — ausente —
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Wénde ámbiro mwighayan fá nutnayénd, “Tésmetangi, Barabas ténmutorngi téfeyotǃ”
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Barabas yélawayénd kétán kwéfkwéf sifayat ménamén fá stémorwén ámb ár mérén limánégh ár Jerusalemén yéné efe kásmetawét Rom gafamanafé a ár ngimén.
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Failet ménde témorwén Yesue utorghét, féyo fá kor norayai ár mérnafefaf.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Wénde fá ménj tarnyangérwén keyan, “Téngwamend, Téngwamendǃ”
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Nambinotmé wéikor fá norayai, “Némamén? Némé yaufi yémon yafrotam? Yéndon ámb yau yáne fifi yinjon yáfaf krot. Féyo yéndon so yéfmotan soramé téngéfrangon fá.”
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Wénde fá minde kutnawét ménjtaye, “Téngwamendǃ” a yéfene minde ke efalo namndai Yesue waméghét.
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Féyo Failetém yéfene ménde efalo yiyátoyéng.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Yémon yéngéumyoi Barabas efe yélawayénd kwéfkwéf sifayan gafamanafé ásméghmén a ár ngimén, Yesu yéngéumyoi yéfene méndefaf.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Njam fiyaram yéngémnjoyénd Yesu, kété ár yétkwén Saimon témorwén Sairene méngotumén, efe ténmorwén álighan ámb tesenot, a Yesuene wafatarégh wén yéfayoyénd yáne faderan térsawéng Yesue sémta.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Tárfár árém Yesu táitotawét, amaf tangwafnyangérwén efe ye kéngéndawét yánemén.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Yesu néngawengoi a emndai fá, “Jerusalemén amaf, fém yau ye nendati tanemén. Fém ye nendati féfenjomén a féfenjo ambumtértérafenemén.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 Efogh yéna yéném njam fémofem so korayangi, 'Frengégh yém ambumofnar amafafet, árké kafkalam ambum yau yéráftam a ndenéyameyo nono yau tafamndawétǃ'
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Fá so norayat mband tunakéfafefaf, 'Kénuyangi téfefafǃ' a némbne mband tunakéfafefaf, 'Ténmafarngi yéndǃ'
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Ménamén njam árém yéné rokar ewafrotat njam wén ghérsé yém, némé so nufrote táf sértan?”
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Ámb sómbio ár, tárwén oro téfnár, ndenáyo tangémnjowét Yesufé naméghét kérotio.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Njam fá nufaryénd yu yétkwén Golgota, “Yáne fifi Sénko sot sifayé,” kété yémofem enamndaménd Yesuf yémafé sómbio oro téfnárafé ámb yáne tambénta, ámb yáne fatrata.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Yesu norayai, “Afé, tawawalinda yéfene yaufi, fá mafina em némé yémofem yafrotat.” A yémofem Yesuene sáláme kawaftawét ménaye dais kembneye.
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Ár tárfár tawakayongérwén téfandawét yam ufroghan, limánégh árém sénkér tawafrotawét Yesue. Yémofem korayawét, “Yémon tawanjane ámb ár. Fáyo kawanjarngé, njam fá yém Ngánjánene Keriso, yáne waferghkaf ambum.”
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Fiyaré enmormén si tawafrotawét. Yémofem yénmarsaménd njérmat wéri nu yáyot,
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 a norayayénd, “Fém njam ném Ju árfene warsagh ár, fémyo kawanjarǃ”
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Kété témorwén farogh férén yá tukén, árké yémndetat, “Yéné fiyém Ju árfene warsagh ár.”
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Ámb oro téfnár tamangérwén yá téndon, yémo yémndayéng Yesu, “Fém fété ném Keriso? Kawanjar fémyo a yénd ténmanjareǃ”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Wénde ámb oro téfnáram yarnaméng fá a yémndai, “Fefaf Ngánján férfér té yém? Fém ndenéyameyo féu ném.
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Yénd ámb rérero tékrátan yéném mérne, ménamén téfenjo yaufimén yéndfem tékrát yérsuwam. Wénde yéné árom yaufi yau yafrotam.”
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Féyo yémon yémndai, “Yesu, yénd táf wafarota fém njam néngém fenjo Ngánjánene limánghét.”
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Yesum yawangoi yá, “Yéndon némndetan fém efalo, sénonjo yénd fémafé so yénre áuwégh méngotuan.”
43 Jesus lhe respondeu:
44 Efoghméf témorwén, a kwéfkwéfam yu yafaryéng kétánotio séite karéf efogh náyátoi,
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 ménamén efogh nékmboi atremngogh. Wáwefnogh méngon sénjté sáláme tamangérwén nénatiraryéng tukta nde yuwot sómbio karéf.
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Yesu minde nutnayéng, “Afé, fene ngángat tane mbérmbér yérametan.” Njam yémon yéné si norayai, fá kér táf yémormén.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Rom fiyaré sénko árom yinjoi némé kufrotau, Ngánján tuwetau a norayai, “Efalo yiyátoi yéné ár témorwén mbarkánd.”
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Njam méinyotio ár efe káumendawét téfandawét néméyam kufrotau, ghérghérsisamén wéfan káutánawét a nénguwanoyénd.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Wénde méinyotio fá efe mat tamorwén yánemén a amaf tawafnyangérwén efe kuwaitotau yáfaf kétándmé Galili yu, nayu nénokayoyénd yam téfandawét ufroghan.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 Kété témorwén ár yétkwén Josef, Ju sénko árfene áumengégh utmanégh ár, mer a mbarkánd ár,
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 emon yau yéfene mwighé wafroghyam efalo yiyátoi. Fá kétándmé yénmormén Judia árfene tesen Aramatiat a fá kawanjetau Ngánjánene limánégh ufarghét.
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Fá yéngmormén Failetefaf ámoghét Yesuene fifimén.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Féyo yémon yeworyéng yuwot, sáláme fiyarghét ménát mbéwé méngon kémghét kété ámb ár ánde yau yélawayénd
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Yéné ásáfogh tafrotau wékeye Fraide séiten ménamén Safat rényégh kaka témorwén.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Yéné amaf efe Yesufé enmormén kétándmé Galili yuta yéngwaitoyénd Josef mbéwé fandaghét a ndernáye yékmayénd yáne fifi.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Fá néngangoyénd méngot mer wimafé wékwér frengéghét. Wénde fá kenawét Safatan ndené fété Mosesene nák.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?