Lucas 23
NMX vs BKJ
1 Méinyotio árém Yesu yénémnjoyénd Failetefaf.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Yémofem Yesu usérmbogh yafngoyénd yéné sie, “Yéné árom ewarsote téfene ár yéné sie, 'Yau ekmetati mani Kaisarefaf, Rom tuk warsagh ároefaf a yéné yétkwénan nawarse nde yénd wém Keriso, warsagh ár.'”
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Féyo Failetém yémotayéng Yesu, “Fém fété ném Ju árfene warsagh ár?”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Failetém marataye korayau limánégh ghéngén wárogh árfefaf a ár mérénafefaf, “Yéndon némé mámáfi yau yinjon yéné ároefaf.”
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Wénde fá ménjtaye korayawét, “Yémon kértat taméinde ár méinyotio Judiamén yáne watameghe, kétándmé Galili yu a yénanotio Jerusalemǃ”
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Njam Failetém náyárai yénémamén, fá namotai, “Yéné ár Galili yumén yém?”
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Njam fá mat náyátoi nde Yesu témorwén Erodene limánégh mbanmbanan, Failetém yáfáretam Erodefaf, efe témorwén Jerusalemén yéné efghon.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Njam Erodém Yesu yinjoyéng, fá ndimbal áuwégh káuwetau ménamén fá teke kawanjetau Yesue winjoghét. Kétándmé Erodém némé té káyáretau yánemén, fá ménde témorwén ámb sélngwélafé yam fandaghét.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Erodém tárfár ámogh si tarametau, wénde Yesum yau yawangoi.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Limánégh ghéngén wárogh ár a nák watamegh ár tawakayongérwén kété, nékwafé témndetawét.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Féyo Erod a yánjo fiyaré si tawafrotawét a tasalitawét fá. Fá yamanetaménd Yesu warsagh árfene sáláme, yémofem táf kor yéngwangoyénd Failetefaf.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Yéné efghon Erod a Failet fá fútar namndeyayénd, fronde kété fá tanérwén mék téfnár.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Failetém eumendai limánégh ghéngén wárogh ár, limánégh ár a ámb ár,
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 a norayai yéfefaf, “Fémofem ténémnjati Yesu tafaf efe témorwén kérté wafrogh ár. Wénde yéndon yéta témotan fá féfene sáfrére a ámb yaufi yau yinjon yáfaf árkémamén fém korayati yémo té tafrote.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Erodém yau yaufi yawinjoi féyo yénmangoi téfefaf, 'Yéné ár yau so tékém krot.'
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 — ausente —
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 — ausente —
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Wénde ámbiro mwighayan fá nutnayénd, “Tésmetangi, Barabas ténmutorngi téfeyotǃ”
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 Barabas yélawayénd kétán kwéfkwéf sifayat ménamén fá stémorwén ámb ár mérén limánégh ár Jerusalemén yéné efe kásmetawét Rom gafamanafé a ár ngimén.
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Failet ménde témorwén Yesue utorghét, féyo fá kor norayai ár mérnafefaf.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Wénde fá ménj tarnyangérwén keyan, “Téngwamend, Téngwamendǃ”
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Nambinotmé wéikor fá norayai, “Némamén? Némé yaufi yémon yafrotam? Yéndon ámb yau yáne fifi yinjon yáfaf krot. Féyo yéndon so yéfmotan soramé téngéfrangon fá.”
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Wénde fá minde kutnawét ménjtaye, “Téngwamendǃ” a yéfene minde ke efalo namndai Yesue waméghét.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Féyo Failetém yéfene ménde efalo yiyátoyéng.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Yémon yéngéumyoi Barabas efe yélawayénd kwéfkwéf sifayan gafamanafé ásméghmén a ár ngimén, Yesu yéngéumyoi yéfene méndefaf.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Njam fiyaram yéngémnjoyénd Yesu, kété ár yétkwén Saimon témorwén Sairene méngotumén, efe ténmorwén álighan ámb tesenot, a Yesuene wafatarégh wén yéfayoyénd yáne faderan térsawéng Yesue sémta.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Tárfár árém Yesu táitotawét, amaf tangwafnyangérwén efe ye kéngéndawét yánemén.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Yesu néngawengoi a emndai fá, “Jerusalemén amaf, fém yau ye nendati tanemén. Fém ye nendati féfenjomén a féfenjo ambumtértérafenemén.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Efogh yéna yéném njam fémofem so korayangi, 'Frengégh yém ambumofnar amafafet, árké kafkalam ambum yau yéráftam a ndenéyameyo nono yau tafamndawétǃ'
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Fá so norayat mband tunakéfafefaf, 'Kénuyangi téfefafǃ' a némbne mband tunakéfafefaf, 'Ténmafarngi yéndǃ'
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Ménamén njam árém yéné rokar ewafrotat njam wén ghérsé yém, némé so nufrote táf sértan?”
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Ámb sómbio ár, tárwén oro téfnár, ndenáyo tangémnjowét Yesufé naméghét kérotio.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Njam fá nufaryénd yu yétkwén Golgota, “Yáne fifi Sénko sot sifayé,” kété yémofem enamndaménd Yesuf yémafé sómbio oro téfnárafé ámb yáne tambénta, ámb yáne fatrata.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Yesu norayai, “Afé, tawawalinda yéfene yaufi, fá mafina em némé yémofem yafrotat.” A yémofem Yesuene sáláme kawaftawét ménaye dais kembneye.
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Ár tárfár tawakayongérwén téfandawét yam ufroghan, limánégh árém sénkér tawafrotawét Yesue. Yémofem korayawét, “Yémon tawanjane ámb ár. Fáyo kawanjarngé, njam fá yém Ngánjánene Keriso, yáne waferghkaf ambum.”
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Fiyaré enmormén si tawafrotawét. Yémofem yénmarsaménd njérmat wéri nu yáyot,
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 a norayayénd, “Fém njam ném Ju árfene warsagh ár, fémyo kawanjarǃ”
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Kété témorwén farogh férén yá tukén, árké yémndetat, “Yéné fiyém Ju árfene warsagh ár.”
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Ámb oro téfnár tamangérwén yá téndon, yémo yémndayéng Yesu, “Fém fété ném Keriso? Kawanjar fémyo a yénd ténmanjareǃ”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Wénde ámb oro téfnáram yarnaméng fá a yémndai, “Fefaf Ngánján férfér té yém? Fém ndenéyameyo féu ném.
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Yénd ámb rérero tékrátan yéném mérne, ménamén téfenjo yaufimén yéndfem tékrát yérsuwam. Wénde yéné árom yaufi yau yafrotam.”
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Féyo yémon yémndai, “Yesu, yénd táf wafarota fém njam néngém fenjo Ngánjánene limánghét.”
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Yesum yawangoi yá, “Yéndon némndetan fém efalo, sénonjo yénd fémafé so yénre áuwégh méngotuan.”
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Efoghméf témorwén, a kwéfkwéfam yu yafaryéng kétánotio séite karéf efogh náyátoi,
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 ménamén efogh nékmboi atremngogh. Wáwefnogh méngon sénjté sáláme tamangérwén nénatiraryéng tukta nde yuwot sómbio karéf.
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Yesu minde nutnayéng, “Afé, fene ngángat tane mbérmbér yérametan.” Njam yémon yéné si norayai, fá kér táf yémormén.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Rom fiyaré sénko árom yinjoi némé kufrotau, Ngánján tuwetau a norayai, “Efalo yiyátoi yéné ár témorwén mbarkánd.”
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Njam méinyotio ár efe káumendawét téfandawét néméyam kufrotau, ghérghérsisamén wéfan káutánawét a nénguwanoyénd.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Wénde méinyotio fá efe mat tamorwén yánemén a amaf tawafnyangérwén efe kuwaitotau yáfaf kétándmé Galili yu, nayu nénokayoyénd yam téfandawét ufroghan.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Kété témorwén ár yétkwén Josef, Ju sénko árfene áumengégh utmanégh ár, mer a mbarkánd ár,
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 emon yau yéfene mwighé wafroghyam efalo yiyátoi. Fá kétándmé yénmormén Judia árfene tesen Aramatiat a fá kawanjetau Ngánjánene limánégh ufarghét.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Fá yéngmormén Failetefaf ámoghét Yesuene fifimén.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Féyo yémon yeworyéng yuwot, sáláme fiyarghét ménát mbéwé méngon kémghét kété ámb ár ánde yau yélawayénd
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Yéné ásáfogh tafrotau wékeye Fraide séiten ménamén Safat rényégh kaka témorwén.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Yéné amaf efe Yesufé enmormén kétándmé Galili yuta yéngwaitoyénd Josef mbéwé fandaghét a ndernáye yékmayénd yáne fifi.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Fá néngangoyénd méngot mer wimafé wékwér frengéghét. Wénde fá kenawét Safatan ndené fété Mosesene nák.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?