Lucas 23

NMX vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Méinyotio árém Yesu yénémnjoyénd Failetefaf.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Yémofem Yesu usérmbogh yafngoyénd yéné sie, “Yéné árom ewarsote téfene ár yéné sie, 'Yau ekmetati mani Kaisarefaf, Rom tuk warsagh ároefaf a yéné yétkwénan nawarse nde yénd wém Keriso, warsagh ár.'”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Féyo Failetém yémotayéng Yesu, “Fém fété ném Ju árfene warsagh ár?”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos Judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Failetém marataye korayau limánégh ghéngén wárogh árfefaf a ár mérénafefaf, “Yéndon némé mámáfi yau yinjon yéné ároefaf.”
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes, e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Wénde fá ménjtaye korayawét, “Yémon kértat taméinde ár méinyotio Judiamén yáne watameghe, kétándmé Galili yu a yénanotio Jerusalemǃ”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Njam Failetém náyárai yénémamén, fá namotai, “Yéné ár Galili yumén yém?”
6 Então Pilatos, ouvindo falar da Galiléia perguntou se aquele homem era galileu.
7 Njam fá mat náyátoi nde Yesu témorwén Erodene limánégh mbanmbanan, Failetém yáfáretam Erodefaf, efe témorwén Jerusalemén yéné efghon.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Njam Erodém Yesu yinjoyéng, fá ndimbal áuwégh káuwetau ménamén fá teke kawanjetau Yesue winjoghét. Kétándmé Erodém némé té káyáretau yánemén, fá ménde témorwén ámb sélngwélafé yam fandaghét.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Erodém tárfár ámogh si tarametau, wénde Yesum yau yawangoi.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Limánégh ghéngén wárogh ár a nák watamegh ár tawakayongérwén kété, nékwafé témndetawét.
10 E estavam os principais dos sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Féyo Erod a yánjo fiyaré si tawafrotawét a tasalitawét fá. Fá yamanetaménd Yesu warsagh árfene sáláme, yémofem táf kor yéngwangoyénd Failetefaf.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Yéné efghon Erod a Failet fá fútar namndeyayénd, fronde kété fá tanérwén mék téfnár.
12 E no mesmo dia, Pilatos e Herodes entre si se fizeram amigos; pois dantes andavam em inimizade um com o outro.
13 Failetém eumendai limánégh ghéngén wárogh ár, limánégh ár a ámb ár,
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo,
14 a norayai yéfefaf, “Fémofem ténémnjati Yesu tafaf efe témorwén kérté wafrogh ár. Wénde yéndon yéta témotan fá féfene sáfrére a ámb yaufi yau yinjon yáfaf árkémamén fém korayati yémo té tafrote.
14 Disse-lhes: Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Erodém yau yaufi yawinjoi féyo yénmangoi téfefaf, 'Yéné ár yau so tékém krot.'
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 — ausente —
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 — ausente —
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.
18 Wénde ámbiro mwighayan fá nutnayénd, “Tésmetangi, Barabas ténmutorngi téfeyotǃ”
18 Mas toda a multidão clamou a uma, dizendo: Fora daqui com este, e solta-nos Barrabás.
19 Barabas yélawayénd kétán kwéfkwéf sifayat ménamén fá stémorwén ámb ár mérén limánégh ár Jerusalemén yéné efe kásmetawét Rom gafamanafé a ár ngimén.
19 O qual fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Failet ménde témorwén Yesue utorghét, féyo fá kor norayai ár mérnafefaf.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Wénde fá ménj tarnyangérwén keyan, “Téngwamend, Téngwamendǃ”
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o.
22 Nambinotmé wéikor fá norayai, “Némamén? Némé yaufi yémon yafrotam? Yéndon ámb yau yáne fifi yinjon yáfaf krot. Féyo yéndon so yéfmotan soramé téngéfrangon fá.”
22 Então ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei pois, e soltá-lo-ei.
23 Wénde fá minde kutnawét ménjtaye, “Téngwamendǃ” a yéfene minde ke efalo namndai Yesue waméghét.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos, e os dos principais dos sacerdotes, prevaleciam.
24 Féyo Failetém yéfene ménde efalo yiyátoyéng.
24 Então Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Yémon yéngéumyoi Barabas efe yélawayénd kwéfkwéf sifayan gafamanafé ásméghmén a ár ngimén, Yesu yéngéumyoi yéfene méndefaf.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Njam fiyaram yéngémnjoyénd Yesu, kété ár yétkwén Saimon témorwén Sairene méngotumén, efe ténmorwén álighan ámb tesenot, a Yesuene wafatarégh wén yéfayoyénd yáne faderan térsawéng Yesue sémta.
26 E quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Tárfár árém Yesu táitotawét, amaf tangwafnyangérwén efe ye kéngéndawét yánemén.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos, e o lamentavam.
28 Yesu néngawengoi a emndai fá, “Jerusalemén amaf, fém yau ye nendati tanemén. Fém ye nendati féfenjomén a féfenjo ambumtértérafenemén.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Efogh yéna yéném njam fémofem so korayangi, 'Frengégh yém ambumofnar amafafet, árké kafkalam ambum yau yéráftam a ndenéyameyo nono yau tafamndawétǃ'
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Fá so norayat mband tunakéfafefaf, 'Kénuyangi téfefafǃ' a némbne mband tunakéfafefaf, 'Ténmafarngi yéndǃ'
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós, e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Ménamén njam árém yéné rokar ewafrotat njam wén ghérsé yém, némé so nufrote táf sértan?”
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isto, que se fará ao seco?
32 Ámb sómbio ár, tárwén oro téfnár, ndenáyo tangémnjowét Yesufé naméghét kérotio.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Njam fá nufaryénd yu yétkwén Golgota, “Yáne fifi Sénko sot sifayé,” kété yémofem enamndaménd Yesuf yémafé sómbio oro téfnárafé ámb yáne tambénta, ámb yáne fatrata.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Yesu norayai, “Afé, tawawalinda yéfene yaufi, fá mafina em némé yémofem yafrotat.” A yémofem Yesuene sáláme kawaftawét ménaye dais kembneye.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Ár tárfár tawakayongérwén téfandawét yam ufroghan, limánégh árém sénkér tawafrotawét Yesue. Yémofem korayawét, “Yémon tawanjane ámb ár. Fáyo kawanjarngé, njam fá yém Ngánjánene Keriso, yáne waferghkaf ambum.”
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou, salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Fiyaré enmormén si tawafrotawét. Yémofem yénmarsaménd njérmat wéri nu yáyot,
36 E também os soldados o escarneciam, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre.
37 a norayayénd, “Fém njam ném Ju árfene warsagh ár, fémyo kawanjarǃ”
37 E dizendo: Se tu és o Rei dos Judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Kété témorwén farogh férén yá tukén, árké yémndetat, “Yéné fiyém Ju árfene warsagh ár.”
38 E também por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas, e hebraicas: ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Ámb oro téfnár tamangérwén yá téndon, yémo yémndayéng Yesu, “Fém fété ném Keriso? Kawanjar fémyo a yénd ténmanjareǃ”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo, e a nós.
40 Wénde ámb oro téfnáram yarnaméng fá a yémndai, “Fefaf Ngánján férfér té yém? Fém ndenéyameyo féu ném.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Yénd ámb rérero tékrátan yéném mérne, ménamén téfenjo yaufimén yéndfem tékrát yérsuwam. Wénde yéné árom yaufi yau yafrotam.”
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Féyo yémon yémndai, “Yesu, yénd táf wafarota fém njam néngém fenjo Ngánjánene limánghét.”
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Yesum yawangoi yá, “Yéndon némndetan fém efalo, sénonjo yénd fémafé so yénre áuwégh méngotuan.”
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Efoghméf témorwén, a kwéfkwéfam yu yafaryéng kétánotio séite karéf efogh náyátoi,
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona, escurecendo-se o sol;
45 ménamén efogh nékmboi atremngogh. Wáwefnogh méngon sénjté sáláme tamangérwén nénatiraryéng tukta nde yuwot sómbio karéf.
45 E rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Yesu minde nutnayéng, “Afé, fene ngángat tane mbérmbér yérametan.” Njam yémon yéné si norayai, fá kér táf yémormén.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isto, expirou.
47 Rom fiyaré sénko árom yinjoi némé kufrotau, Ngánján tuwetau a norayai, “Efalo yiyátoi yéné ár témorwén mbarkánd.”
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Njam méinyotio ár efe káumendawét téfandawét néméyam kufrotau, ghérghérsisamén wéfan káutánawét a nénguwanoyénd.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Wénde méinyotio fá efe mat tamorwén yánemén a amaf tawafnyangérwén efe kuwaitotau yáfaf kétándmé Galili yu, nayu nénokayoyénd yam téfandawét ufroghan.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Kété témorwén ár yétkwén Josef, Ju sénko árfene áumengégh utmanégh ár, mer a mbarkánd ár,
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo,
51 emon yau yéfene mwighé wafroghyam efalo yiyátoi. Fá kétándmé yénmormén Judia árfene tesen Aramatiat a fá kawanjetau Ngánjánene limánégh ufarghét.
51 Que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, de Arimatéia, cidade dos judeus, e que também esperava o reino de Deus;
52 Fá yéngmormén Failetefaf ámoghét Yesuene fifimén.
52 Esse, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Féyo yémon yeworyéng yuwot, sáláme fiyarghét ménát mbéwé méngon kémghét kété ámb ár ánde yau yélawayénd
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol, e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Yéné ásáfogh tafrotau wékeye Fraide séiten ménamén Safat rényégh kaka témorwén.
54 E era o dia da preparação, e amanhecia o sábado.
55 Yéné amaf efe Yesufé enmormén kétándmé Galili yuta yéngwaitoyénd Josef mbéwé fandaghét a ndernáye yékmayénd yáne fifi.
55 E as mulheres, que tinham vindo com ele da Galiléia, seguiram também e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Fá néngangoyénd méngot mer wimafé wékwér frengéghét. Wénde fá kenawét Safatan ndené fété Mosesene nák.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e ungüentos; e no sábado repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra