Marcos 5
MXV vs NVT
1 Saa ra ndixaa ndia ñuu Gadara, ña ndikaa chi inka xiyo yuꞌu tiañuꞌu kan.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Ra te nuu suꞌva Jesús ini barca kan, saa ra ndikun ndixaa iin tiaa ra ñuꞌu tachi ndivaꞌa ini, niniꞌi taꞌan ra xiꞌin Jesús, ra tiaa yoꞌo ra ini yavi ndìì ke ndikaa ra, kanata ra ndixaa ra.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Chi ra tiaa yoꞌo, ra yavi ndìì ke xikuu veꞌe va ra. Ra ndia nii na taꞌan ra ndikuchüun ña chikuꞌni na ra, nii xiꞌin cadena ndikuchüun na.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ra nii ndiäꞌvi ichi nditiin na ra, ña taan na kàà ndaꞌa ra xiꞌin xaꞌa ra, ra nii xiꞌin cadena tu chikatun na ra, su ndi köo mii xaꞌa vi ña nuu ra, chi iin xaꞌndia ndiꞌi va ra ña, ra iin vali vali xa ra ña, ndia nii na kundiëe xiꞌin ra.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Ra iin ndisaa kii, ñuu kaꞌñu xika ra iku, ra ñuu kaꞌñu xika tu ra kumisanto va, ra iin ndaꞌyu koꞌo ra xika ra, ra iin satakueꞌe ndiꞌi ra mii ra xiꞌin yuu.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Saa ra te xini ra xika ka va vaxi Jesús, saa ra ndikun xinu ra xaa ra xikusiti ra nuu ra.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Ra iin kokoꞌo ndaꞌyu tachi ndivaꞌa ña ñuꞌu ini ra, ra kachi ña saa xiꞌin Jesús:
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Ra saa kachi ra ñuꞌu tachi ndivaꞌa ini kan ndikaꞌan ra, saa chi xa xaꞌndia va Jesús chiñu nuu ña ndivaꞌa kan ña na kee ña kuꞌun ña, ra suꞌva ke kachi Jesús xiꞌin ña:
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Saa ndindakatuꞌun Jesús tachi ndivaꞌa kan, kachi ra saa xiꞌin ña:
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ra xakundaꞌvi ka vi tachi ndivaꞌa kan nuu Jesús ña na täva ra ña kuꞌun ña inka xiyo.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Ra yachin nuu iku kan xika iin tiꞌvi chee kini xaxaꞌan ri.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Saa xakundaꞌvi ni tachi ndivaꞌa kan nuu Jesús kachi ña saa:
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Saa ndikun taxi Jesús ndiayu ndaꞌa ña, ña na kuꞌun ña ndee ña ini kini kan, ra kuꞌva uvi mil kuvi kini kan. Ra xaꞌa sasana ndiꞌi ña ri, ra xinu ndiꞌi ri ndi̱xàà ri ndikoyo ri iin taꞌvi nuu ndikaa mini, ra ndikaꞌa ndiaa ndiꞌi ri, ra ndixiꞌi ri.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Ra ndiyuꞌvi ka vi na ndiaa kini kan, ra kee na xinu na ndixaꞌan na ndatuꞌun na xiꞌin na ndee ñuu, ra ndatuꞌun tu na xiꞌin na ndakitaꞌan xiꞌin na chi iku va. Ra saa ndakoyo takundiꞌi na yuvi kan ra ndi̱xa̱a̱ na xini na ña kuu kan.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Ra te ndi̱xa̱a̱ na nuu iin Jesús, ra xini na ra tiaa xindoꞌni tachi ndivaꞌa ini kan, ra xa nduvaꞌa va ra, ra xa ndakundixi va ra tikoto, ra xa yayaa va nduꞌu ra, chi xa ndukaxin va ini ra. Saa ra ndayuꞌvi ka vi ini na yuvi kan.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Ra yuvi na xini ña ndoꞌo ra xindoꞌni tachi ndivaꞌa ini kan, xiꞌin ña ndoꞌo kini kan, ra ndatuꞌun na xiꞌin inka yuvi xaꞌa ña xini na.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Ra saa xakundaꞌvi na nuu Jesús ña na sa ra ña mani kita ra ñuu na kuꞌun ra inka xiyo.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Ra saa te nandaa Jesús ini barca loꞌo kan kuꞌun ra, saa xakundaꞌvi ra tiaa xindoꞌni tachi ndivaꞌa ini kan nuu Jesús ña na taxi ra kuꞌun ra xiꞌin ra.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Su ndi ndixïin Jesús ña kuꞌun ra xiꞌin ra, chi suꞌva va kachi ra xiꞌin ra:
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Saa ndakiꞌin ra tiaa kan kuanuꞌu ra, ra xaꞌa ra iinii kuvi ndaꞌa ñuu Decápolis ndatuꞌun ra xiꞌin na xaꞌa ña vaꞌa xa Jesús xiꞌin ra, ra ndayuꞌvi ka vi ini na yuvi kan xaꞌa ña ndoꞌo ra.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Ra te ndiko tuku Jesús ndaxàà ra xiꞌin barca chi inka xiyo yuꞌu tiañuꞌu kan, ra kuaꞌa ka vi yuvi ndakaya tuku xaa na nuu ra; ra saa nindoo ra xiꞌin na yuꞌu mini kan.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Saa kuu ra ndixaa va iin ra xikuaꞌa, ra nani Jairo, ra kuchee nuu na veꞌe ñuꞌu, ra te xini ra Jesús, saa ra ndikun xikusiti va ra nuu ra,
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 ra xakundaꞌvi ka vi ra kachi ra saa:
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Saa ndakiꞌin Jesús kuaꞌan ra xiꞌin ra. Ra iin tiaꞌndia chee na yuvi ndikun kuaꞌan xiꞌin ndia, ra iin kuni̱ ndaa na sata ndia.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Ra tiañu na yuvi kan, ndikaa iin ñaꞌá ña xitia ni̱i̱ kuaꞌan ña xiꞌin na, ra ñaꞌá kan ra xa uxi uvi kuiya ke ndoꞌo ña saa, ra küvi nduvaꞌa ña.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Ra kuaꞌa ka vi na xatatan ndixika ña nuu, ra sandoꞌo ka vi na ña, ra sasiki yaa ña xuꞌun ña, su ndi ndia ña mani uun va chi ninduväꞌa ña, ra ña ndiee ka nundiee va ku kueꞌe kan xiꞌin ña.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Ra te xini soꞌo ña ndatuꞌun na yuvi xaꞌa ña vaꞌa xa Jesús, saa ra xiña niꞌni, ña tiañu na yuvi kan, ra kuyachin ña chi sata Jesús, ra nditiandiaa ndaꞌa ña tikoto ra.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Saa chi ndakani ini ña kaꞌan ña saa: “Tu na tiandiaa loꞌo ndaꞌa va yo tikoto ra, saa ra ndikun nduvaꞌa va yo”, kaꞌan ña.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Saa ra ndikun xikutuvi ndixa va ña xitia ni̱i̱ ña, ra ndikun kundaa ini ña ña nduvaꞌa va ña, chi xïꞌi ka ña.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Ra saa kundaa ini Jesús ña ke̱e ndie̱e̱ ra, ra saa ndikokuiin ra ndakotoꞌni ra nuu na yuvi kan, ra ndindakatuꞌun ra na, kachi ra saa:
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Saa ndakuiin ndia itaꞌan xiꞌin ra, kachi ndia saa:
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Su ndi ndïxa ra xaꞌa vi ña kaꞌan ndia xiꞌin ra, chi ndakundiee ra ixtoꞌni ra nuu va na, ña ndiatu ra kundaa ini ra, yo ku na nditiandiaa ndaꞌa tikoto ra.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Ra ñaꞌa kan ra iyuꞌvi ka vi ña, iin ndiakua kisi ña ña, chi kundaa ini ña ña nduvaꞌa ña xa ra. Saa ndixaa ña xikusiti ña nuu ra, ra ndatuꞌun ndiꞌi ña xiꞌin ra, ni xaꞌa ke xa ña saa.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Saa ndikaꞌan Jesús xiꞌin ña kachi ra saa:
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Ra te kaꞌan ka va Jesús, saa xaa na kee veꞌe ra Jairo, ra xikuaꞌa xaꞌndia chuun veꞌe ñuꞌu, kachi na saa xiꞌin ra:
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Saa te xini soꞌo Jesús ña kuyuꞌu na saa xaa na nuu ra Jairo, saa ndikaꞌan ra xiꞌin ra kachi ra saa:
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Ra nditäxi Jesús kuꞌun ndiꞌi na xiꞌin ra, chi takua ra Pedro, xiꞌin ra Jacobo, xiꞌin ra Juan ñani ra Jacobo va kuvi ndia ndakiꞌin ra kuaꞌan xiꞌin ra.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ra te ndixaa ra veꞌe ra xikuaꞌa Jairo, ra iin niniꞌi kuu, iin siso siso ndaꞌyu na, ra xaku ka vi na ndee na.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Saa ndikiꞌvi ndia ra ndikaꞌan Jesús xiꞌin na kachi ra saa:
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Ndi su na ndixaku ndiaa va kuvi na ra. Ra saa xaꞌndia ra chiñu ña na kee takundiꞌi na chi keꞌe, ra takua iva ña loꞌo kan xiꞌin siꞌi ña, xiꞌin ndia kuaꞌan xiꞌin va ra kuvi na ndikiꞌvi xiꞌin ra nuu kanduꞌu ña loꞌo ndixiꞌi kan.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ra saa tiin ra ndaꞌa ña loꞌo kan, ra ndikaꞌan ra xiꞌin ña kachi ra saa:
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Saa ra ndikun ndakoò va ña loꞌo yoꞌo xika ña, ra uxi uvi va kuiya ke ndikaa ña, ra ndakanda ka vi ini na yuvi kan.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Ra ndikaꞌan ka vi Jesús xiꞌin na, ña na ndatüꞌun na xiꞌin ndia nii yuvi xaꞌa ña kuu yoꞌo. Saa xaꞌndia ra chiñu nuu na vasiꞌi ña loꞌo kan, ña na taxi na ña kuxi ña.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?